Ο δαίμων ο Φειδίας

 

Ο τίτλος αποτελεί παράφρασην του "Δάμων και Φιντίας" (google it) τζ̆αι η ανάρτηση αποτελεί, ελέω τζ̆αι της ένδειας "νέων θεμάτων", αφιέρωμαν στο φαινόμενον της εκλογής του Φειδία Παναγιώτου ως ευρωβουλευτή στες πρόσφατες εκλογές. Το κείμενον που ακολουθεί αποτελεί συρραφήν κάποιων αναρτήσεων που έκαμα στο facebook για το θέμαν, πριν τζ̆αι μετά τες εκλογές, στες οποίες εγίναν εκτεταμένες, ενίοτε τζ̆αι έντονες σε έντασην, συζητήσεις:

31 Μαϊου (σημ.: οι εκλογές εγίναν στες 9 Ιουνίου):

"Μετά τον "ουρανοκατέβατον πρόεδρον" (πού ήταν ο Νίκος Χριστοδουλίδης πριν μερικά χρόνια τζ̆αι πως έφτασεν να εκλεγεί σχετικά άνετα στο "ύπατον αξίωμαν" της Κυπριακής Δημοκρατίας ταιρκάζει γάντιν με το εν λόγω επίθετον), να ασχοληθούμεν λλίον με το άλλον "ουρανοκατέβατον" φαινόμενον ονόματι Φειδίας Παναγιώτου, που "απειλεί" να καταλάβει μιαν θέσην στην Ευρωβουλήν την άλλην εφτομάν.

Κατ'αρχήν να πω, επειδή εν βολική η παρεξήγηση σε πλείστους όσους συνομιλητές, ότι ΔΕΝ θα ψηφίσω Φειδίαν ούτε με απασχολούν ιδιαίτερα τυχόν "πολιτικές θέσεις" που εκφράζει, αν τες εκφράζει. Τούτον εννά με απασχολήσει αν εκλεγεί φυσικά, αλλά εν κάτι που για την ώραν έννεν δικό μου θέμαν, εν θέμαν του εκλογικού σώματος.

Πάραυτα, προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά συμπαθήν την δημόσιαν συμπεριφοράν του, ειδικά την χρήσην της κυπριακής διαλέκτου πανταχόθεν τζ̆αι την μη επιτηδευμένην, στα όρια της ασέβειας, αλληλεπίδρασην του με διάφορους "θεσμικούς" τζ̆αι μη celebrities σε τοπικόν τζ̆αι διεθνές επίπεδον. Μακάρι να τον εμιμούνταν οι υπόλοιποι υποψήφιοι, που, με ελάχιστες εξαιρέσεις (όπως η Ανδρομάχη) επιλέγουν την ξύλινην εκφοράν της κοινής νεοελληνικής ωσάν να τους καθιστά πιο "σοβαρούς" που μόνη της.

Πέραν τούτου, το ότι ο Φειδίας ενδεχομένως να εν εκλέξιμος εν τζ̆αι έδωσεν του το κανένας στο πιάτον. Ούτε χρηματοδότες έσ̆ιει, ούτε κομματικούς μηχανισμούς τζ̆αι την δημοφιλίαν τζ̆αι την πρόσβασην του στα δημόσια πράματα εκατάφερεν την με έντονην τζ̆αι πρωτότυπην δραστηριότηταν. Προκαλεί μου τουλάχιστον μειδίαμαν το κάχριν που θωρώ που διάφορους επικριτές του στα δημόσια φόρα, ειδικά όσους μάχουνται να τον φκάλουν βλάκαν τζ̆αι κενόν περιεχομένου. Ο άθρωπος θα εμπορούσεν να κάτσει να απολαύσει την δημοφιλίαν του τζ̆αι ούλλα τα οφέλη, υλικά τζ̆αι άϋλα, που του αποφέρει. Αλλά επέλεξεν να εμπλακεί στην, αιμοβόραν, πολιτικήν σκηνήν τζ̆αι να ζήσει αν μη τι άλλον την εν λόγω εμπειρίαν, με τες συγκινήσεις, τα κέρδη αλλά τζ̆αι τους κινδύνους που κρύφκει. Τούτον, ασχέτως των δυνατοτήτων του στα σχετικά, εν που μόνον του αξιέπαινον τζ̆αι μακάρι να τύχει μίμησης.

Εν θα του ευχηθώ επιτυχίαν, αφού στηρίζω το Βολτ, αλλά την συμπάθειαν τζ̆αι την εκτίμησην μου έσ̆ιει την."

8 Ιουνίου:

"Εξακολουθώ να απορώ με τον εκνευρισμόν που προκαλεί σε ορισμένους δημοσιογράφους το φαινόμενον Φειδίας. Αν τον θεωρούν τόσον "κενόν περιεχομένου" αλλά παράλληλα εκλέξιμον, εν το σύστημαν που φταίει, οϊ ο Φειδίας τζ̆αι ο κάθε Φειδίας.

Τζ̆αι κύριον συστατικόν του συστήματος εν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι τζ̆αι τα μέσα που χρησιμοποιούν για να προωθήσουν οι ίδιοι τα συμφέροντα τους, τζ̆αι τα όσα "καταπίνουν" ούλλη μέρα που τους "μορφωμένους" τζ̆αι τους "καταρτισμένους" τζ̆αι τους "επιτυχημἐνους" του τοπικού "κλεφτοκράτους".

Ο Φειδίας εν αποτελεί "καθρέφτην" μόνον του χαμηλού επιπέδου του εκλογικού σώματος, αποτελεί προφανώς "καθρέφτην" τζ̆αι της δημοσιογραφίας δακάτω. 

Τωρά που το ξανασκέφτουμαι, εν πολλά εξηγήσιμος ο εκνευρισμός ορισμένων."

9 Ιουνίου:

"Πολλύν κάχριν θωρώ ρε παιδιά που πολλύν κόσμον. 

Μα καλάν, ούλλοι εσείς που τον φκάλλετε "ττενεκκέν" εκαταφέρετε παραπάνω πράματα που λλόου του στα 24 σας;

Οξά το μέτρον αξιοσύνης σας εν το νάμπου εσπούδασεν ο καθένας, που εδούλεψεν, αν φορεί κοστουμιές με γραβάταν ή αν μιλά ωραία, με ψευτοκαλαμαρίστικήν προφοράν;

Προσωπικά αναγνωρίζω ότι για την εκλογήν Φειδία Παναγιώτου έχω μερίδιον ευθύνης τζ̆αι αναλαμβάνω το. Εν μου φταίει ο γέρημος ο Φειδίας, ο οποίος χαρκούμαι άμα καταλάβει που επήεν τζ̆αι έμπλεξεν, με τόσους γύπες γυρόν του, εννά βουρά να χωστεί.

Δαμέ είμαστεν εξάλλου να δούμεν τι εννά παρουσιάσει. Αν μη τι άλλον, τον πήχην εβάλετε τον χαμηλά, μπορεί τζ̆αι να τον περάσει."

10 Ιουνίου:

α) "Ούλλοι όσοι χαρκέστε ότι το να φκάλεις σοβαρά ριάλια που τα κοινωνικά δίκτυα εν "εύκολον", πηαίννετε να τα φκάλετε, παρά να το παίζετε φωστήρες. Άμα τα καταφέρετε καλλύττερα που τον Φειδίαν τότε εφκάτε να μιλήσετε. Ως τότε, απλά δείχνετε την ασχετοσύνην σας με το θέμαν."

β) ""Αφού εφκάλαμεν τον tik toker να φκάλουμεν τζ̆αι καμμιάν onlyfans-τζούν".

Πρέπει να παραδεχτώ ότι οι συνειρμοί εν εύκολοι. Όπως τα επίθετα που γουστάρουμεν να σύρνουμεν άμα εκνευριστούμεν με κάτι. Τούτον εν αποτελεί αντικειμενικότηταν όμως.

Κάμνουν τζ̆αι οι κοπέλες τούτες συνεντεύξεις με τον Παγκράτιον;" 

(σημ.: το τελευταίον σχόλιον εφωτογράφιζεν γνωστόν μου, θερμόν υποστηρικτήν του Παγκράτιου, ο οποίος υπονοούσεν ότι ο Φειδίας εν κάτι παρόμοιον με τες κοπέλες που φκάλλουν βόλταν τα προσόντα τους στο Onlyfans).

11 Ιουνίου:

"Η εκλογή του Φειδία επροκάλεσεν μιαν συζήτησην γυρόν που το "σε τι κόσμον ζούμεν;" τζ̆αι ιδιαίτερα "μα ήντα κούσπους φκάλλουν τα σχολεία μας τζ̆αι εψηφίσαν τον τούτον;" κλπ.

Ἐχω θκυό γιους δίδυμους οι οποίοι κοντεύκουν να τελειώσουν το λύκειον οπότε έχω μιαν καλήν εικόναν, ως γονιός εν πάσει περιπτώσει, του τι προσφέρει το σχολείον στην Κύπρον σήμερα.

Οι μιτσ̆ιοί κάμνουν πολλά πράματα, σε πολλά θέματα, τζ̆αι εν μπορεί να πει κάποιος ότι εν "αμόρφωτοι" γενικώς τζ̆αι αορίστως.

Δυστυχώς είναι όντως αμόρφωτοι σε θέματα πολιτικής οικονομίας, η οποία εν μονίμως παραγκωνισμένη υπέρ άλλων θεμάτων, ενώ εν ελλιπέστατα μορφωμένοι στην ιστορίαν, η οποία εν επίσης μονίμως στρεβλωμένη που τα "εθνικά ιδεώδη". Σύμφωνα με τα λεγόμενα καλού φίλου που εν καθηγητής βιολογίας, στην παιδείαν μας κυριαρχούν οι φιλόλογοι, αλλά τα κοπελλούθκια εν ξέρουν στοιχειώδην, αντικειμενικήν ιστορίαν. Δύσκολα εννά ακούσει κάποιος σε καθηγητικόν σύλλογον για το πόσον "απολιτίκ" εν η νεολαία σήμερα. Εν τους απασχολούν έτσι θέματα.

Η έμφαση δίνεται στο να δημιουργηθούν απόφοιτοι που εννά καλουπιαστούν σε "τομείς" για να "βιοποριστούν", αφού πρώτα σπουδάσουν "κατιτίς" αντί να δημιουργούνται πολίτες που να έχουν κριτικήν σκέψην τζ̆αι να αμφισβητούν την "αυθεντίαν" του συστήματος. 

Μια άλλη σοβαρή έλλειψη εν τζ̆αι η επιστημονική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των μαθητών ώστε να ενθαρρύνονται να καταπιαστούν με τομείς στους οποίους να εν καλοί, να τους αρέσκουν τζ̆αι να τους προσφέρουν επαγγελματικήν προοπτικήν.

Κατά τα άλλα μια χαρά μορφωμένα εν τα παραπάνω κοπελλούθκια, τουλάχιστον όσον αφορά στα κύρια αντικείμενα (γλώσσα, μαθηματικά κλπ.).

Περιττόν να αναφέρουμεν ότι ο κρίσιμος τομέας της παιδείας υποφέρει που την παράνοιαν του κυπριακού προβλήματος. Εν ένας φαύλος κύκλος, αφού χωρίς καλήν, δικοινοτικήν παιδείαν δύσκολα μπορούν να έρτουν οι θκυό κοινότητες κοντά, την ίδιαν ώραν που χωρίς επίτευξην συμφωνίας δύσκολα μπορεί να δημιουργηθεί μια τέθκοια παιδεία.

Τέλος, ειδικά στο δημοτικόν, υποφέρουμεν που μιαν κάσταν εκπαιδευτικών που εν συντηρητικοί, θρησκόληπτοι τζ̆αι έρμαιον της "ελληνοφρένειας". Βέβαια εν φταίουν μόνον οι ίδιοι, σε έναν κράτος όπου ο υπουργός παιδείας τον πρώτον που πάει να σ̆αιρετίσει μετά τον διορισμόν του εν τον αρχιεπίσκοπον."

Αυτἀ όσον αφορά τον διαδικτυακόν καφενέν (ή κερχανέν κατά άλλους) του facebook. Τον τελευταίον τζ̆αιρόν επαρατήρησα ότι επόλλυνεν η τάση μου να "συγκρούομαι" με την εκάστοτε "κυρίαρχην άποψην" για έναν θέμαν, με αποτέλεσμαν να βρίσκουμαι συνέχεια στην "φωνακλούν μειοψηφίαν". Τούτον σε έναν βαθμόν εν υγιές, εν πολλές οι περιπτώσεις που η πλειοψηφία λαλεί πελλάρες, ή έννεν απαραίτητα σωστή τέλος πάντων, αλλά που έναν σημείον τζ̆αι μετά, αφενός πρέπει να διερωτηθώ γιατί βρίσκουμαι τόσον συχνά στην μειοψηφίαν (μήπως εν εγώ που κάτι χάνω;) τζ̆αι αφετέρου τι έχω πραγματικά να κερδίσω με το να κάμνω τον "συνήγορον του θκιαόλου", όπως έγινεν το τελευταίον δεκαήμερον με την περίπτωσην του Φειδία, ενός υποψηφίου που ούτε υποστήριξα κάπως ούτε εψήφισα, ούτε έχω καθαρήν άποψην για το ποιόν του. Συνήθως μόνον εκνευρισμόν. Λαλείτε να είμαι μαζόχας;

Τέσπα. Καταλήγοντας, στην προκειμένην περίπτωσην, έννεν ούλλα "μαύρα" όπως μας τα επαρουσιάσαν αρκετοί, ειδικά κάποιοι των κομμάτων που την εφάν λόγω της εκλογής Φειδία, όπως ο Στεφάνου του ΑΚΕΛ. Υπάρχουν σίγουρα αρνητικοί συνειρμοί, που προέρχονται που αντίστοιχες απολιτίκ ή λαϊκίστικες εκλελεγμένες φιγούρες ανά τον κόσμον τζ̆αι ειδικά την Ευρώπην, αλλά υπάρχουν τζ̆αι θετικές πτυχές. Ο Φειδίας Παναγιώτου εν ο νεώτερος, ανεξάρτητος υποψήφιος που εκλέγηκεν στην Κύπρον σε κάποιαν θέσην εξουσίας. Σε μιαν χώραν που οι πενηντάρηδες θεωρούνται "νέοι τζ̆αι άπειροι", τούτον φέρνει μιαν κατάρριψην ενός στερεοτύπου, ενώ αννοίει τον δρόμον για απεξάρτησην που τους πεπαλαιωμένους κομματικούς μηχανισμούς που έχουν διαβρώσει τα πάντα δακάτω τζ̆αι θεωρούν ότι η εξουσία εν τσιφλίκκιν τους. Εν όπως την περίπτωσην της Αννίτας Δημητρίου, της πρώτης γυναίκας ever σε τόσον σημαντικήν θέσην εξουσίας στην Κύπρον. Η εκλογή της που μόνη της αποτελεί μιαν κάποιαν πρόοδον, ασχέτως εν είναι συντηρητική τζ̆αι θρησκόληπτη, ή αν εκλέγηκεν επειδή την υποστήριξεν τζ̆αι το ΕΛΑΜ. Little steps. Εν θα πάμεν που τον Γιαννάκην Ομήρου στην Ρόζαν την Λούξεμπουργκ.

Γελώ επίσης με το " εννά γεμώσουμεν άσχετους υποψηφίους που τα κοινωνικά δίκτυα" που εννά "ρίξουν το επίπεδον της πολιτικής ζωής τζ̆αι των θεσμών". Πραγματικά υπάρχει ακόμα Κυπραίος, μετά την δεκαετίαν Νίκαρου τζ̆αι την πρώτην περίοδον της προεδρίας Νικουθκιού (που εν proxy του Νίκαρου), που θεωρεί ότι μπορούμεν να πάμεν ακόμα πιο χαμηλά ως "επίπεδον". Εγώ εν το νομίζω. Βέβαια στην Κύπρον εν πολλές φορές που νομίζουμεν ότι επιάμεν πάτον αλλά μετά θωρούμεν ότι έσ̆ιει τζ̆αι τρύπαν ο πάτος.

Ώσπου να βουλώσουμεν την τρύπαν του πάτου, stay cool and keep rocking!

Θεοί τζ̆αι θκιαόλοι

 

Έστειλεν που λαλείτε η Ιρλανδια στον διαγωνισμόν τραουθκιού της Eurovision μιαν κορούν ντυμένην όπως το θκιαολούϊν, μέσα σε πεντάλφες (σατανιστικόν σύμβολον) που νταραβερίζεται επί σκηνής με έναν αρσενικόν θκιάολον κάμνοντας διάφορες λιτανείες, τζ̆αι έγινεν ένας ψιλοχαμός. 

Bambie Thug - Doomsday Blue

Ειδικά δακάτω εφκήκαν διάφοροι χριστιανο-ταλιμπάν τζ̆αι εσαλαβατούσαν για το που πάει η κοινωνία κλπ., τα γνωστά, μεν ξεχνούμεν τες πελλάρες τους όταν έπεψεν η Κύπρος το "επάρατον Diablo" τζ̆αι εστηθήκαν έξω που το ΡΙΚ για να το ματαιώσουν. Γραφικότητες κοινωνικής καθυστέρησης, για να το διατυπώσω ήπια.

Είχα όμως πάντα μιαν απορίαν για τους σατανιστές. Διότι καλάν οι θεϊστές πιστεύκουν σε έναν αόρατον παππούλλην με άσπρα μαλιά τζ̆αι άσπρα γένια που εν κάπου πάνω που τα σύννεφα, εν πάνσοφος, πανάγαθος τζ̆αι παντοδύναμος τζ̆αι εκατασκεύασεν το σύμπαν, αλλά τουλάχιστον έχουν να ελπίζουν σε κάτι ρε αδερφέ, ότι ξέρω γω άμα πεθάνουν εννά παν σε έναν ωραίον μέρος για πάντα. Οι σατανιστές νάμπου καρτερούν; Πρώτον καζάνιν κόλασην ας πούμεν; Άσε που ο θκιάολος εν το αποπαίδιν του θεού, δηλαδή έναν πρώην τσ̆ιράκκιν του, που του επήεν κόντραν τζ̆αι έδειξεν του κότσ̆ινην κάρταν που τον παράδεισον. Ποιον εν το κίνητρον να λατρέψεις έτσι τύπον;

Τελικά από ότι φαίνεται οι σατανιστές, τουλάχιστον οι "οργανωμένοι" (ου Γριστός, που λέμεν) εν πιστεύκουν σε έναν υπερφυσικόν σατανάν, αλλά εξιδανικεύουν μιαν μορφήν αντίδρασης στες παράλογες προδιαγραφές των μονοθεϊστικών θρησκειών πάνω στες ανθρώπινες ανάγκες τζ̆αι απολαύσεις ή πιο καλά, την ικανοποίησην των ενστίκτων τζ̆αι της "σάρκας". Ο σατανάς εν απλά μια μορφή "ενάντιου" στες αβρααμικές θρησκείες τζ̆αι μια εξιδανίκευση της ατομικότητας τζ̆αι της προσωπικής ελευθερίας. Ουσιαστικά οι συγκεκριμένοι σατανιστές, εν άθεοι, αν τζ̆αι σίουρα υπάρχουν τζ̆αι κάποιοι τέλεια πελλοί που θεοποιούν τον σατανάν των αβρααμικών θρησκειών. Για τους τελευταίους, αν δεν τρολλάρουν τζ̆αι σοβαρομιλούν, έσ̆ιει πλέον χάπια για να τους περάσει.

Για τους πρώτους, προσωπικά εν μου αρέσκουν οι εξιδανικεύσεις τζ̆αι είμαι οπαδός της μετριοπάθειας σε ούλλα, οπότε εν θα εμπορούσα ποττέ να είμαι οπαδός τέθκοιου τρόπου σκέψης αλλά σίουρα βρίσκω τον πολλά πιο "νόρμαλ" που τους οπαδούς των αβρααμικών θρησκειών, οι οποίοι μετατρέπουν σε αμαρτίαν απλές καθημερινές ανάγκες, όπως το σεξ, τον αυνανισμόν τζ̆αι το τι τρώμεν. Άσε που γουστάρω το τρολλάρισμαν των χριστιανοταλιμπάν (τζ̆αι ούλλων των ταλιμπάν γενικώς) τζ̆αι το ήνταλως τσουνιάζουνται τζ̆αι δείχνουν το πόσον λλίον ανέχουνται το διαφορετικόν, την ίδιαν ώραν που απαιτούν να "σεβούμαστεν" τες ψευδαισθήσεις (για να μεν πω παραισθήσεις) τους.

Ώσπου να νικήσει η θκιαολού που την Ιρλανδίαν στην Eurovision, stay cool and keep rocking!

Που εν οι γυναίκες κυνηγοί, οδηγοί αγώνων τζ̆αι πολιτικοί;

 

Εννά αρχίσω με κάποιους γλωσσικούς προσδιορισμούς, αναμένοντας τζ̆αι προλαβαίνοντας (hopefully) το ραντάρ της πολιτικής ορθότητας. Σεξισμός είναι η κατάσταση όπου συμπεριφέρεσαι δυσμενώς απέναντι σε άλλους λόγω του φύλου τους. Σεξισμός ΔΕΝ είναι η γενική διάκριση των φύλων τζ̆αι των χαρακτηριστικών τους. Παραδείγματος χάριν: σεξισμός είναι το "ούλλες οι γυναίκες εν οι ίδιες". Σεξισμός ΔΕΝ είναι το "η μέση γυναίκα εν πιο αδύναμη μυϊκά που τον μέσον άντραν".

Αφού εξεμπερδέψαμεν (ξανά, hopefully) με τούτα τα αυτονόητα αλλά συχνά μη προφανή, πάμεν στο κυρίως θέμαν της ανάρτησης. Προσωπικά έχω διαπιστώσει βάσει εμπειρίας ότι κάθε φύλον έσ̆ιει κάποια χαρακτηριστικά που έρκουνται πακκέττον εκ γενετής τζ̆αι εν οφείλονται στο λεγόμενον "περιβάλλον". Αναλόγως που βαρούν τούτα τα χαρακτηριστικά τζ̆ιαμέ κλίνει το κάθε άτομον, όσον "δυσμενές" περιβάλλον τζ̆αι να συναντήσει.
Έτσι εν πασιφανές ότι κάποια "γούστα", "χόμπυ", "συνήθειες", ότι θέλετε βαφτίστε το, εν πιο "δημοφιλή" αν είσαι άντρας ή γυναίκα αντίστοιχα. Σε τούτον το πλαίσιον, η μέση γυναίκα φαίνεται να απολαμβάνει να ψουμνίζει, ενώ ο μέσος άντρας όχι. 

Οι γυναίκες αγαπούν τα ψώνια

Αντίστοιχα, εν θα δεις πολλές γυναίκες κυνηγούς ή στον μηχανοκίνητον αθλητισμόν. Εννά αποτολμήσω να ψελλίσω την, ενδεχομένως σεξιστικήν, εντύπωσην ότι η μέση γυναίκα εν νιώθει τόσον άνετα πίσω που το τιμόνιν όσον ο μέσος άντρας. Αντίστοιχα, έσ̆ιει νομίζω αποδειχτεί ότι η μέση γυναίκα εν πολλά πιο καλή στο λεγόμενον multitasking, δηλαδή μπορεί πολλά πιο εύκολα να κάμνει πολλά πράματα ταυτόχρονα παρά ο μέσος άντρας.

Τούτες οι τάσεις, επειδή μοιάζουν γενετικές (είπα μοιάζουν σιόρ, εν είμαι ειδικός!) ενδεχομένως εξηγούνται στο πως ελειτουργούσαν οι προγόνοι μας που τα πρώτα στάδια της εξέλιξης τους. Οι γυναίκες αναλαμβάναν το λεγόμενον foraging, δηλαδή την συλλογήν καρπών τζ̆αι άλλων χρήσιμων πόρων που το εγγύς περιβάλλον της ομάδας, ενώ οι άντρες επηαίνναν κυνήγιν, το οποίον συχνά οδηγούσεν τους σε μεγάλες αποστάσεις.Έτσι οι μεν αναπτύξαν μιαν προδιάθεσην στην σχολαστικήν συγκομιδήν (βλέπε ψώνια) τζ̆αι οι δε μιαν προδιάθεσην στην εξερεύνησην τζ̆αι την ανάγκην άσκησης βίας. Ακούουνται μπακαλίστικα αλλά σε συνδυασμόν με το ότι εξελικτικά ο πολιτισμός εν πολλά βραχύβιος σε σχέσην με το τεράστιον χρονικόν διάστημαν που την εμφάνισην του homo sapiens, εν λογικόν να συμπεράνει κάποιος ότι κουβαλούμεν χαρακτηριστικά φύλων που ακόμα λειτουργούν λες τζ̆αι είμαστεν κυνηγοί/ συλλέκτες. Έτσι ο μέσος άντρας σήμερα ενδεχομένως να προσανατολίζεται πιο εύκολα σε άγνωστα μέρη (μεν μου λαλείς κόρη που πάμεν, ξέρω!) ενώ η γυναίκα εν πολλά πιο υπομονετική στες λεγόμενες "ψιλοδουλειές" (π.χ. πλέξιμον, ραπτική, μακιγιάζ κλπ.). Ασχέτως τι διδάσκει το περιβάλλον.

Πάμεν τωρά στο πεδίον όπου πάλε προσωπικά διακρίνω χαρακτηριστικά του φύλου. Η πολιτική, τζ̆αι κατά προέκτασην η άσκηση εξουσίας. Ειδικά στες δυτικές κοινωνίες η συμμετοχή της γυναίκας, τόσον στην οικονομίαν, όπου απέκτησεν δύναμην λόγω κυρίως των θκυό παγκόσμιων πολέμων, όσον τζ̆αι στην εξουσίαν, εν εξασφαλισμένη ηθικά τζ̆αι νομικά για σχεδόν έναν αιώναν, τόσον στο επίπεδον του ορισμού των ηγετών (εκλέγειν) όσον τζ̆αι στο επίπεδον της συμμετοχής (εκλέγεσθαι). Πάραυτα, η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτικήν εν σχετικά πενιχρή, παρά τες προσπάθειες του περιβάλλοντος να τες ενθαρρύνει. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουν εφαρμοστεί τζ̆αι υποχρεωτικές ποσοστώσεις. Αλλά για την ώραν, χωρίς πολλήν επιτυχίαν.

Οπότε διερωτάται κάποιος, θεωρώ εύλογα, αν το περιβάλλον εν πλέον ενθαρρυντικόν ή έστω εξαιρετικά ανεκτικόν στην είσοδον της γυναίκας στην πολιτικήν τζ̆αι την εξουσίαν, τι τες κρατά πίσω; Πάλε εννά διατυπώσω προσωπικήν αίσθησην βάσει του τι έχω ζήσει τζ̆αι τι έχω θκιαβάσει: η μέση γυναίκα βαρκέται την πολιτικήν. Σπάνια έχω μπει σε πολιτικήν συζήτησην οπουδήποτε τζ̆αι να υπάρχει συστηματική τζ̆αι πλειοψηφική γυναικεία συμμετοχή. Σίουρα υπάρχει περιβαλλοντική επίδραση σε τούτον αλλά εν πιστεύκω πλέον ότι εν τόσον καθοριστική. Οι γυναίκες αντιλαμβάνουνται την πολιτικήν ως κάτι το αναγκαίον μεν, βαρετόν τζ̆αι κουραστικόν δε, σε αντίθεσην με τον μέσον άντραν. Η δε εξουσία για την μέσην γυναίκαν εν μια διαδικασία εντελώς διαφορετική ενδεχομένως, ειδικά στην άσκησην της, που τον μέσον άντραν. Τούτον ορίζεται εν πολλοίς τόσον που τες αλληλεπιδράσεις των γυναικών με τους άντρες αλλά τζ̆αι μεταξύν τους. Τζ̆αι για να πω την αμαρτίαν μου, ειδικά στην δύσην, αδυνατώ πλέον να δεχτώ ότι για την ελλιπήν συμμετοχήν της γυναίκας στην εξουσίαν φταίει η πατριαρχία, δηλαδή το περιβάλλον. Για την εν λόγω έλλειψην, που όντως εν έλλειψη, φταιν κυρίως οι ίδιες οι γυναίκες, τζ̆αι ο λόγος είναι ότι εν την γουστάρουν ως ασχολίαν.

Αν θέλουμεν εν τέλει να πείσουμεν τες γυναίκες να ασχοληθούν με την πολιτικήν τζ̆αι την εξουσίαν, πρέπει να τους δώσουμεν πιο "θηλυπρεπή" χαρακτηριστικά. Κάτι πολλά δύσκολον να προσδιοριστεί, καλώς ή κακώς (δείτε την γελοιογραφίαν πιο πάνω, λαλεί τα ούλλα).

Ώσπου να πειστούν οι γυναίκες να ασχοληθούν με την πολιτικήν τζ̆αι την άσκησην εξουσίας, stay cool and keep rocking!