Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατέρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατέρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Φεβρουαρίου 2024

Μάνα, πατέρας, πυρηνική οικογένεια τζιαι άλλα στερεότυπα

 


Κοσιεννιά του Φεβράρη σήμερα, μια μέρα που έρκεται μιαν κάθε τέσσερα χρόνια τζ̆αι μιας τζ̆αι είχα έμπνευσην είπα να την εκμεταλλευτώ, παρόλον που οι εμπνεύσεις για αναρτήσεις έρκουνται πλέον δύσκολα τζ̆αι μακάρι να βρίσκω έστω έναν θέμαν τον μήναν. Τέσπα, πάμεν πάρακάτω.
Έσ̆ιει που λαλείτε έναν είδος σφήκας που πολλαπλασιάζεται με έναν πολλά ανατρισ̆ιαστικόν (για τον άθρωπον, η σφήκα θεωρεί το "φυσιολογικόν") τρόπον: επιτίθεται σε μιαν ταράντουλαν (είδος τεράστιας αράχνης που επίσης προκαλεί αισθήματα φόβου στον μέσον άθρωπον) τζ̆αι αφού την αναισθητοποιήσει με το δηλητήριον της, γεννά μέσα στην τζόιλιάν της τα γονιμοποιημένα της αυγά. Άμα περάσει η επίδραση του δηλητηρίου, η ταράντουλα συνέρχεται τζ̆αι συνεχίζει αμέριμνη την ζωήν της ώσπου μιαν ημέραν ξεπουλιάζουν τα αυκά της σφήκας. Οι νεογέννητες νύμφες βρίσκουν έτοιμον φαϊν, you guessed it, τα σωθικά της ταράντουλας, τζ̆αι αρκέφκουν να την τρων ζωντανήν. Εν "μωρά" αλλά η "μάνα" τους (την οποίαν ποττέ εν θα γνωρίσουν) έβαλεν τα να φαν ζωντανόν έναν άλλον πλάσμαν, ακριβώς επειδή εν πιο καλά για λλόου τους να ζει η ταράντουλα ενόσω την τρων. Εν πιστεύκω να τους προκαλεί όμως η κατάσταση (απουσία μάνας, μόνα τους σε ξένην τζ̆οιλιάν, τρων ζωντανόν έναν άλλον πλάσμαν κλπ.) "ψυχολογικά προβλήματα".
Πάμεν τωρά στο "εκλεκτόν πλάσμαν του θεού" (sic) τον homo sapiens (homo μπορεί, sapiens σπάνια αποδεικνύεται), ο οποίος βαυκαλίζεται με την ψευδαίσθησην ότι εν κάτι "ανώττερον" που την σφήκαν που αναφέραμεν. Βέβαια εδώ τζ̆αι αιώνες έσ̆ιει αποδεικτεί επιστημονικά ότι εν απλά διαφορετικός, έννεν ανώττερος, τζ̆αι ακόμα πιο εντυπωσιακά, συγγενεύκει σε μεγάλον βαθμόν με την εν λόγω σφήκαν, αφού μέρος του γονιδιώματος της μπορεί ενδεχομένως να βρεθεί στον άθρωπον (γενικά ο άθρωπος εν άλλον έναν "όχημαν" διαιώνισης γενετικού υλικού).
Ο άθρωπος λόγω της γενετικής του διαδρομής, που εν πολλά πιο πρόσφατη που την σφήκαν, ανέπτυξεν μιαν άλλην μέθοδον διαιώνισης του είδους: ένας άντρας γονιμοποιεί με τα σπερματοζωάρια του το ωάριον μιας γυναίκας, η γυναίκα κυοφορεί το προκύπτον έμβρυον για 9 μήνες τζ̆αι μετά γεννά, με μεγάλους πόνους ή πιο λλίους (αναλόγως χρήσης ουσιών ή μεθόδου γέννας) έναν μωρόν homo sapiens. Εν είμαι ανθρωπολόγος αλλά εικάζω ότι πριν την έλευσην του πολιτισμού εν έχουμεν κανέναν στοιχείον που να συνηγορεί στο ότι υπήρχεν ανέκαθεν τούτον που σήμερα αποκαλούμεν "πυρηνικήν οικογένειαν", δηλαδή ένας άντρας -πατέρας, μια γυναίκα - μητέρα τζ̆αι οι απόγονοι τους σε αυτόνομην συνύπαρξην εντός της ευρύτερης ομάδας - φυλής. Παίζει να υπήρχαν πιο ελεύθερες σεξουαλικές επαφές οπότε να ήταν άγνωστον ποιος ήταν πατέρας ποιου, παίζει να επήαιννεν μόνον ο αρχηγός με τες γυναίκες τζ̆αι οι υπόλοιποι να εκλέφκαν μέσα μέσα καμμιάν εκτόνωσην με όποιαν γυναίκαν έππεφτεν στα σ̆έρκα τους, παίζει τα κοπελλούθκια να τα αναγιώνναν οι γέροι ενώ οι νέοι, άντρες τζ̆αι γυναίκες, να εβουρούσαν ούλλη μέρα να έβρουν φαίν, νερόν, καταφύγιον κλπ. οπότε το πιο ασφαλές, επιστημονικά, που μπορούμεν να πούμεν, είναι ότι η πυρηνική οικογένεια εν αρκετά πρόσφατον "κατασκεύασμαν" ή "επινόηση" τζ̆αι ενδεχομένως να σχετίζεται παραπάνω με την ανάπτυξην πολιτισμού, δηλαδή σύνθετων κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικών δομών, παρά με τούτον που ονομάζουμεν "φυσιολογία". Για διάφορους λόγους, που εν συνδυασμός γενετικής τζ̆αι περιβάλλοντος, η πυρηνική οικογένεια έγινεν η "νόρμα", τουλάχιστον στον μέσον άθρωπον, αφού υπήρχαν μονίμως εξαιρέσεις π.χ. πολυγαμικές κοινωνίες, χαρέμια κλπ.
Το ότι η πυρηνική οικογένεια έννεν προϊόν καθαρά της φυσιολογίας του αθρώπου φαίνεται τζ̆αι που τον συνεχήν προβληματισμόν που του προκαλεί η έκδηλη, τζ̆αι στα θκυό φύλα, πολυγαμικότητα του. Ο άθρωπος έννεν "φτιαγμένος" για έναν σύντροφον για μιαν ζωήν, τραβά τον ξεκάθαρα η ανάγκη "ζευκαρώματος" με όσους πιο πολλούς ερωτικούς συντρόφους μπορεί. Εν η κοινωνία τζ̆αι η στάθμη ηθικής που του υπαγορεύκει ότι πρέπει να "συγκρατηθεί", για λόγους που μπορεί ενδεχομένως να μας εξηγήσει ένας κοινωνιολόγος ή ένας ανθρωπολόγος. Ακόμα πιο "ανώμαλη" εν η εξ επιλογής "αγαμία", δηλαδή η παντελής αποχή που το σεξ, είτε με το άλλον φύλον είτε με το δικόν μας. Η φύση μας τοποθετεί την ανάγκην σεξουαλικής εκτόνωσης κοντά στες υπόλοιπες, την τροφήν, το νερόν, τον αέραν, τον ύπνον. Άμα την παραμελείς εν θα πεθάνεις μεν αλλά κάμνεις κακόν του σώματος σου, τζ̆αι στο επίπεδον της φυσιολογίας του αλλά, κυρίως, στο επίπεδον της ψυχολογίας του.
Έτσι προκαλεί μου γέλιον (παλιά θυμόν αλλά εβαρέθηκα πλέον την βλακείαν του κόσμου) όταν άγαμοι καλόγεροι της θρησκείας σούζουν μας το δάκτυλον για το τι εν "φυσιολογικόν" στο σεξ τζ̆αι την δημιουργίαν "οικογένειας". Αθρώποι που εν γαμούν, που εν κάμνουν κοπελλούθκια, που καταπιέζουν τες φυσικές τους ορμές, αφήνετε τους τζ̆αι επεμβαίνουν στο πως εννά ζήσετε εσείς τες ζωές σας.
Όσον αφορά τον γάμον τζ̆αι την τεκνοθεσίαν για τους ΛΟΑΤΚΙ, που εν έναν πολλά συναφές θέμαν. Θεωρώ την ανάγκην γάμου ξεπερασμένην αλλά αφού το κράτος προσφέρει το πλαίσιον στους ετεροφυλόφιλους, οφείλει να το προσφέρει τζ̆αι στους υπόλοιπους. Αλλιώς συμπεριφέρεται σωβινιστικά. Εν τόσον απλόν. Το δε γελοίον επιχείρημαν ότι "έννεν φυσιολογική" μια οικογένεια με θκυό άντρες ή θκυό γυναίκες ή μιαν διαφορετικήν ομάδαν που την πυρηνικήν οικογένειαν, καταρρίπτεται που όσα έγραψα πιο πάνω συν το συνεχές "θαύμαν" της τεχνολογίας. 
Εν θα αρκήσει η στιγμή (μάλλον ήρτεν) που η τεχνολογία εννά προσφέρει στον homo sapiens την δυνατότηταν να παρακάπτει την διαδικασίαν σπερματοζωάριον + ωάριον => έμβρυον => κυοφορία=> μωρόν. Εννά χρησιμοποιείται επιθυμητόν γενετικόν υλικό τζ̆αι μια μηχανή εννά παράγει μωρά, χωρίς να βασανιέται μια γυναίκα 9 μήνες τζ̆αι να σκοτώνεται να γεννήσει. Τα δε μωρά θα είναι απαλλαγμένα που "κουσούρκα" εξαρχής, αφού η τεχνολογία εννά αποκλείει γενετικά στοιχεία που οδηγούν σε ασθένειες τζ̆αι αναπηρίες. Το δε ανάγιωμαν τούτων των μωρών θα γίνεται επιστημονικά, χωρίς να παίζει κανέναν απολύτως ρόλον το φύλον, είτε το δικόν τους είτε όσων εμπλέκονται στην εν λόγω διαδικασίαν. Θα είναι φυσικά ελεύθερος ο καθένας να κάμνει κοπελλούθκια "the old fashioned way", αλλά σταδιακά θωρώ τον εν λόγω μαζοχισμόν να εξαλείφεται. Το δε σεξ θα παραμείνει ενδεχομένως ως μια ευχάριστη δραστηριότητα, άσχετη με την διαιώνισην του είδους.
Ξέρω ότι τούτα εν φοϊτσ̆ιάρικα για τους χριστιανο-ακραιο κάθε είδους- ταλιμπάν αλλά τι να σας κάμω. Η φύση, μέσω της τεχνολογίας τζ̆αι της επιστήμης, εννά σας ξεπεράσει, εσάς τζ̆αι τους διάφορους "αρχιερείς" στους οποίους κρώννεστε.
Ώσπου να ξεπεραστείτε, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

Γιον ή κόρην;


Αθθυμούμαι πριν εφτάμισυ χρόνια, όταν εκόντευκεν η φάση της εγκυμοσύνης στην οποίαν θα εμαθθαίναμεν το φύλον των διδύμων, ότι εν είχα ξεκάθαρην άποψην για το τι επροτιμούσα. Αφενός άρεσκεν μου η ιδέα τουλάχιστον το έναν να εν γιος, ή να εν τζιαι τα θκιό γιούες, αλλά σε καμμιάν περίπτωσην εν ήθελα να εν τζιαι τα θκιό μωρά κόρες. Εν υπήρχεν τότε ξεκάθαρος λόγος για τούτην την "τάσην", εκτός ίσως που το ενδεχόμενον να βρεθώ με τρεις γυναίκες μέσα στο σπίτι, κάτι ιδιαιτέρως τρομακτικόν, σκεφτόμενος ότι μιαν την είχα ως τότε τζιαι δύσκολα "εκουμάνταρα", πως θα τα έφερνα βόλταν με τρεις;
Ξέρω, ξέρω, τα μωρά να εν καλά τζιαι ότι θέλουν ας ένει, που λαλεί τζιαι το στερεότυπον, αλλά όταν εκατάλαβα ότι θα εγίνουμουν παπάς, τζιαι ότι εν είχα ιδέαν για το πως θα τα καταφέρω (εξακολουθώ να μεν έχω ιδέαν by the way), ήταν παρήγορον να υπάρχει έναν "ισοζύγιον φύλων" μέσα στο σπίτιν.
Τελικά, ήρταν θκιό κοπέλια, τζιαι ήμουν μια χαρά ευχαριστημένος, αν τζιαι ξέροντας ήδη ότι να περάσω βρεφικήν τζιαι νηπιακήν ηλικίαν ξανά ούτε κατά διάνοιαν, εδιερωτούμουν πώς θα ήταν αν έρκετουν τζιαι έναν κοράσιν στο πακέτον. Σήμερα, ευτυχώς εν έχω έτσι θέματα. Εν είμαι εγώ για κόρες μάνα μου. 
Διότι καλάν ως τα εννιά-δέκα τους θα εν "δικές σου" πατερούλη, θα είσαι ο θεός τους, τα "ξένα" αγόρια εννά είναι μακαρόνια, στο σχολείον εννά εν προκομμένες τζιαι τα δωμάτια τους συγυρισμένα, μια φοράν θα πρέπει να τες φωνάξεις να έρτουν έσσω, τζιαι θα έρκουνται σχετικά καθαρές τζιαι οϊ μέσ'την πίχλαν. Τζιαι μετά, ως έφηβες τζιαι ενήλικες, πάντα θα είσαι η προτίμηση τους που την κακομάζαλην την αντίζηλον τη μάναν τους. 
Αλλά έλα που μιαν ημέραν, την οποίαν θα τρέμεις χρόνια πριν έρτει, θα χτυπήσει η εξώπορτα τζιαι αννοίοντας θα έβρεις μπροστά σου έναν μαντράχαλον, ο οποίος θα έshιει καταφτάσει για να πάρει την πριγκίπισσαν "έξω". Τζιαι γυρίζοντας θα δεις την "πριγκίπισσαν" μέσα στα "στολίθκια"τζιαι τα "προκλητικά" της να σκάζει τζιείνον το χαμόγελον που ενόμζες ότι εν μόνον για τον παπάκην, τζιαι θα καταλάβεις τι θα ακολουθήσει, διότι είσαι τζιαι συ "άδρωπος" τζιαι ξέρεις τι συμβαίνει μέσα στο μυαλόν (τζιαι τα υπόλοιπα όργανα του σώματος) τζιείνου του μαντράχαλου. 
Θωρώντας δε τες σύγχρονες κοράκλες, το πως κυκλοφορούν τζιαι το πως συμπεριφέρονται, πρέπει να εκφράσω τες μεγάλες μου ευχαριστίες σε ότι νόμους πιθανοτήτων με εκάμαν τζύρην κοπελιών τζιαι οϊ κοπελούδων. Ευκολύνει την κατάσταση μου ρε παιδί μου. Φυσικά τα κοπέλια έχουν άλλα τράβαλα αλλά νομίζω εννά τα κουμαντάρω, γιατί πάλε μπορώ να αθθυμηθώ κάποια που τα χούγια τους, όσον να'ναι είμαστεν της ίδιας ψυχοσύνθεσης. Μπορεί τζιόλις ως έφηβοι, να με βάλουν μεσ'τη μέσην τζιαι να μου διούν που πάνω, μπορεί να έχουν τη μάναν του θεάν τζιαι μέναν μόνον για καμμιάν μάππαν, αλλά κανένας ξένος μαντράχαλος έθθα χτυπήσει την πόρταν μου γυρεύκοντας "πριγκίπισσες". Αντίθετα, κάποιοι άλλοι εννά αντικρίσουν τους δικούς μου μαντράχαλους, τζιαι ας κάμουν καλά.
Εννά μου πεις, "τζιαι αν εν gay τα κοπέλια;" Κανέναν πρόβλημαν. Δεν είμαι gay, δεν ξέρω καν τι περνά που το μυαλόν τους, ας κάμουν ότι γουστάρουν, εν πρόκειται να κάμνω νοσηρές εικόνες με το μυαλό μου όπως με τες κόρες. Διότι αγαπητές, αν μεν το ξέρετε, εμείς οι "αδρώποι" έχουμεν έναν μεγάλον κουσούριν: θεωρούμεν, έστω τζιαι "υποσυνείδητα", ουσιαστικά ούλλες τες γυναίκες ως πόρνες. Εκτός που τέσσερις: τη γυναίκα μας, την μάνα μας, την αδερφή μας τζιαι την κόρην μας. Το ότι τούτη η λογική εν "οξύμωρον" τζιαι το ότι ζούμεν στο 2015, με τόσες γνώσεις για την σεξουαλικότηταν των φύλων, τζιαι τόσην χειραφέτησην σε πολλά επίπεδα, δυστυχώς ή ευτυχώς εν καθιστά τούτην την ψυχολογίαν των αρσενικών παρωχημένην. Ζει τζιαι βασιλεύει τζιαι εν η αιτία τόσων τζιαι τόσων κλασσικών συγκρούσεων. Εν πολλά "σφηνωμένη" μέσα στα γονίδια μας προφανώς για να ξεριζωθεί που το περιβάλλον. Τζιαι όποιος τζιύρης με κοράκλες σας πει ότι εν τραβά ζόριν τούτου του είδους, λαλεί σας ψέματα.

Ώσπου να μεν ταξινομούμεν τες γυναίκες βάσει συσχέτισης, stay cool and keep rocking!