Με το ΑΚΕΛ τζ̆αι τους Μπουτζ στες Βρυξέλλες

 

"Ταπακούδης; Τζ̆αι επήες με αντιπροσωπείαν του ΑΚΕΛ; Πρώτην φοράν ακούω έτσι πράμαν", είπεν ο Κυριάκος, οπαδός του Άρη Λεμεσού, αγνώστων λοιπών στοιχείων, σε κουβένταν μας στο αεροδρόμιον της Αθήνας επιστρέφοντας που την επίσκεψην μας στες Βρυξέλλες. Όπου όντως εταξιδέψαμεν με ομάδαν υπο την διοργάνωσην του ΑΚΕΛ, τζ̆αι πιο συγκεκριμένα του ευρωβουλευτή Νιαζί Κιζίλγκιουρεκ. Ο Κυριάκος είσ̆εν ξανακούσει το επίθετον λόγω της πολυετούς επαγγελματικής τζ̆αι άλλης σχέσης του με παρακλάδιν της οικογένειας Ταπάκκη στη Λεμεσόν, τζ̆αι ήξερεν ότι πρόκειται περί "παραδοσιακά δεξιάς" οικογένειας, εξ' ου τζ̆αι η εντύπωση που του έκαμεν το νταραβέριν με το πάλαι ποτέ κόμμαν της αριστεράς τζ̆αι του "λαού".

Βέβαια ασχέτως των δεξιών παρακαταθηκών της ευρύτερης οικογένειας Ταπακούδη, εγώ έχω εδώ τζ̆αι πολλά χρόνια διαμορφώσει μιαν, ως επί το πλείστον, αριστερήν ιδεολογίαν στα παραπάνω θέματα που αφορούν την πολιτικήν τζ̆αι την κοινωνίαν, ενώ έχω ψηφίσει το ΑΚΕΛ σε ούλλα τα πολιτικά επίπεδα (δημοτικές, βουλευτικές, ευρωεκλογές, προεδρικές), τζ̆αι ειδικά τον ίδιον τον Νιαζί, τον οποίον εκτιμώ τόσον ως πολιτικόν αλλά τζ̆αι ως επιστήμοναν. Ήταν εύκολον να ανταποκριθώ θετικά στην πρόσκλησην του παιδικού φίλου τζ̆αι συμμαθητή Αύγη (γνωστού τζ̆αι ως Μπουτζ) όταν μου εζήτησεν να πάμεν παρέαν. Η δε συμπερίληψη τζ̆αι του έτερου παλιού φίλου τζ̆αι συμμαθητή Κωσ̆τάκη (επίσης γνωστού ως Μπουτζ - εν κουβέντα μεταξύν τους) έκαμεν ακόμα πιο υποσχόμενην την αναμενόμενην εξέλιξην του ταξιθκιού στες Βρυξέλλες για συνολικά τρεις μέρες. 

Στες Βρυξέλλες είχα πάει άλλες θκυό φορές στο παρελθόν, μιαν για δουλειάν τζ̆αι άλλην μιαν με την οικογένειαν, τζ̆αι είχαν μου αφήσει τζ̆αι οι θκυό πολλά θετικές εντυπώσεις. Τωρά μάλιστα τα έξοδα ήταν πλήρως καλυμμένα, τζ̆αι πέραν του θετικού των φίλων συνταξιδιωτών, θα είχαμεν την ευκαιρίαν να συνυπάρξουμεν με αρκετούς Τουρκοκύπριους συμπατριώτες, οι οποίοι επίσης είχαν προσκληθεί να συμμετάσχουν, αφού το κύριον θέμαν της όλης διοργάνωσης ήταν οι προοπτικές επανένωσης στο πλαίσιον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Να πούμεν ότι η αεροπορική εταιρία που μας επήρεν (Sky Express), για άλλην μιαν φοράν άφησεν μου άριστες εντυπώσεις. Άνετες θέσεις, καλή εξυπηρέτηση τζ̆αι πάντα συνεπής στες ώρες αναχώρησης. 

Εμείναμεν σε έναν συμπαθητικόν ξενοδοχείον κοντά στο κέντρον των Βρυξελλών τζ̆αι είχαμεν εύκολην πρόσβασην, είτε με τα πόθκια είτε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, σε όποιον προορισμόν εθέλαμεν να πάμεν. Στα δωμάτια εμείναμεν θκυό-θκυό, πολλά "συντροφικά", τζ̆αι ήταν αναμενόμενον να μας προκαλέσει κάποια "ξεβολέματα", αλλά ήταν επουσιώδη τζ̆αι εν θα επεκταθώ παραπάνω. 

Με τους Τουρκοκύπριους είχαμεν εξαρχής μιαν πολλά αρμονικήν συνύπαρξην, με την έντονην αίσθησην, που έχω κάθε φοράν που συναντώ μέλη της εν λόγω κοινότητας, ότι εν "δικοί" μας αθρώποι. Αν εξαιρέσεις την γλώσσαν, το "τελευταίον σύνορον", όπως είπεν κάποιαν στιγμήν στο ταξίδιν ο Αύγης, ενιώθαμεν εξαιρετικά συμβατοί με τούτους τους αθρώπους. Τα αγγλικά υποβοηθούν την επαφήν, αλλά τι ωραία θα ήταν να εξέραμεν εμείς κάποια βασικά Τουρκικά τζ̆αι τζ̆είνοι κάποια Ελληνικά, ώστε να μεν υψώνεται τούτον το τείχος όποτε μιλά η εκάστοτε ομάδα μεταξύ της. Εν που τα μέτρα προσέγγισης που προσωπικά θα επρότεινα για να έρτουν πιο κοντά οι θκυό κοινότητες, ενθάρρυνση τζ̆αι υποστήριξη της εκμάθησης των θκυό γλωσσών στο ευρύν κοινόν της Κύπρου. Εν έναν μέτρον πλήρως εφικτόν τζ̆αι εντός της συνταγματικής νομιμότητας, αφού αποτελούν τες θκυό επίσημες γλώσσες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άτε βέβαια να πείσεις το κοινόν ή τες συντεχνίες των εκπαιδευτικών, του πατρίς - θρησκεία - οικογένεια, ότι η εκμάθηση της Τουρκικής έννεν "τουρκολαγνεία" ούτε "προδοτική", αντίθετα εν έναν όφελος όποθθεν τζ̆αι να το αξιολογήσεις.

Το αποκορύφωμαν του ταξιθκιού ήταν η συνάντηση της τρίτης μέρας (πρώτη μέρα ταξίδι, δεύτερη μέρα επισκέψεις/ ξεναγήσεις/ δείπνο) σε αίθουσαν του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου με θέμαν τες προοπτικές επανένωσης εντός της Ε.Ε. εδώσαν το παρόν τους ο Στέφανος Στεφάνου με τους θκυό ευρωβουλευτές του ΑΚΕΛ, ένας εκπρόσωπος του Ρεπουπλικανικού Κόμματος των Τουρκοκυπρίων (όμορρον του ΑΚΕΛ), ο Τουμάζος Τσ̆ιελεπής τζ̆αι μια Τουρκοκύπρια ακαδημαϊκός (σόρυ που εν αναφέρω ονόματα, I suck at that). Η αίθουσα ήταν γεμάτη με κόσμον, τόσον που την αποστολήν της Κύπρου όσον τζ̆αι που άλλους ενδιαφερόμενους, τζ̆αι εκράτησεν σχεδόν τρεις ώρες. Έλπιζα ότι θα ήταν κάτι το πραγματικά αξιόλογον τζ̆αι εν απογοητεύτηκα, ασχέτως αν υπήρξαν θέματα διαχείρισης του διαθέσιμου χρόνου τζ̆αι ρύθμισης των παρεμβάσεων ώστε να υπάρξουν όσον το δυνατόν πιο πολλές. Οι Τουρκοκύπριοι ήταν πραγματικά "διψασμένοι" για εκπροσώπησην, αφού νιώθουν εγκατελειμμένοι που την Ευρώπη, τζ̆αι σε μιαν μέγγενην ανάμεσα αφενός εμάς, που εν τους δεχούμαστεν ως πολιτικά ίσην οντότηταν, τζ̆αι αφετέρου την Τουρκίαν, που εν ενδιαφέρεται πραγματικά για την ευημερίαν τους αλλά χρησιμοποιά τους κυρίως ως πολιτικόν χαρτίν για τα δικά της συμφέροντα. Δαμέ πρέπει πάντως να δώσω τα εύσημα στο ΑΚΕΛ, με το οποίον έχω επανειλημμένα διαφωνήσει σε πολλά θέματα (π.χ. πρόσφατα για το Παλαιστινιακόν), αλλά αποτελεί την μόνην πολιτικήν δύναμην της Κυπριακής Δημοκρατίας που προσφέρει βήμαν στους συμπατριώτες μας τζ̆αι επιδιώκει την συνεργασίαν τζ̆αι συνύπαρξην μαζίν τους. Πρέπει όμως να γίνουν πολλά παραπάνω στο μέλλον για να έχουμεν ελπίδαν να ανατρέψουμεν την στασιμότηταν των θκυό Νίκων τζ̆αι την παράνοιαν του στάτους κβο που ευνοούν.

Η νύχτα της Δευτέρας τζ̆αι ολόκληρη η Τρίτη ήταν σε άλλον τέμπον τζ̆αι άλλην διάθεσην. Ήταν η περίοδος των "Μπουτζ", στους οποίους εντάχτηκα τζ̆αι γω, έστω υπό το καθεστώς του "επίτιμου". Είχαμεν βρεθεί ξανά οι τρεις μας στο μακρινόν παρελθόν, στην εμπειρίαν της Σ.Ε.Α.Π. (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού) στο Ηράκλειον της Κρήτης. Την Δευτέραν τη νύχταν επισκεφτήκαμεν μιαν κλασικήν, συνοικιακήν μπυραρίαν στην "κάτω πόλην" των Βρυξελλών τζ̆αι ετσακκίσαμεν αρκετά pints μπύρας μαζίν με τοπικόν λουκάνικον. Την Τρίτην εξορμήσαμεν με τραίνον προς την Γάνδην τζ̆αι την Μπρυζ. Στην Μπρυζ είχα ξαναπάει στην δεύτερην επίσκεψην στες Βρυξέλλες πριν κάποια χρόνια, αλλά την Γάνδην πρώτην φοράν την έβλεπα. Πιο μεγάλη που την Μπρυζ, αλλά το ίδιον "μεσαιωνικά παραμυθένια", γεμάτη με εντυπωσιακά, μπαρόκ κτίρια τζ̆αι μνημεία. Μέσα στην "προ-χριστουγεννιάτικην" ατμόσφαιραν, το κρύον τζ̆αι τα εορταστικά κιόσκια με ποτά, τρόφιμα τζ̆αι μπιχλιμπίδια επεράσαμεν πραγματικά υπέροχα, τζ̆αι ας εχάσαμεν την απογευματινήν ξενάγησην στες Βρυξέλλες με λεωφορείον.

Το τρίο Μπουτζ (εξ αριστερών Αύγκους, Κωσ̆τάκη, Γούφης),
 κάπου στην Γάνδη

Το βράδυν της Τρίτης επαραθέσαν μας δείπνον οι Ευρωβουλευτές του ΑΚΕΛ σε ελληνικόν εστιατόριον των Βρυξελλών. Μάλλον λάθος επιλογή αφού "when in Rome..." αλλά το φαίν εν φαίν. Κατόπιν εξαιρετικά ορθής εισήγησης του Αύγη, εκάτσαμεν στο τραπέζιν όπου εκυριαρχούσεν το τουρκοκυπριακόν στοιχείον, αφού ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία να "συμπλαστούμεν" μαζίν τους τζ̆αι εν το μετανιώσαμεν. Βέβαια το ιδανικόν θα ήταν να είχαμεν μαζίν μας τζ̆αι την "αντίθετην άποψην", δηλαδή εθνικιστές/ απορριπτικούς τζ̆αι των θκυό κοινοτήτων, αφού όσον να' ναι με "ομοϊδεάτες" εν ευκολάκιν να τα έβρεις, αλλά ας μεν θωρούμεν στα δόντια τον άππαρον που μας εδώσαν.

Την τελευταίαν νύχταν, ο κουμπάρος του Κωσ̆τάκη που ζει αρκετά χρόνια στες Βρυξέλλες, επήρεν μας για την τοπικήν σπεσ̆ιαλιτέ, δηλαδή μύδια, σε μιαν πολλά ωραίαν μπυραρίαν στες παλιές γειτονιές της πόλης. Έχουν μιαν ατμόσφαιραν τούτα τα μέρη που πραγματικά πρέπει να την ζήσεις για να την αντιληφθείς. Άλλη μια όμορφη ανάμνηση για να συζητούμεν στες συγκεντρώσεις της παρέας.

Μπύρες τζ̆αι μύδια

Εχωριστήκαμεν με την ελπίδαν (το υπόσχεση εν υπερβολικά δυνατή λέξη) ότι εννά ξαναβρεθούμεν με τους Τουρκοκύπριους. Το δε τρίον νομίζω είσ̆εν την ευκαιρίαν να θυμηθεί πράματα καταχωνιασμένα για χρόνια που όμως επαραμείναν σχετικά σταθερά. Ήταν που τα παρήγορα της ούλλης κουβέντας, το ότι το σώμαν μπορεί να γερνά, αλλά μέσα μας κάποια πράματα μεινίσκουν "για πάντα νέα" (ατς!).

Ώσπου να ξαναβρεθούμεν, Μπουτζ τζ̆αι Τουρκοκύπριοι, stay cool and keep rocking!

Στες Κάτω Χώρες: για "δουλειάν" τζιαι "ευχαρίστησην".

Σε περσινήν μου ανάρτηση (ήνταλως περνά ο χρόνος σιόρ!) είχα κάμει αναφορά στην επιτυχία μας με κάποιους φίλους (ή γνωστούς, αναλόγως πως το θωρούν τζιαι τζιείνοι πλέον) σε ένα διαγωνισμόν επιχειρηματικής καινοτομίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Η εν λόγω θετικότατη εξέλιξη υποτίθεται θα οδηγούσεν σε εξελίξεις πολλά ενδιαφέρουσες όπως η ίδρυση εταιρίας κλπ. Δυστυχώς τα πράματα εν εξελιχτήκαν ευνοϊκά, η συνεργασία εδιαλύθηκεν απρόσμενα αλλά φυσικά εγώ εν σκοπεύκω να μείνω στάσιμος. Έστω τζιαι ένα χρόνο μετά, προχωρώ μόνος μου την όλην υπόθεσην. Για πιο πολλές λεπτομέρειες θα ακολουθήσει εξειδικευμένη ανάρτηση προσεχώς.

Ξεκινώντας το λοιπόν μοναχός, έπιασα την αγάπη μου τζιαι επήαμεν στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας (μιας εκ των "Κάτω Χωρών" μαζίν με το Βέλγιον) για να δούμεν που κοντά τες εγκαταστάσεις τζιαι  - κυρίως - τα μηχανήματα που προσφέρει συγκεκριμένη εταιρία τζιεικάτω για τούτον τον σκοπόν.

Κατ' αρχήν να πούμεν ότι οι συγκεκριμένες χώρες ονομάζονται "Κάτω" λόγω του χαμηλού υψομέτρου μέρους της Β. Ολλανδίας, το οποίον είναι ουσιαστικά κάτω που το επίπεδον της θάλασσας. Ως αποτέλεσμαν, κινδυνεύει να βυθιστεί, έτσι έχουν τεράστιες υποδομές με φράγματα τα οποία κρατούν τη θάλασαν υπό έλεγχον. Επίσης, είναι εξαιρετικά πεδινές περιοχές, όπως θα διαπιστώσει - ακόμα τζιαι αν δεν έσιει πάει - όποιος έσιει θκιαβάσει το "Ο Αστερίξ στους Βέλγους".

Το ταξιδάκιν μας έγινεν μέσω Πάφου - Βρυξελλών, χρησιμοποιώντας την Ryan Air τζιαι το δίκτυον των τραίνων το οποίον είναι πολλά πρακτικόν, φτηνόν τζιαι πολλά κατάλληλον για να δεις τζιαι λλίον την ύπαιθρον. Απλά να αναφέρω ότι για να πάμεν που Σκάλαν στο Άμστερταμ εθέλαμεν στάνταρ έναν ενδιάμεσον σταθμόν ανά πτήση τζιαι 6 (!!) φορές παραπάνω ριάλια. Άσε που είδαμεν τζιαι θκιό πόλεις με μιαν "τουφετσιάν", ενώ τζιαι το Άμστερνταμ ήταν σε απόστασην 2 ωρών αν εθέλαμεν να πετακτούμεν τζιαι τζιαμέ. Next time!

Εν θα πω πολλά, εξάλλου αν δεν ζήσεις κάτι τα γραπτά ή προφορικά περί ξένων εμπειριών τι να σου πουν; Αλλά σίουρα το Ρότερνταμ αξίζει τουλάχιστον μιαν επίσκεψην, οι δε Βρυξέλλες παραπάνω της μιας. Το πρώτον εν μοντέρνον γιατί οι γάροι οι ναζί εσύραν τα ούλλα κάτω στες αρχές του πολέμου (ένας που τους πιο περίεργους τζιαι ανούσιους βομβαρδισμούς "τρόμου" που εκάμαν) τζιαι ουσιαστικά εν υπάρχει ιστορικόν κέντρον, αλλά όποιος εν λάτρης της "καινουργίλας" τζιαι των "skylines" εννά περάσει πόμπα. Για να μεν αναφέρω την χορταστικήν αγοράν για τες κοπέλλες (σάστε τα πόθκια σας). 

Οι δε Βρυξέλλες εν μια κλασσική κεντροευρωπαϊκή μητρόπολη, με τα (βρωμερά) ιστορικά της μέρη τζιαι έναν αέραν παράδοσης που σε κάμνει να νομίζεις ότι ήρτες σε τόπον όπου "έππεσεν μια πομπα τζιαι εν έμεινεν τίποτε όρθιον" όποτε στραφείς Κύπρο. Λατρεύω τες τούτες τες πόλεις, ποττέ εν θα τες βαρεθώ. Τζιαι ας εγίναν όσον εμείς τζιαι οι αδερφοί στον "εθνικόν κορμόν" ήμαστεν στην νιρβάναν του "ραγιά". Ειδικά τζιείνον το atomium πρέπει να στραφώ να το δω τζιαι που μέσα, εν είχαμεν ώραν τζιαι κουράγιον τούτην την στράταν.

Ώσπου να στραφώ στο atomium, stay cool and keep rocking!