Μάστερς του σεξ

Όσοι που σας εν έshετε ακόμα στη διάθεσην σας "έξυπνην τηλεόρασην" (δηλαδή με ενσωματωμένο ψηφιακό λειτουργικό σύστημα τζιαι δυνατότηταν σύνδεσης στο διαδίκτυο), πακκέττον με μιαν στοιχειωδώς γλήορην σύνδεσην(τουλάχιστον 10ΜB), τζιαι αρέσκουν σας οι ταινίες τζιαι οι σειρές, απλά χάνετε. Εν μπορώ να περιγράψω με λόγια πόσον εκτοξεύκει τες επιλογές τούτος ο συνδυασμός, σε σχέσην με το να βασίζεσαι στες διάφορες τοπικές συνδρομητικές πλατφόρμες ή - ακόμα shιειρόττερα - στα "ελεύθερα" τοπικά κανάλια. Βέβαια, έχοντας δοκιμάσει την - παράνομην -  πλατφόρμαν "Kodi" τζιαι τες διάφορες εφαρμογές της, εμπεριέχει ταλαιπωρίαν η προσπάθεια να "ποϋρίσεις" μιαν κάποιαν συνδρομήν κάπου, οπότε εσχάτως, αφού όμως πρώτα επρόλαβα να δω ολόκληρες σειρές τζιαι δεκάδες ταινίες ολοκαίνουριες, εστράφηκα στην - πασίγνωστην πλέον - επιλογήν του Netflix. Με έναν γελοίον μηνιαίον ποσόν της τάξης των €8-12 έshιεις στη διάθεσην σου μιαν "αιωνιότηταν" σε σειρές, ταινίες τζιαι ντοκυμαντέρ. Τζιαι αν η τηλεόραση σου διαθέτει την κατάλληλην δυνατότηταν ανάλυσης, τότε....απλά εν περιγράφω άλλον. Πρέπει να το ζήσετε για να καταλάβετε. Απλά αναφέρω ότι η "βασική" ποιότητα εικόνας εν "υψηλής ανάλυσης". Τζιαι θωρείς ότι θέλεις, όποτε θέλεις. Enough said.

Τέσπα, αφού σας επήρα που το Καϊμακλίν για να πάμεν που το Δάλιν, Λήδρας, ας επεξηγήσω τι υπονοεί ο τίτλος της παρούσας ανάρτησης. Αναφέρεται σε μιαν σειράν που αρκέψαμεν να θωρούμεν παρέαν με την Αγάπην, κατόπιν εισήγησης μιας φίλης, με τίτλον Masters of sex. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα, τζιαι πιο συγκεκριμένα στην ριζοσπαστικήν έρευναν των Bill Masters και Virginia Johnson πάνω στην ανθρώπινην σεξουαλικήν συμπεριφοράν, καθώς τζιαι στην διάγνωσην τζιαι θεραπείαν των σχετικών προβλημάτων που μπορεί να παρουσιαστούν σε άτομα τζιαι ζευγάρια.

Νομίζω εν μια σειρά που, πέραν της ποιότητας της παραγωγής τζιαι του καστ, εν τρομερά ενδιαφέρουσα τζιαι στην ανάδειξην αφενός του πόσον πίσω ήμαστεν, ως ανθρώπινες κοινωνίες μέχρι πρόσφατα, σε θέματα που σήμερα εν τόσον αυτονόητα ώστε να μας κάμνει εντύπωσην πως τζιαι δεν τα εξέραμεν ανέκαθεν, τζιαι αφετέρου πως τα στερεότυπα μπορούν να εν τόσον τεράστια τζιαι απροσπέλαστα εμπόδια, τα οποία χωρίς την ριζοσπαστικήν δράσην κάποιων προοδευτικών ατόμων τζιαι ομάδων, ουδέποτε θα είχαν ξεπεραστεί.

Η σειρά εν "πικάντικη", αφού περιέχει αρκετόν γυμνό τζιαι σκηνές σεξ, αλλά ούτε που κοντεύκει στο "πρόστυχον", αντίθετα θα έλεα ότι αναδεικνύει την ομορφιάν μιας που τες βασικές απολαύσεις σε τούτην την ρημάδαν την ζωήν μας, του σεξ τζιαι του οργασμού, χωρίς να τα εκχυδαϊζει, με παράλληλην ανάπτυξην του πως τούτη η ανάγκη καταντά ενίοτε λόγω στερεοτύπων τζιαι κοινωνικής οπισθοδρόμησης να εν μια κατάρα αντί ευχή.

Δαμέ να πω ότι σε "επαρχιώτικες" κοινωνίες, όπως η κυπριακή, η οποία μάλιστα εκτός που επαρχιώτικη, εν εξόχως "θεοκρατική", με την εκκλησίαν μέσα στα σχολεία να προσυλητίζει σε δοξασίες που είχαν κάτι νομάδες της ερήμου πριν 3000 χρόνια (ανάμεσα στις οποίες το ότι ο οργασμός τζιαι η ομοφυλοφυλία εν εξ'ορισμού αμαρτίες), υποφέρουμεν ακόμα που πλήθος στερεοτύπων σε ούλλα τα επίπεδα. Είμαι σχεδόν σίουρος ότι στην πλειονόηταν των νεαρών ζευγαριών αλλά τζιαι των νέων γενικότερα, το να κάτσουν να δουν έτσι σειρές θα έκαμνεν τεράστιον καλόν. Διότι αν καρτερούν να μάθουν κάτι που τους πουριτανούς γονιούς τζιαι δασκάλους δακάτω, ζήτω που εκαήκαν. Τζιαι για να μεν φκάλλω την ουράν μου πόξω, εν χαρακτηριστικόν ότι όποτε κοντέψει της τηλεόρασης κανένας που τα κοπέλια μας, την ώραν που δείχνει καμμιάν ερωτικήν σκηνήν, σπεύδουμεν να τους απομακρύνουμεν άμπα τζιαι shοκκάρουμεν τους. Επειδή τάχατες εν μόλις 10 χρονών. Λες τζιαι εν θα έχουν ήδη "μυηθεί" κάπως σε πιο shocking πράματα χωρίς καν να το πάρουμεν πρέφαν. Συμβαίνει τζιαι στες πιο "επιστημονικά καταρτισμένες" οικογένειες.

Δράττομαι της ευκαιρίας να αναφέρω ότι στην ζωήν μας έχουμεν τέσσερις βασικές απολαύσεις, "υλικής" φύσεως (αφού οι "άϋλες" εν πολλά παραπάνω τζιαι δύσκολον να καταγραφούν "ολιστικά"), τες οποίες τοποθετώ σε σειράν άσχετην με την "ιεράρχησην" τους, αφού τζιαι τζιείνη ποικίλει αναλόγως του αθρώπου τζιαι των βιωμάτων του:

1) Σεξ

2) Φαϊν

3) Τουαλέτα (για να το πω "κομψά")

4) Ύπνος

Βρίσκω το φοβερά μαζοχιστικόν τζιαι αυτοκαταστροφικόν, τούτες τες απολαύσεις είτε να τες στερούμαστεν είτε να τες καταχραζούμαστεν. Τζιαι για να τες αξιοποιήσουμεν στον μέγιστον βαθμόν, στο πλαίσιον της αναζήτησην ευτυχίας, πρέπει να τες "αγκαλιάσουμεν" τζιαι να τες γνωρίσουμεν καλά, μέσα που την υπάρχουσαν γνώσην, την εξέλιξην της, τζιαι τα προσωπικά βιώματα. Μεν αφήνετε τα στερεότυπα της οικογένειας, της θρησκείας, του κράτους, να σας στερούν πράματα. Ανοίξετε το πνεύμα σας τζιαι δοκιμάστε εμπειρίες, πάντα φυσικά με μιαν αίσθησην μέτρου τζιαι ισορροπίας προσωπικής πρώτιστα, τζιαι ομαδικής κατά προέκτασην. Σε επίπεδον σειρών πάντως, αν θέλετε να πάρετε μιαν γεύσην των συνεπειών της "κατάχρησης", συστήνω ανεπιφύλακτα το Californication. Ο πρωταγωνιστής Hank Moody, εν ο τρέχων "θεός" τζιαι "ίνδαλμαν" μου. Τυπικόν, αφού εν εύκολον να ταυτιστώ μαζίν του λόγω ηλικίας τζιαι - ενδεχομένως - "απωθημένων". Εν μια περίπτωση αθρώπου που εν θα εμπορούσα ποττέ να γίνω, αλλά σίουρα θα ήθελα να "δοκιμάσω" να γίνω, έστω για λλίον, για μιαν γεύσην, εκ του ασφαλούς πάντα.

Ώσπου να το ξεπεράσω, stay cool and keep rocking!

Γιον ή κόρην;

Αθθυμούμαι πριν εφτάμισυ χρόνια, όταν εκόντευκεν η φάση της εγκυμοσύνης στην οποίαν θα εμαθθαίναμεν το φύλον των διδύμων, ότι εν είχα ξεκάθαρην άποψην για το τι επροτιμούσα. Αφενός άρεσκεν μου η ιδέα τουλάχιστον το έναν να εν γιος, ή να εν τζιαι τα θκιό γιούες, αλλά σε καμμιάν περίπτωσην εν ήθελα να εν τζιαι τα θκιό μωρά κόρες. Εν υπήρχεν τότε ξεκάθαρος λόγος για τούτην την "τάσην", εκτός ίσως που το ενδεχόμενον να βρεθώ με τρεις γυναίκες μέσα στο σπίτι, κάτι ιδιαιτέρως τρομακτικόν, σκεφτόμενος ότι μιαν την είχα ως τότε τζιαι δύσκολα "εκουμάνταρα", πως θα τα έφερνα βόλταν με τρεις;

Ξέρω, ξέρω, τα μωρά να εν καλά τζιαι ότι θέλουν ας ένει, που λαλεί τζιαι το στερεότυπον, αλλά όταν εκατάλαβα ότι θα εγίνουμουν παπάς, τζιαι ότι εν είχα ιδέαν για το πως θα τα καταφέρω (εξακολουθώ να μεν έχω ιδέαν by the way), ήταν παρήγορον να υπάρχει έναν "ισοζύγιον φύλων" μέσα στο σπίτιν.

Τελικά, ήρταν θκιό κοπέλια, τζιαι ήμουν μια χαρά ευχαριστημένος, αν τζιαι ξέροντας ήδη ότι να περάσω βρεφικήν τζιαι νηπιακήν ηλικίαν ξανά ούτε κατά διάνοιαν, εδιερωτούμουν πώς θα ήταν αν έρκετουν τζιαι έναν κοράσιν στο πακέτον. Σήμερα, ευτυχώς εν έχω έτσι θέματα. Εν είμαι εγώ για κόρες μάνα μου. 

Διότι καλάν ως τα εννιά-δέκα τους θα εν "δικές σου" πατερούλη, θα είσαι ο θεός τους, τα "ξένα" αγόρια εννά είναι μακαρόνια, στο σχολείον εννά εν προκομμένες τζιαι τα δωμάτια τους συγυρισμένα, μια φοράν θα πρέπει να τες φωνάξεις να έρτουν έσσω, τζιαι θα έρκουνται σχετικά καθαρές τζιαι οϊ μέσ'την πίχλαν. Τζιαι μετά, ως έφηβες τζιαι ενήλικες, πάντα θα είσαι η προτίμηση τους που την κακομάζαλην την αντίζηλον τη μάναν τους. 

Αλλά έλα που μιαν ημέραν, την οποίαν θα τρέμεις χρόνια πριν έρτει, θα χτυπήσει η εξώπορτα τζιαι αννοίοντας θα έβρεις μπροστά σου έναν μαντράχαλον, ο οποίος θα έshιει καταφτάσει για να πάρει την πριγκίπισσαν "έξω". Τζιαι γυρίζοντας θα δεις την "πριγκίπισσαν" μέσα στα "στολίθκια"τζιαι τα "προκλητικά" της να σκάζει τζιείνον το χαμόγελον που ενόμζες ότι εν μόνον για τον παπάκην, τζιαι θα καταλάβεις τι θα ακολουθήσει, διότι είσαι τζιαι συ "άδρωπος" τζιαι ξέρεις τι συμβαίνει μέσα στο μυαλόν (τζιαι τα υπόλοιπα όργανα του σώματος) τζιείνου του μαντράχαλου. 

Θωρώντας δε τες σύγχρονες κοράκλες, το πως κυκλοφορούν τζιαι το πως συμπεριφέρονται, πρέπει να εκφράσω τες μεγάλες μου ευχαριστίες σε ότι νόμους πιθανοτήτων με εκάμαν τζύρην κοπελιών τζιαι οϊ κοπελούδων. Ευκολύνει την κατάσταση μου ρε παιδί μου. Φυσικά τα κοπέλια έχουν άλλα τράβαλα αλλά νομίζω εννά τα κουμαντάρω, γιατί πάλε μπορώ να αθθυμηθώ κάποια που τα χούγια τους, όσον να'ναι είμαστεν της ίδιας ψυχοσύνθεσης. Μπορεί τζιόλις ως έφηβοι, να με βάλουν μεσ'τη μέσην τζιαι να μου διούν που πάνω, μπορεί να έχουν τη μάναν του θεάν τζιαι μέναν μόνον για καμμιάν μάππαν, αλλά κανένας ξένος μαντράχαλος έθθα χτυπήσει την πόρταν μου γυρεύκοντας "πριγκίπισσες". Αντίθετα, κάποιοι άλλοι εννά αντικρίσουν τους δικούς μου μαντράχαλους, τζιαι ας κάμουν καλά.

Εννά μου πεις, "τζιαι αν εν gay τα κοπέλια;" Κανέναν πρόβλημαν. Δεν είμαι gay, δεν ξέρω καν τι περνά που το μυαλόν τους, ας κάμουν ότι γουστάρουν, εν πρόκειται να κάμνω νοσηρές εικόνες με το μυαλό μου όπως με τες κόρες. Διότι αγαπητές, αν μεν το ξέρετε, εμείς οι "αδρώποι" έχουμεν έναν μεγάλον κουσούριν: θεωρούμεν, έστω τζιαι "υποσυνείδητα", ουσιαστικά ούλλες τες γυναίκες ως πόρνες. Εκτός που τέσσερις: τη γυναίκα μας, την μάνα μας, την αδερφή μας τζιαι την κόρην μας. Το ότι τούτη η λογική εν "οξύμωρον" τζιαι το ότι ζούμεν στο 2015, με τόσες γνώσεις για την σεξουαλικότηταν των φύλων, τζιαι τόσην χειραφέτησην σε πολλά επίπεδα, δυστυχώς ή ευτυχώς εν καθιστά τούτην την ψυχολογίαν των αρσενικών παρωχημένην. Ζει τζιαι βασιλεύει τζιαι εν η αιτία τόσων τζιαι τόσων κλασσικών συγκρούσεων. Εν πολλά "σφηνωμένη" μέσα στα γονίδια μας προφανώς για να ξεριζωθεί που το περιβάλλον. Τζιαι όποιος τζιύρης με κοράκλες σας πει ότι εν τραβά ζόριν τούτου του είδους, λαλεί σας ψέματα.

Ώσπου να μεν ταξινομούμεν τες γυναίκες βάσει συσχέτισης, stay cool and keep rocking!