Αναστασιάδης

 

Το 2013 εψήφισα τον Αναστασιάδην για πρόεδρον παρόλον που ήδη η ιδεολογία μου απείχεν παρασάγγας που την δικήν του τζ̆αι το ότι γενικά αντιπροσώπευεν ως άθρωπος. Πολιτικός καριέρας, δικηγόρος με μεγάλον πλούτον, εμφανώς αλαζόνας ήδη, ο "Νίκαρος" δεν αποτελούσεν ούτε τότε για τα κριτήρια μου ότι καλλύττερον για τον προεδρικόν θώκον της χώρας μου. Εψήφισα τον τότε για θκυό λόγους: (1) για την στάσην του το 2004, τζ̆αι γενικά την διακηρυγμένην θέσην του υπέρ του πλαισίου διαπραγμάτευσης (2) γιατί ο άθρωπος που είσ̆εν απέναντι του δεν ήταν, πάλε με βάσην τα κριτήρια μου, επαρκής για την θέσην του προέδρου της δημοκρατίας, ασχέτως αν ιδεολογικά τζ̆αι σαν χαρακτήρας ήταν σαφώς πιο θετικός. 
Κατά την πρώτην του θητείαν ο Αναστασιάδης επέτυχεν τρία σημαντικά πράματα. Εμείωσεν την θητείαν στον στρατόν, επροχώρησεν την εφαρμογήν του ΓΕ.Σ.Υ. τζ̆αι έφκαλεν μας που τα μνημόνια στα οποία είχαμεν συρθεί μετά που διαδοχικές οικονομικές φούσκες. Στο δε κυπριακόν εφάνηκεν να πλησιάζει την επίτευξην συμφωνίας όσον κανένας άλλος, για να κάμει πίσω κυριολεκτικά στο παρά έναν, με τα γνωστά αποτελέσματα. 

Έτσι, παρά το ότι σε συνολικόν επίπεδον, έκρινα τον έναν επιτυχημένον πρόεδρον, δεν τον εψήφισα το 2018. Εψήφισα τον αντίπαλον του, παρόλον που ήταν ο ίδιος, ανεπαρκής άθρωπος (για πρόεδρος, οϊ γενικώς). Τότε είχα την αίσθησην ότι ο μέσος Κυπραίος ψηφίζει με πρώτον κριτήριον το κυπριακόν. Είχα λάθος. Ο μέσος Κυπραίος, ενδεχομένως ήδη που το 2013, εν ψηφίζει βάσει του κυπριακού. Έσ̆ει βάλει ως προτεραιότηταν άλλα δεδομένα. Δυστυχώς. Με το κυπριακόν στο στάτους κβο, κάμε ότι άλλον θέλεις, αρρωστά τα ούλλα. 

Στην 2ην του θητείαν ο Αναστασιάδης έφκαλεν επανειλημμένα την αλαζονείαν που τον χαρακτηρίζει, ενδυναμωμένος που την άνετην του επικράτησην στες εκλογές. Άφησεν το κυπριακόν να "παγώσει", ωσάν να μεν είμαστεν ως πλευρά οι άμεσα πληττόμενοι που την παρέλευσην του χρόνου, ενώ επανειλημμένα υπενίχτηκεν, σαν τον τελευταίον απορριπτικόν, ότι υπάρχουν Κυπραίοι "οπαδοί της όποιας λύσης". Στο εσωτερικό πεδίον έγινεν πιο πρόδηλη η εξυπηρέτηση συμφερόντων τζ̆αι η ικανοποίηση κύκλων, τόσον με τον διορισμόν υπουργών τζ̆αι αξιωματούχων όσον τζ̆αι με την γενικότερην συμπεριφοράν προς κάθε μορφήν κριτικής τζ̆αι αντιπολίτευσης. Οφείλω όμως να επισημάνω ότι οι χειρισμοί της κυβέρνησης κατά την περίοδον της πανδημίας έχουν θετικόν πρόσημον, τουλάχιστον ως τωρά, ενώ αν αληθεύει ότι έσ̆ει προχωρήσει η μεταρρύθμιση στην τοπικήν αυτοδιοίκησην, τότε στην λίσταν των κατορθωμάτων του Αναστασιάδη προστιθεται η πρόοδος σε άλλον έναν τομέαν όπου η κατάσταση ήταν διαχρονικά απαράδεκτη. 

Η ιστορία με τα διαβατήρια σίουρα σκιάζει την διακυβέρνησην, όπως τζ̆αι η ιστορία του συνεργατισμού, ενώ η επιλογή ανεπαρκέστατων ατόμων σε καίριες θέσεις, όπως του υπουργού παιδείας τζ̆αι εσωτερικών ή της συζύγου ενός μεγαλοδημοσιογράφου ως υπουργού δικαιοσύνης προκαλούν δικαιολογημένες αντιδράσεις. Που την άλλην, το φαινόμενον της διαφθοράς, ακριβώς επειδή εν αλληλένδετον με το κυπριακόν πρόβλημαν, εν αφήνει κανέναςνχώρον "καθαρόν". Εν προφανές το μούθκιασμαν της αντιπολίτευσης με τες αποκαλύψεις του Al Jazeera, αφού εν υπάρχει "καθαρή φωλιά" σε κανέναν πολιτικόν χώρον, τζ̆αι μια πιο εντατική διερεύνηση αγχώνει τους ούλλους. Για να αλλάξει πραγματικά η Κύπρος ως προς την διαφθοράν χρειάζεται αφενός λαός που να αντιδρά σε πιο μεγάλην έντασην τζ̆αι διάρκειαν, τζ̆αι δημοσιογραφία πραγματικά ανεξάρτητη που την εξουσίαν, σε ούλλα τα επίπεδα. Ούτε το έναν υπάρχει, ούτε το άλλον, τζ̆αι σε συνδυασμόν με την παράνοιαν του στάτους κβο στο κυπριακόν, δύσκολα αλλάσσουν τα πράματα.

Κλείοντας για τον Αναστασιάδην, στο τέλος της μέρας μεινίσκω με έναν μεγάλον "γιατί". Το 2016-17 είσ̆εν την ευκαιρίαν να γραφτεί το όνομαν του στην ιστορίαν, ενδεχομένως να κερδίσει υποψηφιότηταν, μαζίν με τον λεβέντην τον Ακκιντζ̆ί, για το βραβείον νόμπελ ειρήνης. Ούλλα τα άλλα είσ̆εν τα, πλούτον, πολιτικήν ισχύν, καθιερωμένες σχέσεις με το κεφάλαιον εντός τζ̆αι εκτός Κύπρου. Τι τον έκαμεν να τραβήσει πίσω, λλία μέτρα πριν το τέρμαν; Οι εικασίες πολλές αλλά δύσκολα εννά μάθουμεν ολόκληρην την αλήθκειαν. Πάντως έσ̆ει ακόμα θκυό χρόνια θητείας, οπότε η αξιολόγηση του εν ολοκληρώνεται. Τζ̆αι παρά την διαφωνίαν μου με τους χειρισμούς του, τζ̆αι την άβυσσον που μας χωρίζει ιδεολογικά, εν θα έχω πρόβλημαν να τον αξιολογήσω αντικειμενικά. 

Ώσπου να λήξει η θητεία του Αναστασιάδη, stay cool and keep rocking!

Ησυχία, ελευθερία τζ̆αι αλήθκεια

 

"This is Cyprus" απάντησεν γελώντας ένας που τους πρωταγωνιστές του γνωστού βίντεο του Al Jazeera. This is Cyprus. Δαμέ εν Κύπρος. Τούτη εν η Κύπρος. Ποια δηλαδή εν η Κύπρος το 2020; Εξέραμεν λλίον πολλά ότι εν "πλυντήριον μαύρου χρήματος". Τωρά εμάθαμεν ότι έγινεν τζ̆αι "πλυντήριον αθρώπων". Εν πειράζει φίλε μου αν είσαι καταζητούμενος σε κάποιαν άλλην χώραν. Εννά σε κανονίσουμεν. Θα σου δώσουμεν έναν ωραίον διαβατηριούδιν της Μπανανοκρατίας μας, που με κάποιον τρόπον ανεξήγητον, εξακολουθεί να θεωρείται τζ̆αι διαβατήριον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τζ̆αι μπορείς να αρχίσεις μιαν νέαν ζωήν. Φτάνει φυσικά να βαστάς αρκετά ριάλια. Ούλλα τζ'ούλλα, έννεν φτηνόν το διαβατήριον μας.

Τι άλλον εν η Κύπρος το 2020; Έναν ψευδοκράτος στον βορράν τζ̆αι έναν "κλεφτοκράτος" στο νότον. Έναν κράτος όπου οι εξουσίες, πέραν της συνήθους δυσμενούς επίδρασης τους στην συμπεριφοράν του αθρώπου, χαρακτηρίζουνται που μιαν χρόνιαν στρέβλωσην, αφού έσ̆ει που το 1963 που η μια που τες θκυό κοινότητες που βάσει συντάγματος συμμετέχει στο κράτος, αποχώρησεν τζ̆αι δεν επέστρεψεν ποττέ. Τζ̆αι δυστυχώς εν πολλοί που μας που εν αντιλαμβανούμαστεν ότι η ντε φάκτο διχοτόμηση του τόπου εν άρκεψεν το 1974, αλλά 11 χρόνια πιο νωρίς.Τούτη η στρέβλωση έσ̆ει δώσει στην κοινότηταν των Ε/Κ παραπάνω εξουσίες από ότι προβλέπεται. Τζ̆αι παραπάνω εξουσία ίσον, νομοτελειακά, παραπάνω διαφθορά. Τζ̆αι φυσικά εν ασκούν εξουσίαν οι απλοί Ε/Κ, αλλά μια μικρή κλίκκα του μεγάλου κεφαλαίου, τζ̆αι οι εκπρόσωποι τους στην κυβέρνησην τζ̆αι τα άλλα κομμάθκια της εξουσίας, τόσον την νομοθετικήν, όσον τζ̆αι την δικαστικήν. 

Υπάρχει υποτίθεται τζ̆αι μια "τέταρτη εξουσία". Που μπορεί, άμα επιτελέσει την πραγματικήν της αποστολήν, να ρίξει τες άλλες τρεις. Τούτον έδειξεν μας το πολλά εντυπωσιακά το βίντεο του Al Jazeera σε συνδυασμόν με το ανεξέλεγκτον της κοινωνικής δικτύωσης τζ̆αι την δυσκολία λογοκρισίας στο internet γενικότερα. Ήταν αρκετόν έναν ρεπορτάζ, έστω που σπόνταν, αφού αρχικά το θέμαν του εν ήταν η διαφθορά στην Κύπρον αλλά το ξέπλυμαν παρανομούντων με "χρυσά διαβατήρια", για να παραιτηθούν ο πρόεδρος της βουλής τζ̆αι ένας βουλευτής. Αλλά δυστυχώς η διαφθορά απλώνεται τζ̆αι σε τούτον τον χώρον. Δείτε τι εκάμαν οι δημοσιογράφοι τζ̆αι τα ΜΜΕ όταν επρωτοακούστηκεν η ιστορία με το Al Jazeera. Ουσιαστικά επαίξαν την κασέτταν των πολιτικών μας, όπως ας πούμεν ο υπουργός εσωτερικών, ότι το Al Jazeera εν "φιλότουρκον", "βάλλει τουρκικές διαφημίσεις", "θέλει να πλήξει το κυπριακόν πρόγραμμαν" (βλέπε ξέπλυμαν) κλπ. Εν μου αρέσκει να ισοπεδώνω αλλά στην Κύπρον εν έχουμεν δημοσιογραφίαν. Ο Όργουελ είπεν ότι "δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύσεις κάτι που κάποιος για κάποιον λόγον εν θέλει να δημοσιευτεί. Τα υπόλοιπα εν δημόσιες σχέσεις". Στην Κύπρον ο μέσος δημοσιογράφος κάμνει δημόσιες σχέσεις στην καλλύττερην περίπτωσην τζ̆αι στην σ̆ειρόττερην, προπαγάνδαν. Υπέρ ή εναντίον, αναλόγως που ποιον εξαρτάται οικονομικά. Οι κατά τζ̆αιρούς εξαιρέσεις δυστυχώς απλά επιβεβαιώνουν τον κανόναν. Ποιος θέλει εξάλλου να "τον πάρει ο δαίμονας", όπως τους έταξεν ο "πρώτος πολίτης" της χώρας πρόσφατα;

Εννά μου πει κάποιος, "καλάν ρε μεγάλε, εσύ νάμπου εισηγείσαι;". Για να είμαι ειλικρινής, εν έχω κάτι ουσιαστικόν να προτείνω. Ο απλός πολίτης βασικά θκυό μέσα έσ̆ει στη διάθεσην του για ειρηνικήν αντιμετώπισην της διαφθοράς. Ο πρώτος εν η ψήφος του τζ̆αι ο δεύτερος εν ο δρόμος, η διαδήλωση. Αλλά ο πρώτος προσφέρεται κάθε λλία χρόνια, τζ̆αι ισχύει τούτον που ισχύει τζ̆αι στα ταμεία: άμα απομακρυνθείς που την κάλπην ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.  Μεν αναφέρω δε που μας έχουν γραμμένους οι ηγέτες μας κατά την διάρκειαν της θητείας τους. Μεινίσκει ο δεύτερος. Είδα με ευχαρίστησην κάποιους να κατεβαίνουν στο δρόμον διαμαρτυρόμενοι. Εν ήταν πολλοί αλλά τουλάχιστον έγινεν μια αρχή. Όπως είσ̆εν πει ο Καστοριάδης κάποιαν στιγμήν, ο άθρωπος ρέπει προς την ησυχίαν. Εν θέλει ρε αδερφέ να ξεβολεύκεται. Αλλά ο Θουκυδίδης είσ̆εν γράψει ότι πρέπει να θκιαλέξουμεν: ή ήσυχοι εννά είμαστεν ή ελεύθεροι. Τζ̆αι τα θκυό μαζίν εν γίνεται. Νάμπου βολεύκει τους διεφθαρμένους πολιτικούς, δικαστές, βουλευτές, δημοσιογράφους μας; Να καθούμαστεν ήσυχοι. Ψηφίστε τζ̆αι σκάστε Τι άλλον; Να ξεχνούμεν. Ο άθρωπος ξεχάννει εύκολα. Έννεν τυχαίον ότι η λέξη "αλήθκεια" αποτελείται που το στερητικόν "α" τζ̆αι την "λήθην", δηλαδή την "λησμονιάν"῏ Αλήθκεια σημαίνει να μεν ξεχνούμεν κάτι. Άρα, για να καταλήξω, μια αρχή κατά της διαφθοράς θα ήταν ως πολίτες αφενός να ανησυχούμεν τζ̆αι αφετέρου να μεν ξεχάννουμεν.

Ώσπου να ανησυχήσουμεν τζ̆αι να μεν ξεχάννουμεν, stay cool and keep rocking!

Διαφθορά: αιτίες τζιαι λύσεις

Αν έshιει έναν καλόν η προεδρία Αναστασιάδη, τα πρώτα θκιό χρόνια της δηλαδή γιατί όπως πάει παίζει να μεν κλείσει πενταετίαν, είναι ότι έshιει action ρε αδερφέ, ανατροπές, ανακαλύψεις νέων τροφίμων (της ταshιηνόπιττας λόγω χάρην) κλπ. Είχαμεν αρχές-αρχές της το σπάσιμον άλλου ενός στερεοτύπου για τες κυπριακές μάζες, τζιείνου που ελάλεν ότι οι τράπεζες εν σιγουράκια τζιαι οι καταθέσεις "ιερές" (που αθρώπους που θεωρούν οτιδήποτε "ιερόν" νάμπου περιμένεις;) τζιαι τωρά έχουμεν την συνειδητοποίησην ότι "εφάν μας οι δικηγόροι". Για ούλλα τωρά φταίουν οι δικηγόροι τζιαι οι διάφορες εκφάνσεις τους (εισαγγελείς, δικαστές, ερευνητές, προέδροι, βολευτές κλπ κλπ.). Εξυπνήσαμεν τζιαι εσυνειδητοποιήσαμεν ότι έχουμεν παντού χωμένους δικηγόρους να ορίζουν τη ζωήν μας. Πάντως εγώ αθθυμούμαι ότι που τον τζιαιρόν που εσπούδαζα, εν ενοείτουν φοιτητής νομικής που να μεν νεκατώνεται στες "παρατάξεις". Ήταν αυτονόητον ρε παιδί μου. Δικηγόρος ίσον εν δυνάμει πολιτικός. Προς τι λοιπόν η "έκπληξη"; Τωρά το επήραμεν είδησην;

Έshιει επίσης χάζιν να θωρείς κόσμον τζιαι κοσμάκην, που τα "ψηλά" στα "χαμηλά, να shιήζει το μαγιώ του για το "απόστημαν", την "δυσωδίαν", το "βόθρον" κλπ. του "πολιτικού μας συστήματος", τζιαι την "απαξίωσην των θεσμών". Να μεν πιστεύκει το εύρος τζιαι το βάθος της "διαφθοράς". Τζιαι να διερωτάται "πως εφτάσαμεν ως δαμέ"; Ξεχάννουμεν φυσικά ούλλοι μας ότι οι πολιτικοί μας, οι δικαστές μας, οι βουλευτές μας, οι δημάρχοι μας, έννεν εξωγήινοι, εν κάποιοι που εμάς. Τζιαι η συμπεριφορά τους έshιει άμεσην σχέσην με τη δική μας, η διαφθορά τους εν τζιαι δική μας.

Ο φίλος ο Άνεφ, νιώθοντας δικαιωμένος για τες διαχρονικές του πολιτικές θέσεις, έshιει φυσικά την απάντηση για το σταθερόν τζιαι σίουρον αίτιον της διαφθοράς: εν ο καπιταλισμός (ηλίθιε) τζιαι οι θιασώτες του, η "δεξιά" δηλαδή. Είναι όντως τούτη η απάντηση; Αν είναι τόσον ξεκάθαρη τζιαι προφανής γιατί εν τόσον δύσκολον να ανατραπεί το παρόν "σύστημαν"; Επίσης, στες προσπάθειες που εγίναν ήδη για ανατροπήν του, η "διαφθορά" εν απούσα; Τζιαι αφορά πάντα "καπιταλιστές"; Μεν απαντήσετε.

Ο άθρωπος στα πρώτα στάδια εξέλιξης του ως κυρίαρχος της τροφικής αλυσίδας του πλανήτη, ήταν οργανωμένος σε μικρές ομάδες (bands), χωρίς ουσιαστικά "ηγέτες". Οι πρώτοι τέθκιοι εμφανιστήκαν σε μιαν ήπιαν μορφήν (του στυλ "πρώτος μεταξύ ίσων") όταν οι ομάδες των αθρώπων εμεγαλώσαν για να αποτελέσουν "φυλές" (tribes). Το επόμενον στάδιον ήταν τα λεγόμενα "βασίλεια", όπου υπήρχεν ο "φύλαρχος", ο οποίος εν εδούλευκεν ο ίδιος για τα προς το ζειν (εσυντηρούσεν τον ο "λαός") τζιαι η θέση του ήταν "κληρονομική" (άμα επεθάνισκεν αναλαμβάναν οι "διαδόχοι" του). Το στάδιον στο οποίον είμαστεν τωρά ονομάζεται "κράτος". Στο κράτος υποτίθεται για να λειτουργήσεις χρειάζεσαι αφενός "ηγεσίαν" τζιαι αφετέρου "γραφειοκρατίαν". Τούτον καθορίζει το ο πληθυσμός, διότι όσον μεγαλώνει, μεγαλώνουν οι ανάγκες, τζιαι είναι ουσιαστικά αδύνατον (τουλάχιστον ως σήμερα) να συνάεται ολόκληρος ο πληθυσμός για κάθε καθημερινήν απόφασην που πρέπει να ληφθεί, άσε που για πολλές αποφάσεις την απαραίτητην "γνώσην τζιαι εμπειρίαν" διαθέτουν την οι λεγόμενοι "εμπειρογνώμονες" (π.χ. μηχανικοί, γιατροί, επιστήμονες γενικά). Στα "κράτη", τα οποία υπάρχουν με την μια μορφήν ή την άλλην τέσσερις shιηλιάες χρόνια ήδη, η διαφθορά εν διαχρονική τζιαι ουσιαστικά νομοτελειακή. Τούτον επαρατηρήθηκεν σε ούλλα τα "συστήματα" που εδοκιμαστήκαν (μοναρχία/ δουλεία, δημοκρατία, καπιταλισμός, σοσιαλισμός), αργά ή γλήορα οι μηχανισμοί, οι "ηγέτες" τζιαι οι "γραφειοκράτες" που αναλαμβάναν εδείχναν σημάθκια "αλλοτρίωσης". Εν σοφόν άλλωστε το "το χρήμα πολλοί εμίσησαν, την "δόξα ουδείς" (η δόξα εξάλλου εν αλληλένδετη με κάποιας μορφής "εξουσίαν").

Άρα, ήδη διαβλέπει κάποιος την γενεσιουργόν αιτίαν τζιαι της διαφθοράς, η οποία αν δεν κάμνω λάθος, εν εντοπίζεται στη μελέτην των ομάδων τζιαι των φυλών αλλά αρκέφκει μέσα στα "βασίλεια" τζιαι τα "κράτη", όπου δηλαδή καθίσταται "αναγκαία" η "εξουσία" τζιαι η "γραφειοκρατία". Ο άθρωπος εν γενιέται "καλός ή κακός", παρόλον που ενδεχομένως ο καθένας να κουβαλά "γενετικά αϊπια", ο άθρωπος κυρίως διαμορφώνεται που τες συνθήκες που θα συναντήσει. Άρα η διαφθορά έννεν "γενετικής φύσεως", εν "περιβαλλοντικής". Όσον είναι ανάγκη του αθρώπου να έshιει "ηγέτες" τζιαι "γραφειοκράτες" να παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για λλόου του τζιαι να έχουν στα shιέρκα τους την δύναμην της εξουσίας, τζιαμέ θα βρίσκει τζιαι την διαφθοράν. Εν αναπόφευκτον.

Τι κάμνουμεν τότε; Θεωρίες πολλές. Οι βέροι καπιταλιστές, οι επονομαζόμενοι τζιαι ως "αναρχοκαπιταλιστές", διατείνονται ότι πρέπει να καταλυθεί το κράτος ή να περιοριστεί σε έναν ελάχιστον ρόλον "επιτηρητή της τάξης". Ισχυρίζονται ότι ο "ατόφιος καπιταλισμός" εν υπήρξεν ποττέ διότι τα κράτη εστρεβλώνναν τον. Οι κομμουνιστές/ μαρξιστές ουσιαστικά συμφωνούν στην τελικήν κατάλυσην του κράτους, αφού πρώτα φυσικά περάσουμεν που το στάδιον του "υπερκράτους" το οποίον αφού πετύχει την αταξικήν κοινωνίαν θα αυτοδιαλυθεί. Οι κομμουνιστές/ μαρξιστές επίσης διατείνονται ότι ουδέποτε υπήρξεν ατόφιος "σοσιαλισμός" διότι (you guessed it) εστρεβλώσαν τον οι "γραφειοκράτες" τζιαι οι "ρεφορμιστές". Οι αναρχικοί τέλος, εν θιασώτες της κατάλυσης του κράτους χωρίς το ενδιάμεσον στάδιον του "υπερκράτους", το οποίον διαβλέπουν ως απειλή για την επίτευξην της αταξικής κοινωνίας. 

Που καταλήγουμεν; Για να περάσεις κατευθείαν σε μιαν αταξικήν κοινωνίαν τζιαι στην αναρχίαν (που μάλλον οι παραπάνω αθρώποι σήμερα αντιλαμβάνονται ως κάτι το κακόν) πρέπει να καταστούν οι "ηγέτες" τζιαι οι "γραφειοκράτες" περιττοί. Για να καταστούν περιττοί, θα πρέπει ο άθρωπος, παρά το μέγεθος του πληθυσμού του, να μπορεί κάπως να συμμετάσχει άμεσα στες καθημερινές αποφάσεις που τον αφορούν, με τρόπον που να μεν εκκολάπτονται νέες εστίες "διαφθοράς". Τωρά αν τούτον μπορεί να προσεγγιστεί καλλίττερα μέσα που την οπτικήν της "κολλεκτίβας" (ελευθεριακοί σοσιαλιστές) ή την οπτικήν του ατόμου (αναρχοκαπιταλιστές) εγώ προσωπικά εν έχω κατασταλάξει. Αλλά αν θα λλιάνει κάποτε η διαφθορά σε βαθμόν που να μεν μας ενοχλεί (εν βλέπω εφικτήν κατάστασην μηδενικής διαφθοράς), πρέπει να επιλέξουμεν την αναρχίαν. 

Ώσπου να την επιλέξουμεν, τζιαι να την πετύχουμεν, stay cool and keep rocking!