Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2021

Υπουργείον Ελληνοχριστιανικής προπαγάνδας

 


"Σ̆σίστε" λαλεί " την τάδε σελίδαν που το τάδε βιβλίον γιατί εκθιάζει τον Αττατούρκ". Έννεν κουβέντα μεταξύν ελληνοφρενών κάφρων αλλά μήνυμαν που το Υπουργείον Παιδείας της Κύπρου προς εκπαιδευτικούς της β' λυκείου, για το βιβλίον των αγγλικών. Μετά την πανταχόθεν αντίδρασην για τούτην την εξωφρενικήν συμπεριφοράν του υπουργείου που υποτίθεται εν αρμόδιον για την διαμόρφωσην του μορφωτικού επιπέδου τζ̆αι γενικά της πολιτικής συνείδησης των ανηλίκων μας, εκάμαν τα ακόμα σ̆ειρόττερα με μιαν ανακοίνωσην η οποία πάλε θυμίζει ανακοίνωσην ελληνοφρενούς σωματείου παρά υπουργείου:

"Έχει εντοπισθεί, μόλις χτες, αναφορά σε βιβλίο διδασκαλίας της Αγγλικής που χρησιμοποιείται στη B’ Λυκείου, μέσα από την οποία εκθειάζεται και προβάλλεται ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ως υπόδειγμα «ηγεσίας». ο όνομα του Ατατούρκ και των Νεοτούρκων ταυτίζεται με εγκλήματα όπως είναι η Γενοκτονία των Αρμενίων, η οποία καταδικάζεται απερίφραστα τόσο από τη χώρα μας, όσο και από μεγάλες δημοκρατικές χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία και πολλές άλλες. Όπως ακόμα και με τη γενοκτονία των Ποντίων και Ασσυρίων, αλλά και την εγκληματική «εκκαθάριση» του Eλληνισμού στη Σμύρνη και αλλού. Επομένως δεν είναι δυνατόν να γίνονται αποδεκτές μέσα στα σχολικά βιβλία αναφορές που προβάλλουν ή και εκθειάζουν την προσωπικότητα και την «ηγεσία» του. Πολύ περισσότερο ενόψει της επετείου, το 2022, 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τους διωγμούς κατά του Ελληνισμού. Το σύγχρονο σχολείο, που εδράζεται στον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των δικαιωμάτων των λαών, δεν συμβιβάζεται με απόπειρες εξωραϊσμού τέτοιων ιστορικών εγκλημάτων. Εξάλλου, το μάθημα Αγγλικής Γλώσσας δεν προσφέρεται ούτε και αναμένεται να διεκπεραιώνει τέτοια θεματολογία ή και να έχει χώρο για κριτική ανάλυση.
Ανεξάρτητα από δημόσια σχόλια που ακούστηκαν σήμερα ή και τάσεις κάποιου άκριτου ή/και επιφανειακού «διεθνισμού», δεν χωρά στην εκπαίδευση της ημικατεχόμενης Κύπρου παράβλεψη ή και έμμεση αποδοχή των ειδεχθών ιστορικών εγκλημάτων της Τουρκίας κατά των λαών της περιοχής.
Για τους λόγους αυτούς το βιβλίο, ως προς αυτό το εντελώς άτοπο και απαράδεκτο -έστω και περιφερειακό- απόσπασμα, κρίνεται ακατάλληλο και αποσύρεται προσωρινά έως ότου να δοθεί κάποια λύση."

Να βάλω τζ̆αι την γελοίαν οδηγίαν, καθώς τζ̆αι το "σκανδαλώδες" απόσπασμαν του βιβλίου, έτσι για λόγους αναφοράς:









Ήθελα αρχικά να γράψω πολλά, αλλά νομίζω εννά περιοριστώ στο εξής:

Άμα έναν υπουργείον ολόκληρον θεωρεί "επικίνδυνην" μιαν απλήν αναφοράν στο ποιος εν ο "ήρωας της Τουρκίας", για τον λόγον ότι μιαν ζωήν προσπαθεί να εμπεδώσει στους μιτσΐούς ότι "Τούρκος ίσον εχθρός" άρα τίποτε Τουρκικόν εν μπορεί να "διαθέτει χαρίσματα" ή να "αποτελεί πρότυπον", τότε για άλλην μιαν φοράν αποδεικνύει ότι έννεν εκπαίδευσην τζ̆αι μόρφωσην που προσφέρει αλλά κατήχησην τζ̆αι προπαγάνδαν. Ειδικά άμα τα συνδυάσει κάποιος τούτα με την έκδηλην παρουσίαν της θρησκείας στες σχολικές αίθουσες, όπου δεν έσ̆ει καμμιάν απολύτως θέσην. Βέβαια, για να είμαστεν δίκαιοι, η ποιότητα του υπουργείου παιδείας αντανακλά φυσικά την ποιότηταν του πληθυσμού, η οποία εν αλληλένδετη με την ποιότηταν της ηγεσίας.

Ώσπου να αποκτήσουμεν Υπoυργείον Παιδείας αντί υπουργείον κατήχησης τζ̆αι προπαγάνδας, stay cool and keep rocking!

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2021

Οι αυταπάτες του ανθρωπίνου είδους

 


Βασικά εν μια, τζ̆αι που τούτην πηγάζουν τζ̆αι αρκετές άλλες. Εν ο ανθρωποκεντρισμός του σύμπαντος. Εν εκπληκτικόν ότι εν έτει 2021 η πλειοψηφία των αθρώπων ανά το παγκόσμιον έσ̆ει την ψευδαίσθησην ότι εν το πιο σημαντικόν είδος στο σύμπαν, που το εδημιούργησεν κάποιος αόρατος φιλαράκος (βλέπε θεούλης) κατ'εικόναν τζ̆αι καθ'ομοίωσην. Είμαστεν το "εκλεκτόν είδος". Καθόλου τυχαίον ότι τα πιο δημοφιλή βιβλία του κόσμου εν η βίβλος, το κοράνιν τζ̆αι άλλα σχετικά παραμυθάκια που εγραφτήκαν πριν κάποιες σ̆̌ιλιάες χρόνια που κάτι περιπλανώμενους τύπους στην έρημον, όπου πιθανότατα είχαν παραισθήσεις λόγω της ζέστης τζ̆αι των στερήσεων.
Ας πάρουμεν για παράδειγμαν τες φετινές πυρκαγιές. Αμφιβάλλω αν εν άξιον λόγου το ποσοστόν των αθρώπων που γνωρίζει ότι κάποιες εκατοντάδες σ̆ιλιάες χρόνια πριν, ολόκληρος ο πναλήτης, λόγω μιας αλληλουχίας κλιματικών αλλαγών, ήταν έναν απέραντον δάσος, στο οποίον εζούσαν τρισευτυχισμένοι οι πιθηκοειδείς προγόνοι μας. Έλα όμως που το κλίμαν άλλαξεν πάλε, οι θερμοκρασίες ανεβήκαν τζ̆αι αρκέψαν κάτι πυρκαγιές της κόλασης, που μπροστά τους οι σημερινές εν όπως την φουκούν με τα κάρβουνα, οι οποίες σταδιακά αποψιλώσαν τα παγκόσμια δάση τζ̆αι εγεμώσαν την γην με αχανείς πεδιάδες, όπου εζούσεν πλέον μόνον το χόρτον. Όσοι που τους προγόνους μας επιζήσαν σε τούτες τες πυρόπληκτες περιοχές, τζ̆αμαί που είχαν την ασφάλειαν τζ̆αι την αφθονίαν των δέντρων, εβρεθήκαν εκτεθιμένοι σε ανοικτούς χώρους, αναγκασμένοι να μετακινούνται για να επιβιώσουν, χωρίς ουσιαστικά άμυναν εναντίον των σαρκοφάγων κυνηγών. Εν εξαιρετικά πιθανόν να εν τούτος ο λόγος που αρκέψαν να στέκουνται πιο όρθιοι για να θωρούν πάνω που το χόρτον άμπα τζ̆αι καραδοκεί κανέναν λιοντάριν, τζ̆αι ενδεχομένως η ομιλία τζ̆αι η τιθάσευση της φωθκιάς, κοσμογονικές δηλαδή εξελίξεις που οδηγήσαν στον homo sapiens, να ελάβαν χώρα πάλε λόγω των νέων συνθηκών στο έδαφος. Η εξέλιξη του αθρώπου δηλαδή ήταν πιθανότατα προϊόν της φωθκιάς.
Η αυταπάτη της ανθρωποκεντρικότητας αναλύεται σε θκυό άλλες, οι οποίες εν εξίσου τεράστιες. Η μια εν η προσμονή για κάποιου είδους "αθανασίαν". Εν θα μπω καν σε τούτην την κουβένταν, γιατί εν ανάξια συζήτησης σε τούτην την ανάρτησην. Η άλλη εν η ψευδαίσθηση της "παντοδυναμίας" του αθρώπου. Φαντάζουμαι ότι ακούσετε την διαφήμισην της CYTA με μιαν μιτσίάν που ισχυρίζεται ότι "με την τεχνολογίαν μπορούμεν να καταφέρουμεν τα πάντα". Μα τι μαλακίες ρε παιδί μου. Ο αντίποδας εν ο "άθρωπος-καταστροφέας", ότι ο πλανήτης υποφέρει εξαιτίας μας τζ̆αι μόνον. Ναι εντάξει, όντως είμαστεν ασύδοτοι με το περιβάλλον, προκαλώντας πλήθος καταστροφών με την συμπεριφοράν μας, αφού πρώτα εγεννοβολήσαμεν όπως τα κουνέλια τζ̆αι εβαρέσαμεν τον κόσμον πάνω στην κκελλέν. Αλλά ούτε είμαστεν η μόνη αιτία αλλαγής των συνθηκών ούτε μπορούμεν να τες ελέγξουμεν ούλλες. Ένας αδέσποτος μετεωρίτης εξάλειψεν κοτζ̆άμ δεινόσαυρους τζ̆αι άλλος ένας μπορεί να μας κάμει παρελθόν χωρίς καν να μείνει ίχνος του "ένδοξου ανθρωπίνου είδους". Τζ̆αι να αναπτυχθεί έναν νέον "νοήμων είδος", ξέρω γω που τες κατσαρίδες, που να βρίσκει ίχνη του εξαφανισμένου πολιτισμού μας, τζ̆αι να έσ̆ει εφιάλτες ότι "τούτοι κάποτε επατούσαν μας μέσα στες γωνιές, αλλά ο μεγάλος κατσαριδοδημιουργός έστειλεν τους στην κατσαριδοκόλασην για να δοξαστούμεν εμείς".
Το μόνον που έχω να συμβουλέψω τους αναγνώστες της ανάρτησης τούτης είναι να πίάσουν να θκιαβάσουν κάμποσον sci-fi τζ̆αι σίουρα να δουν, επανειλημμένα, το 
pale blue dot.
Ίσως τότε αφενός να νιώσουν στοιχειώδην ταπεινότηταν για την "θέσην μας στο σύμπαν", η οποία φυσικά επ'ουδενί εν περιορίζει τες ελπίδες ή πιθανότητες μας για έναν πιο καλόν κόσμον.

Ώσπου να ξεπεράσουμεν τες αυταπάτες μας, stay cool and keep rocking!

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2021

Ήνταλως πάεις πίσω στη Γιαλούσα...

 


Είδα σήμερα το μεσημέριν την εκπομπήν "Αιχμές", που ήταν αφιερωμένη στους πρόσφυγες που την Γιαλούσαν, οι οποίοι εκδιωχθήκαν που το χωρκόν τους πάνω που θκυό χρόνια μετά την εισβολήν. Ήταν έναν αφιέρωμαν με πολλά χρήσιμα στοιχεία, που ενδεχομένως πολλοί να αγνοούν, ειδικά οι νεώτεροι. Ήταν επίσης εξαιρετικά συγκινητικόν, όπως είναι ούλλα σχεδόν τα αφιερώματα για το δράμαν τζ̆αι την καταστροφήν που επέφερεν ο Ιούλιος του 1974. Τζ̆αι κάπου δαμαί ήρτεν τζ̆αι ο προβληματισμός: που μπορεί να σε πάρει το συναίσθημαν, τζ̆αι πως το παντρεύκεις με την λογικήν, ώστε που έναν βάρος να μετατραπεί σε ώθησην;
Οι Γιαλουσίτες, όπως αναφέρθηκεν που κάποιους συμμετέχοντες, είχαν την ιδιαιτερότηταν να παραδώσουν τα κλειθκιά του σπιθκιού τους στα σ̆έρκα των εχθρών, των εισβολέων. Ποιοι ήταν τούτοι οι εχθροί; Ήταν λέει κάτοικοι του χωρκού Κόκκινα, της επαρχίας Πάφου. Άρα, προφανώς, ήταν τζ̆αι τζ̆είνοι "ξεσπιτωμένοι", αφού το χωρκόν τους μέχρι σήμερα εν στρατικοποιημένη περιοχή, όπου εν ζει κανένας. Τούτον εν αναφέρθηκεν στο αφιέρωμαν. Θα ήταν πιο ενδιαφέρον να αντιπαραβάλει κάποιος τες μαρτυρίες των Γιαλουσιτών, με μαρτυρίες της "άλλης" πλευράς.  "Που εβρεθήκετε στην Γιαλούσαν, που τα Κότσ̆ινα; Λείπει σας το χωρκό σας; Εφύετε που επιλογήν ή αναγκάσαν σας;".
Η ιστορία του κυπριακού προβλήματος εν άρκεψεν τον Νοέμβριον του 1976, όταν εκδιωχθήκαν οι τελευταίοι Γιαλουσίτες που το χωρκόν τους. Εν άρκεψεν ούτε στες 15 ή τες 20 Ιουλίου του 1974. Το κυπριακόν άρκεψεν ουσιαστικά στα τέλη του 19ου αιώνα, τζ̆αι υπήρξαν πλήθος σταθμοί τζ̆αι επεισόδια που ορίσαν την μοίραν του λαού της Κύπρου μέσα στες δεκαετίες που ακολουθήσαν.
Τούτη εν τζ̆αι η πρώτη απάντηση στην ερώτησην της ανάρτησης. Έχουμεν ως λαός μεγάλην ανάγκην σωστής εκμάθησης της ιστορίας, ολιστικά τζ̆αι υλιστικά. Η γνώση της ιστορίας εν σβήνει την αδικίαν, ούτε αμβλύνει ιδιαίτερα τον πόνον, την οργήν τζ̆αι τα τόσα άλλα συναισθήματα που μπορεί να μας διακατέχουν, ειδικά κάθε χρόνον τέθκοιες μέρες. Αλλά μπορεί κάλλιστα να την βάλει σε έναν υπόβαθρον, τζ̆αι να δώσει εξηγήσεις πολλά καθαρές στα "γιατί" που ρωτούμεν. Διότι για τον νηφάλιον, δηλαδή λογικόν, μελετητήν της ιστορίας, υπάρχουν απαντήσεις για ούλλα.
Η δεύτερη απάντηση δίνεται στον τομέαν της ίδιας της διαχείρισης του συναισθήματος. Κυκλοφορεί τόσες δεκαετίες ο μύθος ότι υπήρξαμεν "υποχωρητικοί", ότι πάντα ακολουθήσαμεν "πολιτικήν κατευνασμού", τζ̆αι ότι εν πρέπει πλέον να είμαστεν "ηττοπαθείς". Εν το συναίσθημαν που μας θολώνει το μυαλόν τζ̆αι δεχούμαστεν τόσον άκριτα τούτην την ερμηνείαν του παρελθόντος. Μια νηφάλια ανάλυση του τι πραγματικά έγινεν δείχνει ότι ουδέποτε υπήρξαμεν ενδοτικοί, ή συμβιβαστικοί, αντίθετα σε επανειλημμένα επισόδια του προβλήματος εδιούσαμεν ππουνιάν στο μασ̆αίριν, τζ̆αι μετά εδιερωτούμαστεν γιατί μας κόφκει. Το συναίσθημαν του "θύματος" τζ̆αι η διαρκής ψευδαίσθηση της "διεθνούς συνομωσίας" εναντίον μας. 

Ήνταλως να πάμεν πίσω στη Γιαλούσα; Η διαδρομή δυστυχώς εν καθαρά προσωπική. Το σύστημαν στην Κύπρον εν σύστημαν διαιώνισης τούτης της "συναισθηματικής κατάστασης". Εμείς οι καημένοι, εμείς οι αδικημένοι, εμείς οι κατατρεγμένοι αλλά παράλληλα εμείς οι ανώττεροι ούλλων, εμείς που μπορούμεν να καταφέρουμεν τα πάντα, εμείς που πρέπει να πιστεύκουμεν στο αδύνατον. Είναι κλειδωμένη η κατάσταση σε έναν φαύλον κύκλον,που για να σπάσει πρέπει να λυθεί το κυπριακόν, αλλά που για να λυθεί το κυπριακόν πρέπει να σπάσει ο φαύλος κύκλος.
Για τούτον χρειαζούμαστεν αθρώπους που να μεν είναι κυνικοί, τζ̆αι χωρίς συναίσθημαν, αλλά να ιεραρχούν την λογικήν πιο ψηλά, τζ̆αι να διαθέτουν την συναισθηματικήν νοημοσύνην να αποστασιοποιούνται που την οργήν τζ̆αι την ανάγκην εκδίκησης, ή τον φόβον να χαρακτηριστούν "προδότες", απλά επειδή εν νηφάλιοι τζ̆αι ρεαλιστές, αντί δακρύβρεχτοι συναισθηματίες, στην διαχείρισην της πραγματικότητας.
Τέθκοι αθρώποι μπορούν να διαμορφωθούν μόνον εκτός Κύπρου. Γι' αυτόν εύχομαι τζ̆αι συνιστώ στους νέους να φύουν που δακάτω για κάποια χρόνια έστω τζ̆αι να παν σε μέρη όπου μπορούν να αντιμετωπίσουν το κυπριακόν έξω που το κουτίν. Μόνον έτσι θα μπορέσουν να διοχετεύσουν τον "αιώνιον πόνον" μας, ως λαού, σε δημιουργίαν αντί καταστροφήν. Τζ̆αι, ανάμεσα σε άλλα, να μπορέσουν να διακρίνουν τζ̆αι τον αντίστοιχον πόνον του "άλλου". Να αντικρύσουν τον πόνον του Κοτσ̆ινιάτη όπως κάμνουν με τον πόνον του Γιαλουσίτη. Υπάρχει τζ̆αι η επιλογή να προσπαθήσει κάποιος να γνωρίσει τον "εχθρόν", δηλαδή τους συμπατριώτες μας που την άλλην πλευράν του συρματοπλέγματος, ειδικά τους νεώτερους. Αλλά όταν βάλλουμεν στην βουλήν έναν κόμμαν που θέλει να κλείσουν τα οδοφράγματα, οι μόνες δίοδοι επικοινωνίας δηλαδή, εν είμαι πολλά αισιόδοξος ότι οι νέοι μας εννά κάμουν έτσι προσπάθειαν σε ικανούς αριθμούς για να ανατραπεί η παράνοια.

Ώσπου να δούμεν το συναίσθημαν με τα μμάθκια της λογικής, stay cool and keep rocking!

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2021

Το μυστήριον της ανθρώπινης αντίδρασης

 

Έχω το συνειδητοποιήσει πλέον, εδώ τζ̆αι αρκετά χρόνια ότι εν εθκιάλεξα σωστά τον "τομέαν" μου, αρχικά στο λύκειο τζ̆αι μετά στες σπουδές. Επέλεξα την μηχανικήν τζ̆αι μετά έκαμα τζ̆αι μεταπτυχιακόν στην διοίκησην επιχειρήσεων, αλλά ούτε η μια σπουδή ούτε η άλλη ήταν οι πραγματικές μου κλίσεις. Αν τζ̆αι κομμάθκια της διοίκησης επιχειρήσεων, επειδή εν μια μελέτη που τέμνει οριζόντια πολλές άλλες "πειθαρχίες", ήταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα τζ̆αι επροσφέραν μου εφόδια για την συνέχεια.
Τα θέματα που με εδιαφέρουν πραγματικά όμως εν έχουν σχέσην ούτε με την μηχανικήν ούτε με την διοίκησην. Ενδιαφέρει με η φιλοσοφία τζ̆αι ο άθρωπος, τζ̆αι θα ήθελα να είχα εκπαιδευτεί αφενός να λειτουργώ φιλοσοφικά τζ̆αι αφετέρου να καταλαβαίνω πιο καλά τον άθρωπον.
Ειδικά τούτον το δεύτερον θεωρώ το έναν μεγάλον μυστήριον. Ο άθρωπος τζ̆αι η συμπεριφορά του, οι αντιδράσεις του σε συμβάντα τζ̆αι ερεθίσματα. Άσε που εν έχω ταλέντον στο να "θκιαβάσω" την ανθρώπινην συμπεριφοράν, κάτι που άλλοι έχουν το άφθονον.
Ας δώσω θκυό παραδείγματα. Η εκλογή της νέας ΠτΒ, της πρώτης γυναίκας που ανήλθεν ποττέ σε τόσον ψηλόν αξίωμαν σε τούτον τον τόπον. Τζ̆αι όμως η αντίδραση των αθρώπων που, βάσει μιας τυπολατρίας ενδεχομένως, θεωρούνται προοδευτικοί, καθώς τζ̆αι πολλών γυναικών, ήταν αφοριστική τζ̆αι αρνητικότατη. "Εψηφίσαν την οι φασίστες", "εν συντηρητική", "εν κομματόσκυλον" τζ̆αι άλλες επικρίσεις, την στιγμήν που πολλοί που τούτους ήταν έτοιμοι να καταπιούν εκλογήν ενός άλλου ΠτΒ που επί  της ουσίας ελάχιστα διαφέρει που όσους ερίξαν "μαύρη/ φασιστική" ψήφο. Για τες δε γυναίκες που εσπεύσαν να φκάλουν τόσην χολήν, εν μπορώ παρά να εκφράσω λύπην, αν τζ̆αι έδωσεν μου τουλάχιστον μιαν ένδειξην γιατί έχουμεν τόσον ελλιπήν γυναικείαν εκπροσώπησην στα κέντρα αποφάσεων. Που πολλές απόψεις, το γυναικείο φύλο επανειλημμένα αυτοπυροβολείται, τζ̆αι εν μπορεί εσαεί να φταίει η "πατριαρχία" για τούτον το φαινόμενον. Εψηφίστηκεν μια νέα γυναίκα ως ΠτΒ που φασίστες, αλλά καμμιά που τες γυναίκες της βουλής που ανήκουν σε άλλους κομματικούς χώρους εν εδιανοήθηκεν να την στηρίξει, καθαρά για να στείλει το πολιτικόν μήνυμαν της ανάγκης γυναικείας παρουσίας στην νομήν της εξουσίας.
Στην άλλην ενδιαφέρουσαν περίπτωσην, έναν περιστατικόν σε αγώναν του EURO2020 εψές. Ένας γνωστός ποδοσφαιριστής έππεσεν ξαφνικά αναίσθητος στο γήπεδον, κάτι που σίουρα προκαλεί σ̆οκ. Αλλά οι αντιδράσεις μετά εν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες. Χαζίριν να ππέσουν τα social media που τες εκδηλώσεις, τες ευχές, τες προσευχές. Οι σχολιαστές του αγώνα χαζίριν να κλάψουν, ούλλοι εμιλούσαν για την "αξίαν της ανθρώπινης ζωής που ξεπερνά τα πάντα" τζ̆αι άλλα παρόμοια τζ̆αι σπαραξικάρδια. Τζ̆αι διερωτούμαι εγώ ο κυνικός: "καλάν ρε κοπέλια, λυπηρόν το τι εσυνέβην αλλά γιατί ξαφνικά ούλλοι εσείς κόπτεστε τόσον έντονα για το πάθημαν ενός πλούσιου ποδοσφαιριστή, ο οποίος εδέχτηκεν αμέσως πρώτες βοήθειες υψηλού επιπέδου τζ̆αι στην συνέχειαν την πιο καλήν ιατρικήν περίθαλψην, την ίδιαν στιγμήν που αδιαφορείτε ούλλοι σας για τα καθημερινά δράματα που εκτυλίσσουνται σε ούλλον τον κόσμον συνέχεια. Έννεν αντίφαση τούτη η συμπεριφορά;"
Δαμαί εννά έρτουν ειδικοί τζ̆αι μη να μου υποδείξουν κάποιες παραμέτρους (το συμβάν ήταν ενώπιον δεκάδων χιλιάδων στο γήπεδο τζ̆αι εκατομμυρίων στα ΜΜΕ, ήταν ένας γνωστός άθρωπος, ένας αθλητής, ένας νέος, για λλίην ώραν επέθανεν τζ̆αι μετά επαναφέραν τον κλπ. κλπ.). Αλλά εν προφανές ότι πανομοιότυπες ή παρόμοιες καταστάσεις "δράματος" περνούν απαρατήρητες τζ̆αι ανεπαίσθητες. 
Τέσπα, ξαναθκιαβάζοντας τι έγραψα τζ̆αι ποια εν τα ερωτήματα που διατυπώνω, διαπιστώνω ότι ούτε καθαρά είναι, ούτε καθαρές απαντήσεις μπορούν να ζητήσουν.

Ώσπου να τα ξεκαθαρίσω, stay cool and keep rocking!

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2021

Τζ̆' αν γονατίσετε, τζ̆΄αν μεν γονατίσετε...

 

Εν πολλές οι φορές που μέμφομαι αθλητές οι οποίοι χρησιμοποιούν "συμβολικές χειρονομίες" ή "τελετουργίες" όπως το να ακουμπούν το χορτάριν όταν μπαίνουν στο γήπεδον ή σηκώνουν τα σ̆έρκα προς τον ουρανόν ευχαριστώντας κάποιον "ουράνιον φιλαράκον" όταν σκοράρουν, ή όταν φιλούν το σήμαν της φανέλας τους εκφράζοντας αγάπην προς την εκάστοτε ομάδαν με την οποίαν ταυτίζουνται συναισθηματικά την δεδομένην στιγμήν, ενώ μπορεί την επομένην να την αλλάξουν λόγω καλλύττερης οικονομικής πρότασης (βλέπε Γεωργιανήν παροικίαν Ανόρθωσης κλπ.).
Έσ̆ει όμως τζ̆αι "τελετουργίες" που μου αρέσκουν, όπως το να σηκώσει κάποιος την φανέλαν τζ̆αι να έσ̆ει που κάτω έναν αγαπημένον του πρόσωπον, ή έναν έξυπνον μήνυμαν τζ̆αι το να δώσει δώρον μιαν φανέλαν ή έναν άλλον αξεσουάρ του σε έναν κοπελλούϊν ή έναν ανάπηρον φίλαθλον με το τέλος του αγώνα.
Η εκδήλωση απαρέσκειας στον ρατσισμόν που έσ̆ει εμφανιστεί κάποιαν στιγμήν, με αθλητές να γονατίζουν λλίον πριν την έναρξην των αγώνων ανήκει στην 2ην κατηγορίαν "συμβολικών εκδηλώσεων". Επικροτώ τες δηλαδή, τζ̆αι θεωρώ τες χρήσιμες. Γιατί πρώτον ο αθλητισμός εν παιδεία, άρα εν καλόν να στέλλει μηνύματα επιμορφωτικά, αφού παρακολουθούν τζ̆αι κοπελλούθκια, τζ̆αι δεύτερον, ο αθλητισμός μαστίζεται, όπως ούλλες οι πτυχές της ζωής μας, που ρατσισμόν, δηλαδή δυσμενείς διακρίσεις λόγω φύλου, φυλής, σεξουαλικού προσανατολισμού κλπ. τζ̆αι εν χρήσιμον να τον καταδικάζουν αθρώποι - "είδωλα", όπως είναι οι αθλητές.
Φυσικά πάντα εννά πεταχτεί έναν τσουτσέκκιν να πει την πελλάραν του όταν έχουμεν έτσι πρωτοβουλίες. Στην προκειμένην περίπτωσην εν η εθνική Ουγγαρίας, ή μάλλον η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας. Ότι τάχατες κόπτονται για το "έξω η πολιτική που τον αθλητισμόν" τζ̆αι ότι "εν επιτρέπεται η πολιτική στα γήπεδα βάσει κανονισμών".
Εν θα μπω καν στο πόσον νομικίστικη τζ̆αι εκτός νοήματος εν τούτη η στάση των Ούγγρων, οι οποίοι αποτελούν, ως κράτος,  πανευρωπαϊκήν ντροπήν στο πόσον ρατσιστικά αντιμετωπίζουν τες μεταναστευτικές ροές τα τελευταία χρόνια. Εννά υποδείξω απλά ότι εν εξόχως υποκριτική. Διότι όταν ως αθλητική ομοσπονδία φκαίννεις επισήμως να δηλώσεις ότι εν θα ακολουθήσεις ούλλους τους άλλους σε κάτι τόσον απλόν τζ̆αι συμβολικόν, ήδη κάμνεις μιαν πολιτικήν δήλωσην ξεκάθαρην. Τόσον ξεκάθαρην όσον το "θέλει η πουτάνα (ρατσιστής) να χωστεί τζ̆αι εν την αφήνει η χαρά της".

Ώσπου να φακκώ πένναν αν θα γονατίσουν οι Ούγγροι στο Euro, stay cool and keep rocking!

Σάββατο, 15 Μαΐου 2021

Slut shaming

 


Να αρκέψουμεν που τον ορισμόν του τίτλου μας. Slut-shaming λαλεί μας ο Κούκλης, είναι "η τάση επίκρισης αθρώπων, ιδιαίτερα των γυναικών τζ̆αι των κοριτσιών, οι οποίοι εν ανταποκρίνουνται στις προσδοκίες περί συμπεριφοράς τζ̆αι εμφάνισης σε σχέσην με θέματα που άπτονται της σεξουαλικότητας". Τζ̆αι για να δώσουμεν παραδείγματα, μια κορού που φορεί πολλά αποκαλυπτικά ρούχα ή μια γυναίκα που επιδεικνύει "σεξουαλικά επιθετικήν συμπεριφοράν" μπορεί να γίνει στόχος τέθκοιου είδους "επίκρισης" (του στυλ, "είσαι πουτάνα"). Στόχος τέθκοιου είδους επίκρισης μπορεί να γίνουν τζ̆αι gay άντρες, των οποίων η συμπεριφορά ή τζ̆αι η εμφάνιση μπορεί να χαρακτηριστούν ως "πρόστυχες". Είναι δε σπάνιον να τύχουν τούτου του είδους επίκρισης ετεροφυλόφιλοι άντρες, δηλαδή εν θα ακούσεις συχνά κάποιον ή κάποιαν να κακοχαρακτηρίσει έναν άντραν επειδή μοστράρει το six-pack ή άλλα μέρη του σώματος του ή επειδή εν "σεξουαλικά επιθετικός".

Έδωσεν μου την αφορμήν για τούτην την ανάρτησην μια σκηνή που την σειράν "Ozark" που παρακολουθώ. Η 15χρονη κόρη του πρωταγωνιστή φορεί έναν πολλά αποκαλυπτικόν σορτσάκιν (προσωπικόν φετίχ, ειδικά αν το σώμαν εν ωραίον, ομολογώ το), με αποτέλεσμαν να τυγχάνει επιδοκιμασιών, με σφυρίγματα, που τους θαμώνες του κέντρου διασκέδασης που έσ̆ει αναλάβει ο παπάς της. Ο οποίος προσεγγίζει την με ξεκάθαρα άβολην διάθεσην, ρωτώντας την "μήπως να ρίξεις κάτι πάνω σου διότι δείχνεις πολλά;". Τζ̆αι η κοράκλα απαντά του ότι "μα που ζεις, το slut-shaming έννεν ανεκτόν στες μέρες μας", στο οποίον ο παπάς μεινίσκει άφωνος. Βέβαια μετά βάλλει στην θέσην τους τους σ̆ώφερους που σφυρίζουν επικαλούμενος την νεαρήν ηλικίαν της κόρης του, κάτι που εν εξίσου ενδιαφέρον (αν ήταν ας πούμεν 18 αντί 15 αίρεται το πρόβλημαν;) αλλά αφήνουμεν το για άλλην ανάρτησην.
Είχα παρεξηγηθεί παλιά για τούτα τα θέματα, επικαλούμενος την, δια προσωπικών τζ̆αι διαχρονικών εμπειριών, αίσθησην μου ότι ο μέσος ετεροφυλόφυλος άντρας αντιμετωπίζει ούλλες τες γυναίκες, εκτός βέβαια της μάνας, αδερφής, κόρης τζ̆αι συζύγου του, ως "στόχους", αν τζ̆αι η λέξη που εχρησιμοποίησα ήταν πιο σκληρή (πουτάνες). Η κύρια διαφορά στην συμπεριφοράν των αντρών οφείλεται στον χαρακτήραν τους, τα βιώματα τους τζ̆αι την καλλιέργειαν τους, παρά στην απουσίαν τούτης της "έξης". Όσοι δε για κάποιον λόγον εν έχουν έτσι "έξην", εν απλά η εξαίρεση που επιβεβαιώννει τον κανόναν.
Για να δώσουμεν ξανά παράδειγμαν: ο ίδιος άντρας που θα θαυμάσει τζ̆αι θα επιθυμήσει με ενδόμυχες ή εξωτερικές αντιδράσεις τον τορνευτόν πισινόν ή άλλα μέρη του σώματος μιας γυναίκας που φορεί τολμηρά ρούχα, εννά σπεύσει να επικρίνει, είτε μέσα του είτε εξωστρεφώς, τις γυναίκες που εμπίπτουν στις κατηγορίες που ανέφερα γιατί επιδεικνύουν τα κάλλη τους με τούτον τον τρόπον. Η "σεξουαλικά επιθετική συμπεριφορά" εμπίπτει στην ίδιαν σφαίραν. Ο ίδιος άντρας που θα αγαλλιαστεί με την προκλητικότηταν μιας γυναίκας απέναντι του, τζ̆αι την έκδηλην πρόσκλησην της για νταραβέριν τζ̆αι σεξ, εννά σπεύσει να καταδικάσει την ίδιαν συμπεριφοράν αν την εκδηλώνουν γυναίκες "του κύκλου του". Μεν αναφέρω πόσον απεχθάνουνται τούτου του είδους άντρες την εκδήλωσην "σεξουαλικά επιθετικής συμπεριφοράς" που gay άντρες...
Ποιον είναι λοιπόν το "σωστόν" ή το "ηθικόν" σε τούτες τες καταστάσεις; Εν προφανές ότι η κοινωνική εξέλιξη τζ̆αι οι έννοιες της ηθικής κάπου εν συμβαδίζουν. Ειδικά η γυναίκα έσ̆ει σχετικά πρόσφατα κεκτημένα στον τομέαν των δικαιωμάτων της, αλλά η ευρύτερη κοινωνική αποδοχή τούτων των κεκτημένων κόφκει πίσω. Τζ̆αι το τραγικόν είναι ότι πολλές φορές εν οι ίδιες οι γυναίκες που συμπορεύκουνται με τους ετεροφυλόφιλους άντρες σε τούτες τες αντιλήψεις, καταδικάζοντας συλλήβδην μέλη του φύλου τους ως "τσούλες" επειδή ντύνουνται κάπως ή συμπεριφέρονται κάπως.

Ποια εν η λύση, κατά την άποψην μου; Αφενός, στο έναν άκρον, κανένας εν δικαιούται να ασκεί βίαν στον συνάνθρωπον του. Τζ̆αι το slut-shaming μπορεί να πάρει βίαιες μορφές, πολλά συχνά. Ο κάθε άθρωπος δικαιούται να εκφράζεται, τζ̆αι να εμφανίζεται, όπως γουστάρει, φτάνει να μεν βλάφτει τους υπόλοιπους. Τζ̆αι δαμαί έρκεται ο συνήγορος του θκιαόλου, ή το "άλλον άκρον". Υπάρχει κάτι που λέγεται "συναισθηματική νοημοσύνη" σε τούτον τον κόσμον. Αν το θέλετε πιο απλά, "προσαρμόστου ή συμβιβάστου στην εκάστοτε κατάστασην". Υπάρχει ο τόπος τζ̆αι ο χρόνος να προβάλεις τα κάλλη σου ή να την πέσεις του ενός ή του άλλου. Σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να προσέξεις τζ̆αι νάκκον. Μεν πάεις ας πούμεν στην εκκλησ̆ιάν με το βυζίν πόξω. Πως να το κάμουμεν, δύσκολα εννά βουρήσει να σε υπερασπιστεί κάποιος άμα αρκέψει τες "χριστοπαναγίες" ο ιερέας.

Ώσπου να συμβαδίσει η ηθική με την κοινωνικήν πρόοδον τζ̆αι να αναπτύξουμεν στοιχειώδην "συναισθηματικήν νοημοσύνην", stay cool and keep rocking!

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2021

Ο τελευταίος "μεγάλος ηγέτης"...

 


Πάει τζ̆αι ο Λυσσαρίδης. Εκατόν χρονών λαλεί σου. Άκουα τον επικήδειον του Αναστασιάδη στην κηδείαν του τζ̆αι εδιερωτούμουν πραγματικά για τον διαγωνισμόν λεξιλογίου που του ετοιμάσαν. "Μεγαλειώδης, εμβληματική προσωπικότητα, ιδεολόγος σοσιαλιστής, αγωνιστής της πρώτης γραμμής για την ελευθερία, οραματιστής πατριώτης, παγκόσμιος πολίτης κλπ. κλπ.". Ο Λυσσαρίδης τούτα ούλλα. Θρύλος!
Υπάρχει φυσικά ήδη το σχετικόν "Ίδρυμαν Λυσσαρίδη", πακκέττον με τα υπόλοιπα σχετικά ιδρύματα που συνεχίζουν την "διαφώτισην" γυρόν που τούτους τους "μεγάλους άνδρες" του τόπου.
Νομίζω ο Λυσσαρίδης εν ο τελευταίος που τζ̆είνην την γεννιάν των "κοπελλουθκιών" (ήταν ούλλοι νεαροί το 1960) που έβαλεν ο Μακάριος στην ηγεσίαν, είτε έμμεσα είτε άμεσα. Γιωρκάτζ̆ης, Κληρίδης, Παπαδόπουλος, Κυπριανού, Σαμψών, Λυσσαρίδης και τα άλλα τα παιδιά που λαλούν οι αδερφοί καλαμαράδες. Αθρώποι που επεράσαν κυριολεκτικά που ούλλες τες βαθμίδες της εξουσίας του τόπου. Καλάν ο Γιωρκάτζ̆ης έφαν την νωρίς επειδή επήεν κόντρα στο Μακάριον, τζ̆αι ο Σαμψών είσ̆εν το "προνόμιον", που εξελίκτηκεν σε κατάραν, να μπει πρόεδρος του πραξικοπήματος, αλλιώς κάπου δαμαί γυρόν θα ήταν τζ̆αι τζ̆είνοι όπως τους υπόλοιπους, να κατέχουν βουλευτιλίκια, προεδριλίκια της βουλής, υπουργιλίκια, σου'πα, μου'πες. Ακόμα τζ̆αι προέδροι του κράτους εκλεγήκαν κάποιοι που τούτους. Ήδη εκάμαν την εμφάνισην τους τζ̆αι οι διαδόχοι τους, ωσάν μια νέα αριστοκρατία.
Επιστρέφω στην διερώτησην μου, καθώς άκουα τζ̆είνα ούλλα τα κοσμητικά που έψαλλεν ο Αναστασιάδης για τον Λυσσαρίδην. Μα καλάν, τούτοι οι "μεγάλοι ηγέτες", οι "οραματιστές", οι "παγκόσμιοι πολίτες" που είχαμεν την τύχην να κάτσουν πάνω στο ζινίσ̆ιν μας τόσες δεκαετίες, τι εκαταφέραν τελικά για τον τόπον τους; Τι επαραλάβαν τζ̆αι τι έχουν παραδώσει για να αξίζουν τόσον παίνεμαν; 
Ειδικά ο Λυσσαρίδης άρκεψεν που το ΑΚΕΛ, για να φύει για διάφορους λόγους τζ̆αι να καταλήξει να ιδρύει έναν κόμμαν, τάχατες σοσιαλιστικόν, το οποίον όμως ουσιαστικά εσυσπείρωνεν μερίδαν των φυσανέμιδων μακαριακών. Ήταν ένας άθρωπος που εν εδίστασεν να οργανώσει παρακρατικές, ένοπλες ομάδες. Αλλά επειδή υποστηρίζαν τον Μακάριον, ήταν οκ, εν ήταν "προδότες", όπως οι άλλες. Εν επίσης γνωστόν ότι ουδέποτε υπήρξεν προοδευτικός στο κυπριακόν, αλλά αντίθετα ήταν που τους παράγοντες που διαχρονικά ετρέφεν την αδιαλλαξίαν τζ̆αι τον αυταρχισμόν του Μακαρίου. Γενικώς, πιο πολλά λαϊκήν δεξιάν αθθύμιζεν ο ίδιος τζ̆αι το κόμμαν του, παρά σοσιαλιστές. 
Αθθυμούμαι τον μονίμως να μουρμουρά ότι "ερωτευκούμαστεν την ΕΔΕΚ αλλά εν την παντρευκούμαστεν". Ο ίδιος όμως ήταν βουλευτής πολλές φορές τζ̆αι εδιετέλεσεν τζ̆αι πρόεδρος της βουλής. Άρα μια χαρά εμετείχεν στην εξουσίαν, που την οποίαν εξασφάλισεν τζ̆αι μια χαρά σύνταξην τζ̆αι φρουράν.
Οπότε, τι το τόσον σημαντικόν επρόσφερεν ο Λυσσαρίδης;  Ποιοι ήταν οι "αγώνες της ελευθερίας" στους οποίους εμετείχεν; Ποιον χειροπιαστόν όφελος για την Κύπρον είσ̆εν η διαδρομή του; Σόρυ, προσωπικά εν το θωρώ. Άτε να παραδεχτώ ότι ήταν ένας ενεργός πολιτικός, που εκατάφερεν να κρατήσει έναν κόμμαν του 5-10% για κάποια χρόνια, το οποίον ήδη παραπαίει που τον τζ̆αιρόν που αφυπηρέτησεν ο ίδιος. Εν αρκετόν τούτον για ούλλα τα εγκώμια που μας αράθκιασεν ο Αναστασιάδης;
Εν ξέρω τι άλλον που φτώσ̆ιαν δείχνει, σε αθρώπους πραγματικά σημαντικούς για τον τόπον, τούτον ούλλον το σκηνικόν.

Ώσπου να δοξολογούμεν πραγματικά άξιους αθρώπους, stay cool and keep rocking!

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2021

Εθνοφύλαξ

 


Εν σαν εχτές που αθθυμούμαι κάτι ασπρισμένα γερούθκια να έρκουνται στο 61ΤΕΘ (Τάγμαν Εθνοφυλακής -με την παλιοπαρέαν εκάμναμεν χάζιν για το πως ακούετουν το ίδιον με το Death) όπου τους έκαμνα μάθημαν, δόκιμος ων, αποσπασμένος που το τάγμα μου γιατί συνήθως τα ΤΕΘ ήταν υποστελεχωμένα που κληρωτούς αξιωματικούς τζ̆αι για να γίνει η εκπαίδευση των εθνοφυλάκων έπρεπεν να πηαίννουν αξιωματικοί που "ενεργά" τάγματα. Τζ̆αι όμως, συνειδητοποιώ με δέος, ήταν πριν 29 ολόκληρα χρόνια, την περίοδον 1992-1994. Τζ̆αι ο ασπρισμένος τύπος που πάει πλέον στο 61ΤΕΘ (αφού ως κάτοικος Ιδαλίου πλέον ανήκω στην περιοχήν του 6ου Συντάγματος, μέρος του οποίου εν η συγκεκριμένη μονάδα) είμαι εγώ. 

Παραμένει η εντύπωση μου πάντως ότι ήταν παππούδες (άνω των 60) που έρκουνταν στην παρουσιάσην τότε, τζ̆αι οϊ μεσήλικες όπως είμαι εγώ σήμερα. Εν μια απορία που έχω τζ̆αι κάποιαν στγμήν εννά ψάξω να την απαντήσω. Εν αλλάσσει παράλληλα το γεγονός ότι είμαι πλέον μεσήλιξ τζ̆αι εθνοφύλαξ. Μάλιστα στα πενήντα εννά απολυθώ που την Εθνική Φρουράν, δηλαδή σε λλιόττερον που τέσσερα χρόνια, κλείοντας έτσι την "προσφοράν" μου στες ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Αν δε, εν με τσιμπήσει η Πολιτική Άμυνα, τζ̆αι εν γίνει κανένας χαττάς τύπου πολεμικής συρράξεως, θα είμαι πλέον άνεννοιας που έτσι κουβέντες. Κάπου χρονικά κοντά που θα πέμπω βέβαια στην μαμάν πατρίδαν θκυό λεβέντες να υπηρετήσουν την θητείαν τους. Δυστυχώς, αφού μετά που τόσες ανακαλύψεις τζ̆αι εξελίξεις, ακόμα ζούμεν σε ημικατεχόμενον τόπον, τζ̆αι έναν που τα πιο στρατικοποιημένα μέρη του πλανήτη. Τουλάχιστον εν θα χάσουν 26 μήνες που την ζωήν τους, εννά χάσουν 14. Κάτι είναι τζ̆αι τούτον.

Σήμερα επαρουσιαστήκαμεν, παρά την πανδημίαν, για βολήν στο πάλαι ποτέ πεδίον της Ποταμιάς, το τόσον γνώριμον κατά την θητείαν μου. Ήταν σχετικά θετική έκπληξη, που θκυό απόψεις. Πρώτον, η διαδικασία επροχώρησαν τάχιστα τζ̆αι που τες 8.00 ως τες 10.30 περίπου είχαμεν αποχωρήσει, κάμνοντας βολήν τζ̆αι έχοντας τα φύλλα πορείας ανά χείρας. Δεύτερον, η ίδια η βολή. Ερίξαμεν 20 σφαίρες, ρίχνοντας που τα 250 τζ̆αι 200 μέτρα απόστασην, αρχικά γονυπετώς τζ̆αι μετά εκ του ορθίου (google it). Πρέπει να ήταν μόλις η 2η φορά ever που επυροβόλησα γονυπετώς τζ̆αι η πρώτη εκ του ορθίου στα τόσα χρόνια που πάω στρατόν. Ήταν cool, που λαλούν τζ̆αι στα αγγλικά χωριά. Άσε που κινούμενοι στα θκυό στάδια, εκάμαμεν "πυρ και κίνηση" (google it). Μεγαλεία λαλώ σου!

Που την άλλην, όπως εθωρούσα τα περίπου 70 εκατοστά του ύψους του αναβαθμού των 300 μέτρων, τζ̆αι ανησυχούσα πως θα αντιδρούσαν οι καταπονημένοι μύες μου στην επίδρασην της βαρύτητας, εσυνειδητοποίησα πιο ξεκάθαρα την παρέλευσην των δεκαετιών που το 1992. Με την σκεμπούαν να ασφυκτιά στην στολήν τζ̆αι την ανάσαν βαριάν κατά την σκόπευσην εν ένιωσα σε καμμιάν στιγμήν μάχιμος. Σημειώστε ότι είμαι πιο γυμνασμένος που τον μέσον όρον των συναδέλφων τζ̆αμέ. Κάτι που επαρέμεινεν το ίδιον με βολές του παρελθόντος είναι ότι εν επροσπάθησα, ούτε θα εμπορούσα άλλωστε, να φανταστώ τι θα έκαμνα αν τα μικρά τετραγωνάκια με τον μαύρον κύκλον στην μέσην αλλάσσαν ξαφνικά σε αθρώπους, τζ̆αι ήξερα ότι με το κάθε πάτημαν της σκανδάλης θα μπορούσα να στερήσω την ζωήν σε έναν που λλόου τους. Αν κάτι έμαθα με την παρέλευσην τόσων χρόνων, εν η καταπληκτική καταστροφή που μπορεί να επιφέρει στο ανθρώπινον σώμαν, ανεξαρτήτως ηλικίας, βάρους τζ̆αι φυσικής κατάστασης, μια βολίδα των 7,62 χιλιοστών (google it).

Ώσπου να απολυθώ τζ̆αι που Εθνοφύλακας, stay cool and keep rocking!

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2021

Ο Μέγας Ανατολικός

 


Γενικώς εν έχω καλύψει ιδιαίτερον μέρος της νεοελληνικής πεζογραφίας, χωρίς να νιώθω ιδιαίτερες τύψεις περί τούτου, αλλά να εν καλά ο παπάς μου, ο οποίος θκιαβάζει αρειμανίως, τζ̆αι στου οποίου την βιβλιοθήκην επιδράμω συχνά-πυκνά για βιβλία τούτου του είδους, όταν λειφτώ τα είδη που συνήθως θκιαβάζω, τζ̆αι βαρκούμαι να πάω να αγοράσω άλλα.

Το συγκεκριμένον, ογκωδέστατον, μυθιστόρημαν ήταν παρκαρισμένον στην σιφουνιέραν των γονιών μου, τζ̆αι αφού ετσ̆έκκαρα αν είναι ήδη θκιαβασμένον (ο παπάς μου έσ̆ει την συνήθειαν να υπογράφει τα βιβλία που τελειώνει στο τελευταίον τους φύλλο) έξυσα το προς ανάγνωσην. 

Το όνομαν "Εμπειρίκος" εν μου ήταν άγνωστον αλλά πέραν τούτου ουδέν εγνώριζα για τον "Μέγαν Ανατολικόν". Όταν το άρχισα τελικά, εσυνειδητοποίησα ότι αφενός ήταν γραμμένον σε μιαν - κάπως -  καθαρεύουσαν γλώσσαν, τζ̆αι ότι αφετέρου πρόκειται περί πορνογραφήματος. Για το δεύτερον είσ̆εν μου κάμει μιαν νύξην σε ανύποπτον χρόνον ο παπάς μου αλλά εν το είχα κάμει register που λαλούν τζ̆αι στα αγγλικά χωρκά.

Εντάξει, έχω θκιαβάσει εκατοντάδες τσόντες στη ζωή μου (υπό την μορφήν κειμένου ιστορίας εννοώ, τα εικονογραφημένα εν άλλη υπόθεση), ειδικά κατά τες τρυφερές ηλικίες μεταξύν των 12 τζ̆αι 20 ετών, αλλά πρέπει να σημειώσω ότι το είδος τζ̆αι η έκταση των σκηνών "λαγνουργίας" (μια λέξη που επαναλαμβάνεται πολλές φορές στο βιβλίον) που περιγράφει ο συγγραφέας ήταν εξόχως σκανδαλιστικά. Ομολογώ ότι έβρισκα τον εαυτόν μου σε μιαν διαδοχήν αντιδράσεων, που την κλασικήν διέγερσην (άνθρωποι είμεθα εξάλλου) έως την αποστροφήν, αφού ο μπαξές είσ̆εν που κλασικόν ετεροφυλόφιλον σεξ μέχρι αιμομιξίαν, κτηνοβασίαν τζ̆αι παιδεραστίαν. Ειδικά για την τελευταίαν, η οποία ήταν τόσον ετερόφυλη όσον τζ̆αι ομόφυλη, ο συγγραφέας έδειχνεν να θέλει να τονίσει κάποιον point το οποίον δυστυχώς εν έπιασα ούτε με την ολοκλήρωσην του έργου. Γενικώς, ήταν έναν μυθιστόρημαν που υποτίθεται ότι βρίθει μηνυμάτων, αρκετά που τα οποία όντως εμφανίζουνται σποραδικά ανάμεσα στις "λαγνουργίες", υπό την μορφήν φιλοσοφικών συζητήσεων ανάμεσα στους πρωταγωνιστές, ή τζ̆αι μοναχικές διερωτήσεις τζ̆αι ρεμβασμούς. Τελειώνοντας το όμως πιο πολλά ένιωθα μπέρδεμαν παρά έφκαλα συμπεράσματα.

Λόγου χάρην, η συλλήβδην καταδίκη του χριστιανισμού που τον συγγραφέαν, ως μια καταπιεστική τζ̆αι ανέραστη κοσμοθεωρία, κάπου συγκρούεται με την υπόνοιαν ότι οι μουσουλμάνοι εν καλλύττεροι. Σε μια-θκυό περιπτώσεις αναφέρεται ο γάμος του Μωάμεθ με την εφτάχρονην (!!) Αϊσά ωσάν να εν κάποιου είδους προτέρημαν, κάτι που βέβαια δένει πλήρως με την διαρκήν παιδεραστίαν που εκτυλίσσεται στο πλοίον. Με τον ίδιον τρόπον καταδικάζει τον σοσιαλισμόν, ακόμα τζ̆αι τον αναρχισμόν, ως "ουτοπικά" δόγματα που μόνον δυστυχίαν προκαλούν λόγω "καταπίεσης του ιμέρου" (ίμερος εν η ερωτική διάθεση, ή κάβλα αν προτιμάτε). Κάτσε ρε Εμπειρίκο μου. Οκ η μουσουλμανική θρησκεία τζ̆αι οι Μορμόνοι (εμφανίζει κάποιον προφήτην τους στο πλοίον ο οποίος σύρνει κάμποσες τσ̆ιόφτες τζ̆αι κάμνει τζάι ενα-θκυό θαυματάκια) εν κάτι διαφορετικόν που τον χριστιανισμόν (τάχατες, στον ίδιον Αβρααμικόν θεόν βασίζουνται). Πόθεν ως πόθεν ο αναρχισμός, που όντως θέλει να καταργήσει τέθκοιου είδους εξουσιαστικά εποικοδομήματα, καταπιέζει σου τον "ίμερον"; Είπαμεν, δυσνόητα πράματα.

Πάντως μέσα σε τούτον τον κυκεώναν λαγνουργιών του βιβλίου εγέλασα τζ̆αι κάποσον. Ειδικά στες φάσεις που φιλοσοφούν οι πρωταγωνιστές, διατυπώνοντας κάποιες όντως ενδιαφέρουσες σκέψεις τζ̆αι προβληματισμούς (π.χ. εμφανίζεται ο Ιούλιος Βερν σε τεχνολογικές αναζητήσεις, ή διατυπώνουν κάποιοι ορισμένες ιδεατές διαδικασίες ανατροφής, εκπαίδευσης τζ̆αι απασχόλησης) τζ̆αι καθώς εκστασιάζουνται σηκώνεται τους η ψωλή (μια λέξη που θα βαρεθείτε να συναντάτε). Ή τα επιφωνήματα που συνοδεύκουν τες σκηνές λαγνουργίας. Πολλύν γέλιον. 

Θα εσυνιστούσα τούτον το βιβλίον σε κάποιον; Δύσκολη ερώτηση. Αν θα ήταν άτομον "συντηρητικόν" τζ̆αι "θρησκόληπτον" νομίζω θα με εξιτίμαζεν, αφού μέρος των λαγνουργιών εν εξαιρετικά ιερόσυλες, όπως τζ̆αι να προσπαθήσεις να τες δεις. Ειδικά στην εποχήν της πολιτικής ορθότητας που ζούμεν, εν μπορώ να σκεφτώ βιβλίον που να πατά παραπάνω κάλλους που το συγκεκριμμένον. Νομίζω θα το επρότεινα σε κάποιον για να τον τρολλάρω, φτάνει να μεν ήξερεν που πριν περί τίνος πρόκειται. Ή σε κάποιον λάτρην της γλώσσας, για να μελετήσει την χρήσην που της κάμνει ο συγγραφέας (εννοώ στην γραφήν, οϊ στες λαγνουργίες των πρωταγωνιστών όπου ππέφτει γλύψιμον του άλλου κόσμου). Εν εδυσκολεύτηκα να το τελειώσω αλλά τούτον οφείλεται στο πόσον μισώ να αφήσω έναν βιβλίον ατέλειωτον, κάτι που έσέι συμβεί ελάχιστες φορές, σε περιπτώσεις βιβλίων που αποδεικτήκαν υπερβολικά "τεχνικά" ή κουραστικώς λεπτομερή. Εν το απόλαυσα ιδιαίτερα δηλαδή, τζ̆αι εν τρελαίνομαι στην ιδέαν να γυρέψω τζ̆ άλλον Εμπειρίκον. Ελπίζω να μεν τον αδικώ. 

Νομίζω το πιο ουδέτερον που μπορώ να διατυπώσω είναι το "μια δοκιμή θα σας πείσει". Αρκέψετε το για να δείτε αν το αντέχετε.


Ώσπου να το αρκέψετε, stay cool and keep rocking!

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2021

Χωμένοι στους βόθρους...

 

....για να μεν βάλω στον τίτλον την λέξην "σκατά". Χωμένοι στα σκατά το 2021, διότι σε μιαν που τες πιο ραγδαία αναπτυσσόμενες, οικιστικά ομιλώντας, περιοχές της Κύπρου, την Καλλιθέαν Ιδαλίου, εν υπάρχει ακόμα σύνδεση με το αποχετευτικόν της Λευκωσίας. Σε συνδυασμόν με την σύστασην των εδαφών της περιοχής, οι λάκκοι αποχέτευσης σε ολόκληρην την περιοχήν υπερχειλίζουν συνέχεια, εμπλουτίζοντας την ατμόσφαιραν με υπέροχες ευωδίες, που έρκουνται να πιντωθούν στους καρκινογόνους ασφαλτικούς ρύπους τζ̆αι το ξεσκάτισμαν που γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα στες φάρμες πλησίον της περιοχής μας. Δεν έχουμεν ουδέν να ζηλέψουμεν που τον τζ̆αιρόν της πανούκλας, όταν τα κάτουρα τζ̆αι τα κοτσίρκα ετρέχαν μέσα στους δρόμους των πόλεων.
Αθθυμούμαι τον μακαρίτην τον επιχειρηματίαν ανάπτυξης γης που μας επούλησεν το σπίτιν να κάμνει αναφοράν στο ότι εμεριμνήσαν για ομαλήν σύνδεσην μας με το αποχετευτικόν, που σύντομα εννά έρκετουν στην περιοχήν. Μιλούμεν για το 2005. Τζ̆αι το αποχετευτικόν υποτίθεται θα έρκετουν το 2012. 
Μαθαίνουμεν σήμερα ότι αναβλήθηκεν τότε η εν λόγω σύνδεση, λόγω "κρίσης", λες τζ̆αι το να κάμεις τα αυτονόητα για τους πολίτες σου, όπως το να φροντίσεις να μεν τρέχουν τα λύματα μέσα στους δρόμους, εν θέμαν "οικονομικής επιφάνειας", τζάι οϊ υποχρεωτική τζ̆αι αυτονόητη μέριμνα, ισοδύναμη με το να έχουν νερόν τζ̆αι ρεύμαν.
Μαθαίνουμεν επίσης σήμερα, ότι κάποιοι αρμόδιοι, βλέπε συμβούλιον αποχετεύσεων Λευκωσίας, επλακωθήκαν με κάτι μηχανικούς για την επίβλεψην του έργου, με αποτέλεσμαν να κολλήσουν πάλε την υπόθεσην τζ̆αι να μάσ̆εται το τμήμαν αναπτύξεως υδάτων να τους παρακάμψει μπας τζ̆αι προχωρήσει η κουβέντα. Οϊ επειδή τους έπιασεν ο καϊλές για το τι τραβούμεν δακάτω, αλλά γιατί αν δεν ολοκληρωθεί το έργον ως το 2026 (!!!), εννά ππέσουν βαρβάτα πρόστιμα που την Ευρωπαϊκήν Ένωσην, στην οποίαν εν προφανές ότι εν πρέπει οι πολίτες σου να κολυμπούν στα σκατά! Έννεν υγιεινόν!
Έχουμεν λοιπόν μπροστά μας τουλάχιστον άλλα 5-6 χρόνια υπερχείλισης σκατού! Διότι δυστυχώς η μόνη άλλη λύση είναι να παρκάρεις το βοθροφόρον πόξω που το σπίτιν, με ταρίφαν €50 το φκαίρωμαν. Εκατάλαβες; Εκατάλαβα να λαλείς! Πιέρωννε μαλάκα, τζ̆αι τον βόθρατζ̆ιην, τζ̆αι τον μισθόν του υπαλλήλου του ΣΑΛ που τα ξύνει, τζ̆αι τα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τζ̆αι το να σου φέρει το κράτος όταν γεράσεις τζ'ύστερα αποχετευτικόν, αλλιώς θα απολαμβάνεις τα ρέοντα σκατά εσαεί.
Εξανάπα το πολλές φορές, σε όσους θέλουν να σηκωστούν να φύουν που την Κύπρον, ότι εν φταίει η Κύπρος για το χάλιν. Η Κύπρος εν παράδεισος. Εν οι Κυπραίοι που εν παν καλά. Που εν είμαστεν άξιοι ούτε για τα αυτονόητα, όπως το να μεν αφήνουμεν τα σκατά μας να μας πνίουν.

Ώσπου να γίνουμεν άξιοι για τα πιο απλά τζ̆αι αυτονόητα, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021

"Ο νεκρός δεδικαίωται" (not)

 

Παρανόηση τζ̆αι παραλογισμός. Παραλογισμός γιατί πόθεν ως πόθεν να μεν ασκείς κριτικήν σε κάποιον, απλά επειδή επέθανεν; Ίσ̆α -ίσ̆α που, αφού επέθανεν, η κριτική σου εν μπορεί να του επιφέρει καμμιάν επίπτωσην, παρά μόνον σε τυχόν οικείους ή απολογητές του. Εν οι ζωντανοί δηλαδή που "θίγονται", ο νεκρός σιγά μεν επηρεαστεί τζ̆αμέ που είναι. Τζ̆αι πως να το κάμουμεν, ο θάνατος ενός εκάστου εν η αφορμή να τον αθθυμηθείς, τζ̆αι να σχοληθείς με τον "βίον τζ̆αι την πολιτείαν του". Είτε εκθιάζοντας, είτε επικρίνοντας την. 

Άσε που εν τζ̆αι παρανόηση του "γνωμικού", που αποδίδεται στον απόστολον Παύλον:

"ο αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας» (Ρωμ. 6,7)"

Ο Παύλος (άλλη διφορούμενη προσωπικότητα αλλά ας μεν ξεφεύγουμεν) εννοούσεν ότι όταν βαφτίζεται κάποιος, η αμαρτία που κουβαλά ένεκα του προπατορικού αμαρτήματος (πάλε τρώει με να σχολιάσω έξτρα αλλά ύπαγε οπίσω μου βελζεβούλ) "νεκρώνεται" (ακούεις τζ̆αι σου) άρα ο βαπτισθέντας εν "νεκρός για την αμαρτίαν" (ξανακούεις τζ̆αι σου).

Τωρά ήνταλως επιάσαν ορισμένοι τούτες τες δοξασίες τζ̆αι εμετατρέψαν τες στο "μεν μιλάς έτσι για τον μακαρίτην τζ̆αι εννά προσβαλτεί" εν έχω ιδέαν. Φυσικά το πως εκφράζεσαι, είτε για τους νεκρούς είτε για τους ζωντανούς, στο τέλος της ημέρας αντανακλά παραπάνω πάνω σου. Με το να γράφεις δηλαδή "ψόφον" ή άλλες ομορφκιές κάτω που την είδησην θανάτου ενός εκάστου, ποσώς "πλήττεις" κανέναν ιδιαίτερα, πέραν της δικής σου εικόνας ως σχολιαστού. Τζ̆αι σίουρα οϊ του μακαρίτη, που στον τάφον ή την τεφροδόχον του, σίουρα "δεδικαίωται" που τες βωμολοχίες που του εξαπολύεις.

Ώσπου να μεν παρανοούμεν τα ρητά του Παύλου τζ̆αι άλλων "φωτισμένων", stay cool and keep rocking! 

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2021

Διαζύγιον τζιαι διχοτόμηση

 


"Επολλύναν πάρα πολλά τα διαζύγια" απάντησα σε έναν καλόν φίλον όταν με ενημέρωσεν ότι ένας δικός του άθρωπος εχώρισεν πρόσφατα τζ̆αι ήθελεν να βοηθήσει με την μετακόμισην. "Ναι εν κουβέντα των πιο παλιών τούτη, για μας πλέον έννεν κάτι ασυνήθιστον ή περίεργον να κάμνουν οι αθρώποι τούτην την επιλογήν" απάντησε μου, οϊ χωρίς μιαν μομφήν για τζ̆είνον που μπορεί να εκληφθεί ως "συντηρητισμός" ή "οπισθοδρομικότητα" που μέρους μου (γενικά θεωρεί με αρκετά "πίσω" ο συγκεκριμμένος κολλητός, πάντα με αγάπην είμαι σίουρος).
Η αλήθκεια είναι ότι εν είμαι εναντίον των διαζυγίων, όπως εν είμαι ούτε υπέρ τους. Η κατάσταση πιο παλιά, μια θκυό γεννιές πριν βασικά, όπου το διαζύγιον ήταν μίασμαν τζ̆αι οι αθρώποι, ειδικά οι γυναίκες, ενίοτε εγκλωβίζουνταν σε έναν δυστυχισμένον γάμον για να αποφύγουν την "κοινωνικήν κατακραυγήν" τζ̆αι το συνεπαγόμενον "στίγμαν", ήταν μια ακραία κατάσταση. Κάποιοι αθρώποι, όπως εξαναέγραψα, εν κάμνουν ούτε για δέσμευσην ούτε, ακόμα πιο σημαντικόν, για γονιοί. Εν μπορούν όμως να το ξέρουν, οι παραπάνω τουλάχιστον, πριν κάμουν το βήμαν τζ̆αι δοκιμάσουν αν αντέχουν. Εν μπορείς, κοινώς, να στήσεις μηχανισμόν αξιολόγησης για να κρίνεις αν θκυό αθρώποι κάμνουν για να μοιραστούν την ζωήν τους παρέαν, ή αν θα είναι σε θέσην να αναγιώσουν κοπελλλούθκια σε βαθμόν στοιχειωδώς ικανοποιητικόν.
Η δυνατότητα διαζυγίου εδόθηκεν βασικά που θκυό μεγάλες εξελίξεις: η μια ήταν η αυξανόμενη κοσμικότητα του κράτους, το οποίον πλέον ήθελεν να παρεμβαίνει σε "πνευματικά θέματα" της πάλαι ποτέ εξουσίας (της θρησκείας σιόρ), όπως το "μυστήριον του γάμου". Η άλλη ήταν η χειραφέτηση των γυναικών, που εν επροέκυψεν που την "φώτισην" των πατριαρχών αρσενικών, αλλά που την ανάγκην που επροκαλέσαν θκυό διαδοχικοί παγκόσμιοι πόλεμοι τζ̆αι οι σφαγές νεαρών αρσενικών, για είσοδον του "ωραίου" (sic) ή "ασθενούς" (ξανά sic) φύλου στην αγοράν εργασίας. Η συνεπαγόμενη οικονομική τους δύναμη έφερεν πολιτικήν δύναμην, δυνατότηταν εκλέγειν τζ̆αι εκλέγεσθαι τζ̆αι είσ̆εν ως πολλά ενδιαφέρουσαν εξέλιξην τζ̆αι την σταδιακήν, αλλά αρκετά απότομην αναλόγως, σεξουαλικήν απελευθέρωσην.
Ήταν αναπόφευκτον ότι τούτες οι αλλαγές θα επηρεάζαν τον "ιερόν θεσμόν του γάμου" (μα τι κουρουφέξαλα ρε παιδί μου μας ταϊζουν οι παπάες τζ̆αι τρώμεν τα αμάσητα). Τζ̆αμέ που "ους ο θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω", πλέον έχουμεν "χωριζέτω" σε βαθμόν που να μεν προκαλεί ιδιαίτερην εντύπωσην, αντίθετα να εν σχετικά "αναμενόμενον" ότι κάποιος που τον περίγυρον σου θα έσ̆ει αντιμετωπίσει τούτην την εμπειρίαν. 
Κάπου δαμέ έρκεται ο "συντηρητισμός" μου (αν εθκιάβασες την πολύκροτην ανάρτησην μου, Γιον ή κόρην, εννά ξέρεις τι εννοώ). Για μέναν εν θεωρείται "πρόοδος" η αντικατάσταση ενός άκρου με έναν τζ̆αινούρκον. Που την παράνοιαν ενός εσαεί δυστυχισμένου γάμου στην αβασάνιστην καταφυγήν στο διαζύγιον μόλις στραβώσουν λλίον τα πράματα. Ειδικά αν δεν αρκέστηκες στον γάμον, αλλά άρκεψες τζ̆αι οικογένειαν, τζ̆αι έκαμες κοπελλούθκια. Τα οποία όταν εξεβολεύτηκες στον γάμο σου, ακόμα εν ανήλικα, τζ̆αι δικαιούνται έναν ισορροπημένον οικογενειακόν περιβάλλον, αλλιώς γεμώνουν τραύματα τζάι προβλήματα. Στο κάτω-κάτω, έκαμες οικογένειαν, κάμε τον συμβιβασμόν ότι εν είσαι πλέον μόνος σου, αλλά είσαι υπεύθυνος τζ̆αι για άλλους αθρώπους.
Εννά μου πεις, υπάρχουν αθρώποι που χειρίζουνται καλά το διαζύγιον τζ̆αι φροντίζουν υπεύθυνα τα κοπελλούθκια τους, παραμερίζοντας τα προβλήματα που επιφέραν τον χωρισμόν. Ενώ παράλληλα υπάρχουν ζευγάρια που μεινίσκουν μαζί με το ζόριν τζ̆αι μεταφέρουν την αναπόφευκτην έντασην της κατεστραμμένης σχέσης στα κοπελλούθκια τους. Το πρώτο όμως εν η εξαίρεση του κανόνα, ενώ για το δεύτερον εν υπάρχει δικαιολογία. Αν είσαι στοιχειωδώς σωστὀς τζ̆αι αγαπάς τουλάχιστον τα κοπελλούθκια σου. Εννά βάλεις το εγώ σου κάτω τζ̆αι εννά ταυτίσεις την ευημερία σου με την δικήν τους. Τουλάχιστον ώσπου να ενηλικιωθούν τζάι εννά μπορούν τότε, σχετικά πιο εύκολα, να καταπιούν τον χωρισμόν των γονιών τους, που ότι ηλικίαν τζ̆αι να έχουν, εννά τα τραυματίσει ψυχικά.

Γενικά, τζ̆αι ενδεχομένως αφοριστικά, το διαζύγιον κατ'εμέναν εν ο εύκολος δρόμος. Ο συμβιβασμός τζ̆αι η αναζήτηση του κοινού καλού εν ο δύσκολος. Αλλά περιέχει τες πιο πολλές ανταμοιβές, για ούλλους τους εμπλεκόμενους.

Ώσπου να μεν καταφεύγουμεν στο διαζύγιο με ψύλλου ππήδημαν, stay cool and keep rocking!

Υ.Γ. Ποια η σχέση του τίτλου με το θέμαν; Νομίζω η περιρρέουσα στην Κύπρο δείχνει που πάει η κατάσταση με το κυπριακό. Εν ήθελα να το πιστέψω αλλά πιθανότατα εννά προλάβουμεν ως γενιά, οϊ την επανένωσην της Κύπρου, αλλά την ντε γιούρε διχοτόμησην της. Οι θκυό κοινότητες της Κύπρου, αντί να δουν τι τους ενώνει, πόσα έχουν να κερδίσουν μαζίν, πόσην εξασφάλισην για ειρήνην, ασφάλειαν τζ̆αι ευτυχίαν θα έφερνεν στους νέους τους ο συμβιβασμός τζ̆αι η αναζήτηση κοινής μοίρας, επιλέγουν συνειδητά το διαζύγιον, γιατί, λέει, "εν μπορούν να ζήσουν μαζίν", γιατί "εν ρεαλιστές" τζ̆αι γιατί "πρέπει να δούμεν τες πραγματικότητες". Κρίμαν, πραγματικά, ειδικά για τους μιτσ̆ιούς.