Παιδεραστία, το βδελυρότερον των εγκλημάτων (;)

Μέσα στες αντιπαραθέσεις για την κρίσην στην παιδείαν, επροέκυψεν η αποφυλάκιση ενός καταδικασμένου παιδεραστή, με προεδρικήν χάρην. Τζιαι έγινεν ο κακός χαμός, τόσον ανάμεσα στην κυβέρνησην τζιαι την αντιπολίτευσην όσον τζιαι ανάμεσα στους πολίτες στα κοινωνικά δίκτυα. Οι επικριτές του προέδρου λλίον πολλά εχρησιμοποιήσαν την συγκεκριμένην απόφασην του προέδρου "υποσκαπτικά", του στυλ "άλλον έναν σκάνδαλον Αναστασιάδη" ή "τούτος που αποφυλακίζει παιδεραστές δικαιούται να έshιει άποψην για την παιδείαν"; Κάτι τέθκοιες δημόσιες δίκες προσωπικά οδηγούν με αυτόματα στην αντίδρασην.

Το θέμαν της παιδοφιλίας, τζιαι της παραβατικής της έκφανσης, της παιδεραστίας, απασχολεί με για τζιαρόν, ειδικά που τότε που είμαι γονιός. Το πρώτον πράμαν που επαρατήρησα εν η συχνότητα των παραβάσεων. Γίνεται συνέχεια, τζιαι σε μεγάλους αριθμούς. Σε περαιτέρω διερεύνησην εδιαπίστωσα, ότι τούτοι οι αθρώποι (παιδόφιλοι/ παιδεραστές) έχουν σχηματίσει ακόμα τζιαι "οργανωμένα σύνολα", τα οποία υπερασπίζουνται τες θέσεις τους. Τζιαι τούτον αθθύμισεν μου ότι η κοινωνία σε πολλές συμπεριφορές, ειδικά σεξουαλικής φύσεως, ελάμβανεν την θέσην ότι εν "ψυχασθένεια" ή "έγκλημαν" αλλά αποδεικνύετουν που την επιστήμην ότι έννεν έτσι τα πράματα. Τρανταχτόν παράδειγμαν η ομοφυλοφυλία, όσον τζιαι αν ήθελα να αποφύγω την αναφοράν της, μπας τζιαι προσάψει μου κάποιος την διασύνδεσην της με παιδοφιλίαν/ παιδεραστίαν, κάτι που φυσικά δεν ενστερνίζουμαι. Τζιείνον που παρατηρώ όμως είναι ότι οι παραβάτες εν σχεδόν πάντα άντρες, με τις σποραδικές παρουσίες γυναικών απλά να επιβεβαιώνουν τον κανόναν.

Το φαινόμενον που με "ιντριγκάρει" προσωπικά είναι ο βαθμός κατακραυγής της κοινωνίας για όσους καταδικαστούν ως παιδεραστές. Μεταφέρω τζιαι δαμέ τι έγραψα στο facebook, για να μεν τα ξαναγράφω:

"Εν πολλά ενδιαφέρουσα κοινωνιολογικά τούτη η "ευαισθησία" για τους παιδεραστές. Προεκτείνεται ακόμα τζιαι ανάμεσα στους εγκληματίες, αφού πολλές φορές συνασπίζουνται εντός των φυλακών για να "τιμωρήσουν" ποικιλοτρόπως συγκρατούμενους τους τούτης της κατηγορίας, πέραν της ποινής που επρονόησεν η νομοθεσία κατά την δίκην τους. Τζιαι όταν φκαίνουν προς τα έξω έτσι περιστατικά η "πολιτισμένη" κοινωνία επικροτεί τζιαι συνήθως δηλώνει ότι "εν τζιαι λλία που τους εκάμαν". 

Η ερώτηση μου εν απλή: αν η νομοθεσία προνοεί συγκεκριμένες ποινές, οι οποίες επιβάλλουνται, τζιαι κατ' αντιστοιχίαν προνοεί όρους αποφυλάκισης ή "προεδρικής χάρης", προς τι τούτη ούλλη η "κατακραυγή" (η οποία σημειωτέον σε λλίες μέρες εννά ενταχθεί στην λήθην της μάζας) για την πρόσφατην κουβένταν αποφυλάκισης ενός τέθκοιου κρατουμένου;

Προσωπικά θυμίζει μου την κοινωνικήν στάσην έναντι των ομοφυλοφίλων. Μέχρι αρκετά πρόσφατα η ομοφυλοφιλία εθεωρείτο "αρρώστια" τζιαι "εγκληματική συμπεριφορά". Η παιδοφιλία τζιαι η παιδεραστία εν τόσον συχνά - στατιστικώς - φαινόμενα που ούλλοι μας ενδεχομένως να έχουμεν στον περίγυρον μας τζιαι έναν (παππούν, πατέραν, γιον, αδερφόν, συγγενήν, φίλον - συνήθως εν άντρες). Μεν βιάζεστε λοιπόν να "διαρρήξετε τα ιμάτια σας" για έτσι περιπτώσεις. Μπορεί προσεχώς η "κατακραυγή" να αφορά έναν δικό σας άθρωπον..."

Ακολούθησεν ενδιαφέρουσα συζήτηση με διάφορους φίλους, η οποία οδήγησεν με στην ανάγκην πιο αναλυτικής ενασχόλησης, η οποία εν μπορεί να γίνει στο facebook, αλλά μπορεί δαμέ. Πιο συγκεκριμένα, εννά βάλω θκιό παραδείγματα "εγκλημάτων" (όπου έγκλημαν ορίζω την παράβαση του νόμου) τζιαι την αντίδρασην του κόσμου στο καθέναν, σε μιαν προσπάθειαν να περάσω πιο παραστατικά την απορίαν μου.

Καταρχήν ορίζω τους "πρωταγωνιστές" των περιστατικών, οι οποίοι εν κοινοί τζιαι στα θκιό. Ο πρώτος είναι μεσήλικας άντρας, κοντά στα 50. Είναι παντρεμένος με παιδιά στην εφηβείαν. Ποινικό μητρώο λευκό. Γενικά θεωρείται παραδειγματικός σύζυγος τζιαι πατέρας, ευυπόληπτος πολίτης, υποδειγματικός εργαζόμενος τζιαι γοητευτικός άντρας, σε άντρες τζιαι γυναίκες. Η δεύτερη είναι έφηβος 12 χρονών, στην πρώτη γυμνασίου. Εν ανεπτυγμένη σωματικά για την ηλικίαν της, κάποιος μπορεί να πει εν έναν μωρόν σε σώμαν γυναίκας. Καλή μαθήτρια, πολλά κοινωνική, διαθέτει άποψη για τη μόδα, αρέσκεται στο να προβάλλει το σώμαν της, για το οποίον νιώθει μεγάλην αυτοπεποίθησην. Είναι σε σχέση με συνομήλικον αγόριν, η οποία δεν είναι "ολοκληρωμένη" αλλά τα παιθκιά έχουν "πειραματιστεί" με φιλιά τζιαι "προχωρημένα χάδια" (μεν το κάμουμεν τσόνταν).

Αφού ορίσαμεν τους πρωταγωνιστές, να πούμεν ότι είναι συγγενείς. Η έφηβη εν αδερφότεκνη του άντρα. Έχουν συχνήν επαφήν λόγω της συγγένειας, αλλά επειδή εν τζιαι γείτονες, τζιαι υπάρχει αμοιβαία αγάπη τζιαι εμπιστοσύνη.

Παράδειγμαν 1

Εν νύχτα βροχερή. Ο άντρας έshιει πάει για ποτά με φίλους μετά που τζιαιρόν. Παρά την συνήθην υπευθυνότηταν του, πόψε έτσουξεν το νάκκον τζιαι τα αντανακλαστικά του εν μειωμένα λόγω του ποτού καθώς οδηγά στο σπίτι. Βάλλει τζιαι την μουσική δυνατά, μερακλωμένος γαρ, τζιαι πατά της πεζίνας λλίον παραπάνω. Καθώς μπαίνει στην ευθείαν για το σπίτιν του, πετάσσεται στον δρόμον μια έφηβη. Λλίον η αυξημένη ταχύτητα, λλίον η βροχή, λλίον το ποτόν, ο άντρας εν αντιδρά καθόλου τζιαι κτυπά την έφηβην θανάσιμα. Η αστυνομία μετρά το υπερβολικόν αλκοόλ στο αίμαν του ενώ μάρτυρες δηλώνουν ότι εβούραν πάνω που το όριον. Πάει φυλακήν για συγκεκριμένην διάρκειαν (ανθρωποκτονία εξ αμελείας υπό την επίρρειαν αλκοόλ). Δείχνει εμφανήν μεταμέλειαν. Η άμεση οικογένεια του συμπαραστέκεται του, με εξαίρεσην την οικογένειαν της αδερφότεκνης του που εν μπορεί να τον συγχωρέσει. Εν υποδειγματικός κατάδικος, κανένας εν τον ενοχλεί που τους συγκρατούμενους του. Βάσει συγκεκριμένων προνοιών του συντάγματος, πριν ολοκληρωθεί η ποινή του, αποφυλακίζεται με προεδρικήν χάρην. Η αποφυλάκιση του εν σχολιάζεται που τα ΜΜΕ, πέραν κάποιων χλιαρών αναφορών στις πίσω σελίδες με περιγραφήν του ιστορικού του ατυχήματος, τζιαι επιστρέφει στην οικογένειαν του. Πέραν του στίγματος στο ποινικόν του μητρώον, τζιαι τες αναπόφευκτες τύψεις που τον κατατρέχουν, επανεντάσσεται στην κοινωνίαν για να ζήσει το υπόλοιπον της ζωής του.

Παράδειγμαν 2

Εν νύχτα βροχερή. Ο άντρας πάει στο σπίτιν της αδερφότεκνης του ψάχνοντας τον αδερφόν του αλλά λείπει. Υποδέχεται τον τζείνη τζιαι καλεί τον να περιμένει μέχρι να επιστρέψει. Η έφηβη εν ντυμένη με έναν τολμηρό shorts, αγκαλιάζει τζιαι φιλά τον θείον της, εγκωμιάζει το πόσον ωραίος άντρας είναι τζιαι κερνά τον μιαν μπύραν, όπως πάντα όταν επισκέπτεται το σπίτιν τους. Βλέπουν μαζίν τηλεόρασην. Ζητά του να πιει τζιαι τζείνη λλίην μπύραν τζιαι επιτρέπει της. Ο άντρας εν ήταν αδιάφορος στα "θέλγητρα" της αδερφότεκνης του, αφού είshεν ευκαιρίαν να τα θαυμάσει επανειλημμένα, αλλά οι "ηθικοί φραγμοί" ήταν πάντα πολλά δυνατόττεροι που τες" ορμές" του. Όχι πόψε. Μετά που 1-2 μπύρες, μόνοι τους σε οικείο μέρος, με την έφηβη εξίσου χαλαρωμένην τζιαι διαχυτική, το "δράμαν" εκτυλίσσεται ραγδαία. Υπάρχει αρχικά δισταγμός τζιαι στους θκιό, αλλά ο άντρας κάμνει το πρώτο βήμαν τζιαι η έφηβη αφήνεται στα φιλιά τζιαι τα χάδια του παρά τους ενδοιασμούς της. Έχουν ήδη φκάλει τα ρούχα τους αλλά εν έχουν προχωρήσει σε σεξουαλικήν επαφήν όταν μπαίνει στο σπίτιν ο αδερφός του άντρα, μάρτυρας στην πλήρην έκτασην της υπόθεσης. Ο άντρας καταγέλλεται για παιδεραστίαν τζιαι καταδικάζεται αναλόγως. Στην κατάθεσην της η έφηβη, πιεζόμενη που το στενόν της περιβάλλον, δηλώνει ότι το συμβάν έλαβεν χώραν παρά την θέλησην της. Ο άντρας δείχνει εμφανήν μεταμέλειαν. Η άμεση οικογένεια του θεωρεί τον νεκρόν τζιαι κόφκει κάθε επαφήν μαζίν του. Εν υποδειγματικός κατάδικος αλλά σε θκιό περιπτώσεις, λλίον μετά την φυλάκισην του, ππέφτει θύμαν άγριου ξυλοδαρμού που τους συγκρατούμενους του, ορισμένοι που τους οποίους εκτίουν ποινές για φόνους εκ προμελέτης, ενώ καθημερινά δέχεται απειλές ότι θα τον βιάσουν ή θα τον σκοτώσουν. Όταν ανακοινώνουνται στον τύπον τα συμβάντα, η κοινωνία λαλεί "εν τζιαι λλία που του εκάμαν". Βάσει συγκεκριμένων προνοιών του συντάγματος, πριν ολοκληρωθεί η ποινή του, αποφυλακίζεται με προεδρικήν χάρην. Τα ΜΜΕ τζιαι τα κοινωνικά δίκτυα βουϊζουν για το πως αποδόθηκεν προεδρική χάρη σε έναν παιδεραστήν. Κανέναν δεν αναλύει τις ειδικές συνθήκες της καταδίκης του, απλά τονίζει τον τίτλον της καταδίκης. Ο πρόεδρος αναγκάζεται να δικαιολογηθεί για την απόφασην του, επιμερίζοντας την ευθύνην της. Ο άντρας δεν έshιει κανέναν να τον υποδεχτεί, φιλοξενήσει, εργοδοτήσει. Θεωρείται μια απειλή για τα κοπελλούθκια της γειτονιάς όπου νοικιάζει διαμέρισμαν. Μόνη του επιλογή η μετανάστευση ή το περιθώριον της κοινωνίας. 

Κόστος 1ου παραδείγματος: Θάνατος μιας έφηβης, η ψυχική οδύνη της οικογένειας τζιαι του στενού της κύκλου, στιγματισμός της ζωής του θύτη.

Κόστος 2ου παραδείγματος: Ψυχικόν τραύμαν έφηβης, ψυχική οδύνη της οικογένειας τζιαι του στενού της κύκλου, πλήρης καταστροφή τζιαι στιγματισμός της ζωής του θύτη.

Νομίζω η απορία μου εν εμφανής. Προλαβαίνω όσους μιλήσουν για "διαβάθμισην εγκλήματος" ότι μπορείς να κάμεις την δριμύτηταν" των θκιό εγκλημάτων όσον "έντονην" θέλεις, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πάντα η "κοινωνική αντίδραση" έναντι του παιδεραστή θα είναι πιο "καννιβαλιστική" παρά έναντι του φονιά. Προσπαθείστε να μου το εξηγήσετε, διότι εγώ δυσκολεύκουμαι. Γιατί το "κόστος" του παραδείγματος 2, ενώ εν καταφανώς πιο "μιτσήν", επιφέρει τούτην ούλλην την αντίδρασην;

Ώσπου να λάβω επαρκήν απάντησην, stay cool and keep rocking!

Το καλόν, το κακόν τζιαι ο νόμος

Εξαναέγραψα για την "κοσμογονίαν" που επέφερεν στην καθημερινότηταν μου η διαδικτυακή τηλεόραση, τζιαι πρέπει να ανέφερα τζιαι μιαν που τες σειρές που με εκαθηλώσαν, το Breaking Bad, το οποίον εσημείωσεν τόσον μεγάλην τζιαι απροσδόκητην επιτυχίαν, που επιάσαν θκιό που τες "περσόνες" της, τον δικηγόρον Saul Goodman (ψευδώνυμον του Jimmy McGill) τζιαι τον πρώην αστυνομικόν τζιαι νυν τσιράκκιν για ούλλες τες δουλειές Mike Ehrmantraut, τζιαι εκυκλοφορήσαν spin off σειράν με τίτλον Better Call Saul. Άρχισα να την θωρώ με συγκρατημένες προσδοκίες αλλά αποζημίωσεν με, με το παραπάνω. Επροσέγγισεν αρκετά το ύφος τζιαι τες καταστάσεις του "Breaking Bad" αλλά με μιαν δικήν του ταυτότηταν τζιαι φρεσκάδαν. Ετέλειωσα ήδη τες τρεις διαθέσιμες σεζόν στο Netflix τζιαι αναμένω με ανυπομονησίαν τη συνέχειαν.

Η γοητεία της σειράς έγκειται κυρίως στην συνεχήν ανάδειξην του πόσον παράλογον είδος ζωής είμαστεν τελικά τζιαι πως τούτος ο παραλογισμός φκαίνει συνέχεια μέσα που τες πιο απλές καθημερινές διαδικασίες αλλά τζιαι - κυρίως - μέσα που το πως διαμορφώνεται, ερμηνεύκεται τζιαι εν τέλει εφαρμόζεται ο "νόμος". Ως τέθκοια σειρά, βάλλει συνέχεια πρωταγωνιστές τζιαι κομπάρσους, αφού περάσουν διάφορες περιπέτειες, να διατυπώνουν "φιλοσοφικά αποφθέγματα". Στο "Better call Saul", η κορυφαία τέθκοια σκηνή, κατά τη γνώμη μου, εκτυλίσσεται με τον συνονόματον Μάϊκ. κατά την διάρκειαν μιας αποστολής "προστασίας" ενός τύπου που διεξάγει εμπόριον κλεμμένων χαπιών με κάτι μαφιόζους. Μπορείτε να δείτε την σκηνήν πατώντας δαμέ.

Επειδή εν έshιει υπότιτλους, βάλλω τον διάλογον τζιαι γραπτώς:

"Mike Ehrmantraut: The lesson is, if you're gonna be a criminal, do your homework.

Pryce: Wait, I-I'm not a bad guy, I don't...

Mike Ehrmantraut: I didn't say you're a bad guy, I said that you're a criminal.

Pryce: What's the difference?

Mike Ehrmantraut: I've known good criminals and bad cops, bad priests, honorable thieves-you can be on one side of the law or the other, but if you make a deal with somebody, you keep your word. You can go home today with your money and never do this again, but you took something that wasn't yours and you sold it for a profit. You're now a criminal; good one, bad one-that's up to you."

Ελπίζω βλέποντας/ θκιαβάζοντας την στιχομυθίαν, να σας επεξηγεί το πνεύμαν του τίτλου της ανάρτησης. Οι τηλεοπτικές σειρές εξάλλου, αποτυπώνουν λλίον πολλά πράματα τζιαι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμεν ούλλοι μας τζιαι στην καθημερινότηταν.

Ώσπου να έρτει η επόμενη σεζόν, stay cool and keep rocking!

Η δίκη του άθεου ζαχαροπλάστη*

*Ο τίτλος της ανάρτησης τζιαι ο αστερίσκος έχουν άμεση σχέση με την πρόσφατην ανάρτηση της φίλτατης Brenda. Όπως θα δείτε τζιαι στα σχόλια, είχαμεν επί του θέματος που την απασχόλησεν μιαν ζωηρήν τζιαι, θεωρώ, πολλά πολιτισμένη συζήτηση, έστω τζιαι αν δεν τα "ήβραμεν" τελικά. Το συγκεκριμένο θέμαν όμως τζιαι η στιχομυθία που ακολούθησεν έδωσεν μου το ερέθισμαν να δοκιμάσω κάτι "ανάποδον". Αν ήταν διαφορετικές οι "θέσεις" των "ηρώων" της εν λόγω υπόθεσης, θα άλλαζεν κάτι; Τώρα να δούμεν.

Θεωρείστε έναν παράλληλον σύμπαν, όπου δεν υπάρχουν θρησκείες. Ο κόσμος είναι, στην πλειοψηφίαν του, άθεος. Μέσα όμως που την κοινωνικήν, τεχνολογικήν τζιαι πολιτικήν εξέλιξην εμφανίζεται μια θρησκεία, ο χριστιανισμός, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα, υποστηρίζει ότι το να προσκυνάς εικόνες αννοίει το δρόμον προς τον παράδεισο. Ο εν λόγω ισχυρισμός εν είναι πλήρως αποδεδειγμένος αλλά υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις για τούτον, όπως διατείνονται διάσημοι επιστήμονες. Επειδή το σύμπαν τούτον εν παράλληλο αλλά μιλούμεν πάλε για αθρώπους, εννοείται ότι αρχικά οι πρώτοι χριστιανοί εδιωχθήκαν με μανίαν, εθεωρήτο "παρά φύση" να είσαι χριστιανός, μέχρι πρόσφατα ήταν παράνομον με αρκετά αυστηρές ποινές, αλλά σιγά-σιγά η κοινωνία αρχίζει να αποδέχεται ότι οι χριστιανοί εν δαμέ για να μείνουν. Μάλιστα για να δείξουν τούτην την αλλαγήν, έshιει καθιερωθεί η παγκόσμια ημέρα "κατά της χριστανοφοβίας", διοργανώνονται ετησίως "Cristian Pride" εκδηλώσεις κλπ. Το θέμαν των εικόνων όμως, σε κάποιες χώρες εξακολουθεί να είναι "ταμπού". Η σκέψη του να shύφκεις τζιαι να προσκυνάς έναν κομμάτιν ξύλον με την εικόναν κάποιου γενειοφόρου προκαλεί τα συναισθήματα της πλειοψηφίας των αθέων. Έτσι υπάρχει δημόσια συζήτηση κατά πόσον πρέπει να επιτρέπεται στους χριστιανούς να επιδίδονται σε τούτην την προκλητικήν για τα αισθήματα των αθέων πράξη, η οποία για την ώραν εν παράνομη. Διότι, καλάν κάμε ότι θέλεις στο σπίτι σου, αλλά δημοσίως εν γίνεται. Άσε που τούτοι οι αθρώποι μπορεί να κάμουν ή να υιοθετήσουν τζιαι κοπελλούθκια τζιαι να τα βάλλουν τζιαι τζιείνα να προσκυνούν εικόνες.

Ένας γνωστός χριστιανός ακτιβιστής επισκέπτεται ένα κατάστημα γνωστής αλυσίδας αθέων ζαχαροπλαστών τζιαι παραγγέλλει τούρταν για την παγκόσμιαν μέραν κατά της χριστιανοφοβίας. Ο ζαχαροπλάστης εσύγκοψεν φυσικά τον χριστιανόν που τα χαϊμαλιά που φορεί (σταυρούς, παναγίτσες κλπ.) τζιαι κρατά (κομποσκοίνι) αλλά αρχικά εν πάει ο νους του στο κακόν, έshιει αρκετούς πελάτες χριστιανούς που εν του εκάμαν κάποιον πρόβλημαν. Τότε όμως ο ακτιβιστής χριστιανός ζητά του να γράψει πάνω "Υποστηρίξτε το προσκύνημαν εικόνων". Ο άθεος shιοκκάρεται. Είναι ένας άθρωπος πολλά συνεπής στες διαχρονικές αξίες της κοινότητας του, όπου ούλλοι θεωρούν που χαζόν έως ψυχοπάθειαν να φιλάς εικόνες με γενειοφόρους. Έτσι, πολλά ευγενικά αρνείται να υλοποιήσει την παραγγελίαν του πελάτη του. Ο πελάτης του φεύκει με την υπόσχεσην αγωγής εναντίον του, με την κατηγορίαν της διάκρισης εις βάρος του, καθώς αρνήθηκεν να τον εξυπηρετήσει εξαιτίας των χριστιανικών του πιστεύω.

Ο άθεος δικαστής κατανοεί την συναισθηματικήν οδύνην του άθεου ζαχαροπλάστη, αλλά πάραυτα δεν μπορεί να αγνοήσει ότι ο ζαχαροπλάστης, εμμέσως πλην σαφώς, έκαμεν διάκρισην βάσει συγκεκριμένης ιδιότητας (θρησκευτικής πεποίθησης στην προκειμένη περίπτωση), για το αν θα επρόσφερεν υπηρεσίαν/ προϊόν σε κάποιον. Έτσι επιβάλλει χρηματικόν πρόστιμον στον ζαχαροπλάστη βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας.

Ο ζαχαροπλάστης ξέρει ότι ο χριστιανός ακτιβιστής έκαμεν το σκόπιμα για να στείλει πολιτικά μηνύματα τζιαι να δημιουργήσει νομικόν προηγούμενο. Νιώθει ότι ο ίδιος εν έκαμεν κάτι κακόν τζιαι ότι ίσως πρέπει να ασκήσει έφεσην στην ποινή που του επιβλήθηκεν. 

Εγώ εν ξέρω αν θα πετύχει ο ζαχαροπλάστης στην έφεσην του. Ή μάλλον ξέρω αλλά έθθα σας πω τι νομίζω. Εσείς νάμπου λαλείτε;

Ώσπου να το σκεφτείτε, stay cool and keep rocking!

Νόμοι/ κανόνες, λογοκρισία τζιαι ελευθερία

Πολλές έννοιες άρα τζιαι θέματα συνάμενα στη σημερινήν ανάρτηση. Τζιαι φυσικά εν ελπίζω να εξαντλήσω το περιεχόμενον, αφού μπορείς να γράψεις τόμους επί τόμων για τόσον ευρείες έννοιες. Αφορμή κάποιες συζητήσεις που επαρακολούθησα στο facebook αλλά τζιαι μια ταινία που είδα εψές με τίτλον "The People vs. Larry Flynt". Για όσους εν λέει τίποτε το συγκεκριμένον όνομαν, πρόκειται για τον ιδρυτήν τζιαι ιδιοκτήτην του περιοδικού "Hustler". Για όσους επίσης εν είδαν την ταινίαν συστήνω την ανεπιφύλακτα, πραγματικά αξίζει να την δείτε, ως μεστή που πολιτικά μηνύματα τζιαι φιλοσοφικές θεωρήσεις για το σεξ, την ελευθερίαν του λόγου, την σάτυραν τζιαι την νομικήν αντιμετώπισην κοινωνικών φαινομένων όπως η πορνογραφία. Βάλλω μιαν που τες πιο σημαντικές της σκηνές πιο κάτω για μιαν γεύσην. Ο δικηγόρος του Larry Flynt εξηγεί στο Ανώτατον Δικαστήριον των Η.Π.Α. γιατί η ελευθερία του λόγου, ειδικά στα δημόσια φόρα, όπως οι εφημερίδες τζιαι τα περιοδικά, δεν πρέπει να περιορίζεται που αβάσιμες αγωγές λιβέλλου, οι οποίες εδράζονται στην "συναισθηματικήν ζημίαν" που προκαλούν σχόλια τζιαι σάτυρες, γιατί έτσι ουσιαστικά θα απαγορεύεται η έκφραση "μη δημοφιλών απόψεων",  οι οποίες αποτελούν στοιχείον υγείας σε μιαν πραγματικά δημοκρατικήν κοινωνίαν.

Το εν λόγω απόσπασμαν θεωρώ ότι απάντησεν τζιαι στους ενδοιασμούς που εξέφρασα στην ανάρτηση για το Charlie Hebdo . Μπορείς να απαντήσεις στην κριτικήν που δέχεσαι, όσον δριμεία τζιαι να είναι, δικαιούσαι να μεν γουστάρεις, αφού εν εναντίον στες προτιμήσεις σου, μπορείς ακόμα τζιαι να νιώσεις θυμόν, στεναχώριαν, απογοήτευσην για το τι διατυπώνεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπον, αλλά την ημέραν που έμμεσα ή άμεσα ευνοήσεις την καταπίεσην της κριτικής άποψης τζιαι της σάτυρας, ουσιαστικά εκφασίζεσαι. Τούτον λαλώ το τζιαι στον εαυτόν μου πρώτιστα.

Στο θέμαν των νόμων/ κανονισμών τωρά. Έχω αναφέρει ξανά ότι σταδιακά, τζιαι παρά την ελλιπή μου γνώση, ευνοώ την υιοθέτησην, σε παγκόσμιαν κλίμακαν, ενός "αναρχικού συστήματος", προς αντικατάστασην του τι έχουμεν σήμερα, το οποίον σε γενικές γραμμές, μπορώ να αντιληφθώ ως μπασταρδεμένον καπιταλισμόν, ο οποίος ονομάζεται τζιαι κορπορατισμός. Τζιαι φυσικά, όπως πάλε έχω πει, αναρχία ΔΕΝ σημαίνει απουσία νόμων. Σημαίνει απουσία "αρχής" (μαστόρων, αφεντικών, αρχόντων, αρχηγών, ηγετών, κυβερνήσεων κλπ. κλπ.). Το μεγάλο μου ερώτημαν είναι αν η αναρχία προσεγγίζεται πιο εύκολα μέσα που την καθαρά ατομικήν οπτικήν (η οποία μπορεί να "ταπελλωθεί" ως "libertarian anarchism" ή τζιαι "anarcho-capitalism") ή την οπτικήν της "κολλεκτίβας" ή "συλλογικότητας" (η οποία είναι η "αριστερή θεώρηση" της αναρχίας τζια μάλιστα διατείνεται ότι εν η μόνη γνήσια έκφραση, αφού ο καπιταλισμός εμπεριέχει την ιεραρχίαν ως αναγκαίον του συστατικόν).

Οι συζητήσεις που επαρακολούθησα στο διαδίκτυον αφορούσαν στο θέμαν της αποποινικοποίησης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Η αντίδραση σε οποιονδήποτε σχόλιον υπονοούσεν ότι η "καταπίεση" των επιθυμιών των χρηστών μέσω τιμωρητικών νομοθεσιών ουσιαστικά φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα παρά αν η διακίνηση τζιαι χρήση ήταν ελεύθερη, αντιμετωπίζεται ως λλίον πολλά "εγκληματική" τζιαι "τουλάχιστον ανεύθυνη". Τζιαι όμως, με το ίδιον σκεπτικόν, πολλές ουσίες που καταναλώνονται "νόμιμα" τζιαι χωρίς περιορισμούς (π.χ. η ζάχαρη, το αλάτιν τζιαι το λίπος) θα έπρεπεν να "ποινικοποιηθούν" ως προς τη χρήσην τους, αφού επιφέρουν τεράστιον αριθμόν θυμάτων παγκοσμίως. Εν αρκετά ενδιαφέρον στο τέλος της ημέρας να ξεκαθαρίσει το πως τζιαι με ποια κριτήρια έρκεται η οποιαδήποτε "εξουσία" (τοπική, εθνική, παγκόσμια) τζιαι θκιαλέει τι θα "περιορίσει" τζιαι τι θα "απελευθερώσει". Ο φίλος ο Άνεφ εννά μου πει ότι η "κυρίαρχη τάξη" επιβάλλει το "νομικόν καθεστώς" που της συμφέρει για "μεγιστοποίησην του κέρδους", ρίχνοντας ψίχουλα στους πολλούς όσον για να επιβιώνουν. Είναι τζιαι τούτον μια σοβαρή πιθανότητα. Αλλά που την άλλην, πως μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι έshιεις "ελεύθερην αγοράν", όταν εν γεμάτη με τόσους "νόμους/ κανόνες" τζιαι "περιορισμούς"; Καπιταλισμός εν σημαίνει "ελεύθερη αγορά"; Πούντην ελεύθερην αγοράν όταν εν μπορώ να "συναλλακτώ" με όποιον θέλω, για ότι θέλω τζιαι όσον θέλω;

Που την άλλην, πως θα "συμβιώσεις" με τόσους άλλους αθρώπους, αν δεν τεθούν "όρια"; Τζιαι αν δεν θέλεις "μαστόρους", ποιος τζιαι πως θα θέσει τα όρια; Εννά μπουν μόνα τους; Με "trial and error" τζιαι "collateral damage";

Όπως είπα τζιαι αρχικά, εν τεράστια τα θέματα που θέτω. Εν εξόχως ενδιαφέροντα όμως, οπότε δαμέ είμαστεν να τα θέτουμεν τζιαι να τα συζητούμεν.

Ώσπου να εύρουμεν κάποιες καλές απαντήσεις, stay cool and keep rocking!