Ο τελευταίος "μεγάλος ηγέτης"...

 

Πάει τζ̆αι ο Λυσσαρίδης. Εκατόν χρονών λαλεί σου. Άκουα τον επικήδειον του Αναστασιάδη στην κηδείαν του τζ̆αι εδιερωτούμουν πραγματικά για τον διαγωνισμόν λεξιλογίου που του ετοιμάσαν. "Μεγαλειώδης, εμβληματική προσωπικότητα, ιδεολόγος σοσιαλιστής, αγωνιστής της πρώτης γραμμής για την ελευθερία, οραματιστής πατριώτης, παγκόσμιος πολίτης κλπ. κλπ.". Ο Λυσσαρίδης τούτα ούλλα. Θρύλος!

Υπάρχει φυσικά ήδη το σχετικόν "Ίδρυμαν Λυσσαρίδη", πακκέττον με τα υπόλοιπα σχετικά ιδρύματα που συνεχίζουν την "διαφώτισην" γυρόν που τούτους τους "μεγάλους άνδρες" του τόπου.

Νομίζω ο Λυσσαρίδης εν ο τελευταίος που τζ̆είνην την γεννιάν των "κοπελλουθκιών" (ήταν ούλλοι νεαροί το 1960) που έβαλεν ο Μακάριος στην ηγεσίαν, είτε έμμεσα είτε άμεσα. Γιωρκάτζ̆ης, Κληρίδης, Παπαδόπουλος, Κυπριανού, Σαμψών, Λυσσαρίδης και τα άλλα τα παιδιά που λαλούν οι αδερφοί καλαμαράδες. Αθρώποι που επεράσαν κυριολεκτικά που ούλλες τες βαθμίδες της εξουσίας του τόπου. Καλάν ο Γιωρκάτζ̆ης έφαν την νωρίς επειδή επήεν κόντρα στο Μακάριον, τζ̆αι ο Σαμψών είσ̆εν το "προνόμιον", που εξελίκτηκεν σε κατάραν, να μπει πρόεδρος του πραξικοπήματος, αλλιώς κάπου δαμαί γυρόν θα ήταν τζ̆αι τζ̆είνοι όπως τους υπόλοιπους, να κατέχουν βουλευτιλίκια, προεδριλίκια της βουλής, υπουργιλίκια, σου'πα, μου'πες. Ακόμα τζ̆αι προέδροι του κράτους εκλεγήκαν κάποιοι που τούτους. Ήδη εκάμαν την εμφάνισην τους τζ̆αι οι διαδόχοι τους, ωσάν μια νέα αριστοκρατία.

Επιστρέφω στην διερώτησην μου, καθώς άκουα τζ̆είνα ούλλα τα κοσμητικά που έψαλλεν ο Αναστασιάδης για τον Λυσσαρίδην. Μα καλάν, τούτοι οι "μεγάλοι ηγέτες", οι "οραματιστές", οι "παγκόσμιοι πολίτες" που είχαμεν την τύχην να κάτσουν πάνω στο ζινίσ̆ιν μας τόσες δεκαετίες, τι εκαταφέραν τελικά για τον τόπον τους; Τι επαραλάβαν τζ̆αι τι έχουν παραδώσει για να αξίζουν τόσον παίνεμαν; 

Ειδικά ο Λυσσαρίδης άρκεψεν που το ΑΚΕΛ, για να φύει για διάφορους λόγους τζ̆αι να καταλήξει να ιδρύει έναν κόμμαν, τάχατες σοσιαλιστικόν, το οποίον όμως ουσιαστικά εσυσπείρωνεν μερίδαν των φυσανέμιδων μακαριακών. Ήταν ένας άθρωπος που εν εδίστασεν να οργανώσει παρακρατικές, ένοπλες ομάδες. Αλλά επειδή υποστηρίζαν τον Μακάριον, ήταν οκ, εν ήταν "προδότες", όπως οι άλλες. Εν επίσης γνωστόν ότι ουδέποτε υπήρξεν προοδευτικός στο κυπριακόν, αλλά αντίθετα ήταν που τους παράγοντες που διαχρονικά ετρέφεν την αδιαλλαξίαν τζ̆αι τον αυταρχισμόν του Μακαρίου. Γενικώς, πιο πολλά λαϊκήν δεξιάν αθθύμιζεν ο ίδιος τζ̆αι το κόμμαν του, παρά σοσιαλιστές. 

Αθθυμούμαι τον μονίμως να μουρμουρά ότι "ερωτευκούμαστεν την ΕΔΕΚ αλλά εν την παντρευκούμαστεν". Ο ίδιος όμως ήταν βουλευτής πολλές φορές τζ̆αι εδιετέλεσεν τζ̆αι πρόεδρος της βουλής. Άρα μια χαρά εμετείχεν στην εξουσίαν, που την οποίαν εξασφάλισεν τζ̆αι μια χαρά σύνταξην τζ̆αι φρουράν.

Οπότε, τι το τόσον σημαντικόν επρόσφερεν ο Λυσσαρίδης;  Ποιοι ήταν οι "αγώνες της ελευθερίας" στους οποίους εμετείχεν; Ποιον χειροπιαστόν όφελος για την Κύπρον είσ̆εν η διαδρομή του; Σόρυ, προσωπικά εν το θωρώ. Άτε να παραδεχτώ ότι ήταν ένας ενεργός πολιτικός, που εκατάφερεν να κρατήσει έναν κόμμαν του 5-10% για κάποια χρόνια, το οποίον ήδη παραπαίει που τον τζ̆αιρόν που αφυπηρέτησεν ο ίδιος. Εν αρκετόν τούτον για ούλλα τα εγκώμια που μας αράθκιασεν ο Αναστασιάδης;

Εν ξέρω τι άλλον που φτώσ̆ιαν δείχνει, σε αθρώπους πραγματικά σημαντικούς για τον τόπον, τούτον ούλλον το σκηνικόν.

Ώσπου να δοξολογούμεν πραγματικά άξιους αθρώπους, stay cool and keep rocking!

Το μη χείρον...

Εκόντεψεν η πρώτη Κυριακή των εκλογών τζιαι νομίζω εν η πρώτη φορά που νιώθω τόσον "χωρίς επιλογήν". Καλάν το 2013, εψήφισα τον Νίκαρον με μισήν καρκιάν, την στιγμήν που ιδεολογικά είμαι ξεκάθαρα εντελώς αλλού, διότι είχα μιαν ελπίδαν ότι εννά φανεί συνεπής στην υπερβατικήν τζιαι ορθολογιστικήν στάσην του στο δημοψήφισμαν του 2004. Όπως εφάνηκεν στην πορείαν, τζιαι παρά κάποια σημαντικά κατορθώματα της διακυβέρνησης του (έξοδος που το μνημόνιο, μείωση στρατιωτικής θητείας, υπερψήφιση του ΓΕ.Σ.Υ.), ή το γεγονός ότι για πρώτη φοράν στα χρονικά η Τουρκία έφτασεν ως το τραπέζιν του διαλόγου για θέματα ασφάλειας/ εγγυήσεων, ο Αναστασιάδης έπραξεν όπως οι προκάτοχοι του, τζιαι έβαλεν τα πολιτικά του συμφέροντα πάνω που το συμφέρον του τόπου. Τούτον εν το δικό μου συμπέρασμαν τόσον που την καταγραφήν των γεγονότων όσων τζιαι την κατά τζιαιρούς συμπεριφοράν του, προεξαρχόντων των τσιόφτων περί "οπαδών της όποιας λύσης", το οποίον - ειρωνικά - εν ατάκα τζιαι προμετωπίδα των "αρχόντων της απόρριψης", τόσον στα κόμματα όσον τζιαι στα ΜΜΕ.

Που την άλλην, το ΑΚΕΛ, το οποίον όσον αφορά στο κυπριακόν εστάθηκεν στον "πούντον" του που λέμεν, τζιαι εκράτησεν μιαν γραμμήν συμπόρευσης με τον πρόεδρον, περιορίζοντας την αντιπολίτευσην στα εσωτερικά ζητήματα, αποφάσισεν να κατεβάσει έναν υποψήφιον ο οποίος δεν θεωρώ ότι ήταν η καλλίττερη επιλογή. Θα εμπορούσεν κάλλιστα να επιλέξει τον ίδιον τον γενικόν του γραμματέαν, ο οποίος χαίρει εκτίμησης τζιαι εκτός του ΑΚΕΛ, ιδιαίτερα εντός της "επανενωτικής" συνοπαρτζιάς, τζιαι δεν θα ετίθετουν τζιαι θέμαν συσπείρωσης του κόμματος. Απλά πράματα. Ο Σταύρος Μαλάς εν συμπαθέστατος, εν φεντεραλιστής, εν εποικοδομητικός, αλλά ΔΕΝ είναι - κατ' εμέναν - ηγέτης. Εν τεχνοκράτης. Πιο ταιρκαστός ρόλος για έτσι άθρωπον εν ο συμβουλευτικός τζιαι ο υποστηρικτικός, όχι ο ηγετικός. Μπορεί εντέχνως ορισμένοι να παρουσιάζουν την υποψηφιότηταν του ως αντίστοιχην του Γιώργου Βασιλείου, αλλά φοούμαι ότι εν διαθέτει πολλά στοιχεία του μέντορα του, όπως η διεθνής εμπειρία αλλά τζιαι η "στόφα του πολιτικού ηγέτη".

Τέσπα, επειδή εγώ όταν ψηφίζω γνώμονας μου εν το καρκίνωμαν που ονομάζεται κυπριακόν, σκοπεύω για πρώτη φοράν να στηρίξω υποψήφιον που υποστηρίζει το ΑΚΕΛ, όχι γιατί τον θεωρώ τον καλλίττερον, αλλά επειδή θέλω αφενός να επιβραβεύσω την συμπεριφοράν τζιαι την υπεύθυνην στάσην του στο κυπριακόν, τζιαι αφετέρου να στείλω μήνυμαν στον Νίκαρον ότι η συμπεριφορά που επέδειξεν την τελευταίαν περίοδον μετά την κορύφωσην τζιαι την αποτυχίαν των διαπραγματεύσεων ήταν απαράδεκτη τζιαι πρέπει να του στοιχίσει. Εννοείται ότι εφόσον ο Μαλάς περάσει δεύτερον γύρον με τον Αναστασιάδην, εννά στηρίξω ξανά Μαλάν, ασχέτως αν, όπως εν αναμενόμενον, προσπαθήσει να προσεταιριστεί τους απορριπτικούς. Ανάλογην συμπεριφοράν αναμένω τζιαι που τον Αναστασιάδην εξάλλου, τζιαι θεωρείται "φυσιολογικόν", παρά τες τάσεις εμετού που μου προκαλεί προσωπικά. Θα είναι αρκετόν για μέναν αν οι απορριπτικοί μείνουν εκτός δεύτερου γύρου για τρίτη συνεχόμενην εκλογική διαδικασία. Το μη χείρον βέλτιστον που λαλεί τζιαι ο τίτλος.

Το θέμαν είναι τι θα συμβεί αν αντί του Μαλά περάσει ο Παπαδόπουλος. Εσχάτως διάφοροι, ακόμα τζιαι εντός της "επανενωτικής" συνοπαρτζιάς, επροσπαθήσαν, είτε μέσα στην οργήν τους για την μεταμόρφωσην Αναστασιάδη, είτε τεχνηέντως, να υποβάλουν ότι παρά Αναστασιάδης, καλλίττερα Παπαδόπουλος. Εν ξέρω σε τι παράλληλην πραματικότηταν ζουν τούτα τα άτομα, αλλά ενδεχόμενη αναρρίχηση του Νικόλα Παπαδόπουλου στον προεδρικόν θώκον είναι παρασάγγας το πιο δυσμενές σενάριον για όσους που μας έχουν έστω μισόν γραμμάριον ελπίδας για κατάληξην σε συμφωνίαν στο κυπριακόν πριν την "δευτέραν παρουσίαν". Μπορεί ο Αναστασιάδης να απογοήτευσεν, αλλά κατά βάσην παραμένει υποστηρικτής του παρόντος πλαισίου, το οποίον είναι αποδεδειγμένα το μόνον που μπορεί να οδηγήσει κάπου. Οπότε δεν ξέρω πραγματικά τι εννά κάμω αν δεν περάσει ο Μαλάς. Αν δω λόγω χάρην ότι ο Παπαδόπουλος ευνοείται με την αποχήν σε σημείον να κινδυνεύουμεν να εκλεγεί, προσωπικά θα έρτω σε πολλά δύσκολην θέσην. Ας ελπίσουμεν ότι έθθα συμβεί τούτον.

Ώσπου να μπορώ να επιλέξω κάτι πιο καλόν που το μη χείρον, stay cool and keep rocking!

Εν τον εψήφισα...

...για να "σώσει την οικονομίαν" (sic). Ούτε για να "εκσυγχρονίσει τη δημόσιαν υπηρεσίαν" (ξανά sic). Ούτε για να "εφαρμόσει το ΓεΣΥ" (ξανά μανά sic). Παρά τες καυγαλέα έκδηλες ιδεολογικές μου διαφορές με τον Νίκον Αναστασιάδην, ο κύριος, αν οϊ ο μόνος, λόγος που τον εψήφισα το 2013 ήταν γιατί εθεωρούσα ότι εμπορούσεν να πετύχει συμφωνίαν στην αιώνιαν μας παράνοιαν, το "κυπριακόν πρόβλημαν". Τζιαι ότι είshεν μιαν στοιχειώδην συναίσθησην της ζημιάς που προκαλεί η παρέλευση του χρόνου στο "ανεπίλυτον". Είχα κάμει τζιαι σχετικήν ανάρτησην τότε, όπου ανέλυα το σκεπτικόν μου, στην οποίαν έγινεν τζιαι μια πολλά ζωηρή συζήτηση με άλλους μπλόγκερ (οι οποίοι δυστυχώς πλέον εν διούν το παρόν όπως τότε).

Μπορεί τα διαδοχικά σοκ του 2013 να εφέραν αναπόφευκτην καθυστέρησην, αλλά εν ετέλει, σε συνδυασμόν με την εκλογήν Ακκιντζί, εφάνηκεν για 1-2 χρόνια μια συγκυρία τουλάχιστον το ίδιον ευνοϊκή για επίτευξην συμφωνίας, με την περίοδον Χριστόφια - Ταλάτ (η οποία περίοδος ήταν νομίζω η κορυφαία ευκαιρία μετά το 2004, εξ'ου τζιαι η απογοήτευση μου με τον Χριστόφιαν που εν τα εκατάφερεν τότε). Τα δε διαπλεκόμενα συμφέροντα μικρών τζιαι μεγάλων "παικτών" ουδέποτε νομίζω ήταν τόσον "ευθυγραμμισμένα" προς μιαν κατάληξην του προβλήματος όσον την διετίαν 2014-2016. 

Τζιαι όμως, ο Αναστασιάδης απέτυχεν. Σήμερα δε, συμπεριφέρεται αισχρά, για να το πω ήπια, διότι αντί να παραδεχτεί τες ευθύνες τζιαι την αποτυχίαν του στον μέγιστον στόχον που έβαλεν ως πρόεδρος, εφόρησεν τσαρούχια τζιαι έπιασεν καριοφύλια, λες τζιαι απευθύνεται σε ηλίθιους. Αμ δε.

Εμέναν εν με κόφτει ούτε τι έκαμεν ο Ακκιντζί, ούτε τι έκαμεν ο Ερτογάν, ούτε αν ο Αϊντε θωρεί αν θα εκλεγεί στη χώραν του, ούτε αν φταίει το σιριβίδιν, ο ωχαδερφισμός τζι'η λειψυδρία. Εγώ εψήφισα τον συγκεκριμένον άθρωπον, τζιαι απέτυχεν σε τζιείνον που έβαλεν στόχον να υλοποιήσει.

Εννά μου πεις, όπως μου είπαν παλιά για τον Χριστόφιαν, "τι επερίμενες δηλαδή να κάμει ο πρόεδρος, εν θωρείς νάμπου κάμνουν οι τούρτζιοι, οι αμερικανοί, οι οηέδες κλπ. κλπ.;". Τζιαι φυσικά η απάντηση μου εν η ίδια όπως τότε: "έπρεπεν να κόψει το λαιμόν του να το λύσει!".

Τότε, είχα την ψευδαίσθησην ότι αν στες επόμενες εκλογές δεν έβρισκα κάποιον να ψηφίσω, θα εκατέβαινα ο ίδιος. Αλλά τα χρόνια που περνούν παγιώνουν μέσα μου την αίσθησην του τι κάμνει η εξουσία στον άθρωπον. Οπότε έχω αποκλείσει που τη σκέψη μου το να εμπλακώ σε μιαν τέθκοιαν διαδικασίαν. Επίσης, εν θεωρώ πλέον την αποχήν η το λευκόν "ανήθικες" επιλογές. Απλά δυστυχώς ακόμα εν μπορούν να επηρεάσουν δραστικά την κατάστασην.

Οπότε, ανευ συγκλονιστικού απροόπτου, στο οποίον ο Αναστασιάδης φέρει τον κόσμον ανάποδα τζιαι καταλήξει σε συμφωνίαν για δημοψηφίσματα, θα φάει "μαύρον". Είμαι πολλά περίεργος να δω τι θα κάμει το ΑΚΕΛ. Αν επιλέξει μιαν "δυνατήν" υποψηφιότηταν, με επανενωτικήν πολιτικήν τζιαι ερίσματα στην ευρύτερην "προοδευτικήν" κοινωνίαν (συμπεριλαμβανομένων των φιλελευθέρων που για την ώραν εν "πολιτικά άστεγοι"), θα το υποστηρίξω. Αλλιώς, είτε θα κάμω όπως ο φίλος ο Αγρινός, τζιαι θα ρίξω μιαν "χαμένη ψήφον" για το γαμώτο, ή θα ρίξω λευκόν. Γιατί το να πάω ως την κάλπην, εν το ελάχιστον που νιώθω ότι πρέπει να κάμω, ως πολίτης που θέλει να έshιει λέγειν για τα πολιτικά πράματα.

Ώσπου να κόψει το λαιμόν του ο Αναστασιάδης (για να φέρει συμφωνίαν), stay cool and keep rocking!

Ψάξετε τον ορισμόν του ψεύτη...

"Ψέματααα, ψέματααα, πες μου πως είναι ψέμααααα, ένα αστείο χαζό, ένα όνειροοοο".

Πάει ακόμα έναν καπιταλιστικόν μόττο: "It's like money in the bank!!". Που υποτίθεται υπονοούσεν την σιουρκάν. Το μακρύν σιέριν του "συστήματος" φτάννει τζιαι τζιαμέ, στο ιερόν άδυτον μας, την "ατομικήν ιδιοκτησίαν". Ου γριστός!

Νίκε μου είσαστεν ψεύτες φιλούδιν. Όσον τζιαι να το ζαχαρώσουμεν, περί "πιστολιών, κανονιών τζιαι άλλων στενόμακρων εργαλείων στον κρόταφον ή και αλλού", είπετε ψέματα. Εν απλόν, ψάξετε την ερμηνείαν της λέξης. Όταν λαλείς "δεν θα δεχτώ" τζιαι δέχεσαι εν ψέμαν, τέλος. Ψεύτες, τζιαι σεις τζιαι όσοι που την Ευρώπην εφκήκαν εχτές τζιαι αρνιούνταν το ενδεχόμενον. Τζιαι τζιείνον εν ακόμα σιειρόττερον διότι αν εσάς ασσιχτιρίζουμεν σας (με κάποιον τρόπον), τζιείνους εν τους τζίζουμεν. Είμαστεν στο έλεος τους κοινώς.

'Ντάξει καταλάβω ότι εννά προσπαθήσετε να το περάσετε ως έναν "λευκόν ψεματάκιν" ("white lie" που λαλούν τζιαι στα εγγλέζικα χωριά), του τύπου "μα αν ακόμα τζιαι το υπονοούσαμεν ότι παίζει να σας φαν τες καταθέσεις, ήταν να κάμετε το bank run πριν πιάμεν όσα εθέλαμεν". Σωστός επί της ουσίας, γιατί να πεις της γυναίκας σου ότι έκαμες one night stand αφού "έννεν έρωτας, εν απλά ακόλαστον, άγριον σεξ της μιας νύχτας"; Φυσικά το ερώτημαν είναι, μετά ποιος εννά σου πιστεύκει ότι μόνον έναν έκαμες; Ή ότι έθθα κάμεις τζι' άλλα;

Εν το ίδιον με το να κάθεσαι σε έναν τραπέζιν τζιαι ο δίπλα σου μάσιεται να χώσει το σιέριν του μεσ'την πούγκαν σου. Ο απέναντι θωρεί τον τζιαι προειδοποιεί σε "ρε μλκ, τούτος μάσιεται να σε κλέψει". Εσύ γυρίζεις τζιαι θωρείς τον μεσ'τα μάθκια τζιαι ρωτάς "ρε μλκ, μάσιεσαι να με κλέψεις;" τζιαι τζιείνος λαλεί "εγώ μάνα μου, ποττέ!!". Μετά χώννει το σιέριν του μεσ'την πούγκαν σου τζιαι πιάννει σου το 1/10 που τα λεφτά σου. Καταλάβεις το εσύ τζιαι λαλείς του: "καλά ρε μλκ εν είπες ότι έθθα με κλέψεις;". Τζιαι τζιείνος απορεί τζιαι ενίσταται: "Μα μόνον το 1/10 σου έπιασα, αν το επαραδέχουμουν ήταν να τα φκάλεις ούλλα που την πούγκαν". Τζιαι φυσικά μπορεί τζιαι να φκεις τζιαι φταίχτης όταν του πεις: "Τζιαι καλά ρε μλκ, πως θα σε ξαναεμπιστευτώ εγώ που δαμέ τζιαι δα;".

Οπότε Αναστασιάδη μου, ανεξαρτήτως τι έγινεν εψές, πάππαλλα, πραγματικά δεν επερίμενα που τόσον νωρίς να σε χαντακώσουν. Φώναξε τωρά ότι εν αδικία, "μετά την απομάκρυνσην εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται". Έννεν έτσι που διδάσκει το σύστημαν που ασπάζεσαι;

Τζιαι μια συμβουλή τζιαι για το κυπριακόν. Αν αντέξεις τζιαι είσαι τζιαμέ ακόμα μετά που τούτα που εγίναν, έτσι να κάμεις τζιαι τζιαμέ. Φέρτο έναν πρωίν σαββάτου "λυμένον" τζιαι σέρβιρε μας το. Μόνον έτσι (η μόνη παρήγορη σκέψη που έκαμα εψές).

Φυσικά χαζοκούμπαροι μου τζιαι σεις, επειδή είσαστεν, όπως η μέση λαομάζα, υποκριτές επί της ουσίας τέθκοιων πραγμάτων, μεν σιασιάρετε να κάμετε bank run τζιαι να ποκουππίσετε τη βουλήν πριν σκεφτείτε πρώτα τες συνέπειες. Ζαττίν αρέσκουν σας οι αυτοεκπληρούμενες προφητείες, τα "είπα σας τα εγώ" του κάθε πολιτικάντη τύπου Λιλλήκκα, Ομήρου, Παπαδοπουλλακίου τζιαι Κυπριανού κλπ. Αν ΔΕΝ κάμετε bank run τζιαι αν ΔΕΝ καταψηφιστεί στη βουλήν το μνημόνιον, που τα λλία που καταλάβω, οι συνέπειες έθθα είναι τόσον άσσιημες στο άμεσον μέλλον. Φυσικά όταν σε κλέφκουν τζιαι δεν αντιδράς εννά σου το ξανακάμουν, αλλά η συμπεριφορά όχλου μόνον τον όχλον βλάφτει, οι καρχαρίες εν τζιαμέ που κάμνουν πάρτούθκια. Φυσικά την επομένην εννά πρέπει ούλλοι μας πλέον να ξυπνήσουμεν (όπως λαλεί ο OSR) τζιαι να αποφασίσουμεν τι πραγματικά θέλουμεν που τούτην την ζωήν επιτέλους. Τζιαι να (αυτο) οργανωθούμεν για το πραγματικόν καλόν ούλλων μας.

Οπότε κάτσετε σκεφτείτε με το κομμάτιν του εγκεφάλου που εν λογικόν τζιαι οϊ συναισθηματικόν τζιαι μετά πράξετε. Για να μεν λαλείτε πάλε μετά ότι "εν μας τα είπαν".

Ώσπου να εν ξέρω γω τι, stay cool and keep rocking!!!

Γιατί όϊ λευκό, άκυρο, αποχή τζιαι γιατί Αναστασιάδην.

Ο κολλητός ο Critic έδωκεν μου την αφορμήν για τούτην την ανάρτησην. Ο φίλος εν απογοητευμένος που τες επιλογές που έσιει μπροστά του στες εκλογές που κοντεύκουν τζιαι τείνει προς το λευκόν.

Εγώ πάλε δεν σκέφτουμαι ποττέ αν θα ψηφίσω ή οϊ. Η ψήφος μου εν δεδομένη τζιαι απλά πάντα βασανίζουμαι για το ποιον τζιαι τι θα ψηφίσω.

Ο λόγος εν απλός. Η ψήφος εν δικαίωμαν τζιαι ευθύνην. Έσιει διπλήν ιδιότηταν δηλαδή. Δικαίωμαν είναι διότι καθορίζεις (έστω τζιαι σε μικρό βαθμόν) την επιλογήν των ηγετών σου. Έσιεις δηλαδή συμβολικήν αλλά τζιαι επί της ουσίας πολιτικήν ισχύν. Τούτη είναι ούλλη τζιαι ούλλη η ισχύς σου ως πολίτης, πέραν φυσικά της απεργίας, της διαδήλωσης τζιαι της ένοπλης επανάστασης (ως οργανωμένη υποομάδα). Ευθύνη είναι διότι είναι συνταγματική υποχρέωση που απορρέει που τα ωφελήματα που (οφείλεις να) ζητάς τζιαι να απολαμβάνεις που το κράτος στο οποίο ζεις. Τζιαι έγινεν συνταγματική διότι ως είδος ακόμα δυστυχώς δεν είμαστεν αρκετά υπεύθυνοι στη συμπεριφορά μας ώστε να είναι αχρείστος ο νόμος (τζιαι η επιλογή του που τα οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας). Τείνουμεν δηλαδή, χωρίς τη νουθεσίαν του νόμου, στην "λούφαν". Φυσικόν, αφού καταγούμαστεν που τους πιθήκους. Δείτε ήνταλως ζει ο μέσος πίθηκος τζιαι θα καταλάβετε.

Άρα εκ των άνω, εν σαφές νομίζω γιατί είμαι κάθετα εναντίον τόσον της αποχής όσον τζιαι του άκυρου (το δεύτερον όταν γίνεται εκούσια). Ουσιαστικά είναι παράνομες πράξεις τζιαι πρέπει να είναι καταδικαστέες που όσους συμμετέχουν (ή θέλουν να συμμετέχουν) στο πολιτικοοικονομικόν γίγνεσθαι της χώρας τους. Είναι δε αυταπάτη τζιαι κοροϊδία του ίδιου του εαυτού μας να νομίζουμεν ότι επειδή απείχαμεν ή ακυρώσαμεν έχουμεν μετά τζιαι το δικαίωμαν της αφ' υψηλού κριτικής. Είναι επίσης μια συνειδητά απολίτικη συμπεριφορά, διότι σε μιαν ευκαιρίαν να δηλώσεις ξεκάθαρα την πολιτική σου συνειδητοποίησην, εσύ κρύφκεις, τάχα μου διαμαρτυρόμενος. Κοινώς, η αποχή τζιαι το σκόπιμον άκυρον για μέναν είναι όπως το τσιάρον σε δημόσιους χώρους ενώ απαγορεύεται. Κάπνισε φίλε μου αλλά μεν μας το πλασάρεις τζιαι ως "επανάσταση κατά του συστήματος". Είσαι απλά ένας φυγόπονος παράνομος διότι ούτε να το κόψεις μπορείς, ούτε να φκεις έξω έσιεις τη διάθεση.

Το λευκόν εν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Ουσιαστικά είναι μια σπέσιαλ περίπτωση άκυρου αλλά νομίζω είναι νάκκον πιο διακριτικόν τζιαι λλιόττερον αντιδραστικόν. Δηλώνεις παρών αλλά "αδυνατείς" να επιλέξεις. Διαφωνώ πάλε αλλά ας πούμεν ότι είναι το lesser of three evils. Ο καπνιστής βάλλει τα τσιάρα πάνω στο μπαρ αλλά εν άφτει (εγώ τζιαι οι παρομοιώσεις μου).

Πάμεν τωρά στον κ. Νίκαρον. Βασικά τείνω να τον ψηφίσω (ακόμα έχουμεν τζιαιρόν ως την κάλπην) με μισήν καρκιάν. Μετά δε τες τελευταίες του δηλώσεις (η μια περί του "ελληνικού γονιδίου"των κυπραίων που επέζησεν των αιώνων (sic) αλλά τζιαι το ότι εμετάνιωσεν που εστήριξεν τον πρόεδρον τα πρώτα θκιό χρόνια της διακυβέρνησης του, για να μεν συναφέρω τζιαι τες υστερίες του για τους πρόσφυγες που τη Συρία) ούτε μισή έννεν η καρκιά, έναν τρίτον τζιαι ππέφτει. 

Η πολιτικο-κοινωνική μου ιδεολογία πλέον απέχει παρασάγγας τόσον που τον ηγέτην όσον τζιαι τον μέσον ψηφοφόρον του συναγερμού. Είμαι διεθνιστής, άθεος τζιαι φλερτάρω με τα αναρχικά ιδεώδη εδώ τζιαι τουλάχιστον θκιό χρόνια. Βέβαια δεν θεωρώ οτιδήποτε δεδομένον τζιαι σε αντίθεσην με πολλούς, δεν θεωρώ "ανεμόμυλον" όποιον για οποιονδήποτε λόγον αλλάξει στάσην, είτε στην πολιτικήν του ιδεολογίαν είτε στην κοσμοθεωρίαν του. Εν συνηθίζω να φτύννω του εαυτού μου κοινώς, όσον αυστηρός τζιαι να είμαι μαζίν του. Όπως άλλαξα εγώ (τζιαι μπορεί να ξαναλλάξω) δικαιούται να αλλάξει τζιαι ο ηγέτης.

Τούτον εν ο πρώτος λόγος που ακόμα εν "αποκλήρωσα" το Νίκαρον. Το ότι άλλαξεν τζιαι αλλάσσει πολιτικές θέσεις τζιαι στάσεις θεωρώ το δικαίωμαν του τζιαι όϊ στοιχείον πολιτικής αναξιοπιστίας. Αλλά ακόμα τζιαι έτσι ρόμπα που έγινεν τζιαι γίνεται με τους προσεταιρισμούς των απορριπτικο/ δηκοϊκο/ γιωρκατζικο κλπ.κλπ. συνονθυλευμάτων, στο κυπριακόν παραμένει λλίον πολλά τζιαμέ που τον ξέρω: θέλει να το λύσει γλήορα (ο χρόνος για μέναν εν κεφαλαιώδης) τζιαι δεν δαιμονοποιεί τους τούρκους (όπως κάμνουν ακόμα τζιαι οι αριστεροί ενίοτε). Εξάλλου ο μόνος λόγος που παρά την ιδεολογικήν μου απόκλισην θέλω ακόμα να του δώσω ευκαιρίαν για εξουσίαν εν η τεράστια υπέρβαση του το 2004, την οποίαν όσον τζιαι να προσπαθήσουν εν μπορούν να αμαυρώσουν οι φίλοι μου οι αριστεροί. Ως τζιαι τσιουράκκιν της πρεσβείας τον βαφτίζουν τζιαι ότι εν για τούτον που είπεν ναι τότε. Εν τζιαι οι αριστεροί θωρείτε ικανοί να εν "μικροί" πολιτικά άμα τους έρτει. Τζιαι όμως επροσπάθησεν τεκμηριωμένα να τους τείνει θκιό τρεις φορές χείραν συνεργασίας εναντίον του "κέντρου" τζιαι εφτύσαν τον. Λες τζιαι έννεν ήλιου φαεινότερον ότι στο επίπεδον του εσωτερικού μετώπου, η λύση του κυπριακού προϋποθέτει σύμπηξη ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. Τέλος πάντων.

Εννά μου πεις τζιαι ο Λιλλήκκας καλό έσιει δικαίωμαν να αλλάσσει "ιδεολογικά πουκάμισα", γιατί οϊ Λιλλήκκαν, εν ομορφούλλης, εν πιο νέος, εν πιο business man κλπ. Βασικά ο Λιλλήκκας τρώει μαύρον που μέναν διότι επέλεξεν να εκφράσει τους hardcore απορριπτικούς αλλά τζιαι διότι την μετά 2004 περίοδον ήταν που τους πρωτοστάτες στο κυνήγιν μαγισσών κατά των "νενέκων". Εν οι ίδιοι λόγοι βασικά που με εκάμαν να αποστρέφουμαι τζιαι τζιείνον τον οποίον ονειρεύκεται να προσομοιώσει, δηλαδή τον Τάσσον.

Ο Μαλάς καλό; Εν του "Ναι", εν σίουρα πιο κοντά μου ιδεολογικά, εν "άφθαρτος" (ατάκα των promoters του), εν φατσούδα, εν επιστήμονας κλπ. κλπ. Δαμέ η αλήθκεια εν το δίλημμαν μου. Εν δύσκολον να βάλω σε λέξεις γιατί οϊ Μαλάς. Θα το βάλω κάπως πλαγίως με κίνδυνον αντίφασης: αν το ΑΚΕΛ εκατέβαζεν τον Κατσουρίδην ή τον Χρίστου θα είχα παρασάγγας μεγαλλίττερον δίλημμαν, για να μεν πω ότι θα τους εψήφιζα παρά το Νίκαρον. Αλλά εβάλαν το Μαλάν. Νάμπου να τους κάμω; Εν τόσον ξεκάθαρα πρόταση διπλοπόρτιν (αν πάει καλά καρπώνουμαι το, αν πατώσει τζιείνος φταίει) που θεωρώ την επιλογήν του πολιτική δειλίαν κατ'ελάχιστον. Τζιαι τα πραγματικά αριστερά κόμματα οφείλουν να μεν δειλιάζουν όπως τα δεξιά που κατηγορούν. Ο Αναστασιάδης δαμέ εν πιο μάγκας που λλόου τους διότι ενώ ξέρει ότι έννεν τζιαι ο πλέον δημοφιλής, εν εφοήθηκεν να φκει τζιαμέ τζιαι να ρισκάρει. Ήδη πληρώννει πολιτικόν κόστος τζιαι για τούτον. Για μέναν κερδίζει του πούντους, εν του χάννει.

Υπάρχει πάντα τζιαι η Πραξούλλα Αντωνιάδου. Τη Μακαρίαν φκάλλω την έξω γιατί εν απορριπτική τζιαι τζιείνη τζιαι για μέναν το κυπριακόν παραμένει προτεραιότητα, αν τζιαι άκουσα κάπου ότι εν άθρωπος καλός, εν τζιαι γυναίκα, κάτι πολλά θετικόν πάλε. Η κ. Αντωνιάδου εν επίσης γυναίκα, εν σε καλήν ηλικίαν, έσιει καλόν μορφωτικόν υπόβαθρον, έσιει "πολεμήσει" για την επανένωσην εισπράττοντας μένος τζιαι μειώσεις προσωπικότητας που τύπους όπως ο Καυλίας, ιδεολογικά εν μια μετριοπαθής τζιαι αριστερίζουσα φιλελεύθερη που θα δείξει μάλλον έναν ανθρώπινον πρόσωπον, τζι'ας την κατηγορούν όσοι έχουν τύψεις ότι "επέλλανεν τζιαι πάει στα ριάλιτι τζιαι τες "Πατάτες" με το Δάκη". Θα μπορούσα κάλλιστα να ψηφίσω Αντωνιάδου στον α'γύρον τζιαι να στηρίξω Νίκαρον στο β'. Αλλά που την άλλην, η ιδεολογία είναι μεν σημαντική για την επιλογή μου, αλλά πιο σημαντική η αίσθηση της ικανότητας του ηγέτη. Τζιαι ο Τσιώρτσιλ ήταν καρα-συντηρητικός του κερατά αλλά σε εποχές κρίσης, επειδή εκουμάνταρεν, εσταθήκαν ούλλοι μαζίν του μέσα στη φουρτούναν (τζιαι όταν ήρτεν η ηρεμία εσιουττάραν τον για τες παρωχημένες του ιδεολογίες). Εν νομίζω να μπορεί να αντιπαραβάλει κάποιος σήμερα το πολιτικόν εκτόπισμαν (εντός τζιαι εκτός Κύπρου) του Νίκαρου με την συμπαθέστασην κ. Αντωνιάδου. Ακόμα τζιαι οσοι τον μισούν.

Άρα λοιπόν, επί του παρόντος τζιαι χωρίς συγκλονιστικές εξελίξεις, η ψήφος μου εν στον Αναστασιάδην. Τζιαι ας τον βαφτίζει "ανδρείκελον του συστήματος" ο συνονόματος ο OSR του οποίου τη γνώμην θεωρώ ιδιαίτερα βαρύνουσαν. Εν ουσιαστικά τζιαι η τελευταία ψήφος που διώ σε δεξιόν κόμμαν. Την επόμενην φοράν ή που θα ψηφίσω καθαρά αριστερά, ή που θα κατεβώ ο ίδιος (ουάου, τζιαι κάτσε τη μάππαν χαμέ!!!).

Ως την "επόμενην φοράν", stay cool and keep rocking!

"Οι επιθυμούντες τη διχοτόμηση περιμένουν τον Αναστασιάδη"

Μα εν τίτλος ανάρτησης τούτος, τη μέρα των γενεθλίων μου ρε κουμπάρε; Μακάρι να εν καλά ο κ. Σενέρ Λεβέντ με τ' όνομαν εις στη σημερινήν του στήλην στον ΠΟΛΙΤΗΝ:

Μα έσυρεν σου τζιαι σέναν τασάκια καμμιάν ημέραν;

Εννά μου πεις "ήντα ζόριν τραβάς, ο άθρωπος λαλεί την άποψην του. Εν τζιαι αριστερός, εννά μεν τον πιάσει το "αντι-συναγερμικόν-αναστασιαδικόν μικρόβιον" των ομοϊδεατών του ποδά;" (ή μάλλον εν εγώ που τα λαλώ τούτα, τέσπα). Ή εννά μου πεις "τζιαι σου ήντα στενοχωρκέσαι, είσαι τίποτε απολογητής του Νίκαρου;". Όπως φαίνεται τζιαι δαμέ εν έχω πρόβλημαν να του τα σούρω, αφού τζιαι τούτος διά ένα σωρόν αφορμές.

Αλλά, όταν αθρώποι όπως τον Λεβέντ, που πάντα εθεωρούσα στοιχειωδώς προοδευτικούς τζιαι νηφάλιους, βάλλει εν καιρώ προεκλογικής έτσι άρθρα - φυτιλιές, νομίζω κάτι εν πάει καλά. Ας δούμεν λλίον τι λαλεί, τι επιχειρήματα προβάλλει, μέσα τζιαι που το πρίσμαν των λεγόμενων   Λογικών Σφαλμάτων:

1) "Χωριό που φαίνεται μήπως θέλει κολαούζο; Ο Αναστασιάδης είναι ο ευνοούμενος της Αμερικής και της Αγγλίας" (εννά επερίμενες που κάποιον που τον ετζιυνηούσαν να τον παίξουν λόγω "φακελλώματος" ότι εν θα εφακέλλωννεν έτσι σκέδιον).

2) "Εκείνοι είναι ουσιαστικά οι πατέρες της ιδέας της διχοτόμησης στην Κύπρο"

3) "Το νησί έγινε έτσι επειδή το ήθελαν εκείνοι" (βασικά για ούλλα όσα εγίναν στην Κύπρον τζιαι τες πρώην αποικίες των άγγλων, συν ίσως το σιριβίδιν τζιαι την λειψυδρίαν φταιν οι αγγλοαμερικάνοι κατά τον κ. Λεβέντ - κάτι μου αθθυμίζει τούτον, αν ναι όπως το ΑΚΕΛ με την "επάρατην δεκαετίαν Κληρίδη", τζιαι τζείνη φταίει για το σιριβίδιν, για τη λειψυδρίαν εν η ΕΟΚΑ (Β') τζιαι ο Γρίβας που φταίσιν).

4) "Ο Νίκος Αναστασιάδης ο οποίος ετοιμάζεται να γίνει πρόεδρος στην Κύπρο είναι ευνοούμενος αυτών των δόλιων δυνάμεων"

5)΄"Είναι πολύ ευχαριστημένοι οι δεξιοί μας, και δυστυχώς, και οι στενόμυαλοι αριστεροί μας"

6) "Αλλά μην ξεχνάς ότι αν δεν έχει ακόμη καταγραφεί επισήμως η διχοτόμηση στο νησί, αυτό οφείλεται στον Χριστόφια και το κόμμα του".

Έθθα ππέσω στον πειρασμόν να σχολιάσω. Ούτε για το κλασσικόν κυπριακόν αϊπιν "παγκόσμια συνομωσία - μανία καταδιώξεως" ούτε το "ούλλοι φταιν εκτός που λλόου μας". Όποιος θκιαβάσει τα παραπάνω ας εντοπίσει τα όποια λογικά σφάλματα της επιχειρηματολογίας του κ. Λεβέντ σαν τεστάκιον. Απλά θα σας βάλω έναν παράδειγμαν για βοήθειαν:

"Το ΕΛΑΜ είναι κάθετα εναντίον του Νίκου Αναστασιάδη. Το ΑΚΕΛ τζιαι ο κ. Χριστόφιας είναι κάθετα εναντίον του Νίκου Αναστασιάδη. Άρα το ΑΚΕΛ και ο κ. Χριστόφιας είναι υποστηρικτές του ΕΛΑΜ".

Ώσπου να "ξεφιτιλιαστούμεν" (τζιαι εγώ να γιορτάσω γενέθλια στα Λιμνιά ή την Γιαλούσα), stay cool and keep rocking!!

Ούτε ΔΗΚΟ θέλω, ούτε ΕΔΕΚ κ. Αναστασιάδη!!

Όπως σε αρώταν η Ξένια τότε που εστήριξες Ομήρου για την προεδρίαν της βουλής: "τι θέλουμεν εμείς με τούτους (Νίκο μου)"; Ειδικά όταν "τούτοι" περιλαμβάνουν τύπους όπως ο Καυλίας.

Μιλώ προσωπικά φυσικά γιατί κάτι φίλοι εσύραν μου μπηχτές όταν εμίλησα κάπου για "έναν γύρον" στες προεδρικές. My bad! Γιατί να σιήζουμεν τες κκελλάες μας τζιαι να γινούμαστεν ρεζίλιν για μιαν εφτομάν όταν μπορούμεν να το κάμνουμεν για θκιό; Φυσικά εγώ πουθενά εν είπα έναν γύρον γλύφοντας το ΔΗΚΑ (Δημόσιον Καπαρέ - copyright: Cyprus Critic, φίλτατος blogger) αλλά επειδή εσύ κ. Αναστασιάδη τούτον κάμνεις εγώ σαν εν δυνάμει ψηφοφόρος σου καλώ σε να σταματήσεις. Εν ξεφτίλλα, εν το καταλάβεις;

Εβαρέθηκα σιόρ να αποκτά αξίαν τούτον το απομεινάριν του μακαριακού παρακράτους. Κυρίως "δεξιοί" τζιαι λινοπάμπατζιοι (χωρίς ιδεολογίαν ουσιαστικά) τζιαι λλίοι "αριστεροί" (του καναπέ - κάποιοι λαλούν τους τζιαι "υγιές μέρος", λες τζιαι μέσα σε έναν καπαρέ έσιει τίμιες τζιαι παράνομες...) που εν τολμούν ποττέ να λάβουν καθαρήν θέσην στην κοσμοθεωρίαν τους, παρά τσιβιτζιάζουν πασ'την εξουσία, είτε "δεξιός" την κρατά είτε "αριστερός".

Ούτε τους (εθνικο)σοσιαλιστές τους θέλουμεν, ξαπόλα τους. Αν είχαν λλίην τσίππαν ήταν να διαλυθούν τζιαι να παν οι παραπάνω στο (Γ)ΕΛΑΜ τζιαι οι υπόλοιποι στο ΑΚΕΛ.

Για τα άλλα θκιο κομματίδια του "ενδιάμεσου" (sic) έθθα πω τίποτε. Ζαττίν εν ανύπαρκτα, γιατί να τους δώκω υπόστασην;

Τζιαι μιαν τζιαι μιλούμεν για τσίππαν, τζιαι σου κ. Αναστασιάδη (που γλύφεις φανερά τζιαι εν το αρνείσαι) τζιαι ο κ.Κυπριανού (που γλύφει υπογείως αλλά εν το παραδέχεται) αν είσιετε λλίην ήταν να φέρετε το νου σας όπου τον έσιετε τζιαι να κάμετε μιαν μίνιμουμ συνεννόηση να λυθεί το κυπριακόν. Τόσον γλυτζιά εν η μαυρογέρημη η εξουσία τα μαύρα; Τόσον μαλάκες μας θεωρείτε επιτέλους με την κουφέτταν της "τουρκικής αδιαλλαξίας"; Πόθθεν ως πόθθεν εν πιο σημαντικές οι διαφορές στην κοινωνικοοοικονομικήν κοσμοθεωρίαν που μιαν εισβολήν τζιαι κατοχήν σαράντα χρόνων;  Εν σας είπεν κανένας ότι η ασφάλεια εν η βάση της πυραμίδας τζιαι ούλλα τα άλλα σούζουνται άμα έννεν στερεή;

Ώσπου να κλωτσήσουμεν ομαδικώς το ΔΗΚΑ τζιαι τη συνοπαρτζιάν του, stay cool and keep rocking!

Με έτσι μέσα, ξίκκο σου ο σκοπός...

Μάϊστα! Πραγματικά κε Αναστασιάδη μου, εν ξέρω που εννά πάει τούτη η βαλίτσα. Τώρα να κάμω έναν μίνι απολογισμόν των "μέσων", τουλάχιστον του τελευταίου έτους:

- Στήριξη Ομήρου για πρόεδρος της βουλής

- Στήριξη Γιωρκάτζιη για δήμαρχος Λευκωσίας

- Γλύψιμον του Κουλία δημοσίως

- Απολογίες στο Λιλλήκαν

- Ψέματα υπέρ Τάσσου Παπαδόπουλου

- Επίσημη παρουσία στο μνημόσυνον του Γρίβα (πιθανόν να επήετε τζιαι στου Μακαρίου, κόμα σιειρόττερα)

Τζιαι πόψε, παρουσία τζιαι ομιλία, πουουου, στο μνημόσυνον του Γιωρκάτζιη!!! Ενός αθρώπου που με τεκμήρια, έπαιζεν διπλόν ρόλον το 55-59, με πιο σοβαρόν τζιείνον ΥΠΕΡ των εγγλέζων. Που έτρωεν όποιον επήεννεν ενάντια στα συμφέροντα του. Που εσυνεισέφερεν τα μέγιστα στο φιλομακαριακόν παρακράτος τζιαι την ιδεολογικήν διχόνοιαν της δεκαετίας του '60, μακαριακών-γριβικών τζιαι δεξιών-αριστερών. Που επί πληρωμήν επρόγραφεν συμπατριώτες του είτε γιατί του εσύφφερεν είτε λόγω της ιδεολογίας τους. Που έκαμνεν δοσοληψίες με τον υπόκοσμον τζιαι τους χουντικούς με στόχον την εξουσίαν. Που επροσπάθησεν συνειδητά να υποσκάψει το κράτος τζιαι να δολοφονήσει τον πρόεδρον του (όσον καταϊσιεμένος τζιαι να ήταν τζιαι τζιείνος).

Τούτου του αθρώπου κε Αναστασιάδη να μας λαλείς που τον άμβωναν ότι ερίχναν του λάσπην "κάποιοι". Του κακομάζαλου...Τζιαι ότι ο τζιαιρός εκαθάρισεν τον; Ε, ρε γλέντιααα.

Φίλε μου,θθύμισ' μας ναμπου εν ο σκοπός σου. Το 2004 έκαμες μιαν έκπληξην, μιαν υπέρβασην. Εν έσιει κανέναν τζιει κάτω στην Πινδάρου να σου κόψει τη φόραν; Τη φόραν προς την απαξίωσην του ίδιου σου του εαυτού; Σύνελθε!!

Ώσπου να συνέλθεις, τζιαι εγώ που τα μέσα που χρησιμοποιείς για να προσεταιριστείς το "κέντρον", stay cool and keep rocking!