Η μέρα των γενεθλίων μου είσιεν ανέκαθεν πολλά αρνητικά στοιχεία. Ας πούμεν, ήταν μες στη μέση του καλοτζιαιρκού τζιαι εν εμπορούσα να καλέσω φίλους/ συμμαθητές, οι μισοί ελείπαν (μάνα μου ρεεεε ο καημένος).
Αλλά το πραγματικά μεγάλον πρόβλημαν ήταν η "περιρρέουσα ατμόσφαιρα", τα εμβατήρια στο ράδιο, οι εκπομπές στο ΡΙΚ (μόνον ΡΙΚ είσιεν να δεις ως τα τέλη των eighties, τζιαι τζείνον που τες τέσσερις το απόγευμαν τζιαι μετά), ούλλα περί του προδοτικού πραξικοπήματος τζιαι της βάρβαρης τουρκικής εισβολής. Κάθε χρόνον το ίδιον ποίημαν, σειρήνες αντί για happy birthday. Τζιαι συνεχίζουμεν ως σήμερα, 37 χρόνια ρέμαλος, κανεί πιον σιόρ.
Αει στον πελάν, φέτος επροσθέσαμεν τζιαι την τραγωδία του Μαρί για να "μαυρίσει" τζ' άλλον η κατάσταση.
Γι'αυτό σας παρακαλώ, του χρόνου τον Μάιο που θα έρτουν τα δημοψηφίσματα, αν είσαστε στο παρά τσακ να ψηφίσετε "όϊ" (ήντα πράμαν;;;;), σκεφτείτε τζιαι τον καημένον τον Γούφην που θέλει επιτέλους να πιει τες μπυρούες του στα γενέθλια του χωρίς να ακούει σειρήνες τζιαι πένθιμα εμβατήρια ούλλη μέρα τζι'ούλλη νύχτα!
Pretty, pretty pleeeeeeeease!!! Ψηφίστε "ναι", αν μη τι άλλον για μέναν!! Θέκιου!!
Stay cool and keep rocking!!