Οικογένεια τζιαι κατοικίδια

 

Έχω ξαναγράψει για την σχέσην μου με τα κατοκίδια παιδιόθεν οπότε εν θα επαναλάβω τα ίδια, αλλά υπάρχει έναν ενδιαφέρον στην θεώρησην σημαντικής μερίδας αθρώπων ως προς την σχέσην τους με τα ζώα, ειδικά τζ̆είνα που γεννιούνται τζ̆αι ζουν μαζίν τους.

Ζούμεν σε μιαν εποχήν που πολλές "αξίες" αναδιαμορφώνουνται τζ̆αι πολλές "έννοιες" επαναπροσδιορίζουνται. Ας πούμεν, η "οικογένεια". Βαρκούμαι να ετυμολογήσω αλλά ο μέσος άθρωπος έσ̆ιει υπόψην του κάτι αρκετά συγκεκριμένον όταν ακούει τούτην την λέξην. Εν συνήθως ένας ετεροφυλόφιλος άντρας, παρέαν με μιαν ετεροφυλόφιλην γυναίκαν, οι οποίοι σμίουν μέσω του σεξ το γενετικόν τους υλικόν τζ̆αι φέρνουν στον (μάταιον τούτον) κόσμον έναν ή περισσόττερα κοπελλούθκια. Τούτη εν τζ̆αι η "ιδεατή", πυρηνική ούτως καλούμενη οικογένεια που θεωρεί "φυσιολογικήν" ο αρχι(-δι)επίσκοπος μας Γιώρκος που την Αθηαίνου, όπως εθκιαβάσαμεν στην πρόσφατην, έμπλεην σωβινισμού τζ̆αι μισαλλοδοξίας, ομιλίαν του για το 2024. 

Έλα όμως που εν επίκαιρη η κουβέντα τόσον για τους γάμους μεταξύ ΛΟΑΤΚΙ αλλά, ακόμα πιο "ριζοσπαστικά", τζ̆αι το δικαίωμαν τους στην "τεκνοθεσίαν", δηλαδή στο να αποκτήσουν με κάποιον τρόπον δικά τους κοπελλούθκια. Όπως εν φυσικόν, η συμβατική μέθοδος έννεν τόσον προσβάσιμη (είτε ελλείψει σπέρματος είτε ελλείψει ωαρίου/ μήτρας) οπότε πάμεν σε "άλλα γούστα", είτε με υιοθεσίες, είτε με εξωσωματικήν γονιμοποίησην/ ξένον δότην είτε με "παρένθετην μητέραν". Μέθοδοι που αν με ρωτάτε μπορεί σε βάθος χρόνου να εν τζ̆αι πιο "ενδεικνυόμενες", που άποψην ειδικά γονιδιακήν, αλλά μετά μπορεί να φκώ κυνικός. 

Τούτα όμως, ως αναμενόμενον, εν "πράματα του σατανά" κατά τους χριστιανοταλιμπάν τζ̆αι την ηγεσίαν τους. Οϊ μόνον η μέθοδος, αλλά τζ̆αι το ότι εννά αναγιώννουν κοπελλούθκια οι "ππούσ̆τηες" με αποτέλεσμαν να πολλύνουν. Τζ̆αι τούτες εν οι απόψεις που ενστερνίζεται τζ̆αι σημαντικόν μέρος της "σιωπηρής πλειοψηφίας". Αλλά είμαι εγώ ο "κακός άθεος" όταν περιπαίξω λλίον τους χριστιανοταλιμπάν για το πόσον οπισθοδρομικοί τζ̆αι δεισιδαίμονες είναι σε ούλλα. Ακόμα τζ̆αι στο τι συνιστά οικογένειαν τζ̆αι ποιον εν το υγιές περιβάλλον να μεγαλώνουν κοπελλούθκια.

Τέσπα. Αφού σας επήρα Πλατείαν Ελευθερίας μέσω Ανθούπολης, επιστρέφω στο θέμαν του τίτλου: τα κατοικίδια μέσα στην οικογένειαν. Άμα οι χριστιανοταλιμπάν κόφκουν φλέβες ότι εν συνιστά οικογένειαν έναν ζευγάριν ΛΟΑΤΚΙ με τα κοπελλούθκια τους, πως εννά αντιδράσουν αν τους πει κάποιος ότι θωρεί το κατοικίδιον του "παιδίν του" ή μέλος της οικογένειας του τέλος πάντων; Ότι νιώθει οικογένεια ένας άθρωπος μόνος του με 3-4 κατοικίδια τζ̆αι εν γυρεύκει να παράξει/αναγιώσει παραπάνω homo sapiens;

Για τον εαυτό μου, ομολογώ ότι αγαπώ μεν τες κάττες μου, αλλά εν τες έβαλα ποττέ μου στο ίδιον επίπεδον με τους αθρώπους στην ζωήν μου, ειδικά τα μέλη της οικογἐνειας μου. Σ̆αίρουμαι με την παρουσίαν τους, φροντίζω τες, προσέχω στοιχειωδώς την υγείαν τους, στεναχωρκούμαι άμα πεθάνουν (κάποιοι χρησιμοποιούν την λέξην "ψοφούν" για τα ζώα, εγώ αποφεύγω την ως υποτιμητικήν της αξίας της ζωής) αλλά εν έχουν στο μυαλόν μου την σημασίαν που έχουν οι αθρώποι. Θεωρώ τες μέλη της οικογένειας; Ενδεχομένως, αλλά έννεν "ίσης αξίας τζ̆αι μεταχείρισης", εν κάποια σκαλιά "πάρακάτω". 

Εν σημαντικόν στοιχείον, πως εντάσσεις έναν κατοικίδιον στην καθημερινότηταν σου, για το τι είδους σχέσην διαμορφώνεις μαζίν του. Λόγου χάρην εγώ τες κάττες μου έχω τες έξω στην αυλήν, τζ̆αι βάλλω τες για λλίον μόνον στο σπίτιν. Αν ήταν συνέχεια κοντά μου ενδεχομένως η σύνδεση μας να εγίνετουν πιο "στενή". Κάτι άλλον που εν ακόμα πιο σημαντικόν, είναι ακριβώς αν στην ζωήν ενός εκάστου το κατοικίδιον εξελικτεί σαν ο μόνος ή ένας που τους λλίους "συντρόφους" της καθημερινότητας. Τζ̆αι μετά μπαίνει τζ̆αι ο χαρακτήρας του κάθε αθρώπου. Όπως εν κάμνουν ούλλοι για γονείς ή για να έχουν πολλές σχέσεις με άλλους αθρώπους, έτσι τζ̆αι με τα ζώα. Κάποιοι επενδύουν αυθόρμητα "κεφάλαιον" στα ζώα τους, άλλοι μεινίσκουν σε έναν πιο περιορισμένον επίπεδον.

Ως εκ τούτου, αν κάποιος νιώθει ως "οικογένειαν" του τα κατοικίδια του τζ̆αι επενδύει πάνω τους όσα επενδύουν άλλοι στα κοπελλούθκια τζ̆αι τους άλλους συγγενείς τους, ποιος είμαι εγώ να το αμφισβητήσω; Γούστον τους τζ̆αι καππέλλον τους. Ούτε μου προξενεί εντύπωσην ότι υπάρχει κόσμος που αφήνει την περιουσίαν του σε ζώα ή που τα θεωρεί "καλλύττερα" που τους αθρώπους. Σε έναν κόσμον που κοντεφκει τα 10 δις, εννά έβρεις κάθε είδους συμπεριφορές, απόψεις, στάσεις τζ̆αι φιλοσοφίες. Εφόσον εν βλάφτουν τους άλλους, για μέναν ουδέν πρόβλημαν.

Ώσπου να σταματήσουν οι προβολές των ομιλιών του αρχι(-δι)επισκόπου στην κρατικήν ραδιοτηλεόρασην, stay cool and keep rocking!

Στείρωση

 

Όϊ εν έσ̆ει να κάμει το θέμαν με την τελευταίαν ανάρτησην της φίλτατης συμμπλόγκερ Beatrix Kiddo, όπου θέτει το θέμαν του περιορισμού αναπαραγωγής αθρώπων χαμηλού iq.

Όλως παραδόξως, η αφορμή για την ανάρτησην εδόθηκεν που θκιό μετα-μεσονύχτιες κουβέντες που ακολουθήσαν μετά που παραστάσεις του ρεμπετο-λαϊκού σχήματος στο οποίον συμμετέχω (θέμαν κάποιας άλλης ανάρτησης τούτον). Εψές συγκεκριμένα, ο σερβιτόρος στην ταβέρναν που επαίξαμεν, είσ̆εν τα με έναν αρσενικόν κάττον που επροκαλούσεν παράπονα των θαμώνων, αφού αν εγελιούνταν να αφήσουν τα σ̆έρκα τους να κρέμουνται χαμηλά, επήεννεν τζ̆αι άκκαννεν τα, θεωρώντας ότι εν άλλος ένας μεζές, που τζ̆είνους που ρίχνουν κάποτε ως αποφάγια. Εσκέφτετουν σοβαρά να τον παίξει με το αεροβόλον, αν τζ̆αι "εν τα κάμνει τούτα τα πράματα", εν φιλόζωος γενικά κλπ. Επισήμανα του ότι οι κάττοι ώσπου τους ταϊζεις συνεχίζουν να έρκουνται, τζ̆αι μάλιστα έχουν πάντα αυξητικήν τάσην, οπότε μια λύση είναι να τους στειρώσεις. Ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα σερβιτόρος εδήλωσεν κατά της στείρωσης. "Έχω σ̆ύλλον τζ̆αι ποττέ εν θα τον εστείρωννα" είπεν μου. Δικαίωμαν του φυσικά του αθρώπου, αν τζ̆αι ανέφερα του κάποια πλεονεκτήματα της στείρωσης, χωρίς να φαίνεται να τον επηρεάζω καθόλου. 

Η άλλη κουβέντα ήταν σε ελλαδικόν σταθμόν ραδιοφώνου, που άκουα πάλε μετά που είχαμεν παίξει τα ρεμπέτικα μας, επιστρέφοντας στο σπίτιν. Ήταν ενημερωτική διαφήμιση φιλοζωϊκού συνδέσμου που ανέπτυσσεν τα πλεονεκτήματα της στείρωσης κατοικιδίων, ορισμένα που τα οποία εν είχα υπόψη.

Ποια εν τα "μείον" της ούλλης κατάστασης με την στείρωσην, για την δικήν μου περίπτωσην των κάττων που ταϊζω; Εν βασικά θκιό, τζ̆αι ακόμα έναν σαφώς λλιόττερον αρνητικόν: 

1) μοιάζει κάπως άδικον τζ̆αι δικτατορικόν, αν μπορείς να το θεωρήσεις δόκιμον ως όρον, να επιβάλεις στο ζώον σου μιαν επέμβασην στο σώμαν του, που του καθορίζει σημαντικά την ζωήν του. Αν σας φαίνεται αστείον, φανταστείτε να ήσαστεν στην θέσην τους. Εννά σας άρεσκεν να θεωρείστε κατώτερα είδη που μπορεί κάποιος να ορίζει τη ζωήν σας; Εν το νομίζω. 

2) εν μια εγχείρηση που όσον τζ̆αι να έσ̆ει γίνει ρουτίνα, εμπεριέχει κακουχίαν για το κατοικίδιον σου. Τζ̆αι, ειδικά αν έσ̆εις πολλούς κάττους, εν αρκετά δαπανηρόν δυνητικά, παρόλον που κατά τζ̆αιρούς η τοπική αυτοδιοίκηση επιχορηγεί την στείρωσην με κάποιον ποσόν.

Την περιπέτειαν με το συνεχές γεννοβόλημαν των κάττων μου επέρασα την για αρκετά χρόνια, με διάφορες τραυματικές εμπειρίες, προεξάρχουσας της ψηλής θνησιμότητας των γατακιών, αρκετά που τα οποία εκοτώσαμεν εμείς οι ίδιοι με τα αυτοκίνητα, αφού έχουν την τρομακτικήν συνήθειαν να σκαρφαλώνουν μέσα τους τζ̆αι να μεν κατεβαίνουν όταν ξεκινήσει. Οι δε καημένες οι κάττες κυριολεκτικά γίνουνται ερείπια κατά την περίοδον του θηλασμού, τζ̆αι θέλουν πολλαπλάσιαν φροντίδαν. Ακόμα τζ̆αι έτσι, εφτάσαμεν κάποιαν στιγμήν να έχουμεν πάνω που 10 κάττους, αφού όταν βάλλεις συστηματικά τροφήν, εν έρκουνται μόνον οι δικοί σου αλλά κουβαλιούνται σου τζάι ξενοι. Ήταν αναπόφευκτον ότι, αν τζ̆αι αρχικά εναντίον, θα εκατάφευγα στην λύσην της στείρωσης.

Οι πρώτες θκιό κάττες που εστείρωσα εν ακόμα μαζίν μας, αν τζ̆αι την μιαν παραλλίον να την χάσουμεν μετά την εγχείρισην, αφού άνοιξεν τες ραφές της τζ̆αι έκαμεν μιαν τεράστια τρύπαν στο πλευρόν της. Εχρειάστηκεν να της φορήσουμεν κώνον για σχεδόν έναν μήναν για να μεν ακκάννει την πληγήν, τζ̆αι αθθυμούμαι ακόμα πόσες ώρες εγλύφετουν η καημένη όταν εμπορέσαμεν να την ελευθερώσουμεν, αφού έκλεισεν η πληγή της. Η άλλη γάτα ούτε που εκατάλαβεν τίποτε. Είχαμεν τζ̆αι κάτι αρσενικά, τα οποία εν ήθελα να υποβάλω στο ίδιον πράμαν, αλλά σταδιακά εχαθήκαν, τζ̆ηνυώντας θηλυκά σε άλλες γειτονιές, τζ̆αι εν τα ξαναείδαμεν. Το κωμικοτραγικόν της υπόθεσης είναι ότι είχαμεν έναν επιζών θηλυκόν γατάκιν, το οποίον υποτίθεται θα εστειρώναμεν μόλις εμεγάλωνεν αρκετά, όμως εγέλασεν μας, επειδή ήταν σχετικά μικροκαμωμένη, με αποτέλεσμαν να μείνει έγκυος τζ̆αι να κάμει 4 γατάκια. Εστειρώθηκεν λλίους μήνες μετά, όταν απογαλακτιστήκαν, αλλά τωρά είχαμεν τρία νέα θηλυκά τζ̆αι έναν αρσενικόν γατάκιν. Που τα θηλυκά δυστυχώς επατήσαμεν το έναν εμείς οι ίδιοι, ενώ το αρσενικόν, ένας απίθανος πορτοκαλλής κάτταρος, ετσύλλησεν μας το ένας γείτονας. Εμείναν τα θκιό θηλυκά, τα οποία πλέον έβαλα υπό στενήν παρακολούθησην. Μόλις εκλείσαν 6 μηνών τζάι ερέξαν τα θκιό κιλά βάρος, επακκέτταρα τες για στείρωσην. Όπερ τζάι εγένετο.

Έτσι τωρά έχω συνολικά πέντε θηλυκά στειρωμένα, τα οποία ταϊζω τζ̆αι σ̆αίρουμαι. Διερωτούμαι επίσης γιατί είχα τόσους ενδοιασμούς για την στείρωσην. Τα ζώα εν εμφανώς υγιέστατα, αφού προσέχω να μεν τα ταϊζω υπερβολικά, εν σχετικά ήσυχες, εν πολλοχωρκοϋρίζουν, τζ̆αι έχουν γλυτώσει τον βραχνάν του οίστρου τζ̆αι του κακοποιητικού σεξ με τον κάθε ξένον αρκόκαττον. 

Συστήνω σας ανεπιφύλακτα να ακολουθήσετε την ίδιαν πολιτικήν. Έσ̆ει τα κακά της, όπως ανέφερα, αλλά συνολικά εννά σας κάμει τζ̆αι σας τζ̆αι τα κατοικίδια σας πιο ευτυχισμένους στο τέλος.

Ώσπου να μάθουμεν ούλλοι να είμαστεν υπεύθυνοι με τα ζωάκια μας, stay cool and keep rocking!

R.I.P. Ξέρξη...

Εκατάλαβα το ότι κάτι πάει λάθος όταν εν τα είδα το πρωίν που εφεύκαμεν με τα κοπέλια για το σχολείον τους. Πάντα επεριμέναν στην πόρταν για πρωινόν, σήμερα ήταν άφαντα τζιαι η μάνα τους μόνη της. Ο Ξέρξης εν το ασπρόμαυρον στα αριστερά της φωτογραφίας, αν τζιαι είshεν μεγαλώσει που τότε που εφκάλαν τα κοπέλια τη φωτογραφίαν. Εχτές εκλείαν θκιό μηνών όπως μου είπεν χαρούμενος ο Χάρης, ο οποίος "υιοθέτησεν" τζιαι "εβάφτισεν" τον Ξέρξη. Βέβαια ήταν αυθαίρετη ονομασία αφού εν νωρίς να καταλάβουμεν το φύλον τους, τζιαι επιφυλασσετουν να το αλλάξει σε "Ρωξάνη" αν εδιαπιστώναμεν μετά ότι εν θηλυκόν.

Τέσπα, οι μιτσιοί εν ανησυχήσαν με την απουσίαν των καττουθκιών, "κάπου θα ετζοιμούνταν ακόμα". Εγώ, επειδή αναγιώθηκα με τους κάττους, τζιαι επειδή εφώναξα πεντέξι φορές, εν εκαθησυχάστηκα. Περίεργον...

Όταν εστράφηκα που το σχολείον ακόμα ήταν απόντα τα γατάκια. "Εν πάμεν καλά" λαλώ που μέσα μου, χαιδεύοντας την μάναν (Ντάλεξ το όνομα, που το Dr. Who and the Daleks) η οποία εσυμπεριφέρετουν κάπως. Μετά, ενώ ήμουν μέσα, άκουα το κάλεσμαν της (χαρακτηριστικό μιαούρισμαν τζιαι κάτι σαν γουργουρητόν πολλά χαρακτηριστικά της μάνας κάττας) τζιαι εποshέπαζα στην αυλή μπας τζιαι δω την με τα νεογνά της. Τίποτε. Έδωκα έναν κοντινόν γυρόν στη γειτονιάν με την Ντάλεξ τα πισών μου. Πάλε τίποτε.

Ήρτεν η ώρα να φύω για τες δουλειές του πρωινού, τζιαι εξεκίνησα, πιο ανήσυχος πρέπει να το πω γιατί πρώτη φοράν εμεινίσκαν τόσην ώραν "χωσμένα" τα γατάκια. Δυστυχώς, οι φόβοι μου επαληθευτήκαν, 5-6 τετράγωνα μακριά που το σπίτι μας, πάνω σε σχετικά πολυσύχναστο δρόμο δαμέ στην Καλλιθέαν του Δαλιού. Πάνω στο οδόστρωμαν, μια ασπρόμαυρη τούφα. Επάρκαρα στο παγκέττον για να δω πιο καλά αν τζιαι ήδη είχα καταλάβει τι ήταν.

Ο καημένος ο Ξέρξης ήταν πεθαμένος ήδη, αφού προφανώς εκτυπήθηκεν που αυτοκίνητον ενώ επροσπαθούσεν ακόμα να καταλάβει που εβρέθηκεν, μακριά που την φιλόξενην αυλήν μας τζιαι την χνουδωτήν αγκαλιάν της μάνας του. Ήταν φυσικά φρικτά παραμορφωμένος ήδη αλλά εν τόσον χαρακτηριστικόν το καλούπιν τζιαι τα χρώματα του που εν εχωρούσεν άρνησην ή ελπίδαν.

Πραγματικά, άβυσσος η ψυshιή του αθρώπου. Έχω χάσει αθρώπους δικούς μου (ευτυχώς για την ώραν μόνον παππούδες) τζιαι δεν εστεχωρήθηκα πολλά ούτε έκλαψα ποττέ μου σε κηδείαν. Τζιαμέ, στην άκρην του δρόμου, με τα αυτοκίνητα να ρέσσουν, άρκεψα να κλαίω όπως το κοπελλούϊν το 6χρονον. Κλαίω τζιαι τωρά όπως το μωρόν καθώς γράφω. Εγώ, που έχασα αμέτρητους κάττους τζιαι καττούθκια, τζιαι ξέρω ότι εν η μοίρα του "cat person" να χάνει τους κάττους του σχετικά νωρίς, ειδικά αν τους έshιει ελεύθερους στη γειτονιάν. 

Έπιασα ότι απόμεινεν που τον Ξέρξην τζιαι έβαλα τον να "πνάσει" σε διπλανό χωράφιν. Τζιαι έφυα για να πάω να κάμω τες δουλειές μου. Μέσα στα δάκρυα. Χαράς το κακόν ρε παιδί μου. Πως του λαλείς όμως του Χάρη ότι ο Ξέρξης του is no more τζιαι ότι ποττέ έθθα μάθει αν ήταν όντως Ξέρξης ή Ρωξάνη;

Τζιαι κυρίως, πως του λαλείς τι υποψιάζεσαι; Ότι κάποιον σκατόψυχον πλάσμαν που αποκαλεί τον εαυτόν του γείτοναν (υποθέτω, εν παίρνω τζιαι όρκον τζιαι εν έshιει τζιαι ιδιαίτερην σημασίαν εξάλλου) έπιασεν τα θκιό γατάκια γιατί επειράζαν τα τζιέρρατα του προφανώς, τζιαι απομάκρυνεν τα σε "ασφαλήν απόστασην" για να μεν τον ενοχλούν; Προκαλώντας έτσι τον θάνατον τουλάχιστον του ενός; 

Μεινίσκει το άλλον γατάκιν, που ο Χρίστος ονόμασεν Lion, αν τζιαι πιο πολλά μοιάζει με τιγράκιν, όπως μπορείτε να δείτε στη φωτογραφίαν. Οδήγησα πάνω κάτω στο δρόμον αλλά εν ήβρα άλλον πτώμαν. Τζιαι οι θκιό τους είχαν αρχίσει να τρων κανονικά, οπότε κάπου έμεινεν μου η ελπίδα ότι θα ήβρεν καταφύγιον στα διπλανά σπίθκια, όπου μπορεί να βρεθεί μια ψυshιή λλιόττερον ελεϊνή τζιαι να τον υιοθετήσει. Σε αντίθεσην με τον Ξερξάκον, που ήταν κάπως ασχημούλης ακόμα, ο (αν εν αρσενικός, εν θα μάθουμεν ποττέ επίσης) Lion εν πανέμορφον τζιαι τσαχπίνικον γατάκιν. Ερώτησα κάτι χτιστάες τζιαμέ κοντά αλλά εν είδαν τίποτε (τζιαι γενικά που χτιστάες εν περιμένω να εν ιδιαίτερα φιλόκαττοι, βάσει περασμένων εμπειριών, χωρίς να ισοπεδώνω φυσικά).

Αν όντως έγινεν τούτον που εσυμπέρανα, τζιαι εν προκειται για κάποιου είδους freak accident η ούλλη ιστορία, στο σκατόψυχον πλάσμαν που το έκαμεν μπορώ να ευχηθώ βασικά μόνον θκιό πράματα: να ρίξει το κλάμαν που έριξα εγώ σήμερα, τζιαι να υποστεί το αίσθημαν που θα υποστώ το μεσημέριν όταν εννά ανακοινώσω στο Χάρη το θάνατον του Ξέρξη.

Ώσπου να τα νιώσει τούτα τα πράματα, τζιαι να μαυρίσει η κατάμαυρη καρκιά του, stay cool and keep rocking!

Φόλα

Εν έshιει χιουμορίστικον κόμικ σήμερα, το θέμαν μας εν της οργής τζιαι της θλίψης.

Εξύπνησε με η Αγάπη πριν φύει για δουλειάν, για να μου αναφέρει την πρωινήν, μακάβριαν ανακάλυψην της. 

"Ο Μασκοφόρος εν μέσα στην αυλή μας, πεθαμένος. Νομίζω πήεννε θάψε τον γιατί εννά στεναχωρηθούν τα μωρά αν τον δουν".

Ο Μασκοφόρος, ή "Μάσκο" όπως τον αποκαλούν τα κοπέλια (αποκαλούσαν πλέον) αποθανατίστηκεν στο εξής βίντεο προ ολίγων ημερών:

Εκατέβηκα στην αυλήν, με το φτυάριν τζιαι τη τσάππαν ανά χείρας, τζιαι όντως ο καημένος ο κάττος ήταν κοντά στην φουντάναν του γρασιθκιού. Το κορμίν του ήταν ήδη σχεδον κοκκαλωμένον, που σημαίνει ότι επέθανεν κάποια στιγμήν εψές. Η κκελλέ του γυρισμένη σε μιαν περίεργην γωνίαν, όπως όταν γυρίζουν να γλύψουν τη ράshιην τους τζιαι θαυμάζεις πόσην ευλυγισίαν έχουν. Μέσα στους πόνους του πρέπει να επροσπάθαν να σιουρκαστεί ο γέρημος, αλλά που. Εγύρισα τον προσεκτικά ψάχνοντας για πληγές τζιαι αίμαν αλλά ήταν καθαρός, πέραν κάποιων υπολειμμάτων σάλιου. Ούτε που μας ελέρωσεν το γρασίδιν, να'ναι καλά όπου επήεν, πάντα βολικός ο μακαρίτης ο Μάσκο.

Όπως τον εκουβάλουν στο απέναντι χωράφιν για ταφήν, αθθυμήθηκα που τον εχαϊδεψα λλίον εχτές το απόγευμαν, τζιαι εθαύμασα ήνταλως άρκεψεν να ττορφαντέυκει η γούνα του, σε σχέσην με το καλοτζιαίριν που ήταν φτανή, τζιαι έφερεν τζαι τραύματα που ερωτοκαυκάες. "Λαλείς να τον εμμάθκιασα;" εσκέφτηκα.

Έσκαψα έναν καλόν λούκκον σε βάθος τζιαι διάμετρον για να ξαπλώσει άνετα, εshέπασα τον καλά τζιαι έβαλα τζιαι λλίες αγκαθκιές που ήταν ξαπόλυτες τζιαμέ γυρόν, άμπα τζιαι πάσιν άλλα ζώα να τον ξεθάψουν. Που ήμουν μιτσής έβαλλα τους τζιαι λουλουδάκια, αν τζιαι σήμερα εν είshεν πουθενά, ενώ είμαι πλέον πολλά κυνικός για έτσι χειρονομίες.

Στα κοπέλια ανακοίνωσα το χωριστά, διότι πρώτα εκατέβηκεν που το δωμάτιον του ο ένας, ο πιο "μουshαμμάς", τουλάχιστον για έτσι θέματα. 

"Ωχ, ο Χάρης ξέρει το;"

"Οϊ ακόμα. Μεν του το πεις, να προγευματίσει πρώτα τζιαι μετά".

Είπα το τζιαι του Χάρη πιο ύστερα, τζιαι εν αντέδρασεν, αν τζιαι το ύφος του έδειχνεν ότι ακόμα εν το εσυνειδητοποίησεν πλήρως.

"Θέλεις να μου πεις κάτι;"

"Οϊ"

"Οκ".

Όπως είπα τζιαι πιο παλιά, εμεγάλωσα με τους κάττους, τζιαι έχουν θκιό μεγάλα καλά: εν ανεξάρτητα ζώα τζιαι εν προλαβαίνεις να συνδεθείς πολλά μαζίν τους, ειδικά όταν τους έshιεις στη γειτονιάν τζιαι οϊ στειρωμένους τζιαι σώκλειστους (κάτι που θεωρώ παντελώς λάθος by the way). Για τον απλόν λόγον ότι πεθανίσκουν σχετικά γλήορα, εν πολλοί οι κίνδυνοι για λλόου τους (αυτοκίνητα, αρρώστιες, άλλοι κάττοι κλπ.). Έτσι η στεναχώρκα του αποχωρισμού, όσον να'ναι μετριάζεται, ειδικά εν συγκρίσει με τους shύλλους, που συνήθως εν πιο ενσωματωμένοι στην οικογένειαν.

Πάραυτα, τζιαι παρά τον κυνισμόν που με διακατέχει, θα ήθελα να προβώ σε μιαν κατάραν προς το κτήνος που έβαλεν το δηλητήριον τζιαι ήβρεν το ο Μάσκο τζιαι εψατζιέφτηκεν: εύχομαι να ανακαλύψουν έναν simulation που να μπορεί να κάμει προσομείωσην του τι επέρασεν τζιείνον το ζώον ώσπου να φκει η ψυshή του, τζιαι συ να είσαι το πειραματόζωον. Πολλές φορές, ώσπου να "στρώσετε", τζιαι η προσομοίωση, τζιαι σου!

Ώσπου να μεν υπάρχουν πιον κτήνη που βάλλουν φόλες, stay cool and keep rocking!

"Φύσει εχθρός"

Οι φωτογραφίες τζιαι το κειμενάκιν που ακολουθούν ανεβήκαν πρώτα στο facebook, αλλά εσκέφτηκα μετά ότι το blog εν πιο αξιόπιστη πηγή αναφοράς, τζιαι είπα να τα αναρτήσω τζιαι δαμέ:

Τούτοι οι θκιό εν τούτον που κάποιοι αποκαλούν "εχθροί εκ φύσεως". Η μεν σκύλλα μπορεί να κάμει έναν "χραπ" τζιαι να πνίξει τον κάττον σε δευτερόλεπτα. Τζιαι ο κάττος, παρά το ότι εν πιο αδύναμος, έshιει τα δικά του πλεονεκτήματα αν τύχει τζιαι πάει η κουβέντα για "σύγκρουσην". Τζιαι όμως, επειδή εβρεθήκαν σε μιαν κατάστασην όπου εκαταλάβαν ότι μπορούν να συμβιώσουν χωρίς σύγκρουσην, με τες ανάγκες τους να ικανοποιούνται πλήρως σε έναν κοινόν σπίτιν, οϊ απλά εν μαλώνουν αλλά εν τζιαι φίλοι. Κανένας που τους θκιό εν ασχολείται αν κάποιοι πρόγονοι τους εβάλαν στα γονίδια τους ότι εν "εχθροί". Κανένας που τους θκιό τους εν φοάται ότι ο άλλος εννά παραβιάσει τα "συμφωνηθέντα". Κανένας που τους θκιό τους τέλος, εν θέλει διαιτητές τζιαι εγγυητές για να συμβιώσει με τον "εχθρόν".

Τελικά εν μεγάλοι δάσκαλοι τα ζώα. Μακάρι να επαίρναμεν τέθκοια μαθήματα ως είδος. Ήταν να έχουμεν πολλά λλιόττερα προβλήματα.

Ώσπου να μάθουμεν που τα ζώα, stay cool and keep rocking!