Cambridge...

 ...οϊ το πανεπιστήμιον, η δίαιτα. Έτσι που ελλιάναν τα άξια λόγου θέματα, ή ελλίανεν η έμπνευση μου ενδεχομένως, σήμερα θα γράψω για την δίαιταν που άρκεψα πριν 5 εφτομάες. 
Κατ'αρχήν, για λόγους ιστορικής αναφοράς, τόσον για μέναν όσον τζ̆αι για το blog, δίαιταν κάποιου είδους μόνον άλλην μιαν φοράν έκαμα στην ζωήν μου. Ήταν το 2011, δηλαδή πριν 10 χρόνια, τζ̆αι είχα τζ̆αι τότε κάμει σχετικήν ανάρτησην, το περίφημον Μιλλούες! With or without you.

Τούτην την στράταν τα πράματα ήταν σ̆ειρόττερα, αφού ήμουν ακόμα πιο βαρύς (σχεδόν 102 Kg) τζ̆αι 10 χρόνια μεγαλλύττερος, με τες αντίστοιχες δυσμενείς συνέπειες στον μεταβολισμόν μου. Η κατάσταση ήταν στο απροχώρητον οπότε με βαριάν καρδιάν, κυρίως γιατί φοούμαι το μετά, παρά το κατά, την δίαιταν, αποφάσισα να ξανακάμω. Η Αγάπη ήταν μαζίν μου, λαλώντας "κάμε όποιαν δίαιταν θέλεις, αλλά κάμε" (σαφές το υπονοούμενον, αλλά τι να κάμει η καϋμένη).

Έτσι αναζήτησα μιαν δίαιταν που δεν θα με έβαλλεν να ψουμνίζω κάθε λλίον, όπως είσεν γίνει με την άλλην πριν 10 χρόνια, ούτε θα με ανάγκαζεν να μετρώ γραμμάρια τζ̆αι λίτρα για το ότι τρώω τζ̆αι πίννω. Αθθυμούμουν ότι στην Ελλάδαν υπήρχεν μια εταιρία που σου έφερνεν ούλλα τα γεύματα σου, μετρημένα ακριβώς που άποψην υλικών τζ̆αι θερμίδων (Taste and diet ή κάτι παρόμοιον) αλλά δυστυχώς στην Κύπρον εν υπάρχει. Υπάρχει όμως η Cabridge.

Πολλά επιγραμματικά, η Cambridge κάμνει ακριβώς τούτον που έγραψα: διά σου έτοιμον ότι δικαιούσαι να φάεις, τζ̆αι δεν πρέπει να τρώεις τίποτε άλλον! Αν το κάμεις τούτον, η απώλεια βάρους είναι εγγυημένην. Εντάσσεται στες λεγόμενες "κετογονικές" δίαιτες, δηλαδή χωρίς σχεδόν καθόλου υδατάνθρακες (ψωμιά, ζυμαρικά, ρίζ̆ια, ζάχαρη, αλκοόλ, φρούτα). Όταν στερείς που τον οργανισμόν σου την ευκολίαν των υδατανθράκων, αναγκάζεται να μπει σε μιαν διαδικασίαν κατά την οποίαν το συκώτιν μεταβολίζει το λίπος σου, παράγοντας κετόνες. Εν μια διαδικασία που ούτως ή άλλως συμβαίνει εν μέρει στες πολλές ώρες του νυκτερινού ύπνου, σε περιόδους νηστείας ή μετά που εντατικήν άσκησην. 
Για τον χαρακτήραν μου τζ̆αι το πως λειτουργώ όταν δεσμευτώ για κάτι, η συγκεκριμένη δίαιτα έσ̆ει αποδεικτεί γάντιν. Ήδη τα αποτελέσματα εν πιο καλά, που άποψην ρυθμού απώλειας βάρους/ λίπους, παρά η πιο συμβατική που είχα κάμει πριν 10 χρόνια. Είναι όμως μια διαδικασία που εν ξέρω αν κάμνει για ούλλους, ούτε καν για πολλούς. Εν αρκετά εκτός της καθημερινότητας ως διαδικασία, ενώ οι πειρασμοί του περιβάλλοντος εν πιο δύσκολα διαχειρίσιμοι ενδεχομένως, αφού πρέπει να λαλείς συνέχεια τζ̆αι παντού "ΟΧΙ!".
Κάθε εβδομάδαν συναντώ την διαιτολόγον μου (μπορείς να επιλέξεις που το site της εταιρίας, εγώ εφρόντισα να μεν είναι απλά μεταπωλητής των προϊόντων αλλά να είναι τζ̆αι ειδικός) τζ̆αι αφού κάμει τες μετρήσεις, αγοράζω τα προϊόντα που θα χρειαστώ για μιαν εφτομάν. Υπάρχουν στάδια της δίαιτας, αρχικά με 4 προϊόντα την ημέραν, ή τρία σε συνδυασμόν με κάτι δικό σου, το οποίον όμως εν πρέπει να περιέχει υδατάνθρακες, μετά με 2+2, 3+1 τζ̆αι τελικά καθαρά προσωπικήν διαχείρισην της διατροφής σου. Αρχίζοντας έκαμα δέσμευσην στην διαιτολόγον ότι θα κρατήσω επαφήν τουλάχιστον 6 μήνες που την έναρξην, ασχέτως αν σταματήσω πιο νωρίς την κατανάλωσην των σκευασμάτων, τζ̆αι προς τιμήν της είπεν ότι θα με παρακολουθεί δωρεάν. Οι θερμίδες αρχικά εν τρομακτικά χαμηλές, μόλις 820-850 την ημέραν, νούμερα ανήκουστα για μέναν που πρέπει να ετσάκκιζα πάνω που 2500 ημερησίως, ειδικά χάρην στα αμέτρητα γλυκά που εγούσταρα να χλαπακιάζω. Αλλά μια χαρά τα εκατάφερα, χωρίς καν να μειώσω την διάρκειαν τζ̆αι την έντασην της εβδομαδιαίας μου άσκησης, που περιλαμβάνει τροχάδιν τζ̆αι ποδήλατον διάρκειας περίπου μιας ώρας, μιαν φοράν έκαστος, τζ̆αι θκυό φορές βάρη, διάρκειας 45 λεπτών. Τα δε σκευάσματα εν σχεδιασμένα να σου προσφέρουν ούλλες τες ουσίες που χρειάζεσαι, ενώ παρόλον που γενικά είμαι νάκκον δυσκοίλιος, εν αντιμετώπισα καθόλου θέματα τέθκοια. Η ποιότητα τους αρκετά καλή τζ̆αι σε μεγάλην ποικιλίαν, τόσον αλμυρών όσον τζ̆αι γλυκών γεύσεων, με smoothies, γεύματα, σούππες, μπάρρες, porridges κλπ.  Α, πρέπει να πίνεις πολλύν νερόν, κάτι που εν δύσκολον για μέναν, αφού είμαι σχετικά άνυδρος τύπος. Εν μπορώ να πιω νερόν χωρίς να διψώ ρε αδερφέ. Αλλά όσον παραπάνω καταφέρει κάποιος να πίνει, τόσον διευκολύνει την αρμονικήν απώλειαν λίπους.
Ο στόχος είναι η περιοχή των 80 κιλών, αφού είμαι 1.74, άρα κοντά στο ιδανικόν body mass index αλλά λαμβάνοντας υπόψην ότι είμαι γυμνασμένος θα είναι πόμπα, φτάνει φυσικά να τα διατηρήσω. Στην προχτεσινήν μέτρησην έφτασα τα 91 κιλά, δηλαδή έχασα πάνω που 10 σε πέντε βδομάδες.Η απώλεια εκυμάνθηκε πάνω που 1,5 κιλόν την βδομάδαν, ενώ τόσα έχανα κάθε 15 μέρες με την πιο συμβατικήν δίαιταν προ δεκαετίας. Η σύσταση της διατολόγου είναι να συνεχίσω άλλες θκυό με το στάδιο 2, τζ̆αι μετά να περάσουμεν στο 3, όπου οι θερμίδες παν στες 1000. Άλλες θκυό βδομάδες έτσι τζ̆αι ακολουθεί το 4 με 1400, πάλε θκυό βδομάδες τζ̆αι ολοκληρώνουμεν με τα 5 τζ̆αι 6, όπου προσεγγίζεις τες θερμίδες συντήρησης, κοντά στες 2000 για έναν ενήλικαν άντραν δηλαδή.
Το στοίχημαν είναι, όπως έγραψα ήδη, να διατηρηθώ μετά στο βάρος που εννά πετύχω. Τζ̆αι προφανέστατα τούτον θα επιτευχθεί μόνον με θεμελιώδην αλλαγήν διατροφικών συνηθειών στο διήνεκες. Προτίμηση στα πρωτεϊνούχα, συνειδητοποίηση της θερμιδικής αξίας, κατάργηση των ενδιάμεσων γλυξ̆ιών τζ̆αι των παρασπονδιών μπροστά που την τηλεόρασην τες νύχτες, τελευταία κατανάλωση πριν τες 21.00 κάθε νύχτα, εγκράτεια στες διακοπές τζ̆αι προθυμία επιστροφής στην δίαιταν όταν παρ'ελπίδαν το βάρος ανεβεί κάποιαν στιγμήν για διάφορους λόγους.

Ώσπου να ελαφρύνω τζ̆αι να παραμείνω ελαφρύς, αλλά μόνον στα κιλά, καθότι βαρύς μεταλλάς, stay cool and keep rocking!

Τροχάδην ή ποδήλατον;

"Κολύμπιν!" εννά σου πει κάποιος! Εν τα τρία βασικά "αερόβια" είδη άσκησης, τροχάδην (ή jogging που λαλούν στα αγγλικά χωριά), ποδήλατον τζιαι κολύμπιν. Κάποιοι σούπερ μαζόχ ενίοτε κάμνουν τζιαι τα τρία (το λεγόμενον τρίαθλον, που θα ήθελα πολλά κάποια μέραν πριν πεθάνω να το αποπειραθώ). 

Πάντως εχτές επήαμεν με τα κοπέλια τζιαι καλήν παρέαν στο κολυμβητήριον μετά που τζιαιρόν, τζιαι εδοκίμασα να κάμω λλία "50άρκα" έτσι για να κάψω λλίες "λουντζούες" χωρίς κραδασμούς. Φευ, που τζιαιρός που έκαμνα 10 50άρκα άκοπα; Έκαμα θκιό τζιαι εφκήκεν η γλώσσα μου έξω. Αλλά τα "φτερά" μου εφουσκώσαν παραπάνω που το να έκαμνα 100 σηκώματα με τα αλτηράκια. Κορυφή το κολύμπιν, κατ'εμέναν το κορυφαίον εκ των τριών που άποψην συνολικής απόδοσης ανά μονάδαν χρόνου προσπάθειας αλλά - κυρίως - που άποψην καταπόνησης του σώματος: εν σχεδόν μηδενική, τουλάχιστον σε σχέσην με το τροχάδην, που εν σκέττη καταστροφή για το μυοσκελετικόν.

Φυσικά πρέπει δαμέ να πούμεν ότι η άσκηση εν "κουλτούρα", ή καλλίττερα "βίωμαν", υπό την έννοιαν ότι εν έshιει σχεδόν κανένα νόημαν ή επίδρασην αν την πιάννεις τζιαι την ξαπολάς όποτε σου καπνίσει. Για το διατυπώσω έτσι πιο "ρουτινιάρικα", αν μέσα στην εφτομάν, εν καταφέρεις να κάμεις τουλάχιστον θκιό φορές αερόβιαν άσκησην (τροχάδιν, ποδήλατον, κολύμπιν, χορόν, περπάτημα κλπ.) πρέπει να νιώθεις "άshιημα". Αν δε μπορείς να κάμεις παραπάνω, κάμε, μέσα στα μέτρα δυνατοτήτων του σώματος σου. Διότι στην άσκησην, όπως σε ούλλα, "παν μέτρον άριστον".

Επιστρέφοντας στον τίτλον, η απάντηση έννεν μονολεκτική. Εξαρτάται που τους στόχους σου. Θέλεις η άσκηση σου να εν ευχάριστη τζιαι να καλύψει μεγάλον εύρος γεωγραφικά; Προτίμα το ποδήλατον. Θέλεις να δουλέψει ούλλον το σώμαν τζιαι να "κάψεις" παραπάνω σε λλιόττερον χρόνον; Τροχάδην. Το ποδήλατον εν σαφώς πιο "φιλικό" για το σώμαν, αφού οι κραδασμοί εν αρκετά λλιόττεροι, ειδικά αν ποδηλατείς σε ομαλές διαδρομές με σχετικά καλόν ποδήλατον. Που την άλλην, γυμνάζει κυρίως τετρακέφαλους τζιαι "κωλιαίους" (όπως ελάλεν τους γλουτιαίους ο μεγάλος συναθλητής Αντρέας Παπαδόπουλος) ενώ το τροχάδιν γυμνάζει ολόκληρον το πόδιν (εντάξει στους κωλιαίους υστερεί), συν μέρη του κορμού, όπου το ποδήλατον εν σχεδόν αμελητέας επίδρασης (π.χ. κοιλιακοί). Το τροχάδην εν σαφώς το πιο "λαϊκόν" τζιαι που το ποδήλατον τζιαι που το κολύμπιν, αφού εν αρκετόν έναν ζευκάριν παπούτσια (εντάξει τα καλά στοιχίζουν αλλά πάσιν αρκετόν τζιαιρόν αν τα προσέχεις λλίον) για να ανοίξεις την εξώπορταν τζιαι να shιονωστείς έξω να βουρήσεις, ενώ έναν στοιχειωδώς καλόν ποδήλατον θέλει κεφάλαιον να το αποκτήσεις τζιαι έξοδα συντήρησης, ενώ πολλά λλίοι έχουν εύκαιρην πισίναν ή θάλασσαν μέσα ή κοντά στο σπίτιν τους για κολύμπιν. Θα έλεα επίσης ότι το τροχάδιν εν το πιο "all weather" που τα τρία, αφού το ποδήλατον εννά το λυπηθείς μέσα στα νερά ενώ το κολύμπιν απαιτεί θερμαινόμενην πισίναν το Shιειμώναν για να μπορέσεις να μείνεις κάποιαν ώραν. Άσε που αργά ή γλήορα πρέπει να φκεις μέσα στο κρύον βρεμένος.

Καταλήγοντας, εγώ θα εσύστηνα σε έναν αρχάριον που θέλει να "συστηματικοποιήσει" την άσκησην του, να αρκέψει με περπάτημαν/ τρέξιμον, τουλάχιστον θκιό-τρεις φορές την εφτομάν, το οποίον να αυξήσει προοδευτικά σε σχέσην αφενός με το πότε του λαλεί το σώμαν του "κανεί" τζιαι αφετέρου το χρόνον που έshιει στη διάθεσην του. Αν κάποια στιγμήν θέλει να συνδυάσει θκιό αερόβια, το ποδήλατον εν η δεύτερη μου επιλογή, αφού εν πιο "εύκολον" που το κολύμπιν σαν διαδικασία, ενώ συμπληρώνει ωραία την εκγύμνασην μυικών ομάδων που εν δουλεύκουν με το τροχάδην. Αν μπορεί κάποιος τζιαι τα τρία, all the better. Εγώ έναν φεγγάριν έκαμνα το αλλά εν δύσκολον να το διατηρήσεις επ'αόριστον, πρέπει να είσαι πολλά αθκιασερός. Εν πιο ρεαλιστικόν να θκιαλέξεις έναν, τζιαι να το διατηρήσεις σαν καθημερινή/ εβδομαδιαία ρουτίνα, τζιαι να δείχνεις στοιχειώδην συνέπειαν στην άσκηση σου. Αν υπάρχει όρεξη τζιαι χρόνος, μπορείς παράλληλα με την αερόβιαν επιλογή σου να θκιαλέξεις τζιαι κάτι άλλον, όπως βάρη για να αυξήσεις τζιαι λλίον τον μυικόν όγκον ή ακόμα τζιαι κάτι εναλλακτικόν, όπως γιόγκα τζιαι πιλάτες, τα οποία φαίνεται να συνεισφέρουν στην ευεξίαν τζιαι την μυικήν χαλάρωσην. Εν έχω δοκιμάσει ποττέ έτσι πράμαν, νομίζω κάποια στιγμήν πρέπει. Για ακόμα πιο ολοκληρωμένην ισορροπίαν, ειδικά σε άτομα στα πρώτα τζιαι δεύτερα -άντα, συστήνω να εύρουν τζιαι έναν καλόν φυσιοθεραπευτήν για περιοδικήν παρακολούθησην τζιαι περιποίησην των "πονεμένων κορμιών" (με μηχανήματα τζιαι  - κυρίως - σωστόν μασάζ). Η άσκηση εν όμορφον πράμαν, αλλά "στοιχίζει", ποικιλοτρόπως.

Κλείοντας την "κατήχησην" μου περί άσκησης, πρέπει να τονίσω το εξής: η άσκηση που μόνη της ΔΕΝ βοηθά στην απώλειαν βάρους. Σίουρα συνεισφέρει στην βελτίωσην του μεταβολισμού τζιαι μπορεί να "υποστηρίξει" μιαν προσεγμένην διατροφήν, αλλά αν η διατροφή εν λάθος, δηλαδή υπερβολικά πλούσια ενεργειακά, οϊ μόνον δεν θα χάσεις βάρος, αλλά εννά βάλεις τζιόλας. Αν το βάλουμεν σε αναλογίαν, σε μιαν διαχρονικήν προσπάθειαν σταθερού τζιαι φυσιολογικού BMI (Body Mass Index), η προσωπική μου εμπειρία δείχνει ότι η διατροφή εν 75% τζιαι η άσκηση 25%. Οπότε μεν απορείτε τζιαι εξανίσταστε αν λιώνετε στα γυμναστήρια αλλά εν χάνετε βάρος. Για να ελαφρύνετε πρέπει να κόψετε τα "γλυξιά". Ή να τα περιορίσετε τζιαι να έshιετε "διατροφική συνείδηση", δηλαδή να μάθετε να καταγράφετε νοητά πόσες θερμίδες καταναλώνετε καθημερινά έστω τζιαι στο περίπου. Εν δύσκολον, ειδικά αφού μεγαλώνοντας ο μεταβολισμός εν βοηθά ούτε τζιείνος ο γέρημος, αλλά οϊ ακατόρθωτον, τζιαι πραγματικά αξίζει.

Προσωπικά, δυστυχώς είμαι μεν fit αλλά είμαι τζιαι fat. Όπως λαλούν όμως στα "αμερικάνικα χωριά", "better fat and fit, than thin and lazy"....
Ώσπου να γίνω thin and fit, stay cool and keep rocking!