Follow by Email

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Ψυχραιμία...

Εν αρκετά ενδιαφέρον να ετυμολογείς τες λέξεις που χρησιμοποιείς. "Ψυχρ-αιμία", δηλαδή "με κρύον αίμαν", εννοώντας τελικά την κατάστασην του σώματος τζιαι του πνεύματος όπου ελέγχεις εσύ την κατάστασην τζιαι οϊ οι ορμόνες που εκκρίνονται μέσα στο αίμα σου τζιαι - ενίοτε- φκάλλουν σε "εκτός εαυτού" (άλλη μια ενδιαφέρουσα έκφραση).
Έχω ένα θέμαν με την ψυχραιμίαν, ειδικά όταν αφορά το κυπριακόν. Ξέρετε, όσοι ασχολείστε με το ρημάδιν το πρόβλημαν, ότι εττουμπάραν τα (πάλε) οι ηγέτες στας Ελβετίας τζιαι δακάτω έχουμεν το γνωστόν σκηνικόν όπου κάποιοι ελυπηθήκαν, κάποιοι εθυμώσαν τζιαι κάποιοι εχαρήκαν. Τζιαι όταν έshιεις τούτην την απόκλισην συναισθημάτων ανάμεσα σε συμπατριώτες, που κάθε μέρα νταραβερίζουνται με τον έναν ή τον άλλον τρόπον, η επίτευξη "ψυχραιμίας" εν δύσκολη.
Θεωρώ όσους μπορούν να συζητούν "ψύχραιμα", ανεξαρτήτως συνθηκών, συνομιλητή τζια θέματος, πολλά προνομιούχους τζιαι αξιοθαύμαστους. Ειδικά όταν η συζήτηση γίνεται δια ζώσης, όπου εν υπάρχει πολλύς χρόνος αντίδρασης στα διάφορα ερεθίσματα, ούτε ευχέρεια να ανατρέξεις σε πηγές για να ενισχύσεις τη θέση σου. 
Προσωπικά είμαι πολλά "λλίος" στο δια ζώσης. Μόλις με "συγχίσει" κάτι ή κάποιος, γεμώννω αδρεναλίνην που πάνω ως κάτω. Αρκέφκω να τρέμω τζιαι γω τζιαι η φωνή μου, τζιαι η καθαρότητα της σκέψης μου πάει περίπατον. Αν δε ο συνομιλητής μου εν που τζείνα τα "ψυχρόαιμα" πλάσματα που τίποτε εν φαίνεται ικανόν να τα συγχίσει, η "μάχη" εν χαμένη που shέριν. Οπότε, έτσι τζιαι για να είμαι ειλικρνής, για δύσκολα θέματα, όπως το κυπριακόν, προτιμώ τα debate εξ αποστάσεως. Εν καλλίττερα τζιαι για μέναν, τζιαι για το συνομιλητή μου νομίζω.
Τέσπα, εγώ ανήκω σε τζείνους που αρχικά απογοητευτήκαν που το ναυάγιον, τζιαι στη συνέχεια αρκέψαν να νευριάζουν, τόσον που την κλασσικήν ρητορικήν της "ηγεσίας", που έβαλεν μπρος την κασέτταν του "blame game" όσον τζιαι που την έκδηλην ανακούφισην τζιαι χαράν (όπως της πουτάνας που θέλει να χωστεί αλλά εν μπορεί) των πάσης φύσεως αρνητών του υπό συζήτησην πλαισίου. Τζιαι δυστυχώς για μέναν, τούτον εφκήκεν τζιαι σε συζητήσεις, οι οποίες τουλάχιστον ήταν εκ του μακρόθεν, στο facebook.  Σκοπεύω δε να αποφύγω όπως ο θκιάολος το λιβάνιν δια ζώσης συζητήσεις για το κυπριακόν, τουλάχιστον για το επόμενον χρονικόν διάστημαν ώσπου να αρκέψει να φαίνεται τι εσυνέβηκεν στην Ελβετίαν τζιαι ποιες οι συνέπειες του. Πραγματικά, ορισμένα πράματα πρέπει να έshιεις το νουν τζιαι το γνώθι σ'αυτόν για να συνειδητοποιήσεις ότι εν μπορείς να τα αλλάξεις, τζιαι ότι δεν κερδίζεις καν που την προσπάθειαν. Πόσα αφκά να σπάσεις, ο τοίχος εν τοίχος.
Ώσπου να μάθω να κρατώ το αίμα μου κρύον όταν θέλω, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Πρόθεση, αποτέλεσμαν τζιαι ο "δρόμος προς την κόλαση"


Ωραίον τζιαι κάπως "δυσκολάκιν" το θέμα μας σήμερον. Η αφορμή ήταν μια πρόσφατη συζήτηση μου με μιαν συνεργάτιδαν, στην οποίαν εβρεθήκαμεν να διαφωνούμεν επί της σημασίας των προθέσεων πίσω που μιαν πράξην ή συμπεριφοράν τζιαι της σημασίας των αποτελεσμάτων της πράξης/ συμπεριφοράς προς το ίδιον το άτομον ή τζιαι το περιβάλλον του. Εγώ υποστήριξα ότι πιο μεγάλη σημασίαν που τα θκιό (πρόθεση έναντι αποτελέσματος) έshιει σχεδόν πάντα το αποτέλεσμαν τζιαι η συνομιλήτρια μου ουσιαστικά εδιατείνετουν ότι το αποτέλεσμαν εν μηδέν μπροστά στην πρόθεσην.
Ο τίτλος της ανάρτησης βασίζεται σε έναν γνωμικόν, γνωστόν κυρίως μέσα που ξένες ταινίες ή τραούθκια: "The road to hell is paved with good intentions" που μεταφράζεται στο: "Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις". Ήταν έναν που τα επιχειρήματα που επαρέθεσα της κοπέλας για να υποστηρίξω τη θέση μου. Τελικά εν εκαταλήξαμεν κάπου διότι εδιακόψαν μας αλλά εγώ διατηρώ τη θέση μου ότι, χωρίς να θεωρώ τες προθέσεις ασήμαντες, έχουν πάντα τη σημασίαν τους, είναι το αποτέλεσμαν των επιλογών μας που μετρά πρώτιστα.
Η ίδια η φράση που ανέφερα αποδίδεται σε κάποιον 'Αγιον Βερνάρδον του Κλερβώ (Saint Bernard of Clairvaux) που κάπου στα 1150 μ.Χ. είπεν ότι "...L'enfer est plein de bonnes volontés ou désirs" (hell is full of good wishes or desires - η κόλαση είναι γεμάτη από καλές ευχές ή επιθυμίες"), ενώ υπάρχει τζιαι έναν άλλο ρητό στην Αινειάδαν του Βιργίλιου που λαλεί περίπου ότι "...η κατάβαση στην κόλαση είναι εύκολη".
Στην φράσην αποδίδονται (λαλεί η Wikipedia) θκιό-τρία νοήματα, τα οποία ταιρκάζουν αρκετά με το πως την ερμηνεύκω εγώ. Οι ερμηνείες είναι οι εξής:
1) Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν καλές προθέσεις αλλά δεν προχωρούν στις αντίστοιχες πράξεις/ επιλογές για διάφορους λόγους. Έτσι οι καλές τους προθέσεις καθίστανται ανούσιες. Για να έχουν δηλαδή ουσίαν οι καλές προθέσεις, πρέπει να ακολουθούνται τζιαι που αντίστοιχα καλές πράξεις.
2) Πολλές φορές, κακές πράξεις καλύπτονται από ένα μανδύα καλών προθέσεων.
3) Πολλές φορές, παρά τις καλές μας προθέσεις, οι επιλογές/ πράξεις μας έχουν απροσδόκητα αρνητικά αποτελέσματα.
Βασικά, όποιαν τζιαι που τες τρεις ερμηνείες να πιάσεις, εγώ προσωπικά βλέπω έναν συμπέρασμαν: το αποτέλεσμαν των επιλογών μας είναι σχεδόν πάντα πιο σημαντικόν που τες προθέσεις που μας ωθήσαν να κάμουμεν τες εν λόγω επιλογές.
Στην wikipedia βάλλει το παράδειγμαν της ανεξέλεγκτης εισαγωγής ζώων ή φυτών σε "ξένα περιβάλλοντα", οι οποίες συνήθως έγιναν με σαφώς καλές προθέσεις (π.χ. η ακακία εχρησιμοποιήθηκεν για αναδασώσεις λόγω της αντοχής της στις πυρκαγιές τζιαι τις ξηρικές συνθήκες αλλά αποδείκτηκεν καταστροφέας της τοπικής χλωρίδας ή τα κουνέλια που επήραν οι έποικοι στην Αυστραλίαν εν είχαν φυσικόν τοπικόν εχθρόν με αποτέλεσμαν να εξελικτούν σε μάστιγαν κλπ.).
Εγώ έχω έναν πρόσφατον, τοπικόν παράδειγμαν. Το ΚΚΕ πρόσφατα έφκαλεν ανακοίνωσην εναντίον της εν εξελίξει διαδικασίας για επίτευξην συμφωνίας με βάσην το μοντέλον της ΔΔΟ, αναπτύσσοντας κάποια επιχειρήματα με προέλευσην την δικήν τους ιδεολογίαν τζιαι μετάφρασην των σχετικών καταστάσεων εντός τζιαι εκτός της Κύπρου. Είμαι σίουρος, για δικούς μου λόγους, ότι το ΚΚΕ έshιει τες καλλίττερες των προθέσεων για τον λαόν της Κύπρου τζιαι με βάσην τζιείνες έκαμεν την εν λόγω ανακοίνωσην, σε μιαν αρκετά σημαντικήν χρονικήν συγκυρίαν των διαπραγματεύσεων. Όμως, παρά την διαφορετικήν της αφετηρίαν, η θέση του ΚΚΕ συμπίπτει με την θέσην κάποιων άλλων πολιτικών χώρων, ανάμεσα στους οποίους είναι τζιαι το ΕΛΑΜ, το οποίον οι ίδιοι θα υποστηρίξουν ότι, ως φασιστικόν κόμμαν, είναι ο πιο μεγάλος τους εχθρός. Η δε δήλωση του ΚΚΕ έπαιξεν πρωτοσέλιδον στα έντυπα του λεγόμενου "απορριπτικού μετώπου", σε μιαν σαφήν προσπάθειαν υπόσκαψης των θέσεων του εν Κύπρω ομοϊδεάτη του ΚΚΕ, δηλαδή του ΑΚΕΛ, το οποίον σαφώς στηρίζει το πλαίσιον της συμφωνίας. Αν αύριον μια μερίδα Κυπρίων ψηφίσει αρνητικά επηρεασμένον που την ανακοίνωσην του ΚΚΕ, τότε το αποτέλεσμαν της επιλογής του θα είναι αρνητικόν, ανεξαρτήτως των προθέσεων του. Στο σημείον τούτον φαίνεται τζιαι μια άλλη "δυσκολία" του όλου θέματος. Εγώ ας πούμεν, λόγω της θέσης μου έναντι της ΔΔΟ, θεωρώ αρνητικήν τη συνέπειαν της στάσης του ΚΚΕ. Ένας αρνητής του πλαισίου θα την θεωρήσει θετικήν, τζιαι τούτη η αντίφαση μπορεί να υπάρχει ουσιαστικά παντού: κάτι θετικόν για κάποιους να είναι αρνητικόν για άλλους κ.ο.κ.
Είμαι σίουρος ότι αν ψάξετε θα εύρετε παραδείγματα όπου οι προθέσεις ενδεχομένως να βαρέσουν αρκετά, ίσως τζιαι όσον το αποτέλεσμαν μιας επιλογής, Π.χ. ο φόνος εξ αμελείας ή σε αυτοάμυναν, παρά το ότι ως αποτέλεσμαν εν ο ίδιος με τον φόνον εκ προμελέτης, δεν θα έshιει την ίδιαν αντιμετώπισην, καθαρά κρίνοντας την διαφορετικότηταν των προθέσεων του κατηγορούμενου. 
Πάραυτα, όσον τζιαι να ψάξετε, στον μέσον όρον των περιπτώσεων, τζιαι παρά την σημασίαν που ενδεχομένως να πάρουν, ηθικά ή άλλωσπως, οι προθέσεις δεν μπορούν να φτάσουν τη σημασίαν του αποτελέσματος των επιλογών μας. Γι'αυτόν εν σοφόν, πριν αποφασίσετε για κάτι, να ζυγίζετε τες επιδράσεις της επιλογής σας, σε εσάς τζιαι το περιβάλλον σας, γιατί μετά το αγαθόν των προθέσεων σας δεν θα είναι αρκετόν για να αντισταθμίσει τη ενδεχόμενην ζημιάν της. Που την άλλην, η παντελής απραξία υπό τον φόβον ότι οι επιλογές μας μπορεί να καταστούν βλαβερές για εμάς ή άλλους πιθανότατα να εν shιειρόττερη σε μακροπρόθεσμον ορίζονταν παρά η ανάληψη της ευθύνης επιλογών που τελικά υλοποιούνται.
Ώσπου να κάμνουμεν επιλογές με καλές προθέσεις τζιαι με αντιστοίχως θετικά αποτελέσματα, stay cool and keep rocking!

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Η πλειοψηφία των ηλιθίων

Πάσιν αρκετά χρόνια που άρκεψα την σειράν "μύθου" (fantasy αγγλιστί) του Steven Erikson, υπό το γενικόν τίτλον "The Malazan Book of the Fallen". Είμαι στο 9ον τζιαι ως το τέλος του χρόνου υπολογίζω να έχω τελειώσει τζιαι το 10ον. Εν ξέρω πόσοι που σας θκιαβάζετε έτσι πράματα, δηλαδή το συγκεκριμένον είδος που ουσιαστικά προέρχεται που τον J.R.R. Tolkien τζιαι τον "Άρχονταν των δαχτυλιδιών" του, αλλά ορισμένοι συγγραφείς, όπως ο Erikson, έχουν πάρει το είδος σε άλλα επίπεδα. Η συγκεκριμένη σειρά θεωρώ ότι εν η καλλίτερη που έχω θκιαβάσει ως σήμερα, τζιαι έχω θκιαβάσει πολλούς διαφορετικούς συγγραφείς. Ατού της οι απίστευτα δυνατοί χαρακτήρες, η δαιδαλώδης τζιαι πολυδιάστατη πλοκή τζιαι οι συνεχείς ανατροπές, που σε κρατούν δέσμιον ως την τελευταίαν λέξην. Προσθέστε τζιαι άφθονον, καυστικό χιούμορ τζιαι ο εθισμός εν εξασφαλισμένος.
Πολλοί που τους ήρωες του Erikson συχνά πυκνά εκδηλώνουν φιλοσοφικές απόψεις, είτε μέσα που συνομιλίες είτε μέσα που "ρεμβασμούς", τζιαι εν πάμπολλες οι φορές που εντυπωσιάστηκα με το πόσον επιτυχημένα μεταφέρονται στοιχεία της ανθρώπινης πραγματικότητας τζιαι καθημερινότητας σε τούτα τα αποσπάσματα/ διαλείμματα που την εξέλιξην της κύριας πλοκής. Έshιει δε πολλύν τζιαιρόν που θέλω να καταγράψω έστω έναν που τούτα στο blog, for posterity που λεν τζιαι στα αγγλικά χωρκά. Ιδού έναν τέθκοιον (μεταφρασμένον), που εθκιάβασα σήμερα το πρωίν, τζιαι για άλλη μια φοράν εντρύφησεν σε διαχρονικά φαινόμενα της ανθρώπινης κοινωνίας:

"Υπήρχαν υπερβολικά πολλοί μηχανισμοί στην κοινωνία, σχεδιασμένοι για να κρύψουν και, ουσιαστικά, να χαϊδέψουν τις μυριάδες ηλιθίων, ειδικά αφού οι ηλίθιοι είναι γενικά  η πλειοψηφία. Επιπρόσθετα με αυτούς τους μηχανισμούς, κάποιος μπορούσε να εντοπίσει διάφορες παγίδες και ενέδρες, όλες σχεδιασμένες με στόχο τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των έξυπνων ανθρώπων. Εξάλλου, κανένα επιχείρημα, ανεξαρτήτως της ευφυίας του, δεν μπορεί να νικήσει ένα μαχαίρι στα αχαμνά. Ή το τσεκούρι του δημίου. Και η δίψα για αίμα ενός όχλου ήταν πάντα δυνατότερη από μια μοναχική, λογική φωνή.
Ο αληθινός κίνδυνος, κατά τον Yedan Derryg, βρισκόταν στους κρυμμένους εξαπατητές - εκείνους δηλαδή που μπορούσαν να υποδυθούν τους ηλίθιους ενώ διέθεταν ένα είδος ευστροφίας που, παρά τον περιορισμό της στην άμεση ικανοποίηση της θέσης τους, αποδεικνυόταν μια άριστη ικανότητα εκμετάλλευσης τόσο των ηλιθίων όσο και των ευφυών. Αυτοί ήταν που διψούσαν για δύναμη και που συχνά πετύχαιναν να την αποκτήσουν. Καμιά ιδιοφυΐα δεν θα δεχόταν, φυσικά, οικειοθελώς πραγματική δύναμη, έχοντας επίγνωση των θανατηφόρων θελγήτρων της. Και οι ηλίθιοι δεν θα μπορούσαν ποτέ να την κρατήσουν για πολύ, εκτός και αν ήταν ικανοποιημένοι να παίζουν το ρόλο του συμβόλου, περίπτωση στην οποία η δύναμη που κατείχαν ήταν ουσιαστικά μια ψευδαίσθηση.
Δεν χρειαζόταν παρά να μαζευτεί μια ορδή μεσαίου μεγέθους από τέτοιους κρυμμένους εξαπατητές - αυτούς με την μεσαία ευφυία, έξυπνη μοχθηρία και άπληστη φιλοδοξία - και οι σοβαροί μπελάδες ήταν σχεδόν σίγουρα εξασφαλισμένοι".

Ώσπου να σταματήσουν οι ηλίθιοι να αποτελούν πλειοψηφίαν, stay cool and keep rocking!