Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανθρώπινα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανθρώπινα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2025

Δικαιωματισμός

 

Πιο παλιά είχα την συνήθειαν να αρκέφκω με τους ορισμούς κάποιων λέξεων που έσυρνα στες αναρτήσεις αλλά πλέον νομίζω όποιος γουστάρει μπορεί καθώς θκιαβάζει να ψάξει μόνος του ότι εν ξέρει, οπότε εν θα μπω στην διαδικασίαν για τον τίτλον.

Ασχολούμαι με το θέμαν σχεδόν αντανακλαστικά, μετά που κάτι επικίνδυνες κοτσάνες που εκτόξευσεν ο πρόσφατα (επαν)εκλεγείς πρόεδρος των Η.Π.Α., οι οποίες εκάμαν με να νιώσω ανασφαλής για το μέλλον του είδους, παρόλον που όποιος νιώθει γενικώς ασφαλής, ανεξαρτήτως αν τούτον αφορά ή οϊ τον Τράμπαν, τελικά μάλλον ζει με αυταπάτες. Τούτον το φκιόρον, το οποίον προσεχώς εννά αναλάβει επίσημα, για δεύτερην θητείαν, την προεδρίαν του πιο ισχυρού κράτους της Γης, εκλέγηκεν, λαλούν ορισμένοι, λόγω του "άκρατου δικαιωματισμού", ο οποίος λόγω της, δικαιολογημένης, αντίδρασης που επροκάλεσεν, υποβοήθησεν τον εκφασισμόν του εκλογικού σώματος, ο οποίος με την σειράν του επροκάλεσεν την εκλογήν του Τράμπα.

Κατ'αρχήν να πούμεν ότι το "άκρατος" εν πλεονασματικόν μπροστά που τον "δικαιωματισμόν", όσοι κάμετε τον κόπον να ψάξετε την έννοιαν εννά δείτε ότι η υπερβολή εμπεριέχεται ήδη στην λέξην. Βασικά οι θιασώτες του ορισμού εκφράζουν μιαν αντίδρασην σε αθρώπους ή ομάδες αθρώπων που λειτουργούν υπερβολικά έως ακραία στην διεκδίκησην ή τζ̆αι υπεράσπισην των δικαιωμάτων, είτε της δικής τους ομάδας είτε κάποιας άλλης. Τέθκοιες συμπεριφορές έχουν εκδηλωθεί, ή χαρακτηριστεί ως τέθκοιες σε πολλά επεισόδια, ειδικά των τελευταίων δεκαετιών, αλλά η τρέχουσα επικαιρότητα κυρίως αναφέρεται στον "δικαιωματισμόν" γυρόν που τα δικαιώματα των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ τζ̆αι των μεταναστών/ προσφύγων. Πιο παλιά παραδείγματα τα οποία συντρέχουν με τα προαναφερθέντα εν τα δικαιώματα των μαύρων στην Αμερικήν τζ̆αι των Εβραίων γενικώς.

Υποστηρίζουν λοιπόν αρκετοί, συνήθως συντηρητικοί τζ̆αι ακροδεξιοί (no mystery there) ότι τούτοι οι "δικαιωματιστές" επαραχέσαν το, έχουν ξεφύγει με την "επιβολήν" των δικαιωμάτων κάποιων ομάδων τζ̆αι έχουν "διαταράξει" την "κοινωνικήν συνοχήν" (βλέπε πατρίς-θρησκεία-οικογένεια κλπ.). Ούλλα φυσικά με την υποστήριξην "σκοτεινών κέντρων" της "νέας τάξης" των "μασωνικών στοών", του Γκείτς τζ̆αι του Ζούκεμπεργκ κλπ. Αν ήταν το πρόβλημαν οι συγκεκριμένες ομάδες αντίδρασης, θεωρώ ότι εύκολα ή δύσκολα εννά εμπαίνναν στην θέσην τους με απλήν παράθεσην της πραγματικότητας. Ότι δηλαδή κανέναν φεμινιστικόν αίτημαν, ή αντίστοιχον αίτημαν των ΛΟΑΤΚΙ ή των μεταναστών τζ̆αι των προσφύγων για εξασφάλισην δικαιωμάτων εν επρόλαβεν καν να "διαταράξει" κάτι για τον απλόν λόγον ότι εν πολλά, εξαιρετικά θα έλεα, πρόσφατα ενώ τα "κέρδη" που έχουν πετύχει εν πολλά περιορισμένα σε σχέσην με την δουλειάν που έσίει να γίνει παγκοσμίως για να επιτευχθούν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα σε τούτες τες ομάδες. 

Δυστυχώς η πολεμική εναντίον των "δικαιωματιστών" εν έρκεται μόνον που τα άκρα. Έρκεται τζ̆αι που τους θιασώτες του τρέχοντος συστήματος, δηλαδή της λεγόμενης "αστικής διανόησης". Αθρώποι που κατά τα άλλα φοούνται τους ψεκασμένους της ακροδεξιάς τζ̆αι της ακροαριστεράς, έρκουνται να συμφωνήσουν, είτε διστακτικά είτε ενθέρμως με τούτην την θεωρίαν ότι "ο δικαιωματισμός εκφασίζει".

Τζ̆αι όντως η "πολιτισμένη δύση" υποφέρει που εκφασισμόν πανταχόθεν. Έναν σωρόν κράτη της Ε.Ε. έχουν συντηρητικές ή τζ̆αι ακροδεξιές κυβερνήσεις ενώ ετοιμαζούμαστεν για άλλην μιαν λαίλαπαν με την νέαν τετραετίαν Τράμπα. Μέσα σε έναν παγκόσμιον κλίμαν με δυστοπίες όπως την απολυταρχίαν του Πούτιν, την θεοκρατικήν παράνοιαν στο Ιράν, τον μεγαλοϊδεατισμόν της Τουρκίας τζ̆αι τες ψευδαισθήσεις περί "νέων πόλων" που ανεπρόκοπους όπως οι χώρες της Λατινικής Αμερικής ή η Νότια Αφρική τζ̆αι οι εμίρηδες της Μ. Ανατολής. Ή τον άγνωστον τζ̆αι φανερά κυνικόν κρατικόν καπιταλισμόν της Κίνας.

Για τούτα ούλλα ρε παιδιά λαλείτε να φταίει το ότι επήεν το γέρημον το Νέμο με φουστανούϊν στην Eurovision; Ή ότι εδεχτήκαμεν να υπάρχουν οικογένειες χωρίς το πατροπαράδοτον μάμμα με αιδοίον, παπάς με πέος στερεότυπον; Ή το ότι άμα σφάζει ένας τύπος την γεναίκαν ή την αρφήν του για "λόγους τιμής" πρέπει να θεωρείται έγκλημαν φυλετικού μίσους; Ή το ότι όσοι πρόσφυγες γλυτώνουν που τον πνιγμόν δικαιούνται να τύχουν στοιχειώδους ανθρώπινης μεταχείρισης πριν τους πέψεις πίσω στον πόλεμον ή την πείναν;

Μα τούτα εν θέμαν να έσ̆ιει 10-15 χρόνια που τα "εφαρμόσαμεν" (όσοι τα εφαρμόσαν δηλαδή). Τζ̆αι εφαρμοστήκαν πρώτιστα γιατί αφενός κάποιοι εδιεκδικήσαν τα με σθένος τζ̆αι αφετέρου γιατί αποδείξαν ότι συμφέρουν ως επιλογές για ούλλους. Πόθεν ως τα πόθεν ξαφνικά εν η "ρίζα του κακού" η διεκδίκηση κάποιων δικαιωμάτων για αδύναμες ομάδες, έστω τζ̆αι με τες υπερβολές τους;

Ξανά, τούτην την "λογικήν" περιμένω την που την συντήρησην τζ̆αι τους ακροδεξιούς διότι εν η δουλειά τους, διότι τόσον καταλάβουν. Που αθρώπους μορφωμένους τζ̆αι υποτίθεται φιλελεύθερους ή προοδευτικούς εν μπορώ να το καταλάβω.

Ώσπου να το καταλάβω, stay cool and keep rocking!

Κυριακή 22 Μαρτίου 2020

Κίνα vs "Δύση": σημειώσατε 1 (τζ̆αι στον κορωνοϊό)



Εν έχω μελετήσει τους Κινέζους. Πολλά λλία ξέρω για λλόου τους. Τζ̆αι εννοώ τους σύγχρονους Κινέζους, οϊ τους αρχαίους ή τους μεσαιωνικούς, που εν ακόμα μεγαλλύττερο μυστήριον για μένα τζ̆αι - φαντάζουμαι - για τον μέσον Κυπραίον. Λλίον πολλά ξέρω ότι το σύγχρονον Κινεζικόν κράτος αυτοαποκαλείται "κομμουνιστικόν", ως συνέχεια της συλλογικότητας που εγκαθίδρυσεν ο "μεγάλος τους ηγέτης", ο Μάο, τα χρόνια μετά τον Β' παγκόσμιον πόλεμον (κατά τα άλλα κατηγορούμεν τους εθνικιστές ότι θεοποιούν αθρώπους, μετά κάμνουμεν το τζ̆αι μεις αλλά εν "διαφορετικόν"). Οι δε ηττημένοι εθνικιστές Κινέζοι του Τσ̆άγκ Κάϊ Σεκ, του σύμμαχου των δυτικών εναντίον της Ιαπωνίας κατά τον Β' παγκόσμιον αποσκιρτήσαν ιδρύοντας την Ταϊβάν, ή "εθνικιστική Κίνα" όπως αθθυμούμαι να την αποκαλούν. Αλλά τζ̆είνον εν άλλη, ακόμα πιο άγνωστη για μέναν, ιστορία.
Θκιαβάζοντας πρόσφατα μιαν σειράν βιβλίων επιστημονικής φαντασίας που τον, πρώτον ever, Κινέζον βραβευθένταν με τα σχετικά βραβεία Hugo, εκατάλαβα ότι το "κινεζικόν δόγμαν" ήταν διαφορετικόν που τζείνον της ΕΣΣΔ, όπως περίπου εν διαφορετικοί, ξέρω γω, οι ορθόδοξοι που τους καθολικούς τζ̆αι τους προτεστάντες, αν τζ̆αι ούλλοι εν "χριστιανοί". Οι Κινέζοι αποκαλούσαν τους Σοβιετικούς, "αναθεωρητές" τζ̆αι ήταν σχεδόν εξίσου εχθρικά διακείμενοι απέναντι τους όπως με τους "ιμπεριαλιστές δυτικούς". 
Σήμερα, η εντυπωση που έχω είναι ότι η Κίνα ΔΕΝ είναι πραγματικά κομμουνιστική. Μέσα στες δεκαετίες που την επικράτησην της εν λόγω θεωρίας, όντως έχουν "σχεδιασμένην οικονομίαν" τζ̆αι έσ̆ει επικρατήσει ο "κρατισμός", δηλαδή ο πλήρης έλεγχος της κοινωνίας που την εκάστοτε κυβέρνησην τζ̆αι το - μοναδικόν - Κομμουνιστικόν Κόμμαν Κίνας. Αλλά σταδιακά η Κίνα έφτασεν να εφαρμόζει καπιταλισμόν. Απλά αντί να εν ιδιωτικής φύσεως, εν κρατικής. Η δε περιβαλλοντική υποβάθμιση που προκαλεί η "αναπτυξιακή έκρηξη" της Κίνας εν συνάδει με τες σχετικές "αριστερές" διδαχές. 
Τέσπα, μπορεί τζ̆αι να λαλώ πελλάρες. Η ουσία εν άλλη. Στην Κίνα σήμερα επικρατεί η λογική της "συλλογικότητας". Το άτομον υποτάσσεται, που ούλλες τες απόψεις, στο συμφέρον της ομάδας. Εν εντυπωσιακόν. Όπου παρατηρήσεις συμπεριφορές του μέσου Κινέζου (εν το έχω κάμει συστηματικά αλλά έχω δει παραδείγματα αρκετά), εν έτοιμος να δεχτεί απίστευτα μέτρα περιστολής της προσωπικής του ελευθερίας, τζ̆αι γενικά των δικαιωμάτων του, υπέρ του κοινού καλού, όπως τούτον εκλαμβάνεται που την κρατικήν εξουσίαν. Τζ̆αι δεν το κάμνει ασυνείδητα ή όντας δυστυχισμένος. Κάμνει το με απόλυτην φυσικότηταν τζ̆αι αυταπάρνησην, γιατί έτσι μαθαίνει να λειτουργεί παιδιόθεν. 
Είχαμεν δει πρόσφατα στο "Νετφλιξ" (American Factory) την εξαγοράν μιας Αμερικάνικης εταιρίας σε πολιτείαν των ΗΠΑ που έναν Κινέζον εκατομμυριούχον, στο πλαίσιον της οποίας επροσλάβαν μέρος του προηγούμενου προσωπικού, ντόπιους δηλαδή, τζ̆αι εβάλαν τους να δουλέψουν μαζίν με εργάτες που εφέραν που την Κίνα. Εστείλαν επίσης στελέχη Αμερικανούς να παρακολουθήσουν την λειτουργίαν της μητρικής εταιρίας τζ̆αι του εργοστασίου στην Κίνα. Η διαφορά στην κουλτούραν τζ̆αι τες σχέσεις ανάμεσα στους αθρώπους ήταν συγκλονιστική. Η πειθαρχία τζ̆αι η υποταγή των Κινέζων εργατών στες οδηγίες τζ̆αι τους κανόνες της εταιρίας (δίκην συλλογικότητας) οδηγούσεν σε θεαματικήν παραγωγικότηταν σε σχέσην με τους Αμερικανούς συναδέλφους τους. Σε ορισμένους που τους οποίους άρεσεν πολλά το συγκεκριμένο μοντέλον, αλλά άλλους ετρόμαξεν τους, το πως ουσιαστικά έβαλλεν την ατομικότηταν σε δεύτερην μοίραν. Εν άρκησεν να οδηγήσει μέρος των Αμερικανών στο να ιδρύσουν συντεχνίαν για να υπερασπιστεί τα, συνεχώς περιοριζόμενα, δικαιώματα τους. Κάτι εξόχως "αντιαμερικανικόν", ως μια (νεο)-φιλελεύθερη κοινωνία. Τούτον, η ίδρυση συντεχνίας εργαζομένων δηλαδή, παραδόξως, εξόργισεν τον Κινέζον εκατομμυριούχον, που - υποτίθεται - επροέρχετουν που κομμουνιστικήν χώραν. Go figure... 
Για τες "δυτικές κοινωνίες", δηλαδή όσες έχουν υιοθετήσει το πρότυπον της φιλελεύθερης, αστικής δημοκρατίας, το σύστημαν της Κίνας εν φοϊτσ̆άρικον, άρα "εχθρικόν". Εν συχνή η διατύπωση επικρίσεων τζ̆αι η προσπάθεια κατακεραύνωσης της Κινεζικής κυβέρνησης, λεκτικά ή με μέτρα, για την καταπίεσην που ασκεί στες "ατομικές ελευθερίες" τζ̆αι τα "ανθρώπινα δικαιώματα", όπως τα εθέσπισεν φυσικά κατά κύριον λόγον, η ίδια η "δύση". Ή στην υποβάθμισην του περιβάλλοντος που προκαλεί με την - ασύδοτην - βιομηχανικήν τζ̆αι άλλην παραγωγήν της. Βέβαια εν τραβούν κανέναν ζόριν να εμπορεύκουνται μαζίν της, έχοντας την σταδιακά μετατρέψει στην μεγαλλύττερην οικονομίαν του πλανήτη.
Τούτον το τελευταίον εν άλλη μια "κατάκτηση" του κινεζικού συστήματος. Εκαταφέραν να παίξουν με τους "δυτικούς" στο δικόν τους παιχνίδιν (βλέπε παγκοσμιοποιημένη οικονομία με κίνητρον το κέρδος) τζ̆αι φαίνεται να το παίζουν καλλύττερα, ενώ διατείνονται ότι εν κομμουνιστές (εν ξέρω αν όντως είναι, ειδικά με τόσους εκατομμυριούχους να επενδύουν τεράστια ποσά εκτός Κίνας). Η άλλη τους, πλέον πρόσφατη, επιτυχία, εν η αντιμετώπιση της τρέχουσας πανδημίας του κορωνοϊού.
Εν η τρίτη προς τέταρτη μέρα χωρίς νέα κρούσματα στην "πηγήν" της αρρώστιας, την πόλην Ουχάν. Την ίδιαν στιγμήν που διαδραματίζεται μια τραγωδία χωρίς τέλος στην Ιταλίαν, με σ̆ιηλιάες νεκρούς, τζ̆αι με φόβον αντίστοιχης εξέλιξης σε άλλες χώρες του δυτικού κόσμου, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο τζ̆αι οι ΗΠΑ. Έπιασεν μας τζ̆αι μας η "πιέλλα", δυστυχώς, αφού ούτε εμείς επήραμεν εξαρχής αυστηρά μέτρα, φοβούμενοι, ως ηγεσία ακριβώς τες αντιδράσεις σε τέθκοιες αποφάσεις τζ̆αι το πολιτικόν κόστος που συνεπάγεται. Ο θεός να βάλει το σ̆έριν του που λέμεν, αν τζ̆αι εν υπάρχει έτσι περίπτωση, αφού εν υπάρχει θεός για να χρησιμοποιήσει μέλη του σώματος του υπέρ μας.
Οι Κινέζοι εφαρμόσαν πάλε το σύστημαν τους. Πλήρης κεντρικός έλεγχος, υποχρέωση του κάθε πολίτη να υποταχτεί χωρίς διαμαρτυρίαν στες εντολές του κρατικού μηχανισμού, αυστηρός περιορισμός των δραστηριοτήτων, μαζική κινητοποίηση κεντρικά ελεγχόμενων διαδικασιών κλπ. Εν ούλλα τούτα που μέμφονται οι "δυτικοί" τζ̆αι που θεωρούν "καταπάτησην της ατομικής ελευθερίας" τζ̆αι της "ελεύθερης αγοράς". Αλλά αναγκάζουνται, μπροστά στην λαίλαπαν του ιού, να υιοθετήσουν οι ίδιοι. Διότι αλλιώς ενδέχεται να θρηνήσουμεν εκατομμύρια θύματα. Τούτον, όσον τζ̆αι αν φαίνεται πρόωρον τζ̆αι εκτός κλίματος, κατ' ἐμέναν συνιστά μιαν "νίκην" του κινεζικού συστήματος έναντι της δύσης. Εξ''ου τζ̆αι ο τίτλος της ανάρτησης.
Το μόνον σίουρον είναι ότι η έλευση τζ̆αι η παρεύλευση του κορονοϊού εννά μας έβρει αλλαγμένους. Πολλές θεωρήσεις τζ̆αι φιλοσοφίες διακυβέρνησης τζ̆αι γενικά κοινωνικού σχεδιασμού εννά πρέπει να μπουν στο μικροσκόπιον τζ̆αι να εξελικτούν ανάλογα για να μπορούμεν να αντιμετωπίσουμεν πιο καλά το μέλλον, είτε αφορά πανδημίες είτε άλλα συλλογικά θέματα. Ήδη παρατηρούμεν, ακόμα τζ̆αι στην οπισθοδρομικήν, επαρχιώτικου συντηρητισμού, Κύπρον, αφορμές ενδυνάμωσης του ΓΕ.Σ.Υ. αλλά τζ̆αι εκσυγχρονισμού του εκπαιδευτικού συστήματος. Εν καλόν εξάλλου να μεν κατηγορούμεν άλλους για δογματισμόν, χωσμένοι πίσω που τον δικόν μας, είτε τούτος εν "δεξιού", είτε "αριστερού" τύπου. Εν εξόχως υποκριτική μια τέθκοια συμπεριφορά.

Ώσπου να ξεπεραστεί η τρέχουσα κρίση, stay cool and keep rocking!