Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

Τραγική ειρωνία


Τς, τς, άshιημη μέρα σήμερα, παραμονήν "εθνικής επετείου", να επιδοθώ σε "αντεθνικήν προπαγάνδαν". Αλλά ορισμένα πράματα εν μπορείς να τα παραβλέψεις χωρίς σχολιασμόν, ανεξαρτήτως χρονικής συγκυρίας.
Κατ' αρχήν εν το πιο κάτω βιντεάκιν των οπαδών της Ανορθωσάκκας, που ως γνωστόν εν η ομάδα μου παιδιόθεν, τζιαι εν μπορώ (ούτε θέλω) να το κόψω τούτον το αϊπιν:


Δείτε τζιαι δαμέ πως το προβάλλουν το όλο συμβάν τα έγκυρα δημοσιοκαφρικά μέσα της πατρίδος μας:


"Συγκίνησαν" λέει "Αγία Σοφιά και Αμμόχωστος". 'Εγκυρη δημοσιογραφία...
Έκατσα τζιαι γω για 8 πόσα λεπτά να δω τι "εσυγκίνησεν" σε τούτες τες "εκδηλώσεις" των ανορθωσιατών. Εντάξει περιττόν να πούμεν ότι η κερκίδα ήταν ούλλον ελληνικές σημαιούλλες τζιαι καμμιάν κυπριακήν, ενώ είshιεν τζιαι δικέφαλους αετούς ποδά ποτζιεί. Έφκαλλεν μμάτιν τζιαι έναν πανώ που έγραφεν με μεγάλα κίτρινα γράμματα "Ορθοδοξία" (προφανώς "χριστιανική"). Έναν άλλον ελάλεν στα αγγλικά ότι "Η Αμμοχωστος εν Ελληνική τζιαι το σπίτι μας". Τουλάχιστον εν εσύγκοψα τίποτε που τούτα τα ναζιστικά σύμβολα που αναρτήσαν πέρσι. Οι λεβέντες εφροντίσαν να βροντοφωνάξουν τον εθνικόν ύμνον ενώ δεν προβλέπεται σε έτσι διοργανώσεις.
Πάμεν πάρακάτω. Εντόπισα ανάμεσα σε άλλα τα εξής συνθήματα:


- "Η Κύπρος είναι ελληνική"
- "Εεεε, οοοοο, Τούρκοι θα πεθάνετε σε χώμα ελληνικόοοοοο"

Οι παραπάνω που τα κοπέλια εφαίνουνταν σκατόνεοι, που πιθανότατα ήταν αγέννητοι όταν "εχάθηκεν" η Αμμόχωστος, ενώ επίσης πιθανόν να μεν έχουν πατήσει ποττέ τους τζιαμέ, παρά το άνοιγμαν των οδοφραγμάτων, γιατί εκλαμβάνουν το ως "προδοσία".
Για να έρτουμεν τζιαι στον τίτλον. Τούτα ούλλα τα κοπέλια ακόμα τζιαι σήμερα, δεν φαίνεται να συνειδητοποιούν ότι εν ακριβώς τούτη η εθνικιστική κοσμοθεωρία, είτε ελληνικής είτε τουρκικής κατεύθυνσης, που έshιει καταστήσει την πόλην "τους" έναν παράδεισον για τα ερπετά τζιαι τα τρωκτικά. Τζιαι τούτον εν η τραγική ειρωνία, να θεωρούν ότι με εθνικιστικά, σωβινιστικά τσαμπουκαλίκια σε έναν απλόν αγώναν βόλεϊ, επειδή η αντίπαλη ομάδα τυγχάννει να εν τουρκική, εννά πάσιν πίσω στην πόλην τους. Άσε που οι παραπάνω έχουν ήδη κτίσει ζωές στην Λεμεσόν, τη Λευκωσίαν τζαι αλλού τζιαι πιθανότατα δεν προτίθενται ειλικρινά να ζήσουν στη συγκεκριμένην πόλην. Άσε που δεν διανοούνται ότι για να πάσιν πίσω έστω ως επισκέπτες θα πρέπει αργά ή γλήορα να εκτιμήσουν το κράτος τους, την Κυπριακή Δημοκρατίαν, τζιαι τα δικά της σύμβολα, ως μια κοινή στέγη ούλλων των εθνικών τζιαι άλλων ομάδων τούτου του δύσμοιρου τόπου.

Για να πούμεν τζιαι έναν καλόν, ετραγουδήσαν το "χώμα που περπάτησα". Πάλε καλά. Άρεσε μου τζιαι το πανώ της Αμμοχώστου, εν έστελλεν κάποιον μήνυμαν μίσους, το αντίθετον, παρόλον που εκοττίσαν μου τζιαμέ τζιαι την Αγιάν Σοφκιάν. Dudes, άσχετον. Εκτός τζιαι αν έshιετε τα μπαλάκια να πάτε να σφάξετε 10 εκατομμύρια κόσμον τζιαι να "ελληνοποιήσετε" τη συγκεκριμμένην εκκλησιάν (που πάλε μάλλον εν έshιετε καν δει ποττέ σας). Αλλά δυστυχώς τούτα εθαφτήκαν που την μισαλλόδοξην στάσην της κερκίδας.

Ώσπου να μεν σκάφτουμεν το λάκκον μας με εθνικιστικές υστερίες, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

IDIOT-ικοποιήσεις


Μοδάτον θέμαν έννεν, οι ιδιωτικοποιήσεις. Ούλλη μέρα τούτον ακούεις, με τους δε ακρο-δεξιο-νεο-φιλελευθερ-κεντρο-ους να εν υπέρ τζιαι τους σοσιαλιστές/ κομμουνιστές να εν εναντίον. Επειδή δακάτω ο κόσμος βαρκέται να ασχοληθεί επί της ουσίας, ή τόσον κόφκει ο νους μας αλόπως, ο δημόσιος λόγος εξαντλείται σε ανούσια τζιαι επιφανειακά κηρύγματα ένθεν τζιαι ένθεν ανάμεσα στες βόσκουσες αγελάδες που μασούν το εκάστοτε χόρτον. Εν φκάλλω τον εαυτούλη μου πόξω για να εξηγούμαστεν.
Ας πούμεν οι "δεξιοί" διατείνονται ότι το κράτος έννεν καλός "επιχειρηματίας" τζιαι εν κουμαντάρει τζιαι πρέπει να έρτουν οι τσιάκκοι οι ιδιώτες να μας σώσουν. Οι "αριστεροί" λαλούν ότι δεν θα ανεχτούν ιδιωτικοποιήσεις, ειδικά των "κερδοφόρων" ημικρατικών οργανισμών διότι θα πάσιν ζωτικές υπηρεσίες στα shιέρκα ιδιωτών τζιαι "δεν κάνει". Αρκούντως "θρησκευτικές" τοποθετήσεις θα ελάλουν, οι μεν σκαρτάρουν συλλήβδην το δημόσιον, οι δε τους ιδιώτες. Ισοπέδωση.
Ευλόγως, στο συγκεκριμένο θέμαν έχω κάποιες απορίες τζιαι επροσπάθησα να τες λύσω. Τζιαι άρκεψα που τα βασικά. Όπως εν γνωστόν, η λέξη "ιδιωτικοποίηση" προέρχεται που τη λέξην "ιδιώτης". Νάμπου είναι τούτον; Δείτε το εξής για να μεν γεμώννω τον τόπον, τζιαι επικεντρωθείτε στην ετυμολογίαν της λέξης.
Τα κύρια επιχειρήματα όσων εν υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, τες οποίες βάσει της ρίζας της λέξης κάποιος θα εμπορούσεν τα τες πει τζιαι βλακοποιήσεις (ειδικά αν είναι "θρήσκος" στην ιδεολογίαν του) είναι ότι θα αποφέρουν "έσοδα" στο παττισμένον κράτος για να εξοφλήσει τα χρέη του, ενώ σαν καλοί πιστοί στο δόγμαν της "ελεύθερης αγοράς", διατείνονται ότι το τελικόν αποτέλεσμαν τους θα αποβεί εις όφελος των "καταναλωτών" (εμάς καλέ...ούλλοι εν το καλό μας που θέλουν...). Στον αντίλογον έναν που τα πιο δυνατά αντεπιχειρήματα εν στον τομέαν των λεγόμενων "φυσικών μονοπωλίων" (π.χ. νερό, ενέργεια, υγεία κλπ.), όπου παραδόξως η λεγόμενη "ελεύθερη αγορά" δεν λειτουργεί τζιαι συμφέρει να έshιεις μόνον έναν, δημόσιον, παραγωγόν.
Μια προσπάθεια νηφάλιας στάθμισης της όλης κατάστασης γίνεται δαμέ τζιαι δαμέ. Όρεξην να έshιετε να θκιαβάζετε.
Σαντάνωμαν έννεν; Πάντως ειδικά στο θέμαν των φυσικών μονοπωλίων εγώ συντάσσουμαι σαφώς εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων. Δείτε επί τούτου το περίφημον catastroika για να καταλάβετε κάποια πράματα καλλίττερα (παρόλον που εν σαφώς προσανατολισμένον ιδεολογικά). Τζιαι δείτε επίσης τούτον τον απίστευτον καλαμαράν (μπροστά στους καλαμαράδες δεν πιάννουμεν μιαν όσον αφορά στο μπλα-μπλα) για να γελάσετε λλίον.
Μετά που τούτα ούλλα, αν ακόμα προβληματίζεστε ή εν εκαταλάβετε τίποτε, μεν στεναχωρκέστε. Διότι απλά ότι τζιαι να θκιαβάσετε, ότι τζιαι να ακούσετε, το όλον θέμαν καταλήγει σε θεμελιώδη φιλοσοφικά ερωτήματα, όπως το "πρέπει να υπάρχει ατομική ιδιοκτησία;" (ότι τζιαι να είναι τούτον), ή "είναι σωστόν/ αποδοτικόν/ "φυσικόν" να είμαστεν "εγωιστές"; (πάλε ότι τζιαι να είναι τούτον).
'Ωσπου να αποφασίσουμεν αν είμαστεν ιδιώτες ή idiot-ες, stay cool and keep rocking!

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

Η πραγματική μας σημασία


Αφιερωμένον το πιο κάτω στην αγάπη μου που σήμερα έshιει γενέθλια.



"Που τούτην την απόμακρην οπτική γωνία, η Γη μπορεί να μεν φαίνεται να έshιει κάποιον ιδιαίτερον ενδιαφέρον. Μα για μας, εν διαφορετικόν. 
Ξανακοιτάξετε τζιείνην την κουκκίδαν. Τζιείνον εν το "δαμέ", εν το "σπίτιν" μας, "εμείς". Πάνω της εν ο καθένας που αγαπάτε, ο καθένας που ξέρετε, ο καθένας για τον οποίον έshιετε ακούσει, κάθε ανθρώπινον ον που έshιει ποττέ υπάρξει, ούλλοι τούτοι έχουν ζήσει τη ζωήν τους δαμέ. Το σύνολον της χαράς τζιαι των βασάνων, οι χιλιάδες των γεμάτων σιγουριάν θρησκειών, ιδεολογιών τζιαι οικονομικών δογμάτων, κάθε κυνηγός τζιαι τροφοσυλλέκτης, κάθε ήρωας τζιαι δειλός, κάθε δημιουργός τζιαι καταστροφέας πολιτισμού, κάθε βασιλιάς τζιαι χωρικός, κάθε νεαρόν, ερωτευμένον ζευγάριν, κάθε μάνα τζιαι τζιύρης, κάθε ελπιδοφόρο τέκνο, εφευρέτης τζιαι εξερευνητής, κάθε διδάσκαλος ηθικής, κάθε διεφθαρμένος πολιτικός, κάθε υπερ-αστέρας, κάθε ανώτατος ηγέτης, κάθε άγιος τζιαι αμαρτωλός στην ιστορίαν του είδους μας έζησεν τζιαμέ, πάνω σε έναν κόκκον σκόνης, κρεμμασμένον σε μιαν ηλιαχτίδαν. 
Η Γη εν μια πολλά μικρή σκηνή σε μιαν αχανήν κοσμικήν αρένα. Σκεφτείτε τους ποταμούς αίματος που έχουν χυθεί που ούλλους τζιείνους τους στρατηγούς τζιαι τους αυτοκράτορες, ώστε μέσα σε δόξαν τζιαι θρίαμβον να μπορέσουν να γίνουν οι προσωρινοί αφέντες ενός τμήματος μιας κουκκίδας. Σκεφτείτε τες ατέλειωτες σκληρότητες που επιβληθήκαν που τους κατοίκους κάποιας γωνιάς τούτης της κυψελίδας, στους δύσκολα ορατούς κατοίκους μιας άλλης γωνιάς της. Πόσον συχνές εν οι παρεξηγήσεις τους, πόσον πρόθυμοι είναι να αλληλοσκοτωθούν, πόσον ένθερμον το μίσος τους. 
Οι μεγαλοσχημίες μας, η ούλλον αυταπάτες αυτο-αποδιδόμενη σημασία μας, η ψευδαίσθηση ότι κατέχουμεν κάποιαν προνομιακήν θέσην στο σύμπαν, αντικρούονται που τούτον το σημείον χλωμού φωτός. Ο πλανήτης μας εν έναν μοναχικόν στίγμα στο μεγάλον κοσμικό σκοτάδιν που τον περικλείει. Μέσα στην ασημαντότηταν μας, μέσα σε ούλλην τούτην την απειροσύνην, δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι θα έρτει ποττέ βοήθεια που πουθενά αλλού, για να μας σώσει που τους εαυτούς μας. Η Γη εν ο μόνος, ως σήμερα,  γνωστός κόσμος που φιλοξενεί ζωήν. Εν υπάρχει πουθενά αλλού, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον, όπου μπορεί το είδος μας να μεταναστεύσει. Να πάει επίσκεψην; Ναι. Να εγκατασταθεί; Όϊ ακόμα. Είτε μας αρέσκει είτε οϊ, η Γη εν ο τόπος όπου θα κάμουμεν τον αγώνα μας.
Έshιει ειπωθεί ότι η αστρονομία εν μια επιστήμη που προκαλεί ταπεινοφροσύνη τζιαι διαμορφώνει χαρακτήρες. Εν υπάρχει ίσως καλλίττερη επίδειξη των καταστροφικών ανθρώπινων ψευδαισθήσεων, που τούτην την μακρινήν εικόναν του μικροσκοπικού μας κόσμου. Για μέναν, υπογραμμίζει την ευθύνην μας να μεταχειριζόμαστεν ο ένας τον άλλον με πιο πολύν καλωσύνην, τζιαι να προστατεύσουμεν τζιαι να αγαπούμεν την χλωμήν, γαλάζιαν κουκκίδαν μας, το μόνον σπίτιν που εγνωρίσαμεν ποττέ." 

Ώσπου να αντιληφθούμεν την πραγματικήν μας κοσμικήν σημασίαν, stay cool and keep rocking!