Γεια σου χαρά σου Βενετιά!

 

Τσας καθυστερημένη, χρονικά, ανάρτηση, αφού το ταξίδιν μας έλαβεν χώραν τες τελευταίες μέρες του Αυγούστου, αλλά τωρά ήβρα αθκειάσην τζ̆αι διάθεσην. Είχα γράψει πρόσφατα για τα UWCs τζ̆αι για το ότι θα επαίρναμεν τον έναν μας γιον σε μιαν κωμόπολην κοντά στην Τεργέστην για να φοιτήσει τες τελευταίες του σχολικές χρονιές. Η πιο βολική πτήση χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς, σχετικά κοντά στον προορισμόν μας τζ̆αι σε λογικές, για την εποχήν, τιμές ήταν η Βενετία, έτσι είχαμεν αφορμήν να την επισκεφτούμεν για λλίον.

Είχαμεν θκυό παράγοντες που εν εβοηθήσαν πολλά την διάθεσην μας. Αφενός ήταν η συναισθηματική φόρτιση της "αποστολής" μας, εν αφήνεις πολλές φορές το δεκαπεντάχρονο σου σε μιαν ξένην χώραν τζ̆αι να φύεις, ξέροντας ότι επίσπευσες τον χωρισμόν που επερίμενες μετά τα 18. Αφετέρου ήταν η θκιαολόζεστη, στην οποίαν είχαμεν την ψευδαίσθησην ότι αποκτήσαμεν ανοσίαν τζ̆αι υψηλήν αντοχήν, Κυπραίοι γαρ όντες, αλλά φευ, στην Βενετίαν εχάσαμεν ποτάμια ιδρώταν, σε μιαν αναπάντεχα πνιγηρήν που την υγρασίαν ατμόσφαιραν. Έχω βιώσει πολλάκις την ανυπόφορην κατάστασην των παραλιακών πόλεων το καλοτζ̆αίριν δακάτω, αλλά η Βενετία ανάγει την πνίξην που προκαλεί σε νέα επίπεδα. Πρέπει να  εν το φαινόμενον του heat island, όπου οι πέτρες τζ̆αι το τσιμέντον συνάουν την βράστην ούλλη μέρα, τζ̆αι ακτινοβολούν την ακόμα τζ̆αι τες ώρες που κανονικά θα εδρόσιζεν. Εφυσούσεν ώρες ώρες αέρας αλλά δεν μας ανακούφιζεν. Άσε που έπρεπεν να φορτωνούμαστεν νερόν που σούπερμαρκετ ή την φουντάναν (ευτυχώς έχουν αξιόπιστον νερόν τρεχοέμενουν οι ιταλιάνοι) γιατί το μπουκκαλλούϊν άρκεφκεν που τα θυκό ευρώ.

Για τούτον η πρώτη μου συμβουλή σε όσους θέλετε να την δείτε, πηαίννετε εποχήν που εν πιο δροσερά. Η δεύτερη, μεν αγοράσετε νερόν που περίπτερα, εν πετάμενα ριάλια.

Πέραν τούτων των μάλλον ξενερωτικών, ΠΡΕΠΕΙ να πάτε σε τούτην την πόλην. Εν υπάρχει! Εν σαν να πάεις πίσω 300-400 χρόνια, ζωντανά. Εν υπάρχει μοντέρνα παθκιά, ούλλα εν παλιά, ούλλα εν κλασικά, ούλλα εν εντυπωσιακά αλλά παράλληλα εν ζωντανά με αθρώπους, μυρωθκιές τζ̆αι χρώματα. Ετοιμάστε τα asics σας με έξτρα gel αντικραδασμικά, γιατί θα περπατάτε ούλλη μέρα. Εν υπάρχουν αυτοκίνητα, σχεδόν καθόλου τροχοφόρα, τζ̆αι ούλλη η κίνηση γίνεται με τα πόθκια τζ̆αι με πλεούμενα, τα οποία όμως εν μέσα στα κανάλια  που διασχίζουν την πόλην σε ούλλες της τες διευθύνσεις τζ̆αι κατευθύνσεις.

Πόλη ακατάλληλη για κλειστοφοβικούς

Αν δε, αγαπάτε τα κτίρια-μνημεία όπως εγώ, θα έρτετε σε έκστασην. Ακόμα τζ̆αι τα πιο ταπεινά κτίσματα της πόλης εν συναρπαστικά, κἀθε γωνιά της εν έναν μυστήριον, κάθε στενοσόκκακον καταλήγει σε κρυμμένες πλατείες με αρχαία καφέ τζ̆αι στεκκούθκια μιας άλλης εποχής. Αν γουστάρεις μπούγιον, οφθαλμόλουτρον τζ̆αι βαβούραν πάεις στα μεγάλα της αξιοθέατα (εν θα κάτσω να σας τα γράψω, google it). Αν πάσχεις που αγοραφοβίαν ή μισείς τους (άλλους) τουρίστες, έσ̆ιει ολόκληρες περιοχές να περπατήσεις όπου οι αθρώποι εν ελάχιστοι αλλά που εν γεμάτες κάτι να δεις ή να ακουμπήσεις ή να φάεις.

Άδεια η πόλη, που πήγαν όλοι; (Cannaregio)

Θέλεις λλίες μέρες να κινηθείς με άνεσην, εμείς εν είχαμεν πολλές, αλλά εκόψαμεν πολλά χιλόμετρα οπότε ήταν γερή η γεύση. Μιλώντας για γεύσην, επιβεβαιώθηκεν ότι είχαμεν ακούσει, ότι εν ούλλα πανάκριβα τζ̆αι οϊ ιδιαίτερα καλής ποιότητας. Σημειώνω ότι επίνναν ούλλοι έναν ποτάκιν ονόματι sprizzer, που εν έναν γλυκόπικρον κοκτέϊλ, αρκετά ταιρκαστόν με το καλοκαιράκιν αλλά εν ετρελλάθηκα. Είχαν επίσης καλόν παγωτόν. Το πιο αξιόλογον μας γεύμαν ήταν το αποχαιρετηστήριον, σε μιαν παραθαλάσσιαν προβλήταν μακριά που τα πλήθη, όπου εσερβίραν ψαρικά αλλά τζ̆αι κάτι ωραία καλτσόνε.

Α, τζ̆αι παρά τες συμβουλές διαφόρων ειδημόνων, εγώ αγόρασα μιαν κινέζικην μάσκαν. Εχρειάστηκεν πρώτα να τα κάμω σατσιήν της Αγάπης αλλά επειδή ξέρει με, ήξερεν εξαρχής το αναπόφευκτον της κατάστασης.

Η κινέζικη μου μάσκα που την Βενετίαν (μπου!)

Εννά έχουμεν την ευκαιρίαν να την ξαναδούμεν έστω τζ̆αι λλίον, αν τζ̆αι σε αντίθεσην με μέναν, οι υπόλοιποι εν ετραλλαθήκαν που την Βενετίαν. Το ότι έπρεπεν να κουβαλούμεν βαλίτσες πάνω που γέφυρες μέσα στον λάλλαρον εν εβοήθησεν την διάθεσην τους. Χρωστούμεν όμως ακόμα έναν γυρόν τζ̆αι καμμιάν βόλταν με γόνδολαν, ασχέτως αν θεωρώ ότι εν πολλά 80 ευρώ για το εφφέ.

Εν θα γράψω για την Τεργέστη, γιατί είδαμεν την πολλά λλίον ενώ θα ήθελα να της αφιερώσω δικήν της ανάρτησην στο μέλλον. Εν τζ̆αι έχουμεν πλέον τόσα πολλά να πούμεν δαμέσα ζαττίν, ας τζ̆ηδέψουμεν νάκκον τες αφορμές.

Ώσπου να ξαναπάμεν Βενετία, stay cool and keep rocking!

Το πέμπτον σιόκ

 

Εψές εβρέθηκα στην "ουρανοξυστικήν" Sextown (την Λεμεσόν σιόρ), για μιαν συνάντησην με τον πολλά καλόν φίλον μου, Αντώνην, ο οποίος εκατέβηκεν στα πάτρια που την πρωτεύουσαν της "μαμάς πατρίδας" για διακοπές με την οικογένειαν του. Ο Αντώνης εν που τα λλία καλά πράματα που μου άφησεν το 26μηνον χάσιμον χρόνου που ονομάζεται "στρατιωτική θητεία", αφού εν που τους 5-6 αθρώπους που θεωρώ τούτον που λαλούμεν "κολλητούς", τζ̆αι πιθανότατα ποττέ εν θα εγνώριζα, αν δεν μας έφερνεν η κατάσταση παρέαν αρχικά στο Ηράκλειον της Κρήτης, όπου εκάμαμεν την Σ.Ε.Α.Π. (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού), τζ̆αι μετά για έναν μήναν στα Πολεμίθκια της Λεμεσού, όπου ελάβαμεν την εξειδικευμένην εκπαίδευσην του όπλου μας (αντιαρματιστές πεζικού). Ειδικά ο μήνας στα Πολεμίθκια ήταν η πρώτη, τόσον παρατεταμένη, επαφή μου με την εξωτικήν πόλην της Λεμεσού, τζ̆αι η παρέα με τον Αντώνην εμετάτρεψεν την εν λόγω εμπειρίαν σε κάτι το εξαιρετικά ευχάριστον. Τζ̆αι τον ίδιον σε έναν που τους, μετρημένους στα δάκτυλα, επιστήθιους φίλους μου.

Επιστρέφοντας στην εψεσινήν συνάντησην, είπαμεν τα όπως πάντα πολλά όμορφα, τζ̆αι πάνω στην φιλοσοφικήν μας κουβένταν περί σχέσεων (ο Αντώνης εν ψυχολόγος τζ̆αι δουλεύκει αρκετά με ζευγάρια) ήρταν ξανά τα τέσσερα σιοκ της σχέσης. Αρχικά ο φίλος επισήμανεν τζ̆αι την μετάβασην στον επίσημον έγγαμον βίον ως άλλον έναν τέθκοιον σ̆ιοκ, μια φάση που εγώ εντάσσω την στο "σ̆ιοκ του κύκλου", αν τζ̆αι έκαμεν κάποια valid points για το πως σε πολλές περίπτώσεις προκαλεί όντως σοβαρούς τριγμούς, ειδικά σε συντηρητικές, επαρχιώτικες κοινωνίες όπως η ελληνική τζ̆αι η κυπριακή. Το σημείον που έγειρεν όμως περί ενός άλλου δυνατού σ̆ιοκ, του "ξιπαιθκιάσματος", έκαμεν μου πολλύν εντύπωσην, τζ̆αι αποτελεί ουσιαστικά το κίνητρον να γράψω την παρούσαν ανάρτησην.

Με την Αγάπην είμαστεν κοντά σε τούτον το στάδιον, δηλαδή την "αναχώρησην" των τέκνων μας που την οικογενειακήν στέγην τζ̆αι την είσοδον στον δρόμον της ενηλικίωσης. Προσωπικά πάντα είχα την αίσθησην ότι η ενηλικίωση των γιούδων μας θα ήταν μια θετική εξέλιξη, αφού θα μας απελευθέρωνεν σε διάφορα επίπεδα ως ζευγάριν, τζ̆αι θα μας επρόσφερεν χρόνον τόσον σε προσωπικόν επίπεδον όσον τζ̆αι σε κοινές ενασχολήσεις τζ̆αι επιδιώξεις. Ο Αντώνης όμως έσ̆ιει διαφορετικήν εμπειρίαν μέσα που την δουλειάν του τζ̆αι την συμβουλευτικήν σε ζευγάρια που περνούν τούτον το πράμαν. Κατ'αρχήν εν μια δραστική επίδραση στην καθημερινότηταν, τζ̆αι ως τέθκοια εν σίγουρα "κοσμογονική", σε βαθμόν αντίστοιχον με τα άλλα, προγενέστερα στάδια της σχέσης. Το πως μπορεί να εξελικτεί τούτη η επίδραση έννεν νομοτελειακόν, αλλά σίγουρα εμπεριέχει στοιχεία αρνητικά, αναλόγως των συνθηκών τζ̆αι σχέσεων του ζευγαριού κατά την διάρκειαν του αναγιώματος των τέκνων, τζ̆αι το πως τούττες διαμορφώνουνται όταν μείνουν ξανά οι θκυό τους.

Λόγου χάρην αν οι γονείς έχουν μπει πολλά βαθκιά στον ρόλον του γονιού, παραμελώντας την συντροφικήν διάστασην αλλά τζ̆ιαι τον προσωπικόν τους χώρον, το κενόν του "ξιπαιθκιάσματος" μπορεί να λειτουργήσει εξόχως αρνητικά, σε βαθμόν που να κλονίσει μιαν κατά τα άλλα υγιέστατην σχέσην. Εξακολουθώ να θεωρώ ότι στην δικήν μας περίπτωσην ο φόβος για κάτι τέθκοιον εν μικρός, αλλά η κουβέντα με τον Αντώνην έπεισεν με ότι εννά πρέπει να είμαστεν έτοιμοι για τούτην την κατάστασην τζ̆αι να αφιερώσουμεν προσπάθειαν στην εξομάλυνσην τυχόν "ανωμαλιών μετάβασης". Εξάλλου ο γονιός πάντα εννά είναι γονιός, όπου τζ̆αι να είναι τα παιθκιά του, ότι ηλικίαν τζ̆αι να φτάσουν. Αλλά σίουρα μπορώ να εντάξω το "σ̆ιοκ του ξιπαιθκιάσματος" ως το πέμπτον "σ̆ιοκ της σχέσης". Τζ̆αι να το αντιμετωπίσω με την δέουσαν σοβαρότηταν.

Ώσπου να το αντιμετωπίσουμεν, stay cool and keep rocking!

Κομπ λα βιλ

 ...(Combs-la-Ville). Γαλλική κωμόπολη, λλίον έξω που το Παρίσι, την οποίαν επισκεφτήκαμεν οικογενειακώς για μιαν εφτομάν, ως μέλη ομάδας του Δήμου του Δαλιού, με τον οποίον υπάρχει διδυμοποίηση εδώ τζ̆αι πολλά χρόνια.

Πινακίδα σε μικρήν πλατείαν της Κομπ Λα Βίλ
για την διδυμοποίησην με το Δάλι

Είχαμεν συμμετάσχει τζ̆αι πιο παλιά σε τέθκοιες δράσεις, φιλοξενώντας τρεις φορές παιδιά που το εξωτερικόν, θκυό Πολωνούθκια που μιαν πόλην με την οποίαν εν επίσης διδυμοποιημένος ο Δήμος τζ̆αι έναν Πορτογάλλον έφηβον, στο πλαίσιον μιας άλλης διδυμοποίησης, του δημοτικού που τότε εφοιτούσαν τα κοπέλια με έναν δημοτικόν στο Οπόρτο. Τα κοπέλια είχαν πάει παρέαν έναν καλοτζ̆αίριν, για μιαν εφτομάν, σε μιαν κατασκήνωσην έξω που την Βαρσοβίαν, ενώ είχαν μείνει τζ̆αι κάποιες μέρες στο σπίτιν μιας που τες οικογένειες των συμμετεχόντων Πολωνών. Επίσης, ο ένας τους επήεν για κάποιες μέρες Οπόρτο με το δημοτικόν. Οι εντυπώσεις τους ήταν ανάμικτες, αφού εζήσαν κάποιες όμορφες εμπειρίες αλλά υπήρχαν τζ̆αι downsides, ειδικά όσον αφορά την παραμονήν τους στο "ξἐνον σπίτιν", αφού οι οικοδεσπότες ήταν dog people τζ̆αι τα πάντα ήταν στολισμένα με σχετικές τρίχες. Επίσης, η, κατά τα άλλα πολλά θετική οικοδέσποινα, ήταν τρόμος πίσω που το τιμόνιν.

Ούλλοι μαζίν όμως εν είχαμεν πάει ποττέ να μείνουμεν σε σπίτιν αγνώστων σε μας αθρώπων. Είχαμεν πάει θκυό-τρεις φορές με groups σε διακοπές στο εξωτερικόν τζ̆αι οι εμπειρίες ήταν κατά βάσην θετικές, οπότε εν με ανησυχούσεν προσωπικά τζ̆είνη η πτυχή. Είχαμεν επίσης μείνει επανειλημμένα σε air bnb οπότε ούτε η πτυχή του "έννεν ξενοδοχείον" μας ενοχλεί, αφού ήβραμεν τα πλεονεκτήματα πολλά παραπάνω που τα μειονεκτήματα. Άλλον όμως να ενοικιάσεις τον χώρον κάποιου άλλου, τζ̆αι άλλον να μείνεις μαζίν του.

Άρκεψεν τζ̆αι η παλιοπαρέα, όταν τους το είπα, τα πειράγματα. "Που ξέρεις ότι έννεν μανιακοί δολοφόνοι", "εννά σηκώνεσαι το πρωίν με την γαρίλλαν στο μάτιν τζ̆αι να πρέπει να είσαι socially fit", "φαντάζουμαι σε να σφίγγεσαι να μεν ακουστούν οι κλανιές σου στην τουαλέτταν" κλπ. Παρά την επιχειρηματολογίαν του στυλ "πάμεν Γαλλίαν με μόνα έξοδα τα εισητήρια τζ̆αι τες προσωπικές δαπάνες, με διαμονήν, διατροφήν, μετακινήσεις, ξεναγήσεις καλυμμένα φουλ", όσον να'ναι μιαν έννοιαν είχα την, ειδικά αφού "έπιανα στο λαιμόν μου" τόσον την Αγάπην, όσον τζ̆αι τα κοπέλια, τα οποία εμουρμουρούσαν ότι εν τα εσυμβουλευτήκαμεν όταν εκαταρτίσαμεν το πρόγραμμαν. Βέβαια η ούλλη κουβέντα οριστικοποιήθηκεν ήδη που τον Μάϊον, αφού τους ερώτησα ούλλους πρώτα, οπότε είπα τους "ότι έγινεν έγινε, θα πάμεν τζ̆αι ότι βρέξει ας κατεβάσει".

Εταξιδέψαμεν 30/06, μέραν Παρασκευήν, τζ̆αι εστραφήκαμεν 06/07, πάλε Παρασκευήν. Μια βδομάδα γεμάτη, αν φκάλεις τες ώρες του ταξιθκιού πήαιννε έλα. Για μέναν οριακά το μέγιστον ενδεχομένως χρονικόν διάστημαν που μπορώ πλέον να αντέξω μακριά που το σπίτιν μου. Αν αποφασίσουμεν να πάμεν κανέναν διηπειρωτικόν πριν φύουν τα κοπέλια για τα δικά τους, εν με θωρώ καλά...

Οι αθρώποι της Κομπ Λα Βιλ επαραλάβαν μας που το αεροδρόμιον τζ̆αι επήραν μας στα σπίθκια. Γενικά το πρόγραμμαν επροέβλεπεν μιαν σειράν που ομαδικές δραστηριότητες, όπου ούλλοι οι Κυπραίοι οφείλαμεν να είμαστεν παρόντες, τζ̆αι μιαν άλλην σειράν με δραστηριότητες "με τες οικογένειες", κατά την οποίαν θα ήμαστεν με τες οικογένειες φιλοξενίας. Έτσι κάποια δρώμενα ήταν κοινά, κάποια άλλα ήταν "προνομιακά", που την έννοιαν ότι μόνον εμείς θα τα εζούσαμεν. Τούτον, όπως καταλαβαίνει κάποιος, θα εμπορούσεν να εξελικτεί σε ευλογίαν ή κατάραν.

Πάντως το σπίτιν των οικοδεσποτών μας ήταν πολλά καλόν:

Το σπίτιν της Laurence τζ̆αι του Eric 

Η πόλη εν καταπράσινη, κτισμένη δίπλα που παραπόταμον του Seine, τζ̆αι το σπίτιν συνορεύκει με γραμμικόν πάρκον τζ̆αι λίμνην, έχοντας γείτονες μόνον που την μιαν πάνταν, τζ̆αι μιαν μεγάλην αυλήν, ότι πρέπει για barbecue τζ̆αι παρτούθκια. 

Με την Λοράνς τζ̆αι τον Ερίκ στον κήπον τους

Ο Ερίκ ψήνει μας βοδινά κοψίθκια

Δασώδες πάρκον δίπλα που το σπίτιν

Το ζευγάριν που μας εφιλοξένησεν, η Λοράνς τζ̆αι ο Ερίκ, αποδεικτήκαν λαχείον, ειδικά συγκρίνοντας με τες διηγήσεις άλλων μελών της ομάδας για τους δικούς τους. Η Λοράνς κατ'αρχήν, μιλά πολλά καλά αγγλικά, καθιστώντας το πολλά εύκολον να συνεννοηθεί κάποιος μαζίν της, ενώ έκαμνεν τζ̆αι τες μεταφράσεις όταν ήταν ο Eric στην παρέαν, ο οποίος εν είσ̆εν την ίδιαν άνεσην, ειδικά στο να τα μιλήσει. Ανάμεσα στα 55 τζ̆αι τα 60, εν αθρώποι που "εξιπαιθκιάσαν", αφού οι θκυό τους κόρες ζουν πλέον αλλού, τζ̆αι γενικώς ήβραμεν πολλά κοινά ενδιαφέροντα τζ̆αι εκάμαμεν κάποιες πολλά ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Ήταν τζ̆αι μέσα στες μέρες που στο Παρίσιν εγίναν πολλές ταραχές λόγω του φόνου ενός 16χρονου, μεταναστευτικού προφίλ, που την αστυνομίαν. τζ̆αι υπήρχεν αναστάτωση πανταχόθεν, τζ̆αι αναβολές κάποιων δραστηριοτήτων της ομάδας για λόγους ασφάλειας. Ευτυχώς τούτον εκράτησεν μόνον τες πρώτες 2-3 μέρες τζ̆αι μετά εξεθύμανεν, οπότε το πρόγραμμαν μας μετά ετζ̆ύλησεν μια χαρά.

Όπως ανέφερα πριν, είχαμεν πράματα κοινά με τους άλλους Δαλίτες τζ̆αι πράματα με την οικογένειαν. Έτυχεν να εν γειτόνοι μας κάποιοι άλλοι οικοδεσπότες με τους Δαλίτες τους, τζ̆αι εσυνδυαστήκαμεν εν μέρει μαζίν τους. Επιλέξαν κάποιες πολλά ξεχωριστές, θεωρώ, δραστηριότητες μαζί μας, που μας επροκαλέσαν εξαιρετικές εντυπώσεις τζ̆αι αφήσαν μας όμορφες αναμνήσεις: 

Στο Chateau de Vaux-le-Vicomte

Μπροστά που τους απίστευτους κήπους του κάστρου

Με τούτα τα μαραφέθκια εποδηλατήσαμεν οικογενειακώς
πάνω σε μιαν παλιάν σιδηροδρομικήν γραμμήν για αρκετά χιλιόμετρα

Ποικιλία τοπικής μπύρας στον τερματισμόν

Γενικώς δεν έχουμεν κανέναν παράπονον που τους οικοδεσπότες. Οι αθρώποι πραγματικά εκάμαν πολλά για μας, με διάθεσην πραγματικά φανταστικήν αν σκεφτεί κάποιος ότι αναστατώσαμεν την καθημερινότηταν τους τζ̆αι έπρεπεν να αφιερώσουν πολλύν ελεύθερον χρόνον τζ̆αι πόρους για να περάσουμεν καλά. 

Τζ̆αι παράλληλα είχαμεν ούλλα όσα εδιοργανώσαν οι τοπικές αρχές για μας ως ομάδα. Επήραν μας σε τοπικόν εργοστάσιον macaron, σε ζυθοποιείον, σε μουσείον πολιτιστικής κληρονομιάς μιαν ώραν απόστασην, σε μεσαιωνικήν πόλην (Provins) τζ̆αι σε μεγάλην τοπικήν μονάδαν ανακύκλωσης απορριμμάτων. Κάποιοι που την ομάδαν επήαν τζ̆αι Ντίσνεϋλαντ, αλλά επειδή εμείς είχαμεν ήδη πάει τρεις φορές, επροτιμήσαμεν να πάμεν στο Παρίσι. Επηαμεν άλλην μιαν φοράν την τελευταίαν μέραν ούλλη η ομάδα μαζίν, οπότε είχαμεν τζ̆αι χρόνον για ψώνια. 

Φυσικά, όταν είσαι Γαλλίαν, σημαίνει καλοφαϊες:

Τούτα έπαιρνες τα τζ̆αι εψήναν σου τα τζ̆είνην την ώραν

Asian all you can eat

Η ψησταρκά του Ερίκ έκαμεν υπερωρίες (στα αριστερά χαλλούμιν)

Επεράσαμεν ωραία τελικά; Ναι. Ήταν ούλλα τέλεια; Όχι. Αλλά πότε εν τέλεια ούλλα, ειδικά σε καλοκαιρινές διακοπές; Θα το εξανάκαμνα; Όχι. Ίσως αν αφορά μόνον εμέναν ή άτε τζ̆αι την Αγάπην, αλλά να πάμεν τζ̆αι οι τέσσερις σε κάτι παρόμοιον θεωρώ το απίθανον. Εν του στυλ, επαίξαμεν λλίον τζόγον τζ̆αι εφκήκεν μας, ας μεν προκαλούμεν την τύχην μας. Τωρά παραμένει να φιλοξενήσουμεν εμείς απρόσκοπτα κάποιους Γάλλους, preferably την Λοράνς τζ̆αι τον Ερίκ, για να τους ανταποδώσουμεν τα ωραία που μας επροσφέραν. Έχουν ήδη έρτει μιαν φοράν Κύπρο αλλά έχουν φιλοξενήσει τέσσερις. Ο λόγος της "ανισορροπίας" είναι το ότι οι γαλλικές αποστολές έρκουνται κάτω σε περιόδους που εν τους βολεύκει να πιάσουν άδειαν.

Κλείοντας τούτην την ταξιδιωτικήν ανάρτησην, θα πω ότι δεν εμετάνιωσα καθόλου για το πείραμαν μας, τζ̆αι αν είσαστεν αθρώποι με στοιχειώδην ευελιξίαν τζ̆αι προσαρμοστικότηταν, δεν θεωρώ ότι θα σας βλάψει να το δοκιμάσετε. Αλλά it's up to you strictly, οϊ να με κατηγοράτε αν δεν σας κάτσει καλά η φάση.

Ώσπου να ξαναταξιδέψουμεν, stay cool and keep rocking!