Ούτε με τους μουλλάες, ούτε με τον Τράμπαν

Ασχολήθηκα εκτεταμένα με τες πομπές του ζεύγους Χριστοδουλίδη τζ̆αι των συν αυτώ, οπότε εν θα σπαταλήσω χώρον τζ̆αι δαμέ, πέραν του να δηλώσω απαισιόδοξος περί του αν θα γίνει κάτι που να ταρακουνήσει πραγματικά τούτους τους αθρώπους τζ̆αι το θρασύτατον συνάφιν τους. This is Cyprus after all...

Αντί τούτου εννά παραθέσω κάποιες συνοπτικές σκέψεις για το Ιράν τζ̆αι την τρέχουσαν εξέγερσην κατά του θεοκρατικού, τυρρανικού καθεστώτος της χώρας:

- Η ενδεχόμενη πτώση του συγκεκριμένου καθεστώτος εν μπορεί να αποτελέσει παρά θετικήν εξέλιξην, παρά την αβεβαιότηταν της "διάδοχης κατάστασης".

- Μόνον θαυμασμόν για τζ̆αι συμπαράταξην με τους αθρώπους που εν έτοιμοι να διακινδυνέψουν, τζ̆αι τελικά χάνουν την ζωήν τους αγωνιζόμενοι για την ελευθερίαν τζ̆αι την δικαιοσύνην στην χώραν τους.

- Ούτε γραμμάριον εμπιστοσύνης στον φρενοβλαβήν, πορτοκαλλοτζ̆ιέφαλον, γκάγκστερ Τράμπαν τζ̆αι τον διεφθαρμένον, εγκληματικόν Νετανιάχου τζ̆αι την βίαιην παρέμβασην τους στα εσωτερικά του Ιράν, η οποία προφανέστατα εν ελαύνεται που κανέναν πραγματικόν ενδιαφέρον για τους Ιρανούς αλλά που τα στυγνά, προσωπικά τους συμφέροντα τζ̆αι την, στα όρια της ψυχοπάθειας, μεγαλομανίαν τους.

- Παρά την ευαρέσκειαν μου για την κατάρρευσην αντιδημοκρατικών, δικτατορικών, θεοκρατικών καθεστώτων όπως του Ιράν τζ̆αι της Βενεζουέλας, ουδέποτε εννά δεχτώ απροβλημάτιστα τον παράνομον, βίαιον παρεμβατισμόν κάποιων κρατών όπως οι Η.Π.Α. ή το Ισραήλ στα εσωτερικά διεθνώς αναγνωρισμένων κρατών δίκην "αυτοδιόριστης διεθνούς αστυνομίας", για τον απλόν λόγον ότι με τέθκοια προηγούμενα τζ̆αι "ηθικές" τύπου "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", σύντομα ο πλανήτης εννά επιστρέψει (αν έφυεν ποττέ βέβαια) σε μιαν χαοτικήν κατάστασην που εννά ορίζεται που τον νόμον της ζούγκλας. Με τες ελλείψεις τζ̆αι τες αντιφάσεις του, το διεθνές δίκαιον πρέπει να διέπει την συμπεριφοράν μας, ειδικά όταν ανήκουμεν σε αδύναμα, μικρά κράτη υπό το έλεος μεγάλων διεθνών συμφερόντων όπως η Κυπριακή Δημοκρατία. Αν εμείς σιγοντάρουμεν κατά το δοκούν τέθκοιες συμπεριφορές, με ποιον ηθικόν έρισμαν εννά ζητούμεν καταδίκην εισβολών, κατοχών τζ̆αι εποικισμών που άλλες χώρες όπως η Τουρκία τζ̆αι η Ρωσία;

Κλείοντας, θέλω να παρατηρήσω την ύπαρξην, ανά τα κοινωνικά δίκτυα, κάποιων self righteous τύπων, ομιχλώδους ιδεολογικής τοποθέτησης, που λοιδορούν δημοσίως, με μανίαν τζ̆αι αδιαλείπτως, την αναρχίαν, την αριστεράν τζ̆αι τους φιλελεύθερους διότι εν καταπίννουν αμάσητον το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" κοσμοθεώρημαν τους στα θέματα της Βενεζουέλας τζ̆αι του Ιράν. Εν χαρακτηριστικόν ότι αμελούν επιμελώς να αρθρώσουν το παραμικρόν για την συντήρησην, την ακροδεξιάν τζ̆αι τες διαρκείς αντιφάσεις της θρησκείας πανταχὀθεν, διότι προφανώς θεωρούν τες πιο "ακίνδυνες", την ώραν που ο ακροδεξιός φασισμός τζ̆αι θρησκευτικός φονταμελισμός εν σε άνοδον. Ενοχλεί τους που υπάρχει ακτιβισμός μόνον για την Παλαιστίνην αλλά εν λαλούν κουβένταν για την παντελήν απουσίαν της ακροδεξιάς σε οτιδήποτε που να συνιστά ακτιβισμόν για αλλαγήν οπουδήποτε. Σε τούτους τους τύπους, που χαρακτηρίζουν τον άλλον με την πιο μεγάλην ευκολίαν, αλλά τσουνιάζουνται όταν τους πεις ότι "εν στραβή η μύξα τους" έχω μόνον να προσφέρω ξύδιν σε ικανοποιητικές ποσότητες, μαζίν με την συμπάθειαν μου για το πόσον χαραμίζουν την τυχόν μόρφωσην τους.

Ώσπου να αντιληφθούν ορισμένοι πολυσπουδασμένοι ότι το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" ανήκει στον μεσαίωναν τζ̆αι οί το 2025, stay cool and keep rocking!

Η "Αριστερά" ως έννοια σήμερα

Εν εξαιρετικά κωμικόν, άρα τζιαι ψυχαγωγικόν, όταν μπαίνω σε διάλογον με διάφορους αθρώπους, να με κατατάσσουν αναλόγως της δικής τους "τοποθέτησης", στην "αριστεράν" ή την "δεξιάν". Στην "αριστεράν" συνήθως κατατάσσουν με όταν η θέση μου εκλαμβάνεται ως "αιρετική" ή "ριζοσπαστική" ή "κατά της παράδοσης" ενώ στην "δεξιάν" ως "συντηρητική" ή "στερεοτυπική". Τυχαίον; Καθόλου. Πάντως εγώ σε κάθε περίπτωσην είμαι το ίδιον άτομον, τζιαι εν εντάσσω τον εαυτό μου σε καμμιάν "ομάδαν", απλά επειδή έτσι το αντιλαμβάνουνται κάποιοι τρίτοι. Ας δούμεν όμως ειδικά τον όρον "αριστερά", τζιαι τι σημαίνει για μέναν σήμερα.

Όπως σε ούλλες σχεδόν τες λέξεις τζιαι τες έννοιες, υπάρχει μια "ιστορική" προέλευση τζιαι μια εξέλιξη της έννοιας μέσα στο χρόνο. Ας πούμεν ο "ιδιώτης" σήμερα έshιει μιαν εντελώς διαφορετικήν έννοιαν που την προέλευσην της λέξης, δηλαδή την αγγλικήν λέξην "idiot", που σημαίνει "ηλίθιος/ βλάκας". Έτσι τζιαι η "αριστερά".

Η ιστορική δημιουργία της λέξης πάει στην γαλλικήν επανάστασην, τζιαι την γαλλικήν "εθνοσυνέλευσην". Μέσα στην αίθουσαν τούτου του σώματος, εκάθουνταν πάντα αριστερά όσοι ήταν υπέρ της επανάστασης, τζιαι των ριζοσπαστικών αλλαγών που επέφερεν, τζιαι στα δεξιά όσoι ήταν εναντίον της, τζιαι υπέρ της διατήρησης των "παραδόσεων τζιαι αξιών", που την εποχήν τζιείνην ήταν η μοναρχία, η αριστοκρατία κλπ. Η συγκεκριμένη επανάσταση εδιάμόρφωσεν αφενός την σύγχρονην "αστικήν δημοκρατίαν" τζιαι αφετέρου το λεγόμενον "έθνος/ κράτος", ως διάδοχον "σχηματισμόν" μετά τες αυτοκρατορίες τζιαι τα φέουδα του μεσαίωνα.

Συνεχίζοντας την ιστορικήν εξέλιξην, η "αριστερά" εσυνέχισεν να είναι η "ριζοσπαστική" δύναμη ανά το παγκόσμιον, παίρνοντας την μορφήν της σοσιαλιστικής επανάστασης, όταν τα πλήθη των εργατών της βιομηχανικής επανάστασης στα μεγάλα αστικά κέντρα αρχίσαν να διεκδικούν δικαιώματα τα οποία σήμερα θεωρούμεν αυτονόητα, όπως τα τρία οκτάρκα (8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ξεκούραση, 8 ώρες αναψυχή), η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η κοινωνική ασφάλιση κλπ. τα οποία φυσικά εσυναντούσαν την "αντίστασην" της τότε "δεξιάς" γιατί έπληττεν τα συμφέροντα που εξυπηρετούσεν (αστική τάξη, μεγάλο κεφάλαιο κλπ.). Εν ενδιαφέρον το ότι σε διάφορες χώρες,  όπως οι Η.Π.Α., έννεν "κομμουνιστές" που εδιεκδικήσαν τούτα τα δικαιώματα για τους εργαζομένους, αλλά οι λεγόμενοι "φιλελεύθεροι", οι οποίοι ήταν οι "ριζοσπάστες" της εποχής τους για έναν καλλίττερον κόσμον. Το δε αποκορύφωμαν των κινημάτων της αριστεράς ήταν οι διάφορες επαναστάσεις ανά το παγκόσμιον τζιαι τα καθεστώτα που επιβάλαν. Το αν τζιαι τι επετύχαν, εν τόσον τεράστιον θέμαν που εν θα ασχοληθώ δαμέ. Το θέμαν μου εξάλλου εν η "αριστερά" σήμερα, τζιαι μέσα στο πλαίσιον που βιώνουμεν, στην Κύπρον τζιαι αλλού, δηλαδή μέσα στην σύγχρονην αστικήν δημοκρατίαν. Κινήματα "αριστερά" στον πυρήναν τους είναι τζιαι το φεμινιστικόν, το κίνημαν των ΛΟΑΤΙ, τα κινήματα προστασίας της φύσης κλπ.

Πολλοί συγχίζουν τον όρον "αριστερά" με τον "κομμουνισμόν" τζιαι τον "σοσιαλισμόν". Έτσι σπεύδουν είτε να την "οικειοποιηθούν" είτε να την "κατακεραυνώσουν". Εγώ θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος "χώρος" εν πολλά πιο "ευρύς" τζιαι αγκαλιάζει ολόκληρον το φάσμαν των ιδεολογιών. Για τον απλόν λόγον ότι για μέναν "αριστερά" σημαίνει "προοδευτικότητα" τζιαι "θέληση για αλλαγήν των κακώς κείμενων" εις πείσμαν της "παράδοσης" τζιαι των "στερεοτύπων".

Υπό την έννοιαν τούτην, καλόν είναι να αποφεύγεται η τοποθέτηση ταπέλλας τύπου "καλόν" ή "κακόν" δίπλα που την "αριστεράν", όπως πρέπει να αποφεύγουμεν να βαφτίζουμεν "σωστήν" ή "λάθος" την "συντήρησην". Αφενός η "αριστερά", μέσα που την "ριζοσπαστικοποίησην" της έκαμεν τζιαι σημαντικά λάθη, όπως η προσπάθεια καταπίεσης της θρησκείας που εγύρισεν μπούμεραγκ. Αφετέρου η "συντήρηση", παρά τον εκ πρώτης όψεως "παρεμποδιστικόν" της ρόλον στην "πρόοδον", εντούτοις πολλές φορές λειτουργεί ως "φρένον" τζιαι ως "χαλινάριν" στην ξέφρενην εκδήλωσην της αλλαγής. Έτσι, πολλές φορές, εξασφαλίζεται η κοινωνική ειρήνη μέσα που σταδιακά, συστηματικά μέτρα αλλαγής αντί για βίαιες επιβολές του "ορθού" τζιαι της "αλήθκειας".

Για μέναν σήμερα, "αριστερά" σημαίνει να θέλεις να αλλάξει ο κόσμος, προς κάτι που εκλάμβάνεις ως καλλίττερον για ούλλους. Ακόμα τζιαι αν σημαίνει δύσκολους συμβιβασμούς των κοινωνικών ομάδων τζιαι οδυνηρές παραχωρήσεις σε τομείς που η κοινωνία θεωρεί "ιερούς" όπως η οικογένεια, το έθνος, η θρησκεία, η περιουσία κλπ. Επίσης, "αριστερά" σημαίνει εναντίωση σε κάθε είδους "δόγμαν", "απόλυτην αλήθκειαν" τζιαι "ευαγγελισμόν" τζιαι παράλληλα προαγωγή του διαλόγου τζιαι της ανοχής (όχι "σεβασμού" - που εν κάτι άλλον) της αντίθετης άποψης. Έννεν τυχαίον ότι πολλές που τες διαλεκτικές αντιπαραθέσεις που έχω εν με αθρώπους που προσπαθούν να εξωραϊσουν "είδωλα" όπως ο Στάλιν, ο Λένιν, ο Μάο, ο Μαρξ, ο Τσε Γκεβάρα, ο Κάστρο κλπ. με πολλά αντίστοιχον τρόπον που οι "ιδεολογικοί" τους αντίπαλοι εξωραϊζουν άλλα πολιτικά τζιαι θρησκευτικά σύμβολα. Έμπα σε τούτον το τρυπάκιν αν θέλεις, αλλά ως δογματικός, αποκλείεις, κατ' εμέναν, τον εαυτό σου που τον χώρον της "αριστεράς". Δογματικός τζιαι αριστερός εν γίνεται. Σόρρυ. Διότι κάτι άλλον που ταυτίζω "εννοιολογικά" με την "αριστεράν" εν η "αμφισβήτηση" τζιαι η διαρκής αναζήτηση "τεκμηρίωσης". Μπορεί επίσης κάποιος να είναι "αριστερός" σε έναν μεγάλον φάσμαν θεμάτων, αλλά σε κάποια να είναι "βαθιά συντηρητικός". Κάθε άθρωπος εξάλλου εν μοναδικός τζιαι φοβερά πολυδιάστατος ως σκεπτόμενον όν.

Ώσπου να ξεκαθαρίσουμεν μέσα μας τέθκοιες έννοιες, stay cool and keep rocking!

Να χαρώ εγώ κάτι "αριστερούς"...

Προσέξετε έναν ορισμόν της αριστεράς (πολιτικής) στην Βικιπαιδείαν:

"Ο όρος Αριστερά στην πολιτική, σήμερα, αναφέρεται κυρίως σε αντιλήψεις και θέσεις που προωθούν την ισότητα, την πολυπολιτισμικότητα και τον διεθνισμό, ενώ διάκειται ουδέτερα και πολλές φορές εχθρικά απέναντι στο θρησκευτικό φαινόμενο."

Εγώ ο απλοϊκά σκεπτόμενος τζιαι ελλιπώς μελετημένος περί των γεννικότερων αριστερών διδαχών  βολεμένος αστούλλης συμπληρώννω πως αν αριστερά = προοδευτισμός τζιαι αν θρησκεία = συντήρηση, τότε η αριστερά έσιει καθήκον να είναι απέναντι που την θρησκείαν τζιαι ούλλες της τες εκφάνσεις. Περιλαμβανομένων των αρχι-παπάδων που ηγούνται αυτής.

Έτσι λοιπόν εν με απορίαν που παρατηρώ κάτι αθρώπους που σιήζουν τα μαγιώ τους περί της αριστεροσύνης τους να κάμνουν τα εξής:

- Ο ένας να πηέννει στον τωρινόν εθνικιστήν αρχιπαπάν τζιαι να δηλώννει δαμέ "την πρόθεσή του, εάν ο λαός τον εκλέξει με την ψήφο του, να συνεργαστεί μαζί με την Εκκλησία στα πλαίσια διαμόρφωσης πολιτικής στο Κυπριακό και την οικονομία." 

- Ο άλλος να κηρύττει, ως επικεφαλής ενός συνταγματικά κοσμικού κράτους, το 2013 ως έτος ενός πεθαμένου εθνικιστή αρχίπαπα.

Λόγω της αδυναμίας μου να αντιληφθώ τούτον τον μυστηριώδην τύπον αριστεροσύνης, λαλώ για να διευκολυνθώ να τους βάλω σε εισαγωγικά. "Αριστεροί" το λεπόν τζιαι κανεί.

Ώσπου να φκουν τα εισαγωγικά που τους αριστερούς τούτου του τόπου, stay cool and keep rocking!