 |
| ..."τι κάμνουν εδώ οι αστυνομικοί παπά;" |
.....οπαδέεεε, οπαδέ-ε-εεεε".
Μα τι μου ήρτεν; Τι εσκέφτουμουν; Επήρα ημίσιη μου τα κοπέλια, όσον τζιαι ερέξαν τα πέντε, να δουν μάππαν. Στραβάρα μου μεγάλη.
Έπαιζεν η ομάς (μια εν η ομάς) εχτές με την Αλκήν. Επαναληπτικός κυπέλλου Κύπρου ακούεις. Η ώρα 16.00 στη Σκάλαν. Είσιεν λλίον τζιαιρόν που εγύρευκα έναν αγώναν να πάρω τα κοπέλια που να είναι μεσημέριν ή νωρίς το απόγευμαν γιατί κατά τες 19.30-20.00 βάλλουμεν τους για ύπνον. Λαλώ, "εν με την Αλκήν, εννά είναι ήσυχα". Το σκορ βέβαια στο "Αντώνης" ήταν 1-1 οπότε είσιεν άγχος η υπόθεση. Έτσι εσκέφτηκα να μεν πάμεν μέσα στους "δικούς" μας αλλά στους αντιπάλους, που μάλλον 5 κούνουποι θα ήταν τζιαι θα ευρίσκαμεν θέσην εύκολα ενώ λογικά θα ήταν τζιαι σχετικά ήσυχα άμπα τζιαι φοηθούν τα μωρά.
Ε, ννα μεσ' τα μάθκια γούφη μου. Δεν έμεινεν ξιτιμασιά που δεν την ακούσαμεν με τα κοπέλια εχτές. Για τη μάμμαν του διαιτητή τζιαι των παικτών, για τα "σκουλήκια" (έτσι λαλούν οι σκαλιώτες τους "πρόσφυγες" που έχουν στην πόλην τους), ότι η γυναίκα τους έσιει φίλον, ότι είναι γκέϋ τζιαι πρεζάκηδες, για το πόσον ανοικτή εν η οπίσθια οπή τους ούλλους τζιαι άλλα όμορφα τζιαι εξόχως διαπαιδαγωγικά.
 |
| Ήνταλως να μεν καταντήσουν έτσι τζιαι τα κοπελλούθκια μας; |
Εφακκούσαν πάνω σε κάτι μεταλλικούς πάγκους όπως τους ψυχοπαθείς, εσπάζαν καθίσματα, εφωνάζαν όπως τους πιθήκους μέσ'τα αυτιά μας, πραγματικά εκάμαν με να βλαστημήσω την ώραν που είχα έτσι φαεινήν ιδέαν, να πάρω ανήλικα σε έτσι περιβάλλον. Τζιαι τούτοι ήταν "λλίοι τζιαι ήσυχοι" κατά τα άλλα. Φαντάσου τι γίνεται "στα ντέρπυ". Το πιο λυπηρόν δε ήταν ότι είσιεν τζιαι κάτω των 10 χρονών επίδοξα χουλιγκάνια που εβρίζαν τζιαι ασχημονούσαν.
Φυσικά οι μιτσιοί επελλάναν με στες ερωτήσεις:
"Μα τι κάμνουν οι αστυνομικοί δαμέ;"
"Γιατί κρατούν τζιείνα τα γυάλλινα πράματα;"
"Εν πρέπει να τον πιάσουν εκείνον που έσπασεν το κάθισμαν παπά;" (ευτυχώς δαμέ εγελούσαν αντί να φοηθούν).
"Μα γιατί εν μπαίνει γκολ παπά; Πρέπει να προσπαθούμεν να κάμουμεν φάουλ;"
τζιαι το κορυφαίον:
"πρέπει να κάμουμεν πόλεμον για τη μπάλαν παπά;" (μετά που μιαν μεγαλοπρεπήν κλωτσιάν τζιαι τραυματισμόν παίκτη, που εφκήκεν κουβαλητός έξω).
Τι να τους πω; Πως να εξηγήσεις την παράνοιαν; Εσηκωστήκαμεν τζιαι εφύαμεν χωρίς να δούμεν την παράτασην, τζιαι πολλά εκάτσαμεν.
Απλά έθθα τους ξαναπάρω. Ας παν όταν ρέξουν τα 18 μόνοι τους. Τζιαι ας βάλουν οι κύριοι της ΚΟΠ τζιαι των σωματείων μας το "προϊόν" τους (επλήρωσα τζιαι 15 ευρώ για τούτην την τραυματικήν εμπειρίαν) τζιαμέ που εν πιάννει ήλιος.
Ευτυχώς έσιει τζιαι άλλα σπορ, που μπορείς να παρακολουθήσεις ή τζιαι να συμμετάσχεις χωρίς να κατασκοτωθείς (σωματικά τζιαι ψυχικά).
Ώσπου να θκιαλέξω άλλο σπορ, stay cool and keep rocking!
