"Η αποχή φταίει τζιαι για το ρουσούδιν....."

Πριν που θκιό μήνες έγραφα περί "της ψήφου ως ένδειξης πίστης", όπου λλίον πολλά επροβληματίζουμουν αν θα επήεαννα ως την κάλπην στες βουλευτικές της περασμένης Κυριακής. Τελικά επήα ως την κάλπην, αν τζιαι για διάφορους λόγους δεν θα αποκαλύψω τι έκαμα με το ψηφοδέλτιο μου. Εξάλλου έχω κάθε δικαίωμαν βάσει του υφιστάμενοι πλαισίου "να την κρατήσω μυστικήν". Τούτη θα ήταν η έκταση της ενασχόλησης μου με τες συγκεκριμένες εκλογές, αλλά δυστυχώς πολλύς κόσμος εν σε αφήνει να "αγιάσεις" που λέμεν. Αννοίει το στόμαν του ή πιάννει το keyboard του τζιαι όποιον πάρει ο χάρος. Έτσι, τζιαι για λόγους καταγραφής τούτης της περιρρέουσας, αποφάσισα να γράψω κάποια πράματα.

Συγκεκριμένα, διάφοροι αθρώποι τζιαι σύνολα, ειδικά λόγω της εισδοχής στη νέαν βουλήν του (γ)ελάμ, εξεσπαθώσαν εναντίον των αθρώπων (190000 ή 36% του εκλογικού σώματος) που επιλέξαν να απέχουν που την διαδικασίαν, χαρακτηρίζοντας την συγκεκριμένην επιλογήν τους ως "τον λόγον" που οι συγκεκριμένοι νεοναζί έχουν πλέον θκιό βουλευτές. Τζιαι επειδή απεχθάνομαι τα στερεότυπα, την ασύστολην προπαγάνδαν τζιαι την μετακύλισην ευθυνών, έshιει τωρά τρεις μέρες που συζητώ με διάφορους προσπαθώντας να τους καταδείξω το αστοιχείωτον τζιαι προκατειλημμένον της στάσης τους τούτης. Διότι κατά τη γνώμην μου, αφενός η αποχή επηρεάζει μεν αλλά ΔΕΝ καθορίζει το εν λόγω αποτέλεσμαν τζιαι αφετέρου, η αποχή είναι ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΝ τζιαι όχι η AITIA της αποτυχίας της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όπως αποτέλεσμαν της αποτυχίας τούτης είναι τζιαι η είσοδος νεοναζιστών στους κόλπους της.

Στο πλαισιον τούτον επροσπάθησα να παρουσιάσω κάποια επιχειρήματα, οϊ εξωραϊσμού της αποχής (εξάλλου εγώ εν απείχα), αλλά τοποθέτησης της σε μιαν πιο σωστήν βάσην, εκτός που την διαστρεβλωμένην οπτικήν των όψιμων επικριτών της. Τα βασικά σημεία εν τα εξής:

1) Πολλοί επροσπαθήσαν να χαρακτηρίσουν τον άθρωπον που απέχει που τες εκλογές ως τεμπέλην τζιαι αδιάφορον, κάτω που μιαν ομπρέλλαν σε μιαν παραλίαν. Τούτον συνιστά προπαγάνδαν τζιαι απαξίωσην του χείριστου είδους τζιαι είναι ψευδέστατη. Οι απέχοντες κατ' εμέναν χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες:
α) τους όντως αδιάφορους, αδαείς, μη συνειδητούς πολίτες που "κουράζονται" τζιαι που απαξιούν για "τούτα τα πράματα". Τούτη η κατηγορία κατ'εμέναν εν ξεπερνά το 10-15% τζιαι είναι όντως μια κατηγορία αθρώπων με τους οποίους διαφωνώ.
β) τους απογοητευμένους εντός του συστήματος, που θεωρούν ότι ναι μεν η ψήφος τους εν "καθήκον/ δικαίωμαν" αλλά δεν έχουν εκπληρωθεί στο ελάχιστον οι προσδοκίες τους που περασμένες εκλογές. Τούτοι εν τουλάχιστον 30-40% της αποχής.

γ) τους αθρώπους που με την αποχήν/ λευκόν/ άκυρον τους εθέλαν να στείλουν "τιμωρητικά μηνύματα" στην παράταξην που σχεδόν πάντα εψηφίζαν στο παρελθόν. Δαμέ εν έναν άλλον 30-40% κατ' εμέναν.

δ) τους αθρώπους που ιδεολογικά δεν πιστεύκουν καθόλου στο σύστημαν της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας τζιαι θεωρούν την συμμετοχήν τους δια της ψήφου υποκριτικήν τζιαι συνένοχην. Τούτοι εν 5-10% κατά την άποψην μου.

Έτσι, εν μπορεί κατ' εμέναν να ισοπεδώσεις 190000 αθρώπους κάτω που τον χαρακτηρισμόν του "αδιάφορου/ τεμπέλη", όπως σκόπιμα τζιαι εντόνως εκάμαν αρκετοί, ανάμεσα στους οποίους τζιαι ο Κώστας Κωνσταντίνου του "ΠΟΛΙΤΗ", προς μεγάλην μου απογοήτευσην, διότι κατά βάσην εκτιμώ τες απόψεις του.
2) Το αναντίρρητον γεγονός ότι 13 shιηλιάες Κυπρέοι επήαν τζιαι εψηφίσαν έναν νεοναζίστικόν μόρφωμαν ΔΕΝ μπορεί επ'ουδενί να αποδοθεί στην αποχήν αλλά καθαρά στην αποτυχίαν του λειψού μοντέλου της έμμεσης δημοκρατίας. Άσε που το ίδιον σύστημαν εν τζιείνον που προκρίνει την αντιπροσωπευτικότηταν κάθε άποψης, αν καλύπτει "ικανόν" αριθμόν αθρώπων. Το 2011 οι Οικολόγοι εφκάλαν βουλευτήν με κάπου 8-9 shιηλιάες ψήφους αν δεν κάμνω λάθος, γιατί το ΕΛΑΜ να μεν φκάλει με 13 shιηλιάες; Α; Δημοκράτες μου;

3) Εν ξέρω ποιον εν πιο ανήθικον τζιαι οξύμωρον, το να ψηφίζεις εν έτει 2016 νεοναζιστικά μορφώματα, ή το να απειλείς όσους εν θέλουν να συμμετέχουν στο εν λόγω παναϋριν (για τους λόγους που επροανέφερα) ότι αν δεν ψηφίσουν εννά φταίουν για την εκλογήν νεοναζιστών. Τζιαι να εισηγείσαι ουσιαστικά να ψηφίσουν το "μη χείρον βέλτιστον", ήτοι να τους βάλεις που τα σκατά στα κότσιρα γιατί εσύ ο θιασώτης της αστικής δημοκρατίας εν εξόρτωσες να επιμορφώσεις τους ψηφίζοντες για το τι εστί νεοναζισμός. Υποκρισία τζιαι μετακύλιση ευθύνης του χειρίστου είδους.

4) Αφού shιήζεις το μαγιώ σου με υστερίαν για την αποχήν τζιαι για το ότι φταίει που εφκήκαν οι ναζί, γιατί εν την επικροτείς που εβοήθησεν να φκει ο Θεοπέμπτου των Οικολόγων ας πούμεν, ένας αξιολογότατος άθρωπος με έργον, που έθθα έφκαινεν μάλλον αν είχαμεν την μισήν αποχήν. Με την ίδιαν ακριβώς φαύλην, επιλεκτικήν λογικήν σου.

5) Εν υπάρχει κανέναν, μα κανέναν, αξιόπιστον τεκμήριον τζιαι εχέγγυον ότι η προσέλευση άλλων, ξέρω γω 100-120 shιηλιάων ψηφοφόρων στην κάλπην θα ήταν αρκετή να αποτρέψει την εκλογήν έστω ενός βουλευτή που το ΕΛΑΜ. Κανέναν. Ζέρο. Εκτός που κάτι δημοσκοπήσεις της μιας μπακκίρας που δεν εξορτώσαν καν να προβλέψουν το ύψος της αποχής, πόσον μάλλον να την ερμηνεύσουν τζιόλας ώστε να εγγυηθούν την επίδρασην της.  Εν φανερόν εξάλλου ότι η Κυπριακή κοινωνία, ελέω τζιαι της "ελληνοχριστιανικής" παιδείας που ταϊζουν αφειδώς τα κοπελλούθκια μας, έshιει υψηλά ποσοστά εθνικιστών τζιαι θρησκόληπτων, που εύκολα ππέφτουν θύματα της προπαγάνδας του κάθε φασίστα, επίσημου ή ανεπίσημου.

Αυτά. Αν μετά που τούτα ούλλα που εθκιάβασες, εξακολουθείς να θεωρείς την αποχήν πρωταρχικά υπεύθυνην για την είσοδον του ΕΛΑΜ στη βουλήν....δεν φταίμε μεις, που λαλεί τζιαι το Bo Concept.

Ώσπου να αποδείξετε κάποιοι ότι η αποχή φταίει επίσης για την λειψυδρίαν, το σιριβίδιν τζιαι το ρουσούδιν, stay cool and keep rocking!

Γιατί όϊ λευκό, άκυρο, αποχή τζιαι γιατί Αναστασιάδην.

Ο κολλητός ο Critic έδωκεν μου την αφορμήν για τούτην την ανάρτησην. Ο φίλος εν απογοητευμένος που τες επιλογές που έσιει μπροστά του στες εκλογές που κοντεύκουν τζιαι τείνει προς το λευκόν.

Εγώ πάλε δεν σκέφτουμαι ποττέ αν θα ψηφίσω ή οϊ. Η ψήφος μου εν δεδομένη τζιαι απλά πάντα βασανίζουμαι για το ποιον τζιαι τι θα ψηφίσω.

Ο λόγος εν απλός. Η ψήφος εν δικαίωμαν τζιαι ευθύνην. Έσιει διπλήν ιδιότηταν δηλαδή. Δικαίωμαν είναι διότι καθορίζεις (έστω τζιαι σε μικρό βαθμόν) την επιλογήν των ηγετών σου. Έσιεις δηλαδή συμβολικήν αλλά τζιαι επί της ουσίας πολιτικήν ισχύν. Τούτη είναι ούλλη τζιαι ούλλη η ισχύς σου ως πολίτης, πέραν φυσικά της απεργίας, της διαδήλωσης τζιαι της ένοπλης επανάστασης (ως οργανωμένη υποομάδα). Ευθύνη είναι διότι είναι συνταγματική υποχρέωση που απορρέει που τα ωφελήματα που (οφείλεις να) ζητάς τζιαι να απολαμβάνεις που το κράτος στο οποίο ζεις. Τζιαι έγινεν συνταγματική διότι ως είδος ακόμα δυστυχώς δεν είμαστεν αρκετά υπεύθυνοι στη συμπεριφορά μας ώστε να είναι αχρείστος ο νόμος (τζιαι η επιλογή του που τα οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας). Τείνουμεν δηλαδή, χωρίς τη νουθεσίαν του νόμου, στην "λούφαν". Φυσικόν, αφού καταγούμαστεν που τους πιθήκους. Δείτε ήνταλως ζει ο μέσος πίθηκος τζιαι θα καταλάβετε.

Άρα εκ των άνω, εν σαφές νομίζω γιατί είμαι κάθετα εναντίον τόσον της αποχής όσον τζιαι του άκυρου (το δεύτερον όταν γίνεται εκούσια). Ουσιαστικά είναι παράνομες πράξεις τζιαι πρέπει να είναι καταδικαστέες που όσους συμμετέχουν (ή θέλουν να συμμετέχουν) στο πολιτικοοικονομικόν γίγνεσθαι της χώρας τους. Είναι δε αυταπάτη τζιαι κοροϊδία του ίδιου του εαυτού μας να νομίζουμεν ότι επειδή απείχαμεν ή ακυρώσαμεν έχουμεν μετά τζιαι το δικαίωμαν της αφ' υψηλού κριτικής. Είναι επίσης μια συνειδητά απολίτικη συμπεριφορά, διότι σε μιαν ευκαιρίαν να δηλώσεις ξεκάθαρα την πολιτική σου συνειδητοποίησην, εσύ κρύφκεις, τάχα μου διαμαρτυρόμενος. Κοινώς, η αποχή τζιαι το σκόπιμον άκυρον για μέναν είναι όπως το τσιάρον σε δημόσιους χώρους ενώ απαγορεύεται. Κάπνισε φίλε μου αλλά μεν μας το πλασάρεις τζιαι ως "επανάσταση κατά του συστήματος". Είσαι απλά ένας φυγόπονος παράνομος διότι ούτε να το κόψεις μπορείς, ούτε να φκεις έξω έσιεις τη διάθεση.

Το λευκόν εν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Ουσιαστικά είναι μια σπέσιαλ περίπτωση άκυρου αλλά νομίζω είναι νάκκον πιο διακριτικόν τζιαι λλιόττερον αντιδραστικόν. Δηλώνεις παρών αλλά "αδυνατείς" να επιλέξεις. Διαφωνώ πάλε αλλά ας πούμεν ότι είναι το lesser of three evils. Ο καπνιστής βάλλει τα τσιάρα πάνω στο μπαρ αλλά εν άφτει (εγώ τζιαι οι παρομοιώσεις μου).

Πάμεν τωρά στον κ. Νίκαρον. Βασικά τείνω να τον ψηφίσω (ακόμα έχουμεν τζιαιρόν ως την κάλπην) με μισήν καρκιάν. Μετά δε τες τελευταίες του δηλώσεις (η μια περί του "ελληνικού γονιδίου"των κυπραίων που επέζησεν των αιώνων (sic) αλλά τζιαι το ότι εμετάνιωσεν που εστήριξεν τον πρόεδρον τα πρώτα θκιό χρόνια της διακυβέρνησης του, για να μεν συναφέρω τζιαι τες υστερίες του για τους πρόσφυγες που τη Συρία) ούτε μισή έννεν η καρκιά, έναν τρίτον τζιαι ππέφτει. 

Η πολιτικο-κοινωνική μου ιδεολογία πλέον απέχει παρασάγγας τόσον που τον ηγέτην όσον τζιαι τον μέσον ψηφοφόρον του συναγερμού. Είμαι διεθνιστής, άθεος τζιαι φλερτάρω με τα αναρχικά ιδεώδη εδώ τζιαι τουλάχιστον θκιό χρόνια. Βέβαια δεν θεωρώ οτιδήποτε δεδομένον τζιαι σε αντίθεσην με πολλούς, δεν θεωρώ "ανεμόμυλον" όποιον για οποιονδήποτε λόγον αλλάξει στάσην, είτε στην πολιτικήν του ιδεολογίαν είτε στην κοσμοθεωρίαν του. Εν συνηθίζω να φτύννω του εαυτού μου κοινώς, όσον αυστηρός τζιαι να είμαι μαζίν του. Όπως άλλαξα εγώ (τζιαι μπορεί να ξαναλλάξω) δικαιούται να αλλάξει τζιαι ο ηγέτης.

Τούτον εν ο πρώτος λόγος που ακόμα εν "αποκλήρωσα" το Νίκαρον. Το ότι άλλαξεν τζιαι αλλάσσει πολιτικές θέσεις τζιαι στάσεις θεωρώ το δικαίωμαν του τζιαι όϊ στοιχείον πολιτικής αναξιοπιστίας. Αλλά ακόμα τζιαι έτσι ρόμπα που έγινεν τζιαι γίνεται με τους προσεταιρισμούς των απορριπτικο/ δηκοϊκο/ γιωρκατζικο κλπ.κλπ. συνονθυλευμάτων, στο κυπριακόν παραμένει λλίον πολλά τζιαμέ που τον ξέρω: θέλει να το λύσει γλήορα (ο χρόνος για μέναν εν κεφαλαιώδης) τζιαι δεν δαιμονοποιεί τους τούρκους (όπως κάμνουν ακόμα τζιαι οι αριστεροί ενίοτε). Εξάλλου ο μόνος λόγος που παρά την ιδεολογικήν μου απόκλισην θέλω ακόμα να του δώσω ευκαιρίαν για εξουσίαν εν η τεράστια υπέρβαση του το 2004, την οποίαν όσον τζιαι να προσπαθήσουν εν μπορούν να αμαυρώσουν οι φίλοι μου οι αριστεροί. Ως τζιαι τσιουράκκιν της πρεσβείας τον βαφτίζουν τζιαι ότι εν για τούτον που είπεν ναι τότε. Εν τζιαι οι αριστεροί θωρείτε ικανοί να εν "μικροί" πολιτικά άμα τους έρτει. Τζιαι όμως επροσπάθησεν τεκμηριωμένα να τους τείνει θκιό τρεις φορές χείραν συνεργασίας εναντίον του "κέντρου" τζιαι εφτύσαν τον. Λες τζιαι έννεν ήλιου φαεινότερον ότι στο επίπεδον του εσωτερικού μετώπου, η λύση του κυπριακού προϋποθέτει σύμπηξη ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. Τέλος πάντων.

Εννά μου πεις τζιαι ο Λιλλήκκας καλό έσιει δικαίωμαν να αλλάσσει "ιδεολογικά πουκάμισα", γιατί οϊ Λιλλήκκαν, εν ομορφούλλης, εν πιο νέος, εν πιο business man κλπ. Βασικά ο Λιλλήκκας τρώει μαύρον που μέναν διότι επέλεξεν να εκφράσει τους hardcore απορριπτικούς αλλά τζιαι διότι την μετά 2004 περίοδον ήταν που τους πρωτοστάτες στο κυνήγιν μαγισσών κατά των "νενέκων". Εν οι ίδιοι λόγοι βασικά που με εκάμαν να αποστρέφουμαι τζιαι τζιείνον τον οποίον ονειρεύκεται να προσομοιώσει, δηλαδή τον Τάσσον.

Ο Μαλάς καλό; Εν του "Ναι", εν σίουρα πιο κοντά μου ιδεολογικά, εν "άφθαρτος" (ατάκα των promoters του), εν φατσούδα, εν επιστήμονας κλπ. κλπ. Δαμέ η αλήθκεια εν το δίλημμαν μου. Εν δύσκολον να βάλω σε λέξεις γιατί οϊ Μαλάς. Θα το βάλω κάπως πλαγίως με κίνδυνον αντίφασης: αν το ΑΚΕΛ εκατέβαζεν τον Κατσουρίδην ή τον Χρίστου θα είχα παρασάγγας μεγαλλίττερον δίλημμαν, για να μεν πω ότι θα τους εψήφιζα παρά το Νίκαρον. Αλλά εβάλαν το Μαλάν. Νάμπου να τους κάμω; Εν τόσον ξεκάθαρα πρόταση διπλοπόρτιν (αν πάει καλά καρπώνουμαι το, αν πατώσει τζιείνος φταίει) που θεωρώ την επιλογήν του πολιτική δειλίαν κατ'ελάχιστον. Τζιαι τα πραγματικά αριστερά κόμματα οφείλουν να μεν δειλιάζουν όπως τα δεξιά που κατηγορούν. Ο Αναστασιάδης δαμέ εν πιο μάγκας που λλόου τους διότι ενώ ξέρει ότι έννεν τζιαι ο πλέον δημοφιλής, εν εφοήθηκεν να φκει τζιαμέ τζιαι να ρισκάρει. Ήδη πληρώννει πολιτικόν κόστος τζιαι για τούτον. Για μέναν κερδίζει του πούντους, εν του χάννει.

Υπάρχει πάντα τζιαι η Πραξούλλα Αντωνιάδου. Τη Μακαρίαν φκάλλω την έξω γιατί εν απορριπτική τζιαι τζιείνη τζιαι για μέναν το κυπριακόν παραμένει προτεραιότητα, αν τζιαι άκουσα κάπου ότι εν άθρωπος καλός, εν τζιαι γυναίκα, κάτι πολλά θετικόν πάλε. Η κ. Αντωνιάδου εν επίσης γυναίκα, εν σε καλήν ηλικίαν, έσιει καλόν μορφωτικόν υπόβαθρον, έσιει "πολεμήσει" για την επανένωσην εισπράττοντας μένος τζιαι μειώσεις προσωπικότητας που τύπους όπως ο Καυλίας, ιδεολογικά εν μια μετριοπαθής τζιαι αριστερίζουσα φιλελεύθερη που θα δείξει μάλλον έναν ανθρώπινον πρόσωπον, τζι'ας την κατηγορούν όσοι έχουν τύψεις ότι "επέλλανεν τζιαι πάει στα ριάλιτι τζιαι τες "Πατάτες" με το Δάκη". Θα μπορούσα κάλλιστα να ψηφίσω Αντωνιάδου στον α'γύρον τζιαι να στηρίξω Νίκαρον στο β'. Αλλά που την άλλην, η ιδεολογία είναι μεν σημαντική για την επιλογή μου, αλλά πιο σημαντική η αίσθηση της ικανότητας του ηγέτη. Τζιαι ο Τσιώρτσιλ ήταν καρα-συντηρητικός του κερατά αλλά σε εποχές κρίσης, επειδή εκουμάνταρεν, εσταθήκαν ούλλοι μαζίν του μέσα στη φουρτούναν (τζιαι όταν ήρτεν η ηρεμία εσιουττάραν τον για τες παρωχημένες του ιδεολογίες). Εν νομίζω να μπορεί να αντιπαραβάλει κάποιος σήμερα το πολιτικόν εκτόπισμαν (εντός τζιαι εκτός Κύπρου) του Νίκαρου με την συμπαθέστασην κ. Αντωνιάδου. Ακόμα τζιαι οσοι τον μισούν.

Άρα λοιπόν, επί του παρόντος τζιαι χωρίς συγκλονιστικές εξελίξεις, η ψήφος μου εν στον Αναστασιάδην. Τζιαι ας τον βαφτίζει "ανδρείκελον του συστήματος" ο συνονόματος ο OSR του οποίου τη γνώμην θεωρώ ιδιαίτερα βαρύνουσαν. Εν ουσιαστικά τζιαι η τελευταία ψήφος που διώ σε δεξιόν κόμμαν. Την επόμενην φοράν ή που θα ψηφίσω καθαρά αριστερά, ή που θα κατεβώ ο ίδιος (ουάου, τζιαι κάτσε τη μάππαν χαμέ!!!).

Ως την "επόμενην φοράν", stay cool and keep rocking!