Αργιλλεδάκια

 

Είχα γράψει παλιά για τα τσιγάρα τζ̆αι την σχέσην μου με το κάπνισμαν, αλλά εν μπορώ να εντοπίσω την εν λόγω ανάρτησην, πράγμαν οϊ ιδιαίτερα κακόν τζ̆αι μόνον ελαφρώς ανησυχητικόν. Εν ολίγοις είχα εξιστορήσει την σχέσην μου με το κλασικόν τσιγάρον τζ̆αι το πως ενώ είμαι διαχρονικός social smoker, ελληνιστί "περιστασιακός καπνιστής", ουδέποτε, ευτυχώς, εκατάληξα συστηματικός. 

Όσοι έχουν δοκιμάσει το τσιγάρον έχουν ιδίαν άποψην για τα διάφορα αρνητικά του. Αρχίζοντας που τα θέματα υγείας, αφού εν αποδεδειγμένα καρκινογόνα, παράλληλα με τον εθισμόν στην νικοτίνην που προκαλούν. Πιο ανώδυνα αλλά εξόχως ενοχλητικά αϊπια της υπόθεσης εν η άσ̆ιημη μυρωθκιά στην αναπνοήν, τα ρούχα τζ̆αι τα μαλλιά, η ανάγκη να κουβαλάς αναπτήρες ή σπίρτα, με τον συνεπαγόμενον κίνδυνον ανάφλεξης του εαυτού σου τζ̆αι του περιβάλλοντος χώρου, η γερημία της στάχτης τζ̆αι οι γόπες, τα υπολείμμματα δηλαδή που αφορούν ουσιαστικά το φίλτρον, που αποτελούν συχνήν ρύπανσην πανταχόθεν.

Με την Αγάπην γουστάρουμεν πάραυτα να "φουμάρουμεν", είτε παρεϊτσαν οι θκυό μας μετά καφέ ή άλλων ποτών, είτε σε εξόδους με φίλους. Το κίνητρον διαχρονικά υπήρξεν το εφφέ τζ̆αι το ποσκόλιον του καπνού, τζ̆αι η επίδραση της νικοτίνης, που φέρνει κάπως προς την ζάλην που προκαλεί τζ̆αι το αλκοόλ. Ουδέποτε όμως μου έκατσεν προσωπικά η βρώμα στα δάκτυλα μετά, ή η αίσθηση της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς.

Πρόσφατα ανακάλυψα, ουχί την τασ̆ιηνόπιτταν, αλλά τα λεγόμενα "ηλεκτρονικά τσιγάρα", ή vape cigarettes όπως τα λαλούν στα αγγλικά χωρκά. Υπάρχουν επαναφορτιζόμενα με αναλώσιμες καψούλες ή μιας χρήσης τζ̆αι η βασική αρχή λειτουργίας τους εν η εξάτμιση, μέσω της θερμότητας που παράγει μια ενσωματωμένη παταρία, ενός υγρού που αποτελείται που κάποπια χημικά, στα οποία περιέχεται ή όχι νικοτίνη. Τζ̆αι που τον τζ̆αιρόν που τα εδοκίμασα, έχω κόψει πλήρως τα συμβατικά τσιγάρα.

Τα "αργιλλεδάκια", όπως τα επερίγραψεν μια καλαμαρού σε έναν περίπτερον που το οποίον εψούμνισα, τζ̆αι ήταν όντως εύστοχη περιγραφή, αφού μοιάζουν στην αίσθησην με τον ναργιλέν, έχουν μιαν σειράν που ξεκάθαρα πλειονεκτήματα, σε σχέσην με τα κλασικά τσιγάρα:

1) Εν περιέχουν πίσσα, όπως το χαρτίν στα κλασικά τσιγάρα, η οποία εν καρκινογόνα τζ̆αι προκαλεί βήχαν.

2) Εν χαμηλά σε περιεκτικότηταν νικοτίνης, ενώ κάποια διατείνονται ότι εν περιέχουν καθόλου. Τούτον συχνά αμφισβητείται, από ότι είδα στο internet, αλλά προσωπικά επειδή πάντα νιώθω άμεσα την επίδρασην της, μπορώ να πω ότι όσα γράφουν "νικοτίνη μηδέν" εν μου προκαλούν καθόλου που την χαρακτηριστικήν ζάλην της.

3) Εν βρωμούν, αντίθετα έχουν ευχάριστα αρώματα, τα οποία εν αμελητέας επίδρασης, ακόμα τζ̆αι σε κλειστούς χώρους

4) Εν χρειάζεται αναπτήρας, αφού ενεργοποιούνται με την εισπνοήν, ενώ εν έχουν κίνδυνον κάποιας ανάφλεξης, άρα εύκολα μπορεί κάποιους να τα κρατά πάνω του τζ̆αι να τα ανασύρει όποτε θέλει να φουμάρει

5) Εν έχουν τον μπελάν τζ̆αι την γερημίαν της στάχτης

6) Το κόστος τους εν αντίστοιχον, αν όϊ χαμηλότερον

Στον αντίποδαν, το πιο μεγάλον τους μείον εν το σχετικά νέον της παρουσίας τους, άρα η απουσία μακροπρόθεμων μελετών για τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκαλούν, όπως η επίδραση των χημικών που περιέχουν ή της εισπνοής του ατμού στους πνεύμονες, ασχέτως αν δεν περιέχει πλέον πίσσαν τζ̆αι νικοτίνην. Εν ξέρω επίσης ποια εν η βέλτιστη στάση για την ανακύκλωσην τους, αν τζ̆αι η παρουσία παταρίας μάλλον υποδεικνύει ότι πρέπει να διαχωρίζεται κάπως που το υπόλοιπον υλικόν, τζ̆αι να πηαίννει στους κάδους παταριών. Υπάρχουν βίντεο στο youtube που δείχνουν πως μπορούν να ξηλωθούν πριν πετάξετε το κάθε τμήμαν στον σωστόν κάδον για ανακύκλωση.

Ούτως ή άλλως εν συστήνω σε κανέναν να υιοθετήσει τούτην την ομολογουμένως κακήν συνήθειαν αν έσ̆ιει καταφέρει να μείνει μακριά της. Αλλά για όσους εν ήδη "χαρμάνια" τζ̆αι υποφέρουν που τα προβλήματα που επιφέρει το κλασικόν τσιγάρον, νομίζω αποτελούν μιαν σημαντικήν βελτίωσην. Μια δοκιμή θα σας πείσει, ενώ πολλοί συστηματικοί καπνιστές που εκάμαν την μετάβασην εν πολλά ευχαριστημένοι, κυρίως που την άνεσην χρήσης που προσφέρουν αλλά τζ̆αι την απαλλαγήν τους που τον λεγόμενον "τσιγαρόβηχχαν".

Ώσπου να μείνουμεν χαρμάνια,  όπως τα αλάνια στο σχετικόν χασίσ̆ιάρικον ρεμπέτικον, stay cool and keep rocking!

Ακατάλληλο για ανηλίκους...

...ή κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (ενήλικες), περίπου το ίδιον είναι. Τζιαι βασικά αναφερούμαστεν σε πράματα/ καταστάσεις που αφορούν σε (1) σεξ, (2) βία (3) "απαγορευμένες" ουσίες (4) τζόγο.

Εδιερωτηθήκετε ποττέ πως ορίζει κάποιος έναν "προϊόν" ή "υπηρεσίαν" ως "ακατάλληλον για ανηλίκους"; Εγώ αθθυμούμαι είχα τούτην την απορίαν για θκιό πράματα: τες κασέττες με τες πολεμικές ταινίες/ καράτε (που εγράφαν πάνω πάντα τζιείνον το κόchινον "18") τζιαι τες τσόντες κατά κύριο λόγο τζιαι τα πορνοπεριοδικά κατά δεύτερον. Πρέπει να είδα εκατοντάδες βίαιες ταινίες με σήμανσην "18" στες "τρυφερές" ηλικίες των 8-10-12 χρονών, τζιαι στες παραπάνω εδιερωτούμουν τι το ακατάλληλον είχαν δει τζιείνοι που τες εθεωρήσαν "ακατάλληλες". Στο κομμάτιν το σεξουαλικόν άρκησα λλίον παραπάνω. Πρέπει να ήμουν πρώτην ή δευτέραν του γυμνασίου όταν εππέσαν στα shέρκα μου τα πρώτα σεξοκόμιξ, τζιαι ακόμα τζιαι για την εποχήν μου έμαθα μετά ότι ήμουν πολλά πίσω. Κάποιοι κολλητοί τζιαι συμμαθητές είχαν δει τες πρώτες τους τσόντες (βίντεο δηλαδή με κανονικόν πορνό με πολλά "Χ" πάνω τους) που το δημοτικόν. Εγώ για να δω full hardcore τσόνταν με ούλλα τα παρελκόμενα πρέπει να έφτασα την τρίτη γυμνασίου. Εν τζιαι είshιεν ακόμα ίντερνετ τότε κοπέλλες τζιαι κοπέλια όπως σήμερα να γράφεις "porn" στο google τζιαι να σου κατεβάζει ότι φανταστείς. Τότε είτε εκαλόπιαννες τον τύπο στο videoclub είτε εγύρευκες που κανέναν συνομήλικο σου που είshεν κάπως πρόσβασην σε έτσι "αγαθά".

Εντάξει, αθθυμούμαι ακόμα την ζωηρήν εντύπωσην που μου έκαμεν όταν είδα μια κορούδαν τίτσιρην στο "Σκάνδαλο" (κλασσικόν πορνοπεριοδικόν της περιόδου), διότι εν ήξερα ότι στην περιοχήν του αιδοίου εν τριχωτές οι κοπέλλες (μιλούμεν για τα 80's, οι κορούδες τότε είχαν "θαμνάκιν" τζιεικάτω) αλλά πέραν τούτου ουδέν, ούτε όταν είδα για πρώτη φοράν τσόνταν με επείραξεν σε κάτι που έβλεπα την "γενετήσιαν" πράξην τζιαι ούλλα τα είδη του foreplay, ούτε λεσβιακό σεξ, ούτε πρωκτικό σεξ, ούτε καν διάφορα "φετίχ" που ομολογουμένως ήταν "ακραία". Ομολογώ ότι όταν έππεσεν στα shέρκα μου μια με gay άντρες έκλεισα την πάραυτα "σκανδαλισμένος" αλλά τζείνον οφείλετουν καθαρά στον τότε συντηρητισμόν μου τζιαι τες straight προτιμήσεις μου, ούτε τραύμαν μου άφησεν ούτε ήταν κάτι που εν ήξερα, ότι δηλαδή κάποιοι άντρες γουστάρουν ομοφυλοφυλικόν σεξ. Μιλούμεν πάντα για 14χρονον Κυπρέον, ελληνορθόδοξον, που έκαμνεν τον σταυρόν του κάθε νύχταν πριν ππέσει. Που ήταν άριστος στο σχολείον τζιαι, όπως ελαλούσαν οι "Αμάν", "καλό παιδί"! Είshιεν παρέες μου συνομήλικους που μου εδιηγούνταν ήνταλως εβρίσκουνταν παρέαν σε σπίθκια τζιαι εμαλακίζουνταν ομαδικώς με τσόντες, χωρίς να αντρέπουνται. Εν θέλω καν να φανταστώ τι κάμνουν οι μιτσιοί σήμερα, με βάσην ακριβώς το τι εκάμναμεν εμείς πριν 25-30 χρόνια. Ορισμένοι δε που τους συμμαθητές μου αξιοποιούσαν το "porn stash" του τζυρού τους, το οποίον ενίοτε ήταν πολλά "πλούσιον". Αλλά τούτα ούλλα ήταν κατά τα άλλα, "ακατάλληλα για ανηλίκους". Έθθα ξεχάσω τη μάμμα μου, όταν ανακάλυψεν, σε ένα που τα συρτάρκα μου, μιαν κασέτταν (VHS, εν είshιεν ακόμα CD τότε - μα πόσον χρονών είμαι σιόρ;) με κάτι γυμνόστηθες στο εξώφυλλον τζιαι εγύρισεν σχετικά αμήχανα τζιαι είπεν μου: "Έννεν καλά να θωρείτε έτσι πράματα, εξάπτουν τη φαντασίαν σας"...

Όσον δε αφορά τες "απαγορευμένες ουσίες", δηλαδή το αλκοόλ τζιαι το τσιγάρον κατά κύριον λόγον τζιαι τα ναρκωτικά κατά δεύτερον, εγώ έπινα τζιαι με το νόμον (με έγκρισην του παπά μου) μπυρούες τζιαι κρασούϊν που τα 10-12 μου. Φυσικά έπινα μόνον κανένα ποτήρι στο τραπέζι με το φαϊν, αλλά ποττέ εν με ετράβησεν να πίνω για χάρην του ποτού, τζιαι είχα το που νωρίς απομυθοποιημένον, ότι έννεν καμμιά μαγκιά να πίνεις ποτόν. Όταν δε αρχίσαμεν να φκαίνουμεν στην δευτέραν-τρίτην γυμνασίου (είπαμεν, ήμουν πίσω σε κάποια θέματα, "σπάσμαν" γαρ), εδιούσαμεν των κοκτέιλ τζιαι άφταν (η μόδα που ήρτεν ξανά με τα κοκτέϊλ εν μηδέν στην ποικιλίαν ποτών τζιαι σφηνακιών που μας εσερβίραν στα μπαρ τότε). Τζιαι όμως εν επήαμεν ποττέ μεθυσμένοι σπίτιν. Εκάμναμεν την τρίτην γυμνασίου τζιαι το λύκειον τζιαι κανένα μάλπορο στες εξόδους αλλά ελάχιστοι εξεκινήσαν να καπνίζουν πριν το στρατόν. Τα δε ναρκωτικά ήταν άγνωστα σχετικά για μας, με ελάχιστα κρούσματα, τουλάχιστον εξ'όσον γνωρίζω εγώ. Το ίδιον τζιαι ο τζόγος. Όσοι που μας εγουστάραν επαίζαν διάφορα κουμαρτζίδικα παιχνίθκια χωρίς να ιδρώνει το αυτίν κανενός, αν τζιαι τότε τα τυχερά παιχνίθκια τύπου τζόκερ τζιαι στοίχημα ήταν λλιόττερα. 

"Ήντα μας τα σούρνεις τούτα ούλλα" εννά διερωτηθεί κάποιος. Η απορία μου, παρά το ότι είμαι πλέον 41 χρονών, είναι τι τζιαι με ποια κριτήρια ορίζεται σήμερα ως "ακατάλληλον για ανηλίκους", ειδικά όταν στην εποχήν του διαδικτύου τα πάντα εν έναν "κλικ" μακριά πλέον. Εν προφανές ότι για κάθε άθρωπον η ηλικία στην οποίαν μπορεί περάσει κάποιες εμπειρίες "ανώδυνα" διαφέρει, διότι εν πολλά σημαντικός ο χαρακτήρας τζιαι τα βιώματα που κουβαλά. Μεν ξεχνούμεν ότι θκιό γενιές πριν οι κοπέλλες στα 12-14 τους μπορεί να είχαν μωρά ήδη. Άρα που έφηβες ήδη είχαν κάμει σεξ τζιαι είχαν αναλάβει ευθύνες οικογένειας. Οϊ να μεν τους επιτρέπεις να δουν τσόντες ή να πιουν αλκοόλ. Οι δε άντρες εκαπνίζαν τζιαι επίναν αβέρτα που την εφηβείαν αφού εφκαίναν τζιαι στη δουλειάν αρκετά νωρίς. Η ηλικία δηλαδή παίζει να εν παντελώς άσχετη με την "καταλληλότηταν" των "εμπειριών". Εν σαφώς πιο περιβαλλοντικοί οι λόγοι τζιαι οι τάσεις πίσω που το φαινόμενον τούτον.

Οι μιτσιοί σήμερα θεωρώ ότι εν πιο "προχώ" που μας, οι οποίοι εμείς ποσώς εσυμμορφωνούμαστεν με τες τότε υποδείξεις περί ακαταλληλότητας του τάδε ή του δείνα "θεάματος" ή "προϊόντος". Άρα τούτες ούλλες οι απαγορεύσεις τζιαι οι ακαταλληλότητες εν τηρούνται σήμερα όπως εν ετηρούνταν ποττέ επί της ουσίας. Ενδεχομένως μάλιστα, η απαγόρευση τζιαι η αναγόρευση οποιουδήποτε πράματος σε "ακατάλληλον για ανηλίκους" το μόνον που ενδεχομένως να πετυχαίνει είναι ακριβώς να κάμει την "παρανομίαν" ελκυστικότερην.

Ώσπου να λυθεί η απορία μου, stay cool and keep rocking!