Θανατηφόρα Σάτυρα

Άτε τζιαι καλό νέον έτος ρε κοπέλια. Τζιαι όπως εδιερωτάτουν ευλόγως ο φίλτατος Αγρινός, εν ζήτημαν αν το ξέρει το νέον έτος ότι ήρτεν. Διότι ζαττίν τίποτε "νέον" εν έχουμεν, πάλε τα ίδια θωρούμεν τζιαι ακούμεν.

Κατ'αρχήν δείτε την εξής εικόναν σαν εισαγωγήν. Προέρχεται που το περιοδικόν Charlie Hebdo, το οποίον όπως θα έshιετε σίουρα πληροφορηθεί (αφού επλάνταξεν το σύμπαν που το "κλάμαν") έγινεν στόχος τρομοκρατικής επίθεσης με 12 νεκρούς τζιαι 4 κρίσιμα τραυματίες. 

Επροσπαθούσα εχτές να καταλάβω γιατί ούλλος ο κόσμος, όπως έφκαιννεν μέσα που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (αν τζιαι μόνο με το facebook ασχολούμαι εγώ), εκτυπιέτουν κυριολεκτικά για τούτον που έγινεν. Εσκοτωθήκαν 12 αθρώποι λέει. Τι το τόσον τρομερόν; Κάθε μέρα αν θκιαβάσεις ή ακούσεις ειδήσεις, ακούεις για θάνατον, τζιαι μάλιστα μαζικόν θάνατον, είτε ανάμεσα σε αθρώπους (Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν, που εν τζιαι δίπλα μας) είτε λόγω άλλων αιτιών (π.χ. εκάηκεν το τάδε πλοίον ή έππεσεν το τάδε αεροπλάνον ή επνιήκαν τόσες εκατοντάδες σε πλημμύρες κ.ο.κ.). Αφού εκαταντήσαμεν "εθισμένοι στο αίμα και το σπέρμα", όπως ελάλεν ο φίλτατος κ. Πιπερόπουλος στο μεταπτυχιακόν της διοίκησης επιχ/σεων. Τζιαι δεν θωρείς κάθε μέρα να σαλαβατά ο κόσμος ούλλος για τούτην ούλλην την σπατάλην ζωής. Νάμπου τους έπιασεν ούλλους με τους γάλλους τζιαι το περιοδικόν τους;

Νομίζω παρόμοιαν "απορίαν" με μέναν διατυπώννει ο Πιτσιρίκος στο μπλογκ του, αν τζιαι με άλλα λόγια. 

Κοιτάξετε ξανά την γελοιογραφίαν πιο πάνω. Τι αισθήματα σας προκαλεί; Εγώ είμαι άθεος, τζιαι μάλιστα ενίοτε militant άθεος, αλλά έθθα επέλεγα έτσι τρόπον να "καυτηριάσω" τη θρησκεία. Οϊ επειδή εν της αξίζει αλλά επειδή δεν συμφέρει ρε αδερφέ. Απλά δεν συμφέρει, όπως εκαταλάβαν (αργά δυστυχώς) ο αρχισυντάκτης τζιαι οι σκιτσογράφοι του περιοδικού, που πλέον φυσικά εν υπάρχουν για να το μετανώσουν. Η διαδρομή της προσωπικής πίστης, την οποίαν ούλλοι έχουμεν ανάγκην, είναι ακριβώς τούτον, προσωπική. Δεν σηκώννει "βίαν", διότι η εν λόγω γελοιογραφία, στα δικά μου μμάθκια τουλάχιστον, συνιστά μια μορφή "βίας". Έννεν "επίθεση" τούτη η εικόνα; Εν θίγει, μάλιστα σε βαθμόν "ιεράς οργής" (η οποία επειδή εν "ιερά" προφανώς παίρνει τζιαι άφεσην αμαρτιών που τον αόρατον πατερούλλην); Το εν λόγω περιοδικόν ήταν υπό απειλήν τζιαι αστυνομικήν προστασίαν για τούτον τον λόγον, ότι "επροκαλούσεν". Εν όπως όταν μάθουν ότι μια κοπέλλα που "ντύνεται τολμηρά" έππεσεν ξέρω γω θύμαν σεξουαλικής παρενόχλησης (to say the least) τζιαι το σχόλιον είναι "έτρωεν την η ράshιη της τζιαι τζιείνης". Γιατί τόσον shοκ τωρά; Γιατί ούλλοι εν "Charlie" ξαφνικά; Γιατί έννεν τζιαι "Μουχαμέττης" (σύριος νεκρός) κάθε μέρα ας πούμεν;

Εξάλλου, ούλλοι είμαστεν εύκολα "λαύροι" τζιαι "δίκαιοι" άμα η πιέλλα πιάννει τους "άλλους". Εγώ προσωπικά άμα καταλάβω ότι με ειρωνεύκουνται ή με περιγελούν ή με υποτιμούν με τον άλφα ή βήτα τρόπον έχω πολλά άshιημες αντιδράσεις. Εντάξει έθθα σε σκοτώσω αλλά έναν κάχριν εννά το φκάλω πολλά ευκόλως. Οξά άμα εν για μας εν της παπαθκιάς τα ξύλα ενώ άμα περιπαίζουν το "μουλλάν" εν οκ;

Εν ξέρω πραγματικά που να το πάρω το θέμαν. Η βία εν βία τζιαι έshιει άπειρες μορφές πέραν του κουρπατζιού τζιαι της σφαίρας. Βία μπορεί να είναι να κλείσεις ένα δρόμον, να βρίσεις, να κοιτάξεις τον άλλον έντονα.
Όταν ασκείς βίαν συνειδητά, αργά ή γλήορα κάποια "αντιβία" θα ασκηθεί σε σέναν. Οπότε έσω έτοιμος. Αλλιώς τα αποτελέσματα εν γνωστά. Υπάρχει φυσικά τζιαι η επιλογή να μεν ασκήσεις εσύ βίαν. Εννά μου πεις, εν αρκετόν για να την "γλυτώσεις" που έναν κόσμον όπου η "βία εν η μαμμή της ιστορίας" (που είπεν τζιαι ο Κάρολος); Καλή ερώτηση. Μάλλον οϊ. Αλλά τουλάχιστον αν επιζήσεις, θα δικαιούσαι να "ομιλείς"...

Ώσπου να εύρουμεν άλλην μαμμήν για την ιστορίαν μας, stay cool and keep rocking!

Ο "Συγκλονισμός" τζιαι η "Τρομοκρατία"...

Ο κόσμος "συγκλονισμένος" έμαθεν για την εχτεσινήν βομβιστικήν/ τρομοκρατικήν επίθεσην στην Νέαν Ορλεάνην των Η.Π.Α. (σ.σ. λάθος, ο μαραθώνιος ήταν στη Βοστώνη, ευχαριστίες στον φίλτατον Παύλον) κατά τον μαραθώνιον που ελάμβαννεν χώραν. Τρεις νεκροί τζιαι δεκαεφτά τραυματίες αν αθθυμούμαι καλά το αποτέλεσμαν της "τρομοκρατικής" ενέργειας.

Γιατί τα εισαγωγικά εννά μου πείτε. "Εσύ εν εσυγκλονίστηκες; Εν ήταν τρομοκρατική ενέργεια;"

Σίουρα ο θάνατος, ειδικά ο άδικος, τζιαι συγκλονιστικός είναι τζιαι τρόμον προκαλεί όσον νά'ναι, όποιαν μορφήν τζιαι αν πάρει. 

Αλλά είμαστεν παράξενον είδος εμείς οι homo sapiens ("σοφοί αθρώποι", τούτον τζιαι αν σηκώννει εισαγωγικά). Ας μεν πάμεν μακριά, ας σταθούμεν δαμέ στο κέντρον του πλανήτη (αν θέλετε βάλτε τζιαι δαμέ εισαγωγικά). Τι σημαίνει "ποιον εν τούτον;", η Κύπρος φυσικά. 

Έσιει πολλύν τζιαιρόν που τζιαι που πάνω μας (Τουρκία/ Κουρδιστάν) τζιαι δεξιά μας (Συρία) τζιαι που κάτω μας (Αίγυπτος) ο θάνατος κάμνει πάρτυν κυριολεκτικά, με ούλλους τους δυνατούς τρόπους, ορισμένοι που τους οποίους είμαι σίουρος εν πολλά πιο "συγκλονιστικοί" που έναν μπουμ τζιαι κάτω. Αν με αρωτάτε, αν πεθάνω εξ ανατινάξεως μάλλον συφφέρει παρά να πεθάνω αργά τζιαι βασανιστικά που την πείναν ας πούμεν ή στα σιέρκα σαδιστών βασανιστών. 

Εκαταλάβετε εσείς να εν κανένας (ο μέσος όρος πάντα) "συγκλονισμένος" που τούτα ούλλα που εν τζιαι δαμέ κοντά μας; Εγώ πάντως εν επήρα πρέφαν. 

Αντίθετα επειδή εχάσαμεν ριάλια, οϊ απλά εσυγκλονιστήκαμεν, εθυμώσαμεν τζιόλας, ως τζιαι διαδηλώσεις είσιεν!! Για το δε μαραθώνιον της Ν. Ορλεάνης (είπαμεν, Βοστώνη εν το σωστό) εβάλαμεν πολλήν προβολήν άμπα τζιαι φανούμεν "αναίσθητοι". Τα μωρά της Συρίας, του Κουρδιστάν, της Αιγύπτου, του Ιράκ όσον να'ναι ρε παιδίν μου, πόσην ώρα να τρων που τα δελτία ειδήσεων; Έχουμεν τζιαι τες ακροαματικότητες θωρείτε. Τζιαι τες διαφημίσεις/ ριάλια βεβαίως.

Ώσπου να συγκλονιστούμεν τζιαι να τρομοκρατηθούμεν που όσα πραγματικά εν συγκλονιστικά τζιαι τρομακτικά, stay cool and keep rocking!