Ασφάλεια τζ̆αι το απίστευτα έυθραστον της ανθρώπινης ζωής

 

Έτρωεν λαλεί ο άθρωπος τα σουβλούθκια του, εστάθηκεν του έναν τζ̆αι ώσπου να το πάρουν είδησην οι γυρόν του, επέθανεν. Νεότατος, λλίον πάνω που τα σαράντα. Θα ήταν σχεδόν κωμικόν αν δεν ήταν τόσον τραγικόν, να φύεις έτσι σχέδιον. Εν ακόμα πιο τρομακτική κατάσταση για λλόου μου για θκυό λόγους: πρώτον παραλλίον να το πάθω τζ̆αι γω, τζ̆αι δεύτερον, εν υπάρχει πιο τρομακτικός θάνατος για μέναν που την ασφυξίαν. Εν ο πιο μακρόσυρτος θάνατος που μπορεί να σου συμβεί, αφού για 2-3 λεπτά ξέρεις ότι πεθανίσκεις, πριν χάσεις τελικά τες αισθήσεις σου.

Ήταν μια μέρα σε συγγενικόν σπίτιν, αθθυμούμαι, τζ̆αι ετρώαμεν σουβλάκια. Ήταν λάθος κομμένα, αφού ήταν τεράστια, τζ̆αι ήταν τζ̆αι σχετικά κακοψημένα, αφού ήταν καψαλισμένα που έξω τζ̆αι σχετικά άψητα, άρα δυσκολομάσητα, που μέσα. Αλλά επειδή εγώ τζ̆αι τα σουβλάκια, εγώ τζ̆αι το φαϊν γενικώς, έχουμεν μιαν σχέσην "ορμής" (λαλείς την τζ̆αι λαιμαργίαν), είχα δώσει πάνω τους με θέρμην, χωρίς να πολλομασώ πριν καταπιώ. Είσ̆εν τύχει πολλές φορές στο παρελθόν να πάει στραβά μια μπουκκιά, αλλά πάντα κάπως εκατάφερνα τζ̆αι εξεκολλούσα την που τον τσάρουκκαν μου. Τούτην την φοράν όμως εστάλωσεν για τα καλά μια προδοτική, τεράστια σουβλακομπουκκιά, τζ̆αι εν εξεκόλλαν. Μόλις το εσυνειδητοποίησα, αντί να ζητήσω βοήθειαν που τους συγγενείς, που αμέριμνοι ετρώαν τζ̆αι εμιλούσαν δίπλα μου, εβούρησα να φκω έξω στην αυλήν, να κάμω πιο έντονες προσπάθειες ξεμπλοκκαρίσματος, μακριά που τα βλέμματα τζ̆αι τα ενδεχόμενα πειράγματα, ή την ανησυχίαν των συγγενών. Έλα όμως που η κατάσταση αντί να βελτιωθεί εσ̆ειροττέρεψεν. Για λλία αγωνιώδη δευτερόλεπτα άρκεψα να μεν μπορώ να πάρω ανάσαν, καθώς ο στρόππος κρέατος αντί να φκει προς τα έξω, άρκεψεν να μου κόφκει τέλεια την οδόν του αέρα, προκαλώντας μου ασφυξίαν. Με μιαν απελπισμένην προσπάθειαν, έφκαλα προς τα έξω ότι αέραν είχα ακόμα, δουλεύκοντας τους μυς του λαιμού, τζ̆αι με τεράστιαν ανακούφιην ένιωσα το κρέας να ξεμπλοκκάρει, τζ̆αι να ππέφτει με δύναμην στο γρασίδιν του κήπου όπου είχα καταφύγει. Το δράμαν μου είσ̆εν γίνει, ευτυχώς ή δυστυχώς, αντιληπτόν, που τους διπλανούς μου στο τραπέζιν, οι οποίοι αρχικά με χαμόγελα, σταδιακά με ανησυχίαν, θωρώντας το πρόσωπον μου, ερωτούσαν τι έγινεν. Ανακουφισμένος που την εγλύτωσα, ένιωσα ότι εν ήταν σωστόν να τους ανησυχήσω παραπάνω, τζ̆αι εμείωσα την σοβαρότηταν του περιστατικού στην περιγραφήν μου, επιστρέφοντας στο τραπέζιν τζ̆αι συνεχίζοντας να τρώω. Περιττόν να αναφέρω ότι έκοφκα πλέον τα σουβλάκια στα 8 πριν τα φάω, ενώ εσυνόδευκα κάθε μπουκιάν με μπύραν, για να τζ̆υλά πιο σίουρα. Ο πόνος στον φάρυγγαν μου είσέν ήδη εκδηλωθεί, τζ̆αι ως το τέλος της μέρας, σ̆ειροττερεύκοντας, έκαμνεν με να καταλάβω πόσον χαττάν του είχα προκαλέσει.

Το συγκεκριμμένον περιστατικόν εν έσ̆ει εξαλείψει, δυστυχώς, τον λαίμαργον τρόπον που τρώω, αλλά τουλάχιστον, όπως κάποιον που άμα κρούσει στην σούππαν, φυσά τζάι το γιαούρτιν, έσ̆ει με κάμει πολλά πιο προσεκτικόν όποτε πάει να συμβεί κάτι παρόμοιον. Έσ̆ει με όμως κάμει επίσης να εκτιμήσω τον κίνδυνον για την ζωήν μας που ελλοχεύει σε κάθε μικρήν, καθημερινήν μας δραστηριότηταν, τζ̆αι το πόσον εύκολα μπορεί να χάσουμεν ούλλα όσα έχουμεν με μιαν στιγμιαίαν απερισκεψίαν τζ̆αι αφηρημάδαν, δικήν μας ή άλλων.

Για κάποιους τούτη η πραγματικότητα μπορεί να τους προκαλέσει ψυχολογικά θέματα, τζ̆αι φοβίες. Τζ̆αι έχουν το δίκαιον τους, όποιος εν φοάται για την ασφάλειαν τζ̆αι την ζωήν του, ή τζ̆είνην όσων αγαπά, έννεν σοφός κατ' εμέναν. Που την άλλην, το πόσον εύθραστη εν η ζωή, σε συνδυασμόν με την απειροελάχιστην πιθανότηταν που αντιστοιχεί στην ύπαρξην του καθενός μας, κάμνει με να αγαπώ τζ̆αι να την εκτιμώ ακόμα παραπάνω.
Ώσπου να εκτιμούμεν παραπάνω την ζωήν μας, παρά τα κακά που μας τζ̆υνηούν, stay cool and keep rocking!

Γούφης Αρφ του Κάϊ

 Τούτη η κουβέντα με το όνομαν των γονιών στες πολιτικές ταυτότητες εν ακριβώς η ίδια με την κουβένταν του θρησκεύματος. Είμαστεν η μόνη χώρα που τα 27 μέλη της Ε.Ε. που διατηρεί τούτην την - αμφιβόλου χρησιμότητας εννά το πω για να είμαι ήπιος - πληροφορίαν πάνω στες ταυτότητες. Τζ̆αι τωρά που, όπως διάφορα παρωχημένα, έρκεται η ώρα της κατάργησης, αντιδρά ο συνήθης ύποπτος συντηρητικός, θρήσκος τζ̆αι συνομωσιολόγος που φοάται ότι εννά μας "ισοπεδώσει η νέα τάξη πραγμάτων" τζ̆αι η "παγκοσμιοποίηση" . Έχουμεν τζ̆αι άξιους αντιπροσώπους τούτου του τρόπου σκέψης μέσα στην βουλήν, όπως ο Παύλος Μυλωνάς.

Προσωπικά, παρόλον που δεν έχω ιδιαίτερον πρόβλημαν να με περιγράφουν ως τον "γιον του Χριστάκη" (αντίθετα, εν μια θετική κατάσταση, μακάρι να εν καλά ο Χριστάκης 🙂 ), εν θεωρώ την εν λόγω περιγραφήν ούτε πρωταρχικήν για το ποιος είμαι σε τούτην την ζωήν ούτε απαραίτητην. Τζ̆αι αν η παρουσία της στες πολιτικές ταυτότητες όντως προκαλεί με κάποιον τρόπον δυσμενείς διακρίσεις εις βάρος μιας μερίδας συμπολιτών μου, δεν έχω κανέναν πρόβλημαν να καταργηθεί.

Ώσπου να μεν είμαστεν οι τελευταίοι που ούλλους, stay cool and keep rocking!

Αμβλώσεις: έναν πολλά δύσκολον θέμαν

 

Πολλά δύσκολον να έβρεις κάτι "χιουμοριστικόν" πάνω σε τούτον το θέμαν, εξ'ου τζ̆αι η κάπως μακάβρια εικόνα που έβαλα σήμερα.

Ζούμεν βασικά μέρες ενός νέου συντηρητισμού ανά το παγκόσμιον, με τους Αμερικανούς να έχουν πελλάνει τέλεια, αφού μετά την επίθεσην στο καπιτώλιον τζ̆αι τον βαθύν διχασμόν που φαίνεται να τους δέρνει, τωρά ορισμένοι επαϊρτιστήκαν να ανατρέψουν την νομοθεσίαν περί αμβλώσεων σε ομοσπονδιακόν επίπεδον, η οποία επιτρέπει στες γυναίκες να αποφασίζουν οι ίδιες αν θα συνεχίζουν μιαν ανεπθύμητην εγκυμοσύνην ή οϊ. Εφκήκεν τζ̆αι η Καμάλα Χάρις, η πρώην εισαγγελέας τζ̆αι νυν αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. να δηλώσει ότι πρόκειται περί επίθεσης στες γυναίκες τζ̆αι την ελευθερίαν τους.

Κατ'αρχήν νομίζω εν σημαντικόν να ξεκαθαρίσουμεν κάτι. Κανένας έννεν πραγματικά υπέρ των αμβλώσεων. Κανένας εν θέλει να σταματήσει μιαν εν δυνάμει ζωήν αν μπορεί να το αποφύγει. Το διακύβευμαν δαμέ εν η ελευθερία επιλογής του πως μεταχειρίζεσαι το σώμα σου, μέρος του οποίου για εννιά μήνες εν τζ̆αι έναν έμβρυον, το οποίον μπορεί ή οϊ να εξελικτεί σε έναν άλλον άθρωπον. Διακύβευμαν είναι επίσης ο υπέρτατος στόχος κάθε αθρώπου, που εν είναι μόνον το να ζήσει αλλά τζ̆αι το να έσ̆ει μιαν ζωήν στοιχειωδώς "ευτυχισμένην". Έννεν δηλαδή χρέος της κοινωνίας μόνον να προστατέψει τα δικαιώματα όλων, ειδικά των λεγόμενων "ευπαθών ομάδων", αλλά τζ̆αι να διασφαλίσει ότι εννά προσφέρει στα μέλη της τες πιο καλές συνθήκες διαβίωσης.

Εν επίσης σημαντικές οι έννοιες. Η ελευθερία του καθενός μας έννεν "απόλυτη", τζ̆αι που την στιγμήν που, είτε ηθελημένα είτε άθελα μας, εντασσούμαστεν σε κοινωνικά σύνολα, η ελευθερία μας περιορίζεται που συγκεκριμένους κανόνες, που στόχον έχουν κυρίως να επιφέρουν μιαν στοιχειώδην κοινωνικήν ειρήνην. Γι'αυτόν οι διάφοροι νόμοι τζ̆αι κανονισμοί που θεσπίζουνται σε συλλογικόν επίπεδον, περιορίζουν μεν την ελευθερίαν μας αλλά με όφελος την κοινωνικήν μας συνοχήν, τζ̆αι κατά προέκτασην, ευημερίαν.
Άρα αν η κοινωνία αποφασίζει νόμιμα, να θεσπίσει ή να μετατρέψει έναν νόμον που εν μας αρέσκει, τότε εν περιορίζεται η ελευθερία μας. Έχουμεν δικαίωμαν να αντιδράσουμεν αλλά, καλώς ή κακώς, οφείλουμεν να συμμορφωνούμαστεν με τη απόφασην της πλειοψηφίας. Τούτον σημαίνει δημοκρατία. Άρα η διαμαρτυρία της Καμάλα, που εν τζ̆αι νομικός, κάπου εν στέκει.

Που την άλλην, θεωρώ πολλά βάσιμην την τοποθέτησην μιας ειδικού που άκουσα σε ρεπορτάζ των ειδήσεων, ότι εν πολλά γνωστόν ιστορικά πόσον αδύνατον είναι να σταματήσεις μιαν γυναίκαν που το να κάμει άμβλωσην. Ένας απαγορευτικός νόμος πιθανότατα εν θα έσ̆ει ουσιαστικόν αποτέλεσμαν, απλά εννά ωθήσει πολλές γυναίκες, ειδικά όσες εν έχουν τους οικονομικούς πόρους να παν σε περιοχές όπου επιτρέπεται η άμβλωση, να παρανομήσουν. Άρα, εξ ορισμού, εν μια απόφαση καταδικασμένη σε αποτυχίαν. 

Προσωπικά εγώ θεωρώ ότι η απόφαση πρέπει να αφορά πρώτιστα την έγκυον. Εν δική της η ζωή, τζ̆αι αν νιώθει ότι εν θέλει να υποβάλει το σώμαν της σε εννιά μήνες εγκυμοσύνης, ή ακόμα πιο κύρια, ότι εν είναι σε θέσην να αναγιώσει έναν μωρόν όπως του αξίζει, τότε πρέπει να δικαιούται να διακόψει την κύησην, ειδικά στα αρχικά της στάδια. Παράλληλα όμως, θα πρέπει να υπάρχει ένας κοινωνικός μηχανισμός που να την υποστηρίξει δραστικά που την αρχήν, τζ̆αι να της υποβάλει εναλλακτικές επιλογές, ώστε η απόφαση της να εν πραγματικά συνειδητή. Αν λόγου χάρην της τεθεί η δυνατότητα πλήρους υποστήριξης κατά την εγκυμοσύνην τζ̆αι τον τοκετόν τζ̆αι υπάρξει εγγύηση ότι αν αποφασίσει να γεννήσει, το μωρόν εννά τύχει της βέλτιστης δυνατής μεταχείρισης (π.χ. υιοθεσία που άλλη μητέρα) τότε πολλές γυναίκες μπορεί να αποφασίσουν να κρατήσουν το μωρόν. Αλλά, στο κάπως "κυνικόν" μου μυαλόν για έτσι θέματα, εν μπορεί το δικαίωμαν ενός εμβρύου κάποιων εβδομάδων να υπερτερεί των δικαιωμάτων μιας ενήλικης γυναίκας. Εν σκληρόν, but there it is...

Ώσπου να αποφασίσουμεν συνειδητά το πιο ορθόν για τες αμβλώσεις, stay cool and keep rocking!