Τι μου αθθύμισεν το φιλμάκιν της φετινής συμμετοχής της Κύπρου στο παναϋριν της Eurovision! Πιο συγκεκριμένα, κάτι μιτσίοί που εκάμναν σούζες (χωρίς κράνη, κάτι που εξεσήκωσεν αντιδράσεις, δικαιολογημένα) πάνω σε "μοτιφαρισμένες" (στην Λεμεσόν ελαλούσαν τες "ενισχυμένες") Honda Chaly. Τόσα χρόνια μετά ζουν τζ̆αι βασιλεύουν! Εντυπωσιακόν!
Καλοτζ̆αίριν της 2ας λυκείου είχα βάλει στόχον να αποκτήσω μοτόραν. Βάσει ηλικίας εδικαιούμαστεν (εν ξέρω τι ισχύει τωρά) να φκάλουμεν μαθητικήν άδειαν οδήγησης, η οποία εκάλυπτεν την οδήγησην μοτόρας κάτω των 50 κυβικών. Σε τούτην την κατηγορίαν υπήρχαν τρεις βασικές επιλογές:
 |
| Honda Chaly (στην δημοφιλήν έκδοσην τζ̆αι χρώμαν) |
 |
| Suzuki Landie |
 |
| Yamaha Chappy |
Μιλούμεν για βενζινοκίνητα μηχανάκια των 49cc που εν είχαν κάποιαν ιδιαίτερην διαφοράν μεταξύν τους που άποψης τεχνικών χαρακτηριστικών. Φαίνεται όμως νομίζω που τες φωτογραφίες ότι το πιο όμορφον μοντέλον εν η Chaly, κάτι που την έκαμνεν περιζήτητην ανάμεσα στην τότε νεολαίαν. Οι δε μαύρου χρώματος εθεωρούνταν οι πιο γλήορες! Κάτι "επιστημονικά αποδεδειγμένον" σύμφωνα με τους ειδικούς του είδους.
Υπήρχαν τζ̆αι κάποια σκούτερ διαθέσιμα αλλά οι τιμές τους ήταν αρκετά πιο πάνω τζ̆αι, το κυριόττερον, ήταν λλιόττερον macho ή πιο φλώρικα αν θέλετε.
 |
| Honda Lead |
 |
| Honda παπιρούα |
 |
| Κάπως έτσι ήταν η, σαφώς πιο φλώρικη από ότι θα ήθελα, Chaly μου |
Το κυριόττερον, η τσ̆ιαλούα ήταν το μέσον μετάβασης στες πρόβες του συγκροτήματος μας στες Άσπρες Στροβόλου τα Σάββατα. Ήταν η πρώτη, τζ̆αι μοναδική, χρονιά που είχαμεν πενθήμερον τζ̆αι έτσι είχαμεν πλέον την πολυτέλειαν να αξιοποιούμεν την μιαν που τες θκυό αργίες για τα δικά μας.
Κάθε πρωίν Σαββάτου έρκουνταν τα κοπέλια που το σπίτι μου με τες δικές τους μοτόρες, ενευριάζαν που εν ήμουν σχεδόν ποττέ έτοιμος, διότι εβαρυτζ̆οιμούμουν, αλλά κουτσά στραβά εξεκινούσαμεν για το οίκημαν του συλλόγου που μας είχαν παραχωρήσει κάτι γνωστοί τόπακες του κιθαρίστα μας. Περιττόν να αναφέρω ότι για μέναν η συγκεκριμένη περίοδος, παρά το άγχος της τελευταίας χρονιάς του λυκείου, ήταν απόλαυση τζ̆αι που τες πιο ωραίες αναμνήσεις ολόκληρης της μαθητικής ζωής.
Κάτι που μου προκαλεί εντύπωσην με τα σημερινά δεδομένα, είναι το ότι εν εφορούσαμεν κράνη, ούτε ήταν λόγος να μας κάμουν παρατήρησην ή καταγγελίαν οι αστυνομικοί. Πιο πολλά λόγος για πρόστιμον ήταν το να κυκλοφορείς χωρίς άδειαν ή να οδηγάς μοτόραν πιο μεγάλου κυβισμού, κάτι που εκάμναν αρκετοί γνωστοί μας τότε. Επίσης, τυπικά, εν επιτρέπετουν να οδηγείς διπλοκαβάλλα, δηλαδή με συνεπιβάτην πίσω σου. Τούτον τζ̆αι αν μεν το ετηρούσαμεν.
Γενικά ήμουν ψάρακας στο θέμαν οδήγησης μοτόρας, δηλαδή επρόσεχα πάρα πολλά τζ̆αι ετηρούσα ευλαβικά τον Κ.Ο.Κ. Πάραυτα ερίξαν με κάτω τρεις φορές, αφού οι οδηγοί των αυτοκινήτων σπάνια, μέχρι σήμερα, λαμβάνουν υπόψην τες μοτόρες. Eίσαι έρμαιον των αυτοκινήτων, όσον ευσυνείδητα τζ̆αι να συμπεριφέρεσαι. Εν τζ̆αι κρίμαν, γιατί η διακίνηση με μοτόραν, ειδικά εντός της πόλης, εν μια πολλά ορθολογιστική κατάσταση που πολλές απόψεις.
Τούτος εν ο κύριος λόγος, η αίσθηση ανασφάλειας λόγω των άλλων δηλαδή, που μόλις έφκαλα άδειαν αυτοκινήτου, εν επέστρεψα ποττέ στην οδήγησην μοτόρας. Κατά την διάρκειαν του στρατού ήταν απαγορευμένον ούτως ή άλλως, τζ̆αι μετά έφυα για σπουδές, όπου η διακίνηση ήταν εύκολη με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Οδήγησα μια-θκυό φορές σκούτερ σε ελληνικά νησιά αλλά ήταν για λλίες μέρες μόνον.
Όταν ετοιμαζούμαστεν για επιστροφήν στην Κύπρον, είχα σκεφτεί σοβαρά την αγοράν ενός μεγάλου σκούτερ, που τότε για κάποιον λόγον είχαν γεμώσει τους δρόμους στην Λευκωσίαν, αφού θα ήταν μια σαφώς πιο φτηνή επιλογή παρά η αγορά αυτοκινήτου. Που τούτον απέτρεψεν με, οριστικά τζ̆αι αμετάκλητα, ένας σοβαρός τραυματισμός του αδερφού μου με την μεγάλου κυβσμού μοτόραν που οδηγούσεν τότε, για τον οποίον ευθύνετουν ένας οδηγός αυτοκινήτου που του έκλεισεν τον δρόμον. Όσον τζ̆αι να εκτιμούσα την πρακτικότηταν του μέσου, εν επρόκειτουν να ρισκάρω την σωματικήν μου ακεραιότηταν σε καθημερινήν βάσην. Εν μια στάση που εμετάφερα, ως άποψη, τζ̆αι στα κοπέλια. Είπα τους ότι εν θα σταθώ εμπόδιον αν επιμέναν στο να δοκιμάσουν την τύχην τους με μοτόρες, αλλά ότι εν το εσύστηνα λόγω του συνεχούς κινδύνου που τους οδηγούς αυτοκινήτων. Νομίζω έπεισα τους.
Πάραυτα, οι σουζαδόροι στο φιλμάκιν της Κύπρου για την Eurovision εξυπνήσαν όμορφες αναμνήσεις, ασχέτως του κακού παραδείγματος που εθέταν, που εν έπρεπεν να εμφανίζεται σε παραγωγήν του ΡΙΚ. Έσ̆ιει μιαν άγνοιαν κινδύνου τζ̆αι μιαν αυταπάτην αθανασίας η νεολαία, τζ̆αι τούτον εν διαχρονικόν. Όσον διαχρονική εν η θρυλική Honda Chaly.
Ώσπου να μεν κάμνουμεν σούζες χωρίς κράνος, stay cool and keep rocking!
