Σήμερα επήα στο γήπεδον "Τάσσος Παπαδόπουλος - Ελευθερία", μαζί με άλλους 4-5-6 shιηλιάες εφέδρους αξιωματικούς σαν εμέναν, κατόπιν γραπτής διαταγής μέσω φύλλου πορείας, για μιαν εκδήλωσην παρουσία του αρχηγού της ΕΦ. Δεν ήξερα ποιος ήταν ο σκοπός της εκδήλωσης πριν πάω, τζιαι δυστυχώς ούτε τωρά, μετά που ετέλειωσεν, ξέρω. Έτσι εν θα σας κουράσω με τα διάφορα ανούσια τζιαι εκτός τόπου τζιαι χρόνου συμβάντα που ελάβαν χώραν τζιαμέ. Το καλόν είναι ότι επέτυχα αρκετούς γνωστούς, σειράες τζιαι παλαιότερους, τζιαι απέκτησεν κάποιον στοιχειώδες ενδιαφέρον το πήεννε-έλα μέσα σε τζιείνον ούλλον το κυκλοφοριακόν κομφούζιον που επροκάλεσεν η προσέλευση τόσου κόσμου σε έναν μέρος με ανεπαρκές οδικόν δίκτυον. Έναν σειράν που επέτυχα μέσα στο πλήθος είshιεν 23 χρόνια να τον δω! Ήνταλως περνούν τα χρόνια... Τέσπα.
Τελειώνοντας την μακροσκελήν ομιλίαν του, ο αρχηγός της ΕΦ εκάλεσεν μας να σταθούμεν όρθιοι - and I quote - να βροντοφωνάξουμεν τον εθνικόν ύμνον ώστε να μας ακούσουν ως την Πάφον. Τζιαι φυσικά, επειδή είμαστεν πειθαρχικοί έφεδροι αξιωματικοί, εκάμαμεν του το χατήριν, τζιαι για πολλοστήν φοράν στη ζωήν μας, ετραγουδήσαμεν τον εθνικόν ύμνον της Ελλάδας. Εν ξέρω αν μας ακούσαν ως την Πάφον, αν θκιαβάζει κανένας Παφίτης ας ενημερώσει.
Τούτον έδωσεν μου την αφορμήν να θυμηθώ κάτι που ενδεχομένως πάνω που την μισήν Κύπρον να αγνοεί παντελώς: ότι ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας ΔΕΝ είναι ο επίσημος εθνικός ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Απλά, όταν την δεκαετίαν του 1960 αποχωρήσαν οι Τουρκοκύπριοι που το κοινό μας κράτος, η λειψή, αλλά πλήρως ελληνόφωνη πλέον, βουλή μας εψήφισεν να χρησιμοποιείται ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας ως πάρατζιει.
Πριν γίνει τούτον, το 1962 ανατέθηκεν σε έναν Κύπριον συνθέτην, τον Σόλωνα Μιχαηλίδη, να γράψει τον εθνικόν ύμνον του νέου κράτους. Τούτον μπορείτε να τον ακούσετε στο youtube, τσάκο τζιαι ένα σχετικόν σύνδεσμον.
Ο εν λόγω ύμνος εν λέει τζιαι πολλά, εγώ θα επροτιμούσα κάτι σε metal, αλλά φυσικά ποιος με ακούει εμέναν... Το θέμαν όμως είναι ότι περιμένουμεν εξελίξεις στο κυπριακόν σύντομα, τζιαι η συμφωνία που προδιαγράφεται θα σημάνει τη λήξην της 50χρονης χρήσης του εθνικού ύμνου μιας άλλης χώρας για το δικό μας κράτος. Διότι φυσικά, η νέα ομοσπονδία θα έshιει έναν δικόν της εθνικόν ύμνον καθώς τζιαι μιαν δική της σημαίαν. Που δεν θα παραπέμπει στες μητέρες πατρίδες.
Ο εν λόγω ύμνος εν λέει τζιαι πολλά, εγώ θα επροτιμούσα κάτι σε metal, αλλά φυσικά ποιος με ακούει εμέναν... Το θέμαν όμως είναι ότι περιμένουμεν εξελίξεις στο κυπριακόν σύντομα, τζιαι η συμφωνία που προδιαγράφεται θα σημάνει τη λήξην της 50χρονης χρήσης του εθνικού ύμνου μιας άλλης χώρας για το δικό μας κράτος. Διότι φυσικά, η νέα ομοσπονδία θα έshιει έναν δικόν της εθνικόν ύμνον καθώς τζιαι μιαν δική της σημαίαν. Που δεν θα παραπέμπει στες μητέρες πατρίδες.
Εν θα αποπειραθώ καν να εξηγήσω σε όσους αρκέψουν να shιήζουν τα μαγιώ τους για το πόσον Έλληνες νιώθουν καθώς τζιαι για το πόσον εννά τους λείψει ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας, για τούτην την αναγκαίαν προοπτικήν, διότι ήδη έκαμα το πολλάκις τζιαι όποιος εν καταλάβει εν θα τον επιμορφώσω εγώ, εν δική του δουλειά να φκάλει άκρην.
Οπότε, εν τζιαιρός, να καταλάβουμεν ότι ενδεχομένως σύντομα να αλλάξουν ριζικά κάποια σημαντικά στοιχεία της καθημερινότητας μας, τζιαι να σπάσουν στερεότυπα δεκαετιών, αν θέλουμεν να στερκώσει η συμφωνία τζιαι να επιτευχθεί, μέσα που την καθημερινήν δοκιμασίαν, η λύση του κυπριακού προβλήματος. Ανάμεσα σε τζείνα που θα αλλάξουν θα εν οι σημαιούλες τζιαι ο "εθνικός ύμνος". Οπότε, θα εβοήθαν να αρκέψουμεν να συνηθίζουμεν στην ιδέαν. Στο ότι δηλαδή, θα πρέπει να νιώσουμεν ότι ενδεχομένως να μας ενέπνεεν ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας, που έναν νέον άκουσμαν, τον ύμνον του κράτους μας, της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ώσπου να συνηθίσουμεν στην ιδέαν, stay cool and keep rocking!
