Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απολιτίκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απολιτίκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 12 Ιουνίου 2024

Ο δαίμων ο Φειδίας

 


Ο τίτλος αποτελεί παράφρασην του "Δάμων και Φιντίας" (google it) τζ̆αι η ανάρτηση αποτελεί, ελέω τζ̆αι της ένδειας "νέων θεμάτων", αφιέρωμαν στο φαινόμενον της εκλογής του Φειδία Παναγιώτου ως ευρωβουλευτή στες πρόσφατες εκλογές. Το κείμενον που ακολουθεί αποτελεί συρραφήν κάποιων αναρτήσεων που έκαμα στο facebook για το θέμαν, πριν τζ̆αι μετά τες εκλογές, στες οποίες εγίναν εκτεταμένες, ενίοτε τζ̆αι έντονες σε έντασην, συζητήσεις:


31 Μαϊου (σημ.: οι εκλογές εγίναν στες 9 Ιουνίου):

"Μετά τον "ουρανοκατέβατον πρόεδρον" (πού ήταν ο Νίκος Χριστοδουλίδης πριν μερικά χρόνια τζ̆αι πως έφτασεν να εκλεγεί σχετικά άνετα στο "ύπατον αξίωμαν" της Κυπριακής Δημοκρατίας ταιρκάζει γάντιν με το εν λόγω επίθετον), να ασχοληθούμεν λλίον με το άλλον "ουρανοκατέβατον" φαινόμενον ονόματι Φειδίας Παναγιώτου, που "απειλεί" να καταλάβει μιαν θέσην στην Ευρωβουλήν την άλλην εφτομάν.

Κατ'αρχήν να πω, επειδή εν βολική η παρεξήγηση σε πλείστους όσους συνομιλητές, ότι ΔΕΝ θα ψηφίσω Φειδίαν ούτε με απασχολούν ιδιαίτερα τυχόν "πολιτικές θέσεις" που εκφράζει, αν τες εκφράζει. Τούτον εννά με απασχολήσει αν εκλεγεί φυσικά, αλλά εν κάτι που για την ώραν έννεν δικό μου θέμαν, εν θέμαν του εκλογικού σώματος.

Πάραυτα, προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά συμπαθήν την δημόσιαν συμπεριφοράν του, ειδικά την χρήσην της κυπριακής διαλέκτου πανταχόθεν τζ̆αι την μη επιτηδευμένην, στα όρια της ασέβειας, αλληλεπίδρασην του με διάφορους "θεσμικούς" τζ̆αι μη celebrities σε τοπικόν τζ̆αι διεθνές επίπεδον. Μακάρι να τον εμιμούνταν οι υπόλοιποι υποψήφιοι, που, με ελάχιστες εξαιρέσεις (όπως η Ανδρομάχη) επιλέγουν την ξύλινην εκφοράν της κοινής νεοελληνικής ωσάν να τους καθιστά πιο "σοβαρούς" που μόνη της.

Πέραν τούτου, το ότι ο Φειδίας ενδεχομένως να εν εκλέξιμος εν τζ̆αι έδωσεν του το κανένας στο πιάτον. Ούτε χρηματοδότες έσ̆ιει, ούτε κομματικούς μηχανισμούς τζ̆αι την δημοφιλίαν τζ̆αι την πρόσβασην του στα δημόσια πράματα εκατάφερεν την με έντονην τζ̆αι πρωτότυπην δραστηριότηταν. Προκαλεί μου τουλάχιστον μειδίαμαν το κάχριν που θωρώ που διάφορους επικριτές του στα δημόσια φόρα, ειδικά όσους μάχουνται να τον φκάλουν βλάκαν τζ̆αι κενόν περιεχομένου. Ο άθρωπος θα εμπορούσεν να κάτσει να απολαύσει την δημοφιλίαν του τζ̆αι ούλλα τα οφέλη, υλικά τζ̆αι άϋλα, που του αποφέρει. Αλλά επέλεξεν να εμπλακεί στην, αιμοβόραν, πολιτικήν σκηνήν τζ̆αι να ζήσει αν μη τι άλλον την εν λόγω εμπειρίαν, με τες συγκινήσεις, τα κέρδη αλλά τζ̆αι τους κινδύνους που κρύφκει. Τούτον, ασχέτως των δυνατοτήτων του στα σχετικά, εν που μόνον του αξιέπαινον τζ̆αι μακάρι να τύχει μίμησης.

Εν θα του ευχηθώ επιτυχίαν, αφού στηρίζω το Βολτ, αλλά την συμπάθειαν τζ̆αι την εκτίμησην μου έσ̆ιει την."


8 Ιουνίου:

"Εξακολουθώ να απορώ με τον εκνευρισμόν που προκαλεί σε ορισμένους δημοσιογράφους το φαινόμενον Φειδίας. Αν τον θεωρούν τόσον "κενόν περιεχομένου" αλλά παράλληλα εκλέξιμον, εν το σύστημαν που φταίει, οϊ ο Φειδίας τζ̆αι ο κάθε Φειδίας.

Τζ̆αι κύριον συστατικόν του συστήματος εν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι τζ̆αι τα μέσα που χρησιμοποιούν για να προωθήσουν οι ίδιοι τα συμφέροντα τους, τζ̆αι τα όσα "καταπίνουν" ούλλη μέρα που τους "μορφωμένους" τζ̆αι τους "καταρτισμένους" τζ̆αι τους "επιτυχημἐνους" του τοπικού "κλεφτοκράτους".

Ο Φειδίας εν αποτελεί "καθρέφτην" μόνον του χαμηλού επιπέδου του εκλογικού σώματος, αποτελεί προφανώς "καθρέφτην" τζ̆αι της δημοσιογραφίας δακάτω. 

Τωρά που το ξανασκέφτουμαι, εν πολλά εξηγήσιμος ο εκνευρισμός ορισμένων."


9 Ιουνίου:


"Πολλύν κάχριν θωρώ ρε παιδιά που πολλύν κόσμον. 

Μα καλάν, ούλλοι εσείς που τον φκάλλετε "ττενεκκέν" εκαταφέρετε παραπάνω πράματα που λλόου του στα 24 σας;

Οξά το μέτρον αξιοσύνης σας εν το νάμπου εσπούδασεν ο καθένας, που εδούλεψεν, αν φορεί κοστουμιές με γραβάταν ή αν μιλά ωραία, με ψευτοκαλαμαρίστικήν προφοράν;

Προσωπικά αναγνωρίζω ότι για την εκλογήν Φειδία Παναγιώτου έχω μερίδιον ευθύνης τζ̆αι αναλαμβάνω το. Εν μου φταίει ο γέρημος ο Φειδίας, ο οποίος χαρκούμαι άμα καταλάβει που επήεν τζ̆αι έμπλεξεν, με τόσους γύπες γυρόν του, εννά βουρά να χωστεί.

Δαμέ είμαστεν εξάλλου να δούμεν τι εννά παρουσιάσει. Αν μη τι άλλον, τον πήχην εβάλετε τον χαμηλά, μπορεί τζ̆αι να τον περάσει."


10 Ιουνίου:


α) "Ούλλοι όσοι χαρκέστε ότι το να φκάλεις σοβαρά ριάλια που τα κοινωνικά δίκτυα εν "εύκολον", πηαίννετε να τα φκάλετε, παρά να το παίζετε φωστήρες. Άμα τα καταφέρετε καλλύττερα που τον Φειδίαν τότε εφκάτε να μιλήσετε. Ως τότε, απλά δείχνετε την ασχετοσύνην σας με το θέμαν."

β) ""Αφού εφκάλαμεν τον tik toker να φκάλουμεν τζ̆αι καμμιάν onlyfans-τζούν".

Πρέπει να παραδεχτώ ότι οι συνειρμοί εν εύκολοι. Όπως τα επίθετα που γουστάρουμεν να σύρνουμεν άμα εκνευριστούμεν με κάτι. Τούτον εν αποτελεί αντικειμενικότηταν όμως.

Κάμνουν τζ̆αι οι κοπέλες τούτες συνεντεύξεις με τον Παγκράτιον;" 

(σημ.: το τελευταίον σχόλιον εφωτογράφιζεν γνωστόν μου, θερμόν υποστηρικτήν του Παγκράτιου, ο οποίος υπονοούσεν ότι ο Φειδίας εν κάτι παρόμοιον με τες κοπέλες που φκάλλουν βόλταν τα προσόντα τους στο Onlyfans).


11 Ιουνίου:


"Η εκλογή του Φειδία επροκάλεσεν μιαν συζήτησην γυρόν που το "σε τι κόσμον ζούμεν;" τζ̆αι ιδιαίτερα "μα ήντα κούσπους φκάλλουν τα σχολεία μας τζ̆αι εψηφίσαν τον τούτον;" κλπ.

Ἐχω θκυό γιους δίδυμους οι οποίοι κοντεύκουν να τελειώσουν το λύκειον οπότε έχω μιαν καλήν εικόναν, ως γονιός εν πάσει περιπτώσει, του τι προσφέρει το σχολείον στην Κύπρον σήμερα.

Οι μιτσ̆ιοί κάμνουν πολλά πράματα, σε πολλά θέματα, τζ̆αι εν μπορεί να πει κάποιος ότι εν "αμόρφωτοι" γενικώς τζ̆αι αορίστως.

Δυστυχώς είναι όντως αμόρφωτοι σε θέματα πολιτικής οικονομίας, η οποία εν μονίμως παραγκωνισμένη υπέρ άλλων θεμάτων, ενώ εν ελλιπέστατα μορφωμένοι στην ιστορίαν, η οποία εν επίσης μονίμως στρεβλωμένη που τα "εθνικά ιδεώδη". Σύμφωνα με τα λεγόμενα καλού φίλου που εν καθηγητής βιολογίας, στην παιδείαν μας κυριαρχούν οι φιλόλογοι, αλλά τα κοπελλούθκια εν ξέρουν στοιχειώδην, αντικειμενικήν ιστορίαν. Δύσκολα εννά ακούσει κάποιος σε καθηγητικόν σύλλογον για το πόσον "απολιτίκ" εν η νεολαία σήμερα. Εν τους απασχολούν έτσι θέματα.

Η έμφαση δίνεται στο να δημιουργηθούν απόφοιτοι που εννά καλουπιαστούν σε "τομείς" για να "βιοποριστούν", αφού πρώτα σπουδάσουν "κατιτίς" αντί να δημιουργούνται πολίτες που να έχουν κριτικήν σκέψην τζ̆αι να αμφισβητούν την "αυθεντίαν" του συστήματος. 

Μια άλλη σοβαρή έλλειψη εν τζ̆αι η επιστημονική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των μαθητών ώστε να ενθαρρύνονται να καταπιαστούν με τομείς στους οποίους να εν καλοί, να τους αρέσκουν τζ̆αι να τους προσφέρουν επαγγελματικήν προοπτικήν.

Κατά τα άλλα μια χαρά μορφωμένα εν τα παραπάνω κοπελλούθκια, τουλάχιστον όσον αφορά στα κύρια αντικείμενα (γλώσσα, μαθηματικά κλπ.).

Περιττόν να αναφέρουμεν ότι ο κρίσιμος τομέας της παιδείας υποφέρει που την παράνοιαν του κυπριακού προβλήματος. Εν ένας φαύλος κύκλος, αφού χωρίς καλήν, δικοινοτικήν παιδείαν δύσκολα μπορούν να έρτουν οι θκυό κοινότητες κοντά, την ίδιαν ώραν που χωρίς επίτευξην συμφωνίας δύσκολα μπορεί να δημιουργηθεί μια τέθκοια παιδεία.

Τέλος, ειδικά στο δημοτικόν, υποφέρουμεν που μιαν κάσταν εκπαιδευτικών που εν συντηρητικοί, θρησκόληπτοι τζ̆αι έρμαιον της "ελληνοφρένειας". Βέβαια εν φταίουν μόνον οι ίδιοι, σε έναν κράτος όπου ο υπουργός παιδείας τον πρώτον που πάει να σ̆αιρετίσει μετά τον διορισμόν του εν τον αρχιεπίσκοπον."


Αυτἀ όσον αφορά τον διαδικτυακόν καφενέν (ή κερχανέν κατά άλλους) του facebook. Τον τελευταίον τζ̆αιρόν επαρατήρησα ότι επόλλυνεν η τάση μου να "συγκρούομαι" με την εκάστοτε "κυρίαρχην άποψην" για έναν θέμαν, με αποτέλεσμαν να βρίσκουμαι συνέχεια στην "φωνακλούν μειοψηφίαν". Τούτον σε έναν βαθμόν εν υγιές, εν πολλές οι περιπτώσεις που η πλειοψηφία λαλεί πελλάρες, ή έννεν απαραίτητα σωστή τέλος πάντων, αλλά που έναν σημείον τζ̆αι μετά, αφενός πρέπει να διερωτηθώ γιατί βρίσκουμαι τόσον συχνά στην μειοψηφίαν (μήπως εν εγώ που κάτι χάνω;) τζ̆αι αφετέρου τι έχω πραγματικά να κερδίσω με το να κάμνω τον "συνήγορον του θκιαόλου", όπως έγινεν το τελευταίον δεκαήμερον με την περίπτωσην του Φειδία, ενός υποψηφίου που ούτε υποστήριξα κάπως ούτε εψήφισα, ούτε έχω καθαρήν άποψην για το ποιόν του. Συνήθως μόνον εκνευρισμόν. Λαλείτε να είμαι μαζόχας;

Τέσπα. Καταλήγοντας, στην προκειμένην περίπτωσην, έννεν ούλλα "μαύρα" όπως μας τα επαρουσιάσαν αρκετοί, ειδικά κάποιοι των κομμάτων που την εφάν λόγω της εκλογής Φειδία, όπως ο Στεφάνου του ΑΚΕΛ. Υπάρχουν σίγουρα αρνητικοί συνειρμοί, που προέρχονται που αντίστοιχες απολιτίκ ή λαϊκίστικες εκλελεγμένες φιγούρες ανά τον κόσμον τζ̆αι ειδικά την Ευρώπην, αλλά υπάρχουν τζ̆αι θετικές πτυχές. Ο Φειδίας Παναγιώτου εν ο νεώτερος, ανεξάρτητος υποψήφιος που εκλέγηκεν στην Κύπρον σε κάποιαν θέσην εξουσίας. Σε μιαν χώραν που οι πενηντάρηδες θεωρούνται "νέοι τζ̆αι άπειροι", τούτον φέρνει μιαν κατάρριψην ενός στερεοτύπου, ενώ αννοίει τον δρόμον για απεξάρτησην που τους πεπαλαιωμένους κομματικούς μηχανισμούς που έχουν διαβρώσει τα πάντα δακάτω τζ̆αι θεωρούν ότι η εξουσία εν τσιφλίκκιν τους. Εν όπως την περίπτωσην της Αννίτας Δημητρίου, της πρώτης γυναίκας ever σε τόσον σημαντικήν θέσην εξουσίας στην Κύπρον. Η εκλογή της που μόνη της αποτελεί μιαν κάποιαν πρόοδον, ασχέτως εν είναι συντηρητική τζ̆αι θρησκόληπτη, ή αν εκλέγηκεν επειδή την υποστήριξεν τζ̆αι το ΕΛΑΜ. Little steps. Εν θα πάμεν που τον Γιαννάκην Ομήρου στην Ρόζαν την Λούξεμπουργκ.

Γελώ επίσης με το " εννά γεμώσουμεν άσχετους υποψηφίους που τα κοινωνικά δίκτυα" που εννά "ρίξουν το επίπεδον της πολιτικής ζωής τζ̆αι των θεσμών". Πραγματικά υπάρχει ακόμα Κυπραίος, μετά την δεκαετίαν Νίκαρου τζ̆αι την πρώτην περίοδον της προεδρίας Νικουθκιού (που εν proxy του Νίκαρου), που θεωρεί ότι μπορούμεν να πάμεν ακόμα πιο χαμηλά ως "επίπεδον". Εγώ εν το νομίζω. Βέβαια στην Κύπρον εν πολλές φορές που νομίζουμεν ότι επιάμεν πάτον αλλά μετά θωρούμεν ότι έσ̆ιει τζ̆αι τρύπαν ο πάτος.

Ώσπου να βουλώσουμεν την τρύπαν του πάτου, stay cool and keep rocking!

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Απολιτίκ

Αφορμή για την ανάρτηση μια συζήτηση στου φίλτατου Aceras, ο οποίος, όπως τζιαι πλείστοι όσοι αριστεροί, ακελικοί κλπ. τα τελευταία χρόνια, τζιαι ειδικά μετά το Μαρί, έχουν τα με τον "Πολίτη" τζιαι την γεννικά φιλο-Αναστασιαδική/ αντι- ακελικήν του στάση, όπως την εκλαμβάνουν.
Σε σχόλιον της η επίσης φίλτατη Disdaimona λέει ανάμεσα σε άλλα τζιαι το εξής:

"...  Ο Πολίτης δημιουργεί απολιτικ φανατικούς αναγνώστες. Η Χαραυγή μπορεί να δημιουργεί οπαδούς του ακελ. Άλλον το ένα, άλλο το άλλο. ...."

Επειδή είμαι τζιαι γω αναγνώστης του "Πολίτη" (τζιαι οϊ μόνον), υπό την έννοιαν ότι άμα μου έρτει να αγοράσω εφημερίδαν, εν "Πολίτη" που εννά πιάσω (εκτός που κάτι εκλάμψεις που με κάμνουν να προτιμήσω "Καθημερινή"), είπα να εντρυφήσω νάκκον σε τούτην την (λατρεμένην ειδικά σε αριστερούς, αριστερίζοντες κλπ.) λέξην.

Μέσες άκρες, σε μετάφρασην της αγγλικής wiki, απολιτίκ σημαίνει τα εξής:

"Η κατάσταση ή ποιότητα του να είσαι απολίτικος μπορεί ναείναι η απάθεια ή/ και η αντιπάθεια προς όλες τις πολιτικές συμπάθειες (affiliations).  Το να είσαι απολίτικος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε καταστάσεις στις οποίες οι άνθρωποι λαμβάνουν μια μη προκατειλημμένη θέση σε σχέση με τα πολιτικά θέματα. Στο λεξικό του Collins, απολίτικος είναι: "Πολιτικά ουδέτερος, χωρίς πολιτικές τάσεις, περιεχόμενο ή προκαταλείψεις".

Βάλλοντας στα ελληνικά τη λέξην, ήβρα δαμέ μιαν ωραίαν κουβεντούαν που την οποίαν απομόνωσα θκιό σχόλια που μου αρέσαν:

Σχόλιον 1: "Απολιτίκ, ο/η δεξιός /-ιά που δεν ξέρει ότι είναι δεξιός /-ιά.

Αδιαφορία για την πολιτική. Η οποία πολιτική σε μια δημοκρατία είναι το όχημα και ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε πολίτης έχει τη δυνατότητα να αλλάξει (προς αυτό που θεωρεί καλύτερο, hopefully!) τη ζωή του και αυτή των συμπολιτών του. Από αυτό βγαίνει οτι απολιτίκ είναι η έλλειψη πρόθεσης/ενδιαφέροντος στο να αλλάξουν κάποια πράγματα, γενικώς και εξ ορισμού, «οτιδήποτε βρε παιδί μου». Το οποίο κάνει το απολιτίκ de facto συνώνυμο του συντηρητικού. Ο οποίος συντηρητικός (σύμφωνα με όλους τους πιθανούς και απίθανους θεωρητικούς ορισμούς των εννοιών Δεξιά-Αριστερά) εντάσσεται στους δεξιούς."


Σχόλιο 2: "Η «απολιτίκ» στάση είναι μια στάση εξόχως πολιτική. Οφείλουμε να αποδομήσουμε τους όρους «πολιτική-πολιτικός» όπως τους ξέραμε. O Βaudrillard μιλά για την πραγματικότητα του δια-πολιτικού, το τέλος κάθε πολιτικής και κάθε ιδεολογίας. Η αδιαφορία των μαζών για την πολιτική κάθε άλλο παρά απάθεια και παραίτηση συνιστά, αφήνοντας την πολιτική και τους πολιτικούς να κινούνται σε μια δική τους εικονική σφαίρα."

Η ούλλη συζήτηση με τα παιθκιά αθθύμησε μου τζιαι μιαν άλλη συζήτηση  με τον (επίσης φίλτατον) Άνεφ, όπου μπορεί φαινομενικά να εν άλλον το θέμαν αλλά πάλε υπονοείται η όλη έννοια τζιαι η φύση του απολιτίκ, ως κάτι τέλος πάντων το τουλάχιστον λανθασμένον ως στάση.
Σημειώνω τα θκιό κύρια σημεία της Γιώτας Δημητρίου στην εν λόγω συζήτηση που μου εκάμαν παραπάνω εντύπωση:

«Αυτή τη στιγμή στην Κύπρο, το Κόμμα της εργατικής τάξης, είναι μόνο ένα: το AKEΛ. Ή συμπορεύεσαι μαζί του στον αγώνα ή με την αποχή ή απαξίωση ή διαφωνία σου βρίσκεσαι απέναντι του.»

"Όσο για την ατάκα να επιλέξουμε με ποιους είμαστε, ναι συμφωνώ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ. Λοιπόν, επειδή εν πολλά κρίσιμη η εποχή, ας αποφασίσουμε με ποιο στρατόπεδο είμαστε. Οι δογματισμοί και οι ασυναρτησίες δεν είναι της ώρας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια για τέτοια.
Αντικαπιταλιστής;
Αντιρατσιστής;
Αντιφασίστας;
Τρέμεις από αγανάκτηση για την εκμετάλλευση που δέχεται η εργατική τάξη;
Είσαι σύντροφος.
Αν όμως ψάχνεις δρομολόγια για να δεις που θα συνταχθείς, τζαι αν “για όλα φταίει το ακελ”, τότε πήγαινε στους απολιτίκ και σε κάτι νέα κόμματα που μαζεύουν όλων των ειδών κοσμάκη."

Φυσικά όποιος με ξέρει ή/ τζιαι θκιαβάζει ξέρει ότι είμαι αντικαπιταλιστής, αντιρατσιστής, αντιφασίστας, αντι-εκμεταλλευτής κλπ. κλπ. Αλλά τα γέρημα, ΔΕΝ είμαι με το ΑΚΕΛ. Τουλάχιστον οϊ ακόμα. Ούτε εναντίον του μπορείς να με πεις, ειδικά στο καθαρά ιδεολογικόν υπόβαθρον. Παρά το ότι μπορεί να έχω επιμέρους διαφωνίες (π.χ. στη γενική θεώρηση της Ε.Ε. ή το θέμαν του ευρώ).
Ποιος λοιπόν που ούλλους μας πρέπει να ξεκαθαρίσει μέσα του κάποια πράματα; Εν είμαι εγώ προφανώς που θα φκάλω πόρισμαν. Απόψεις δεκτές.

Πάντως, εγώ που τούτα ούλλα που αράδιασα, τα οποία σίουρα σηκώννουν πολλήν συζήτησην τζιαι περεταίρω ανάλυση καταλάβω θκιό πράματα:

(1) Εν είμαι απολιτίκ, καθώς τζιαι ενδιαφέρουμαι, τζιαι ενεργά ασχολούμαι με την πολιτικήν, ενώ δεν πρόκειται να διστάσω να εκδηλώσω πολιτικές "προτιμήσεις". Που την άλλην, θέλω να πιστεύκω ότι οι επιλογές μου δεν βασίζονται σε ιδεολογικά τζιαι μόνον κριτήρια αλλά στη συνολικήν εικόναν που εκπέμπουν πρόσωπα τζιαι συμπεριφορές. Αν π.χ. τείνω προς την αριστερά δεν αποκλείω την επιλογήν ενός δεξιού αν κρίνω ότι "θα γίνει η δουλειά"...
(2) Απολιτίκ ΔΕΝ συνιστά κάτι το αρνητικόν απαραίτητα, εκτός τζιαι αν συμπίπτει με την απάθειαν. Μπορείς να είσαι απολιτίκ αλλά να είσαι ενεργός πολιτικά. Εν αναιρεί το έναν το άλλο.

Άρα, συμπέρασμαν (όπως το ανέκδοτον με τη γυάλλαν τζιαι τον gay), η Disdaimona δεν έshιει δίκαιον ότι ο "Πολίτης" δημιουργεί "φανατικούς απολιτίκ" αναγνώστες. Άσε που φανατικός τζιαι απολιτίκ μάλλον εν πηέννουν μαζίν, βάσει της έννοιας του "μη προκατειλημμένου" που τον συνοδεύει.

Ώσπου να μεν καταλήγουν σε γλωσσικούς διαγωνισμούς οι έννοιες, stay cool and keep rocking!