Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευρωεκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευρωεκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 29 Μαΐου 2019

Πατριαρχία, δυσμενείς διακρίσεις, ποσοστώσεις


Είχα γράψει, σχετικά πρόσφατα, για την πατριαρχίαν τζ̆αι την εξαιρετικά, τζ̆αι ανεξήγητα, μεγάλην αντοχήν της εν μέσω μεγάλων τεχνολογικών ανακαλύψεων που θα επερίμενες να την κλονίσουν συνθέμελα. Διότι, όπως λεν και οι κομμουνισταί, τα πάντα έχουν "οικονομικήν υφήν", τζ̆αι οι γυναίκες, που την στιγμήν που εξασφαλίσαν πρόσβασην στην αγοράν αφενός τζ̆αι στην δυνατότηταν του "εκλέγειν τζ̆αι εκλέγεσθαι" αφετέρου, θα επερίμενες, αφού εν συνήθως τουλάχιστον 50% επί του πληθυσμού των ψηφοφόρων, να εξισορροπούσαν την κατάστασην προς όφελος τους. Τζ̆αι όμως, ακόμα τζ̆αι στην "προοδευμένην δύσην" (sic), η πατριαρχία ζει τζ̆αι βασιλεύει. Μεν κάμουμεν δε κουβένταν για τες "μη προοδευμένες χώρες" (ξανά sic), όπου τα πράματα εν σ̆είρου σ̆ειρόττερα.
Έτσι, τζ̆αι στην Κυπρούλλαν, στες πρόσφατες ευρωεκλογές, εν εξορτώσαμεν να φκάλουμεν μιαν κοπέλαν, έτσι για δείγμαν βρε αδερφέ. Με αποτέλεσμαν να είμαστεν πάτος στον σχετικόν δείκτην σε ολόκληρην την Ε.Ε. (πιο ψηλά οι Σουηδοί, που εφκάλαν παραπάνω κοπέλες παρά κοπέλια). 
Να ξεκαθαρίσω πρώτιστα ότι εν είμαι "αρνητής" ότι έχουμεν πατριαρχίαν. Ούτε διαφωνώ ότι πρέπει να πάρουμεν μέτρα ανατροπής της, αφού ταλαιπωρεί ούλλα τα φύλα, άντρες, γυναίκες τζ̆αι ΛΟΑΤΙ. Αλλά τούτη η εισήγηση περί ποσοστώσεων βρίσκει με κάθετα αντίθετον φίλε. Είναι καθαρά η λογική της στρέβλωσης για να σάσω την στρέβλωσην. Η λογική των παραπάνω διακρίσεων για να λλιάνουν οι δυσμενείς διακρίσεις. Όπως τα άτομα ΛΟΑΤΙ που αντί να ζητήσουν να μεν γίνεται διαχωρισμός φύλου όταν πάεις toilet, απαιτούν να γίνουν ξεχωριστές τουαλέτες για λλόου τους. Όπου νομίζουν ότι ο αρχίδης που τους κάμνει bullying στες ανδρικές εννά φοηθεί να πάει αλώπως.
Εν ξέρω γιατί τους φαίνεται, των γυναικών εννοώ, τζ̆αι ειδικά των φεμινιστριών, ότι με μιαν τέθκοιαν ρύθμισην, δηλαδή το να με υποχρεώσει να ψηφίσω μιαν κάποιαν γυναίκαν, είτε γουστάρω είτε οϊ, θα καταφέρουν να "προωθήσουν την ανάδειξην γυναικών στην εξουσίαν". Που μπορεί, εν λέω, εγίναν ήδη δοκιμές με κάποια θετικά αποτελέσματα. Αλλά εν σαφέστατα πιο αντιδημοκρατικόν που το να κάμεις μιαν μελετημένην εκστρατείαν, τζ̆αι που τα πάνω, αλλά  - κυρίως - που τα κάτω, καθαρά προς τον γυναικείον πληθυσμόν, που άμα θέλει φκάλλει όποιαν γουστάρει χωρίς να διά λοαρκασμόν στους πατριάρχες, να διούν σταυρούς προτίμησης τουλάχιστον σε έναν εκπρόσωπον του φύλου τους. Διότι εν πιο "δίκαιον", διότι, στο κάτω-κάτω, συμφέρει τους βρε αδερφέ. 
Πιο κάτω το σχόλιο μου στο fb για το θέμαν, όπου έκαμα τζ̆αι έναν ωραίον παραδειγματούδιν, με αληθινήν κοπέλαν υποψήφιαν, τζ̆αι πολλά συγκεκριμένα νοούμερα:

"Επειδή θκιαβάζω ότι πρέπει να γίνουμεν ακόμα πιο οπισθοδρομικοί, με ποσοστώσεις βάσει φύλου στα ψηφοδέλτια τάχα επειδή εν μονόδρομος. 
Οι αριθμοί μιλούν που μόνοι τους. Θα πιάσω το ψηφοδέλτιον του ΑΚΕΛ, της πλέον "προοδευτικής" πολιτικής δύναμης του τόπου. Στο ψηφοδέλτιον του, με απλόν google search εντόπισα την Μαρίνα Νικολάου. Η Μαρίνα Νικολάου είναι 32 χρονών. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμονας και είναι Μέλος Γραμματείας Ομάδας Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράς, ως επιστημονική συνεργάτιδα του ΑΚΕΛ στις Βρυξέλλες.
Μιλούμεν για άριστον βιογραφικόν, κατ'εμέναν. Σίουρα επαρκές για να της εχάριζα έναν σταυρόν προτίμησης για ευρωβουλευτίνα. Τούτον ως απάντησην ότι "βάλλουν γεναίτζ̆ες για γεμωσ̆άν χωρίς να εν άξιες".
Στες πρόσφατες ευρωεκλογές, το ΑΚΕΛ έπιασεν 77000 ψήφους. Αν θεωρήσουμεν περίπου 50%-50% στο φύλο, τούτον σημαίνει 38000 γυναίκες. Ο πρώτος σε σταυρούς προτίμησης ήταν ο Γεωργίου με 27000 σταυρούς τζ̆αι δεύτερος ο Νιαζί με 25000. Η Μαρίνα έπιασεν 18000. Άρα, χοντρικά, ούτε οι μισές γυναίκες του ΑΚΕΛ εν της εβάλαν σταυρόν, αν θεωρήσουμεν ότι κάποιοι έστω άντρες εβάλαν της. Ήθελεν μιαν στοιχειώδην συνειδητοποίησην που τες γυναίκες ψηφοφόρους ότι πρέπει να στηρίξουν μιαν γυναίκαν, τζ̆αι ούτε προώθησην εχρειάζετουν, ούτε "υποχρεωτικήν ποσόστωσην" βάσει φύλου.
Θέλω μιαν γυναίκαν, νηφάλια, χωρίς συνθήματα, να μου απαντήσει: γιατί οι γυναίκες του ΑΚΕΛ, που μόνες τους, εν αποφασίσαν να στηρίξουν μαζικά, έστω με τον έναν τους σταυρόν, την γυναίκαν τούτην; Το "εν την επροωθήσαν", "εν την εξέραν" κλπ. εν έτει 2019, εν πολλοστέκει όπως καταλαβαίνετε. Κάτι πιο βάσιμον pls."

Θα επερίμενες ότι, όταν μιλάς με παραδείγματα, εννά σου απαντήσουν με βάσην το παράδειγμαν. Φευ, ούτε τζ̆αι μια απάντηση εν εβασίστηκεν στο τι ερώτησα. Ήταν έναν συνεχές ποϋρισμαν, τόσον που τες γυναίκες σχολιαστές, όσον τζ̆αι που τους άντρες που εσυμφωνούσαν μαζίν τους. Πολλά σύντομα, ήταν του στυλ "η πατριαρχία τζ'η πατριαρχία τζ'η πατριαρχία". Καμμιά επίδραση οι επικλήσεις μου στο ότι εν τουλάχιστον 50% οι γυναικείοι ψήφοι αλλά πουθενά εν το βλεπεις σε στήριξην για γυναίκες υποψήφιους, στο ότι οι ΕΚ άντρες εψηφίσαν ΤΚ για την ευρωβουλήν, γιατί είδαν έναν στόχον υπέρβασης. Γιατί οι γυναίκες να απαιτούν ποσόστωσην για να κάμουν το ίδιον με την -μυστικήν τζ̆αι προστατευμένην - ψήφον τους. Εν πολλύς ο φόος του αντρουκλή φαίνεται. Το 2019...Τι να πεις...
Η ανακούφιση μου εν ήρτεν που το fb, αλλά που μιαν σύντομην κουβένταν με την γυναίκαν μου. Η οποία, πιστέψετε με, ή ρωτείστε όσους μας ξέρουν, εν υποφέρει που "πατριαρχικά στερεότυπα", το αντίθετον. Τζ̆αι μου είπεν, λλίον πολλά το εξής: "δεν θα εγούσταρα να με υποχρεώσει να ψηφίσω κάποιον ο νόμος, επειδή εν του τάδε φύλου. Θα ήθελα να μπορώ να επιλέξω όποιον γουστάρω με βάσην τα δικά μου κριτήρια αξιοσύνης". Here, here!
Βασικά, αγαπητές μου φεμινίστριες, που ξέρω ότι έσ̆ετε καλόν σκοπόν, τέθκοια μέτρα ότι καλόν τζ̆αι να πετύχουν, είναι σαν να αννοίεις άγνωστα cans of worms που λαλούν τζ̆αι στα αμερικάνικα χωρκά. Υπάρχουν άλλες μέθοδοι. Δοκιμάστε τες τζ̆αι αν μεν πετύχουν, λέμεν τα. Αν το κάμετε νόμον τούτον το πράμαν, εγώ εννά πάω να ψηφίσω πάλε. Αλλά πολλοί άλλοι μπορεί να μεν το κάμουν. Τζ̆αι εν θα είναι μόνον άντρες. Εννά μου πεις, η αποχή εν φαίνεται να κόφτει πολλά τους "πατριάρχες", ώσπου εν τόση όση να μεν ανατρέπει τα αποτελέσματα τους. 
Ώσπου να το ξανασκεφτείτε, stay cool and keep rocking!

Υ.Σ. Προλαβαίνω όσους/όσες το πάρουν στο Κυπριακό, με την αιτούμενην πολιτικήν ισότηταν των Τ/Κ, μέσα που μέτρα ποσόστωσης στες εκλογικές διαδικασίες. Τζ̆αμέ έχουμεν την παράνοιαν του στάτους κβο έναντι μιας συμφωνίας που μπορεί, με όσα μύρια προβλήματα τζ̆αι εμπόδια, να επανενώσει τον τόπον σε ΜΙΑΝ οντότηταν. Τζ̆αι η ποσόστωση εν ο μόνος τρόπος να μεν καππελλώσουμεν, ως 80%, το 20% των Τ/Κ. Με τες γυναίκες, έχουμεν μιαν αναλογίαν 50%-50%, που εν χρειάζεται καμμιάν ποσόστωσην για να εκπροσωπηθεί, φτάνει οι ίδιες οι γυναίκες να συνειδητοποιήσουν την ανάγκην να στηρίξουν γυναίκες. Αυτά.

Δευτέρα 19 Μαΐου 2014

Σικκιμέ τζι'αν ψηφίσετε, σικκιμέ τζι'αν μεν....


Σε μιαν ανάρτηση μου πέρσι, εν όψει προεδρικών εκλογών, εδήλωννα αντίθετος με την αποχήν, το λευκόν τζιαι το άκυρον. Ακολούθησεν μια ωραία συζήτηση, την οποίαν όποιος εν βαρκέται μπορεί να δει δαμέ. Στη σούμαν, η ψήφος εν δικαίωμαν σας, για το οποίον κατά τζιαιρούς πολλοί αθρώποι επεθάναν. Εγώ ξέρω ότι συνήθως που κάθε δικαίωμαν εκπηγάζει τζιαι κάποιου είδους υποχρέωση. Άμα εσείς θεωρείτε ότι μόνον δικαιούστε αλλά δεν υποχρεούστε, μεν πάτε να ψηφίσετε ή σύρτε λευκόν/ άκυρον. Σικκιμέ που λαλεί τζι' ο τίτλος.

Ψάχνοντας για επιχειρηματολογίαν εναντίον της αποχής/ λευκού/ ακύρου (έτσι για να μεν τα ακούτε μόνον που την εξοχότηταν μου), ήβρα έναν εξόχως ενδιαφέρον blog, με μιαν πολλά εκτεταμένην τζιαι θυμωθκιάρικην ανάρτησην εναντίον των "προβάτων" που απέχουν των εκλογών θεωρώντας ότι έτσι πλήττουν κάπως το σύστημαν. Παραθέτω την δαμέ προς τέρψην πάλε όσων έχουν διάθεσην. Διευκρινίζω  ότι εν μου αρέσκει το militant ύφος αλλά κάμνει αρκετά καλά point που με βρίσκουν σύμφωνο.

Ο φίλος τζιαι ακτιβιστής OSR έβαλεν πρόσφατα υλικόν για Άμεση (Αδιαμεσολάβητη) Δημοκρατία και εφικτή υλοποίηση. Επειδή όπως το συνηθίζει, εν κάμποσα, εθκιάλεξα ένα σχετικά σύντομον τζιαι παραθέτω το δαμέ. Εξαιρετικά ενδιαφέρον, διότι όντως καταδεικνύει εν συντομίαν τα τεράστια ελλείμματα της σημερινής "έμμεσης δημοκρατίας" στην οποίαν ζούμεν, τζιαι η οποία για άλλη μια φορά καλεί μας στες κάλπες. 

Επειδή όπως τζιαι στο θέμαν "σοσιαλισμός/ κυπριακόν", θεωρώ ότι πρέπει να αρκέφκουμεν που τα πιο προσιτά/ τοπικά/ άμεσα/ you name it, έτσι τζιαι τωρά δεν πρόκειται να απέχω της ψηφοφορίας, τούτου του μοναδικού δικαιώματος ελέγχου της εξουσίας που έχω (όσον αυταπάτη τζιαι να ακούεται), απλά επειδή η "έμμεση δημοκρατία" εν ελαττωματική τζιαι ελλιπής. Τζιαι στες εκλογές τούτες που έρκουνται την Κυριακήν, έχω αποφασίσει ποιους θα στηρίξω.

Πρόκειται για μιαν καινούριαν προσπάθειαν, ανάμεσα σε αρκετές τούτων των εκλογών τζιαι ονομάζεται ΔΡΑΣυ - Eylem. Εκφράζει με γιατί εν φανερά μια αριστερής ιδεολογίας ομάδα, η οποία συνδυάζει ταυτόχρονα την εκπροσώπηση γυναικών τζιαι τουρκοκυπρίων (ένας παρέας στο facebook είπεν μου ότι αν είshιεν τζιαι κανένα άτομον ΛΟΑΤ ήταν να πιάσουν το τζάκποτ). Ήδη προσανατολίζομαι τζιαι στους θκιό "εκλεκτούς" για σταυρόν προτίμησης, ανάμεσα στους οποίους ένας θα είναι σίουρα γυναίκα τζιαι τουρκοκύπρια. Τζιαι ας είμαι κατά των "διακρίσεων"...

Μπορεί κάποιος να μου πει περί "χαμένης ψήφου". Προφανώς εν έχουμεν την ίδιαν θεώρησην περί "χασούρας". Κάποιος άλλος μπορεί να απαξιώσει την Ε.Ε., άρα τζιαι τες εκλογές που αναδεικνύουν τους εκπροσώπους μας ως κράτος στο κοινοβούλιον της. Για μέναν η Ε.Ε., παρά τον καπιταλιστικόν της προσανατολισμόν, εν σαφώς η πιο αξιόλογη τρέχουσα προσπάθεια του αθρώπου για διεθνιστική θεώρησην της πραγματικότητας. Τζιαι ως τέθκοια αξίζει τον κόπον να συμμετέχεις παντοιοτρόπως.

Ώσπου να πετύχουμεν την αμεσοδημοκρατίαν, stay cool and keep rocking!

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014

Ψηφίζω Λεβέντ!


Η φίλτατη DIS επιλέγει συχνά, ειδικά όσον αφορά στο κυπριακόν, να τα βάφει μαύρα. Τζιαι δεν την αδικώ. Στο τέλος της ημέρας όμως, εν καθαρά δική σου επιλογή αν θα επιλέξεις την απαισιοδοξίαν ή την αισιοδοξίαν. Τζιαι να δράττεσαι των ανάλογων αφορμών. Υπάρχουν έτσι τζι'αλλιώς πάντα θκιό όψεις (τουλάχιστον) των καταστάσεων, ενώ το ποτήριν εν είτε μισο-όφκερον είτε μισογεμάτον.

Μια τέθκοια αφορμή αισιοδοξίας, εν το εξής άρθρον:

"Ψηφίζω Λεβέντ!
Με τον Γιώργο Κασκάνη
30/01/2014

Από τους επαγγελματίες πολιτικούς και τα κόμματα δεν περιμένω πια τίποτα. Ούτε οι υποσχέσεις περί εκσυγχρονισμού με πείθουν, ούτε και οι περιστασιακές τους κινήσεις που επιχειρούν απλώς να διασκεδάσουν την εμφανή πλέον αντίδραση της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από καιρό έχω υποστηρίξει ότι η όποια θετική αλλαγή μπορεί μόνο να κτιστεί από κάτω προς τα πάνω. Από τον πολίτη, δηλαδή, ο οποίος αντιλαμβανόμενος τα αδιέξοδα του σήμερα θα αναμορφώσει πρώτα τον εαυτό του και τον τρόπο με τον οποίο σκέπτεται και, ακολούθως, το περιβάλλον του και, γιατί όχι, το σύνολο.


Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρώ ως ιδιαιτέρως θετική εξέλιξη την απόφαση του Σενέρ Λεβέντ να κατέλθει ως υποψήφιος στις ευρωεκλογές και δηλώνω την προσωπική μου υποστήριξη σε αυτό το εγχείρημα. Δεν πρόκειται για ψήφο διαμαρτυρίας. Πρόκειται για συνειδητή συμμετοχή σε αυτό που μπορεί να πετύχει αυτή η προσπάθεια. Η συγκεκριμένη επιλογή σήμερα δεν είναι γραφική. Είναι άκρως ουσιαστική εάν ο καθένας μας προβληματιστεί σοβαρά γύρω από τις πραγματικές της προεκτάσεις.

Σε μια εποχή κατά την οποία η όποια ελπίδα για λύση του Κυπριακού έχει εξανεμιστεί, το να ψηφίζουν μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έναν υποψήφιο συνιστά πρωτοφανή προοπτική που ανοίγει νέους δρόμους και καταπολεμά την κυρίαρχη λογική του «τζείνοι ποτζεί τζι εμείς ποδά». Αναδεικνύει τη δυνατότητα επιλογής όχι στη βάση της εθνικής καταγωγής, της θρησκείας ή της κομματικής εντολής, αλλά στη βάση του υγιούς προβληματισμού που το άτομο μπορεί να κάνει για το ποιος πραγματικά μπορεί να τον εκπροσωπήσει. Η τυχόν εκλογή του Λεβέντ, όσο κι αν εκ πρώτης όψεως φαντάζει απίθανη, θα φέρει δραματικές ανατροπές στο κυπριακό πρόβλημα αλλά και την πολιτική ζωή του τόπου.

Ένας Τουρκοκύπριος θα έχει την ευκαιρία να καταγγέλλει από το βήμα της Ευρωβουλής την τουρκική κατοχή και να εκπροσωπεί τα αληθινά συμφέροντα της κοινότητάς του. Θα φέρει κοντά τους Τουρκοκυπρίους σε αυτό που οραματιζόμαστε να αποτελέσει το μελλοντικό μοντέλο διοίκησης αυτού του τόπου. Στον δημοκρατικό διάλογο, τη σύνθεση και την αποτελεσματικότητα. Και θα αποτελεί έναν μόνιμο πονοκέφαλο για την Τουρκία η οποία θα δέχεται πλέον, με τον πιο επίσημο τρόπο, κριτική από αυτούς που υποτίθεται υπερασπίζεται με τα κατοχικά της στρατεύματα.

Η δημοκρατία, τελικά, δεν έχει αδιέξοδα. Εκεί που τα κόμματά μας ουδόλως προβληματίζονται για τη διαφαινόμενη αποχή αφού και πάλι θα εκλέξουν τους δικούς τους και θα καταγράψουν τα ποσοστά τους, η αντισυμβατική υποψηφιότητα του Λεβέντ δίνει άλλο περιεχόμενο στην ψήφο. Κι είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να στείλουμε όλοι ένα ισχυρό μήνυμα. Εκτός αλλά και εντός Κύπρου..."

Ώσπου να φκάλουμεν τον Σενέρ Λεβέντ ευρωβουλευτήν, stay cool and keep rocking!