Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στρατός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στρατός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2025

Περί τρίχας το ανάγνωσμαν ενταύθα



Το να ασχολείσαι με τρίχες συνήθως αφορά σε χάσιμον χρόνου αλλά στην προκειμένην περίπτωσην αξίζει μνείας αφού η συγκεκριμένη εμπειρία εν αξιοσημείωτη.

Κατ' αρχήν να δηλώσω τζ̆αι δαμέ πόσον με εντυπωσιάζει η επίδραση της τριχοφυϊας της κεφαλής (μαλλιά τζ̆αι γένια) στην φυσιογνωμίαν ενός εκάστου. Μια σημαντική αλλαγή σε τούτα σηματοδοτεί μιαν σημαντικήν αλλαγήν στο πως σε αντιλαμβάνουνται οι υπόλοιποι αθρώποι, σε βαθμόν που μπορεί να καταστείς "αγνώριστος". Μόνον όταν το ζήσεις όμως μπορείς να το αντιληφθείς, είτε την αλλαγήν κάμεις την εσύ, είτε την κάμει κάποιος άλλος με τον οποίον έσ̆ιεις τακτικήν επαφήν ή έσ̆ιεις εν πάσει περιπτώσει διαμορφώσει συγκεκριμένην εικόναν μέσα στα χρόνια που τον ξέρεις.

Το φετινόν καλοτζ̆αίριν ήταν ούτως ή άλλως σημαδιακόν, αφού τα κοπέλια μας ετελειώσαν το σχολείον, εκάμαν τες κινήσεις τους για τα επόμενα στάδια της μόρφωσης τους τζ̆αι, δυστυχώς, εκαταταγήκαν στον στρατόν. Τζ̆αι όπως εν καλά γνωστόν, η κατάταξη εν συνυφασμένη με το κούρεμαν στρατιωτικού τύπου, που μεταφράζεται σε πολλά κοντά μαλλιά, αφού ο στρατός εν η πεμπτουσία της ισοπέδωσης του ατόμου. Ούλλοι πρέπει να εν ξυρισμένοι κόντρα, τζ̆αι με τα ίδια ακριβώς μαλλιά. "Κουρεμένοι σβέρκοι", όπως τραγουδά ο Μαχαιρίτσας στο "Διδυμότειχο blues".

Που τζ̆αιρόν νωρίττερα είχα ενημερώσει την οικογένειαν ότι, μετά που πολλά χρόνια τζ̆αι εις ένδειξην συμπαράστασης στα κοπέλια, θα έκοφκα τα μαλλιά μου στρατιωτικά. Σίουρα, όπως μου υπέβαλεν τζ̆αι ένας καλός φίλος, η συγκεκριμένη επιλογή αφορούσεν τζ̆αι το πως θωρώ εγώ τον εαυτόν μου, αλλά επί της ουσίας η ούλλη τελετουργία είσ̆εν να κάμει τόσον με την χαράν του κλεισίματος ενός κύκλου, της βασικής μόρφωσης, για τα κοπέλια, αλλά τζ̆αι την μελαγχολίαν που, ως κοινωνία, εξακολουθούμεν να τους υποβάλλουμεν στο άχρηστον τραύμαν της υποχρεωτικής στράτευσης, την ώραν που εν έτοιμοι να ανοίξουν τα φτερά τους για άλλους ουρανούς.

Εν πάσει περιπτώσει, τζ̆αι εν γνωστόν για όσους με ξέρουν, όταν μου μπει στο μυαλόν μια ιδέα ή μια απόφαση, πολλά δύσκολα ταράσσω. Όπερ τζ̆αι εγένετο, τζ̆αι θκυό μέρες πριν την κατάταξην των κοπελιών, επισκέφτηκα τον παρπέρην μου τζ̆αι έκοψα τες μάλλες μου. Ομολογώ ότι είχα έναν φόον για το πως θα εφαίνουμουν, αφού το πρόσωπον μου εν "αδρόν", τζ̆αι τα κοντά μαλλιά προβάλλουν τούτην την "αδρότηταν". Εν τέλει το αποτέλεσμαν ήταν σίουρα καλλύττερον που ότι επερίμενα, αν τζ̆αι το μικρό μήκος ανέδειξεν σε ούλλην της την έκτασην, την επέλασην του άσπρου στα μαλλιά μου. Εν θα έλεα ότι ασ̆ιήμισα με τα κοντά μαλλούθκια, αλλά σίουρα εφάνηκεν η ηλικία μου πιο ξεκάθαρα, παρά με τα μακριά. 

Το πρώτον στάδιον της μεταμόρφωσης είσ̆εν λάβει χώραν τζ̆αι εκατάγραφα με ενδιαφέρον τες αντιδράσεις πανταχόθεν (ειδικά της Αγάπης, η οποία ετελούσεν σε κατάστασην ήπιου σ̆ιοκ) αλλά ήταν μόνον το 50%. Το άλλον μισόν αφορούσεν την τριχοφυϊαν προσώπου (το γένιν σιόρ), την οποίαν ουδέποτε άφησα να αυγατίσει στα 51 τόσα μου χρόνια, με εξαίρεσην την σύντομην παρουσίαν ενός αμούστακου goatie (google it) στα πρώτα χρόνια των σπουδών μου. Αφού ετόλμησα να κουρευτώ στρατιωτικά μετά που δεκαετίες, it was only fitting να το πάρω έναν βήμαν πάρακάτω με το first ever μούσιν της ζωής μου.

Σε αντίθεσην με το κοντόν μαλλίν, που ήταν μεν ξεχασμένον στα βάθη του χρόνου αλλά όχι πρωτοφανέρωτον, η φάτσα μου με γένια τζ̆αι μουστάτζ̆ια ήταν "άγνωστα νερά", τόσον για τους άλλους όσον τζ̆αι για μέναν. Η ούλλη εμπειρία κράτησεν χαζίριν θκυό μήνες, διάρκεια που βάσει του google εν μια τυπική περίοδος στην οποίαν μπορείς να ισχυριστείς ότι "άφηκες γένιν". Ήταν θκυό περίεργοι μήνες, για να το πω ήπια. Η Αγάπη εξέφρασεν την απέχθειαν της αρκετά έντονα, σε βαθμό που άρκεψεν να μου τάσσει δωροδοκίες για να πάω να το ξυρίσω τζ̆αι να θωρεί εφιάλτες ότι άλλαξα γνώμην τζ̆αι ήθελα να το κρατήσω επ΄αόριστον. Η συμπεριφορά της αθθύμησεν μου την αντίστοιχην συμπεριφοράν που αντιμετωπίσαν θκυό φίλοι, αλλά που την ανάποδην. Τα συγκεκριμένα κοπέλια ήταν "παραδοσιακοί" γενάες, αλλά για κάποιους λόγους αποφασίσαν να ξυριστούν. Το μπούλινγκ στο οποίον υποβληθήκαν που τες γυναίκες τζ̆αι τον στενόν οικογενειακόν περίγυρον ανάγκασεν τους να εξαφανίσουν τα ξυραφάκια τζ̆αι να επαναφέρουν τα μούσ̆ια πάραυτα.

Για το κοντόν μαλλίν, ειδικά όταν έρκεται μετά που μακράν περίοδον μακρυμαλλίασης, έχω να πω ότι έσ̆ιει τα καλά του. Εν σίουρα πιο δροσερόν, ειδικά μέσα στους καύσωνες της Κύπρου, στεγνώνει εύκολα, θέλει πιο λλίον σ̆ιαμπού τζ̆αι εν χρειάζεται χτένισμαν ούτε σαντανώννεται, ενώ επιτρέπει να φορείς τζ̆αι καππελλούθκια, τα οποία δύσκολα κάθουνται σε πλούσιες κόμες. Το κύριον του μειονέκτημαν κατ' εμέναν εν ακριβώς η έλλειψη "χαρακτήρα", ειδικά για μέναν που έχω σχετικά σπάνιον είδους μαλλιού για Κυπραίος, δηλαδή σπόντα που σε μάκρος εν ολόϊσ̆ιον. Ο μέσος Κυπραίος ἐσ̆ιει σγουρόν ή κυμματιστόν μαλλίν. Επίσης με το μακρύν μαλλίν επήαιννα παρπέρην μιαν φοράν την τριμηνίαν. Το κοντόν μαλλίν εν high maintenance, είτε το αναλάβεις ο ίδιος είτε καταφεύγεις στον παρπέρην.

Για το δε μούσιν, εττίκκαρα με χαράν την εμπειρίαν, αλλά σίουρα έννεν κάτι που μου κάμνει. Όϊ επειδή ήμουν τόσον τέρας όσον εφάνηκα της Αγάπης, αντίθετα σε κάποιες φάσεις τζ̆αι αναλόγως γωνίας έβλεπα θετικές επιδράσεις, αλλά επειδή εν επίσης μια κατάσταση που θέλει συνεχήν επιμέλειαν, αλλιώς εν σκέττη ταλαιπωρία. Στην περίοδον που το εδοκίμασα, άφησα το να αναπτυχθεί εντελώς αναρχικά, τζ̆αι επειδή το γένιν μου εν σχετικά αραιόν τζ̆αι σκληρόν, έκαμεν μιαν πολλά παραθκιάνταλην κατάληψην της φάτσας μου. Το μεγάλον μείον για μέναν ήταν ότι, λόγω τζ̆αι του ότι ήταν σε μεγάλον βαθμόν άσπρον, έβαλλεν μου εύκολα πάνω μιαν πενταετίαν στην ηλικίαν μου, πέραν της ενίσχυσης στην στάνταρ αγριάδαν της παφίτικης μου φυσιογνωμίας. Μεν αναφέρω πόσον εμίσησα την αίσθησην του μύστακα όποτε έτρωα ή έπιννα κάτι ή όταν ένιωθα τον ιδρώταν κάτω που την τρίχαν τζ̆αι την αδυναμίαν να νιώσω καθαρός εκτός που την ώραν του ντους. Άσε που έφτασεν να στεγνώνει πιο δύσκολα που τα μαλλιά μου κάποιαν στιγμήν. Υποβάλλω τα σέβη μου στους απανταχού γενάες, οι οποίοι φαίνεται να εν πλειοψηφία στον πληθυσμόν δακάτω τα τελευταία χρόνια, αλλά έννεν για μέναν τούτα ρε παιθκιά. Μεινίσκει μόνον η ικανοποίηση, πατριαρχικής μάτσ̆ιο προέλευσης, ότι άμα γουστάρω μούσιν, μπορώ να το καταφέρω.

Εννά κλείσω με την εμπειρίαν του ξυρίσματος σε παρπέρην, που ήταν επίσης πρωτόγνωρη. Έβαλα τον παρέαν να μου το τριμάρει πρώτα για να το δω σε στοιχειώδην ευπρέπειαν, που όντως άλλαξεν πολλά την εμφάνισην του. Μετά εζήτησα του να μου αφήσει goatie με το μουστάτζ̆ιην τζ̆αι τελευταίον μόνο του το μουστάτζ̆ιην. Τα στάδια τούτα εβοηθήσαν με να καταλάβω το πως οι μουσάτοι φίλοι ανταπεξέρχονται στην παρουσίαν τόσης τρίχας στο πρόσωπον τους, αφού με σωστήν περιποίησην γίνεται σαφώς πιο διαχειρίσιμη τζ̆αι βιώσιμη η κατάσταση. Τέλος, ο παρέας έπιασεν επαγγελματικόν ξιουράφιν τζ̆αι έκαμεν μου έναν ξύρισμαν σε βάθος που ήταν επίσης πρωτοφανές για μέναν. Κατά βάσην το γένιν μου απαιτεί ξύρισμαν  μέραν παρά μέραν αλλά μετά που το παρπερίσιμον ξύρισμαν έκαμα τέσσερις μέρες να ξυριστώ. Εν ξέρω αν τούτον οφείλετουν στον συνδυασμόν της προηγούμενης φάσης με το γένιν τζ̆αι του βαθέως ξυρίσματος αλλά έκαμεν μου εντύπωσην. Αν δεν εδοκιμάσετε ποττέ έτσι ξύρισμαν, συστήνω το, εν πολλά εντυπωσιακόν, αναζωογονητικόν τζ̆αι στοιχίζει μόνον όσον ένας καφές.

Αυτά τα ολίγα (εντάξει, ήταν πολλά τελικά) περί τριχών. Ώσπου να ξαναμακρύνουν τα μαλλιά μου, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2019

Στρατός, εφεδρεία τζιαι πολιτική ευθιξία


Κατά τζιαιρούς έγραψα για τα χάλια του Κυπριακού Στρατού (της Εθνικής φρουράς καλέ), οπότε να μεν τα ξαναλαλώ. Εν μια κατάσταση "κάθε πέρσι τζιαι καλλύττερα" τζιαι μια -οικονομικώς ομιλούντες -μαύρη τρύπα που δεν αποδίδει τίποτε, ούτε καν ηθικόν τζιαι αυταπάτην στον κόσμον που υποτίθεται προστατεύκει. Έκαμα τζιαι εισηγήσεις για το πως θα εμπορούσαν σαφώς λλιόττεροι πόροι να αποδώσουν πολλά παραπάνω οφέλη εφ'΄ολης της ύλης. Τούτα ούλλα έχοντας εδώ τζιαι τζιαιρόν διαμορφώσει την άποψην ότι ο στρατός εν μια παράνοια τζιαι ότι εν καταθλιπτικόν εν έτει 2019 να χρειάζεται στρατός, αστυνομία τζιαι βία για να επικρατήσει μια στοιχειώδης τάξη τζιαι ασφάλεια σε τούτον τον πλανήτην.
Πάραυτα, ουδέποτε εδιανοήθηκα να παίξω πελλόν τζιαι να προσπαθήσω να ποϋρίσω με κάποιον τρόπον που τες στρατιωτικές μου υποχρεώσεις. Ούτε ως κληρωτός, ούτε ως έφεδρος. Παρόλες τες περιπτώσεις που ένιωσα αφενός μαλάκας βλέποντας την στάσην άλλων συμπολιτών μου τζιαι αφετέρου ότι το να πηέννω στες παρουσιάσεις που με καλούν κάθε χρόνον δεν προσφέρει τίποτε απολύτως, ούτε σε μέναν ούτε στον οργανισμόν που εβαφτίσαμεν "εθνική φρουρά". Για τον απλόν λόγον ότι δεν αποκτούμεν ούτε δράμιν αίσθησης του τι σημαίνει να χρειαστεί να υπακούσεις διαταγές με πειθαρχίαν τζιαι οργάνωσην, να διατηρήσεις μιαν φυσικήν κατάστασην που να σου επιτρέψει στοιχειώδην αντοχήν άμα χρειαστεί,  να ζήσεις τον τρόμον του να βρίσκεσαι υπό εχθρικόν πυρ τζιαι -το κυριόττερον -να βιώσεις την θεωρητικήν πίεσην του να χρειαστεί να σκοτώσεις έναν συνάνθρωπον σου επειδή αν δεν το κάμεις εννά το κάμει τζιείνος. Τρέμω στην ιδέαν να γίνει οτιδήποτε τζιαι να χρειαστεί να πολεμήσουμεν. Θα είμαστεν "βορά των κανονιών" που λαλούν οι Εγγλέζοι. Αλλά εγώ εννά πάω. Διότι έτσι λαλεί ο νόμος της πατρίδας μου. Απλά πράματα.
Για την εφεδρείαν ούλλοι όσοι υπήρξαμεν στρατιώτες ξέρουμεν ότι ενδέχεται να μεν κληθείς επειδή με κάποιον τρόπον έμεινες κάτω που τα ραντάρ τους. Εγώ όταν ήρτα Κύπρον που τες σπουδές μου εν επήα ο ίδιος να τους ενημερώσω. Ήβραν με που τες κοινωνικές ασφαλίσεις που άρχισα ως εργαζόμενος να καταβάλλω πολλά γλήορα, εστείλαν μου κλήσην παρουσίασης, επαρουσιάστηκα ως όφειλα τζιαι που τότε είμαι έφεδρος για 14 χρόνια τζιαι συνεχίζω. Δεν έχω χάσει ούτε μέραν τζιαι έκαμα τζιαι σχολείον υπολοχαγών, λαμβάνοντας τζιαι δεύτερην αστέραν πρόπερσυ. 
Έτσι, όταν έμαθα εχτές ότι ένας -συμπαθέστατος κατά τα άλλα -βουλευτής "έπαιξεν πελλόν" για τες υποχρεώσεις της εφεδρείας του, τζιαι εφκήκεν  να απολογηθεί επικαλούμενος "άγνοιαν του νόμου", αρχικά εγέλασα, διότι το ψέμαν εν προφανές. Εν υπἄρχει Κυπραίος αρσενικός που εν ξέρει για το τι ισχύει με την εφεδρείαν τζιαι για το πως άμα εν σε καλέσουν έννεν επειδή εν τους κάμνεις αλλά επειδή το ηλίθιον τζιαι πεπαλαιωμένον σύστημαν τους κάπου σε εξήασεν. Τζιαι οφείλεις να πάεις εσύ, εφόσον ετέλειωσες που τες υποχρεώσεις σου (π.χ. σπουδές) να παρουσιαστείς. Εκτίμησα μεν την δημόσια του δήλωσην τζιαι αναγνώρισην της παρανομίας που εδιέπραξεν, αλλά έγραψα του ότι τούτα έννεν αρκετά. Για τον απλόν λόγον ότι έννεν ένας απλός πολίτης που έπαιξεν πελλόν αλλά ένας εκλελεγμένος βουλευτής. Ο οποίος οϊ απλά οφείλει να διά το καλόν παράδειγμαν αλλά μετέχει στο ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ σώμαν της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πόσον μαλάκας πρέπει να νιώθω εγώ τζιαι ο κάθε ένας που τηρούμεν τον νόμον τζιαι τες υποχρεώσεις μας την στιγμήν που οι νομοθέτες μας παίζουν πελλόν τζιαι φυγοστρατούν; 
Η μόνη ένδειξη αληθινής μετάνοιας θα ήταν φυσικά η παραίτηση του που το ακριβοπληρωμένον τζιαι προνομιούχον αξίωμαν του. Σε χώρες με προηγμένον αίσθημαν ευθιξίας, οι πολιτικοί παραιτούνται υπό σαφώς πιο ανώδυνα πταίσματα που το συγκεκριμένον. Μια τέθκοια κίνηση εκτός που την ειλικρίνειαν του θα του δώσει τζιαι πόντους για την επόμενην φοράν που θα είναι υποψήφιος. Αν μείνει με τες "μετάνοιες", σόρρυ αλλά τίποτε εν αποδεικνύει τζιαι καθόλου εν επανορθώνει.
Ώσπου να αποκτήσουμεν, εμείς τζιαι οι εκλελεγμένοι εκπροσώποι μας, στοιχειώδην ευθιξίαν, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Γονίδια θρασύτητας τζιαι δειλίας

Όχι, δεν έshιει σχέσην η ανάρτηση με τα του ΔΗΚΑ (Δημόσιον Καπαρέ, copyright: Cyprus Critic), τζιαι το χαρμόσυνον της ενδεχόμενης αποχώρησης του που την κυβέρνηση (καλά ξεκουμπίθκια). Η ανάρτηση αναφέρεται στο τι μας είπεν ο διοικητής του συντάγματος εχτές, που επήα "ενδιάμεσην αξιωματικών". Για όσους δεν σκαμπάζουν που τα στρατά, ενδιάμεσην πάσιν οι έφεδροι αξιωματικοί εν όψει επερχόμενων συγκεντρώσεων ούλλων των εφέδρων (υπαξιωματικών τζιαι απλών στρατιωτών), τάχατες για ενημέρωση, συνεννόηση τζιαι προετοιμασίαν. Κουρουφέξαλα. Εν πάσει περιπτώσει, ενίοτε άμα πάμεν τζιαμέ, κατεβαίνει μας σχεδόν πάντα ο συνταγματάρχης για να μας πει "θκιό λόγια" που λέμεν. Τζιαι να κορτώσει που φακκούμεν προσοχήν ενήλικες αθρώποι.
Ήρτεν που λέτε ο κ. συνταγματάρχης, τζιαι άρκεψεν να μας λαλεί τα συνηθισμένα περί του "γιατί ήρθαμεν σήμερα εδώ", τζιαι "εσείς που είσαστεν αξιωματικοί να δίνετε το παράδειγμαν στους άτακτους στρατιώτες" τζιαι "είναι χαλεποί οι τζιαιροί για την πατρίδαν". Κάποιαν στιγμήν αποφάσισεν να μας πει τζιαι για τον "εχθρόν".
"Οι Τούρκοι ξέρετε (στάνταρ καλαμαρίζουν όσοι πάσιν που συνταγματάρχες τζιαι πάνω, ασχέτως αν εν πελλοκούμπαροι) έχουν δύο χαρακτηριστικά: το θράσος και τη δειλίαν. Το θράσος το εκφράζουν με το να απαιτούν συνέχεια περισσότερα χωρίς ντροπή. Τη δειλία τη βλέπουμε διότι όποτε τους αντιστέκονται, αυτοί το βάζουν στα πόδια". 
Άκουα τον τύπον να λαλεί τούτες τες κοτσάνες, τζιαι εδιερωτούμουν: ποιος εν πιο μαλάκας, τζείνος που τες λαλεί, οξά εγώ που κάθουμαι τζιαι ακούω τον τζιαι εν λαλώ τίποτε; Παράλληλα εσκέφτουμουν ότι για μεγάλο μέρος της ζωής μου, τούτα που μας αράδιαζεν ο τύπος εθεωρούσα τα δεδομένα. Ότι ο "Τούρκος καλός ένας είναι, ο νεκρός". Ή το υπέροχον "νους τουρchισιμος, χωράφιν μαζέριν", για να μεν νομίζουμεν ότι εν μόνον οι γέρημοι οι μόνιμοι στρατιωτικοί που έχουν έτσι κουσούρκα, εν τζιαι ο "σοφός λαός" που ήταν ανέκαθεν ρατσιστής δακάτω. Είχαν τα τόσον καλά φυτέψει στη κκελλέν μου οι συγγενείς τζιαι το σχολείον, ήταν τόσον χειροπιαστά τζιαι αδιαμφισβήτητα, που εσιοκκαρίστικα σφόδρα όταν εδιαψευστήκαν οικτρά στην πορείαν της ζωής μου. Όταν εκατάλαβα δηλαδή ότι η λέξη "Τούρκος" εν απλά άλλη μια περιγραφή για άλλον έναν homo sapiens που είναι επί της ουσίας το ίδιον σκατόν με μέναν.
Που την άλλην, όταν εν έτει 2014, ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός του στρατού, υπεύθυνος για εκατοντάδες αθρώπους, οι παραπάνω που τους οποίους εν νεαροί τζιαι ευκολόπιστοι, εκφράζει τούτες τες απόψεις, του τύπου " ο Τούρκος έτσι είναι, έshιει ας πούμεν τον γονότυπον του "θρασύ" τζιαι του "δειλού"", εν μπορώ παρά να νιώθω τζιαι εγώ υπεύθυνος που τον ανέχουμαι τζιαι εν τον βάλλω στη θέσην του. Τζιαι να του πω ότι μόνον έναν πράμαν ενδεχομένως να εν πιο μεγάλον που το άπειρον του σύμπαντος: η ανθρώπινη ηλιθιότητα.
Ώσπου να απομονώσουμεν τα γονίδια της δειλίας τζιαι του θράσους, stay cool and keep rocking!