Follow by Email

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Διαλεκτική


Διαπιστώνω συνέχεια ότι ο μέσος άθρωπος, ή Κυπρέος αν προτιμάτε, αφού εν με Κυπρέους που νταραβερίζουμαι τον παραπάνω τζιαιρόν (μπορεί να εν τζιαι τούτον ένας που τους λόγους), έshιει πάντα κάποιες πολλά "ριζωμένες" αντιλήψεις, ειδικά για θέματα που θεωρεί σημαντικά, όπως π.χ. οι διαπροσωπικές σχέσεις, το σεξ, τα υπαρξιακά, η δουλειά, η πολιτική κλπ. Έτσι όταν αρκέφκεις μια συζήτησην, πολλές φορές διάς πάνω σε τούτα τα "λογικά αναχώματα", τα οποία όταν ο συνομιλητής σου θεωρήσει ότι πάεις κάπως να "κοντράρεις" ή να "προσπεράσεις" ή έστω να θέσεις εν αμφιβόλω για χάρην του διαλόγου τζιαι του προβληματισμού, αντιδρά έντονα, ενίοτε τζιαι με θυμόν ή "ιερήν οργήν". Ενδεχομένως μάλιστα να σε κατηγορήσει ότι πρεσβεύεις ότι ακριβώς είναι τζιείνος ενάντιος, ότι ενστερνίζεσαι τροποντινά την "αντίθετην άποψην", ενώ εσύ σε καμμιάν περίπτωσην δεν ισχυρίστηκες κάτι τέθκοιον. 
Γενικά καταλαβαίνω την ψυχολογίαν να πει ή να γράψει κάποιος κάτι δημόσια τζιαι να αναμένει κυρίως την αποδοχήν τζιαι τη συμφωνίαν που τους συνομιλητές του, ενώ να τον "ξενίζει" η παράθεση αντιρρήσεων, διαφωνιών, ή στοιχείων που θέτουν τα στερεότυπα του υπό αμφισβήτησην. Εν έμφυτον στοιχείον να αναζητούμεν την αποδοχήν που τους άλλους αθρώπους. Αλλά παράλληλα, περιμένω που στοιχειωδώς νοήμονες συνομιλητές να μπορούν να καταλάβουν πότε τίθεται έναν επιχείρημαν ή μια άλλη άποψη, διαφορετική που τη δικήν τους, στο φως του προβολέα, με σκοπόν να συζητηθεί νηφάλια τζιαι να φκει έναν όφελος για τους συμμετέχοντες, τζιαι πότε ο συνομιλητής τους εκφράζει ξεκάθαρα δικήν του διαμορφωμένην άποψην.
Εν τούτον που εξαναείπα τζιαι σε άλλες αναρτήσεις. Τι όφελος έshιει να συζητάς με ομοϊδεάτες στα πάντα, εκτός που το να αλληλοσυγχαίρεσαι; Ή τέλος πάντων, τι όφελος υπάρχει να είσαι τόσον σίουρος για κάποια θέματα που όταν κάποιος τα αμφισβητήσει να αδυνατείς έστω να συζητήσεις, χωρίς να σε κυριεύει η αγανάκτηση για την "ασέβειαν" του άλλου στα "σεπτά" σου πιστεύω; 
Ώσπου να μάθουμεν ούλλοι μας να κάμνουμεν διάλογον της προκοπής, stay cool and keep rocking!

8 σχόλια:

  1. ο διάλογος γίνεται όταν μπορεί να γίνεται. όταν ποστάρεται μια αναρτηση που δεν χωράει διάλογος τότε;

    αν κρίνεις το τι είναι προσβλητικό προσβάλλοντας όλους τους άλλους τότε δεν θεωρώ ότι υπάρχει χώρος διαλόγου.

    αν θυμάσε ότι εσύ έκαμες ποστ περί γιούδων και κόρων εγώ έκατσα να σου απαντήσω. επδ εν οκ να έχεις αντίθετη άποψη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εσύ ασπούμε θα συζητούσες με ένα ττόπουζο μες τον δρόμο που σε καβλιάζει και κατεβαίνει που το αυτοκίνητο να σε δέρει επειδή κάποιος άλλος του έκοψε τον δρόμο πριν δύο ώρες;

      Διαγραφή
    2. Έπιασες το vibe θωρώ, όντως η ανάρτηση του Πανίκου ήταν μια που τες αφορμές της παρούσης, αν τζιαι παραπάνω "έσπρωξε" με μια συζήτηση στο facebook, πολιτικής φύσεως, περί "φασισμού".
      Η ανάρτηση του Πανίκου κατ'αρχήν εν τζιαι "προσκαλεί" σε διάλογον, εκφράζει κάποιες έντονες απόψεις δικές του, οι οποίες τυγχάνει να εν σε αντίθεσην με το "ρεύμαν της εποχής", όπως εκφράζεται τζιαι μέσα που "μέρες της γυναίκας" όπως η προχτεσινή.
      Η αλήθκεια εμέναν ουδέποτε με ενόχλησεν η συγκεκριμένη μέρα, αλλά μπορώ να καταλάβω όσους/ όσες (ναι υπάρχουν τζιαι γυναίκες) που εν τους εκφράζει ή ακόμα τζιαι ενοχλεί.
      Επίσης, αν δεις το βίντεο με τη φάρσαν των "meninists" που έβαλα του Πανίκου, θα πάρεις μια γεύση πως έναν κίνημαν με προφανώς "αγαθές προθέσεις" όπως ο φεμινισμός, κινδυνεύει να "εκφασιστεί", να γίνει δηλαδή τζιείνον που πολεμά.

      Διαγραφή
    3. συμφωνώ απόλυτα, και είδα το βιντεο.

      εμένα δεν με εκφράζει η μέρα. και νευριάζω να μου φέρουν φκιόρα. τάχα; τι έκαμα; εγεννήθηκα με 2 χ? και φέρνεις μου φκιόρα για τούτο; όπως και ο εορτασμός της μέρας με εκνευρίζει.

      και φυσικά μαλάκες φασίστες και ανόητοι υπάρχουν ανεξαρτήτως φύλου.

      το να λες "εγώ θα ψηφίσω γυναίκα επδ εν γυναίκα" εν ακριβώς όπως κείνους που διαμαρτύρουνταν γιατί εν είχε μαύρους υποψήφιους στο όσκαρ.

      το πρόβλημα δεν έινα το ότι δεν είχε μαύρους υποψήφιους στα όσκαρ, εκείνο είναι το αποτέλεσμα του προβλήματος.

      το ίδιο και με την γυναίκα. το πρόβλημα δεν είναι το ότι δεν υπάρχουν γυναίκες σε ψηλές θέσεις, στην πολιτική σε δύσκολα επαγγέλματα. αυτό είναι το αποτέλεσμα του πόσο δύσκολο είναι για την γυναίκα να αγγίξει αυτά τα επαγγέλματα.
      εν ξέρω πόθεν εξεκίνησα το σχόλιο και που ετέλιωσα

      αλλά φαντάζομαι είμαι γυναίκα και γιορτάζα προχτές γι αυτό μπορώ να το παίξω ότι με συνεπήρε ο λόγος μου και μουρμουρώ :P

      Διαγραφή
  2. Δηλαδη στην προκειμενη περιπτωση θεωρεις πως η ιση αντιμετωπιση των φυλων ειναι η φιλοσοφια του μεσου κυπραιου και γιαυτο ξεσηκωθηκαν τα πνευματα; αλλο να κανεις το δικηγορο του διαβολου κι αλλο να προκαλεις απο σποντα

    Γ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν ξέρω αν εν η φιλοσοφία του μέσου Κυπρέου, τουλάχιστον επί της ουσίας, αλλά στα λόγια πραγματικά έκαμνα χάζιν πόσοι άντρες εβουρούσαν να ευχηθούν στες γυναίκες, τζιαι πόσες γυναίκες εβάλλαν αναρτήσεις του στυλ "καλλίττερες οι γυναίκες που τους άντρες". Εμέναν εν με ενοχλεί, θεωρώ το γραφικόν μεν, ανεκτόν δε, αλλά μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι εκουραστήκαν.
      Ο Πανίκος όντως εν προκλητικός αλλά όπως είπα, έπιασα ερέθισμαν που την ανάρτηση του, εν εβασίστηκα στο "πνεύμαν της...

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα :-)
    Εγώ θα σου απαντήσω εντελώς μη-διαλεκτικά.
    Δεν είμαι καθόλου καλή στο να κάνω ουσιαστικούς διαλόγους. Επειδή για μένα η άποψη, σαν έννοια, δεν σημαίνει κάτι ουσιαστικό.
    Ο κύριος λόγος είναι κάτι που συμβαίνει και δυσκολεύτηκα και να το αποδεχτώ ότι συμβαίνει. Σε διάφορα κείμενα αναφέρεται ότι ο νους μας είναι τεμπέλης. Προτιμά να αναμασά σκέψεις, λέξεις, παρά να πρέπει να κάτσει να κρίνει και να πάρει θέση. Οπόταν αυτό που πιστεύω ότι συμβαίνει είναι το να υιοθετούμε μια ιδέα, να την κάνουμε ταυτότητα και τέλος.
    Δηλώνω πυκνά συχνά ότι είμαι πρακτικός τύπος. Δηλαδή, αν σε μια Α περίσταση, για να βρω λύση, θα πρέπει να είμαι καλή, είμαι καλή. Αν πρέπει να είμαι κακίστρω, είμαι κακίστρω. Αν θα τα χώσω σε κάποιον θα τα κάνω. Αν θα παίξω με τη νοημοσύνη του θα το κάνω.
    Είμαστε πολύπλευρα και πολύχρωμα όντα. Άσχετο αν κάποιοι προτιμούν να σβήνουν τα φώτα μέσα τους.
    Λατρεύω τις λογομαχίες και τα λογοπαίγνια και την δημιουργικότητα στην έκφραση. Μου λείπουν απίστευτα οι παλαιότεροι καιροί που υπήρχαν τα φόρουμ αντί των μπλόγκς. Γιατί είναι ένας τρόπος να μαζευτούν κάτω πολλές ιδέες και πολλές ατάκες. Είναι όντως ένας τρόπος εξέλιξης όπως το είπες. Γι αυτό και στη ζωή μου έχω κοντά μου πολύ διαφορετικά μεταξύ τους άτομα.
    Τώρα, για τις "απόψεις" μου και τον τρόπο ζωής μου, δεν περιμένω αποδοχή, πια. Πιστεύω ότι το πιο δύσκολο είναι να αποδεχτούμε τον εαυτό μας. Μιας και για μένα η εξέλιξη είναι αυτοσκοπός, αν πάρω μη αποδοχή από κάπου, θα το θεωρήσω σαν καλή ευκαιρία να το ψάξω και να εξελιχτώ περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω κινούμαστεν στο ίδιο μήκος κύματος. Ένας καλός διάλογος, αν στόχον έshιει την "εξέλιξη", όπως είπες πολλά ωραία, πρέπει κατ'εμέναν να γίνεται ανάμεσα σε διαφωνούντες, ή έστω, ανάμεσα σε "μη κατασταλαγμένα άτομα". Πρέπει επίσης να αγκαλιάζει τζιαι θέματα νάκκον δύσκολα, τζιαι οϊ όποτε κάποιου θίγονται οι "ευαισθησίες" του να σε ταπελλώνει τζιαι να χώνεται πίσω που την ιερήν του οργήν, λες τζιαι κάπως έτσι θα σε κατακεραυνώσει τζιαι θα εξαγνιστεί ο ίδιος...

      Διαγραφή