"Ένδοξος θάνατος"

Είχα δει κάποια στιγμήν, πριν χρόνια, μιαν ταινίαν, νομίζω με ιθαγενείς κάποιας χώρας, οι οποίοι ετοιμάζουνταν να παν στη μάχην εναντίον των "χλωμών προσώπων", μέσα σε ενθουσιώδεις ιαχές, εντυπωσιακά βαψίματα τζιαι μοστραρίσματα των διαφόρων πρωτόγονων όπλων τους. Ένας που τους σεβάσμιους γέροντες της φυλής εν έδειχνεν να συμμερίζεται τον πολεμικόν οίστρον των νεαρών πολεμιστών τζιαι η στεναχώρκα του ήταν τόσον έκδηλη που ένας που τους πολεμιστές εκόντεψεν του τζιαι ερώτησεν τον τι τον επροβλημάτιζεν.

- Γιε μου στην ηλικία μου ξέρω πλέον τι σημαίνει πόλεμος τζιαι εν μου διά καμμιάν χαράν το ότι πάτε να ματζιελλεφτείτε, νέοι αθρώποι.

- Μα γέροντα, πρέπει να πάμεν να πετάξουμεν έξω τα "χλωμά πρόσωπα" που τους κυνηγότοπους μας, να τους κάμουμεν να μεν ξαναστραφούν. Να συνάξουμεν τζιαι κάμποσα σκαλπ να καταλάβουν τι πάει να πει Νάβαχο.

- Γιε μου, εγώ πάλε νομίζω ότι έθθα στραφεί κανένας σας πίσω ζωντανός.

- Μα ήντα ηττοπάθεια εν τούτη γέρο; Τζιαι να σου πω κάτι; Παρά να πεθάνω σαν εσέναν, γέρος μέσα σ'έναν στρώμαν, καλλίττερα ένας ένδοξος θάνατος πάνω στον άππαρο μου!

- Γιε μου, εν υπάρχει έτσι πράμαν που να λέγεται "ένδοξος θάνατος". Υπάρχει απλά θάνατος.

Η κυνική αποτύπωση του γέροντα ινδιάνου βρίσκει με 100% σύμφωνο. Διότι μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετον, τούτη η γέρημη ζωή που ζούμεν εν η μόνη που έχουμεν, τζιαι ο θάνατος μας εν ένας τζιαι μοναδικός, τζιαι η υπόσταση μας εν συνεχίζεται πάρακάτω για να ποθαυμάσει το πόσον υπέροχα επέθανεν. Άρα "ένδοξος θάνατος" υπάρχει μεν, αλλά μόνον για όσους εν ακόμα ζωντανοί. Για τους νεκρούς, είτε πάσιν που "εχθρικόν βόλιν" είτε επειδή εστάθηκεν τους κοκκόνα, εν έναν τζιαι το αυτόν. Άρα ουδεμίαν σημασίαν έshιει, επί της ουσίας, πως θα πεθάνεις, Για σέναν τουλάχιστον.

Βέβαια, μπορεί να τείνω προς τον κυνισμόν σε τούτην τη φάσην της ζωής μου, αλλά ποττέ εν θα αρνηθώ τόπον στο συναίσθημαν. Γι'αυτόν ας ακούσουμεν έναν άσμαν για "αθάνατους", σε στίχους ενός αθρώπου που προφανώς επίστευκεν ότι έπρεπεν να πεθάνει "ένδοξα"...

Των αθανάτων το κρασί

Ώσπου να καταλάβουμεν ότι εν πιο σημαντικόν το πως ζεις, τζιαι οϊ το πως πεθανίσκεις, stay cool and keep rocking!

Στρουθοκάμηλοι, τραμπούκοι τζιαι άλλα επίκαιρα

Εν τζιαι κάμνει εντύπωση, τουλάχιστον σε όσους που εμάς έχουν στοιχειώδην επίγνωσην του τι εστί ΕΛΑΜ τζιαι ναζισμός, το σημερινόν κατάντημαν στη βουλήν. Όταν ως κοινωνία είσαι έτοιμος να ξεπλύνεις κοινοβουλευτικά μιαν ομάδαν που εν έτει 2017 ασπάζεται τζιαι προωθεί τα εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη του Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, του κόμματος του Χίτλερ δηλαδή, πρέπει να είσαι έτοιμος τζιαι για τούτα. Φυσικά μια μερίδα συμπολιτών μας ουσιαστικά εν αδαής, αμόρφωτη τζιαι "παραπλανημένη" ότι τα "καλά παιθκιά με τα μαύρα που βοηθούν φτωχόν κόσμον" εν τζιαι εκάμαν κάτι κακόν, όπως καλή ώρα οι πολιτικοί μας (που όντως εκάμαν τα σκατά για να είμαστεν σωστοί, ειδικά οι βουλευτές του ΔΗΣΥ για το θέμαν του ενωτικού δημοψηφίσματος). Έτσι όταν τους μοστράρεις τες σβάστικες τούτων των "παιδιών", το βάδισμαν της χήνας τους, τα τσιτάτα τζιαι τες απειλές τους εναντίον των εβραίων, των ομοφυλοφίλων, των "τουρκοπροσκυνημένων" κλπ. παίζουν πελλόν, ή στρουθοκαμηλίζουν, για να το πούμεν πιο "λόγια". "Εγώ είμαι Έλληνας" λαλούν, "τούτα εν πελλάρες που κάμνουν κάτι λλίοι, οι παραπάνω εν Έλληνες πατριώτες, όπως εμέναν". Αμ δε, κυρ Παντελή μου, αμ δε...

Υπάρχει τζιαι μια άλλη μερίδα πληθυσμού, τζιαι καλά "συνειδητοποιημένη", που ενδόμυχα τζιαι στα κρυφά ξέρει πολλά καλά το "ποιόν" τούτων των "καλών παιθκιών με τα μαύρα" τζιαι γουστάρει το, γουστάρει το πολλά. Εν αθρώποι που αφενός εν τολμούν οι ίδιοι να παραδεχτούν δημόσια τούτα τα γούστα τους, έτσι ηδονίζουνται όταν τα θωρούν να εκδηλώνουνται τζιαι αφετέρου βολεύκει τους η αναταραχή που προκαλεί η παρουσία των (γ)ελαμιτών, γιατί δημιουργεί προβλήματα σε άλλους αθρώπους που εν χωνεύκουν, είτε πολιτικά, είτε κοινωνικά, είτε άλλωσπως. Έτσι, επιστρατεύκουν την υποκριτικήν στάσην των "ίσων αποστάσεων" τζιαι της θεωρίας των "δύο άκρων" ("ναι, κακά τα παιθκιά με τα μαύρα, αλλά κακά τζιαι τα παιθκιά με τα κότσιηνα, λόγω χάρην, επειδή εν το ίδιον πράμαν") τζιαι συνήθως αμφισβητούν τα εμφανή τεκμήρια περί των ναζιστικών πεποιθήσεων ζητώντας "άρθρα καταστατικών" τζιαι άλλες νομικίστικες μπαρούφες.

Τούτη η δεύτερη μερίδα κατ'εμέναν εν η πραγματική "αρρώστια" της εκφασιζόμενης κοινωνίας γενικά στον πλανήτην, τζιαι ειδικά στην μικρήν, επαρχιώτικην μας κοινωνίαν. Τούτοι που το παίζουν πάντα "υπεράνω", που θεωρούν τον εαυτόν τους τον "σοφότερον όλων" τζιαι που σούζουν με ευχαρίστησην τη κκελλέν τους όταν θκιαβάζουν ή ακούουν ρητορικές μίσους τζιαι γίνουνται μάρτυρες τραμπουκισμών. Τζιαι φυσικά σε τούτην την μερίδαν του πληθυσμού, αρμόζει παραπάνω που ούλλους, να βιώσουν την πραγματικήν "γλύκαν" της επικράτησης ενός ναζιστικού κόμματος στον τόπον τους. Δυστυχώς, μαζίν με τα ξερά, όπως πάντα κρούζουν τζιαι τα χλωρά. Εγλέπετε.

Κλείω με τον ορισμόν της λέξης "τραμπούκος", με έμπνευσην την εξύβρισην του ΓΓ του ΑΚΕΛ έξω που τη βουλή σήμερα (κακώς αντέδρασεν by the way, έδωσεν τους τζιαι υπόστασην):

"Η σημασία με την οποία χρησιμοποιείται η λέξη προέρχεται από την λατινική trabuco (Αγγλικά: trebuchet (en)), είδος πολεμικής μηχανής, καταπέλτη, που χρησιμοποιήθηκε πριν από την εφεύρεση της πυρίτιδας για το γκρεμίσμα τα τείχων, πύργων και άλλων βαρέων λίθινων κατασκευών.

Είναι άτομο που ανήκει σε παρακρατική οργάνωση ή σε κομματική παράταξη και δημιουργεί επεισόδια ή προβαίνει σε βιαιοπραγίες, συνήθως επί πληρωμή (κατ' επέκταση) άτομο που προσπαθεί να επιβάλει τις απόψεις του χρησιμοποιώντας βία."

Ώσπου να μάθουν ούλλοι, ή απλά να το παραδεκτούν, ότι το ΕΛΑΜ εν ναζιστικόν κόμμαν, stay cool and keep rocking!

"Βρωμοδουλειές"

Εντάξει, λλίον πολλά εμείς εμπήκαμεν σε μιαν "τροχιάν", καλήν ή κακήν, αλλά τωρά που τα κοπελούθκια χαζίριν να μπουν στην δεύτερην δεκαετίαν της ζωής τους, αρκέφκεις να ξαναδιερωτάσαι: ήντα δουλειές εν "καλές" για να πάσιν; Η ανάρτηση διερευνά τούτον το ερώτημαν, αλλά που την ανάποδην: ποιες εν οι πιο ανεπιθύμητες δουλειές που μπορεί να σκεφτεί κάποιος;

Κανονικά, όσον πιο ανεπιθύμητη είναι μια δουλειά, τόσον πιο δύσκολον είναι να εύρεις αθρώπους πρόθυμους να την κάμουν. Άρα, με βάσην τον νόμον προσφοράς-ζήτησης, οι αθρώποι που αναλαμβάνουν ανεπιθύμητες δουλειές θα έπρεπεν να αμοίβονται καλά. Τούτον όμως, όπως ξέρουμεν ούλλοι, δεν ισχύει. Τζιαι ο λόγος νομίζω εν προφανής: υπάρχουν αθρώποι που εν έχουν άλλην επιλογήν που το να εξασκούν ανεπιθύμητα επαγγέλματα. Τζιαι οι υπόλοιποι, όπως πολλά παραστατικά ανέπτυξεν ο πρωταγωνιστής μιας παράστασης σε σπίτι φίλων που είδα τελευταία ("Ο πυρετός") βολευκούμαστεν μιαν χαρά που υπάρχουν αθρώποι χωρίς επιλογές για να κάμουν τες "βρωμοδουλειές" μας. 

Μιαν άλλην ενδιαφέρουσα ανάλυση περί "βρωμοδουλειών" κάμνει ο συμπαθέστατος Mike Rowe, παρουσιαστής της εκπομπής "Dirty Jobs" του Discovery Channel, στο εξής βίντεο:

Mike Rowe celebrates dirty jobs

Βασικά ο παρουσιαστής, ιδιαίτερα έμπειρος που εξωφρενικά δυσάρεστες δουλειές, καταδεικνύει ότι ένας άθρωπος μπορεί να εν ευτυχισμένος ότι δουλειάν τζιαι να κάμνει, τζιαι ότι οι κλασσικές "διδαχές" περί "επαγγελματικού προσανατολισμού" πολλές φορές εν στερεοτυπικές τζιαι εν βοηθούν πουθενά, ενώ συχνά δημιουργούν ψευδείς εικόνες για ολόκληρες ομάδες επαγγελματιών.

Προσωπικά, έχω δοκιμάσει κάποιες δουλειές, έστω τζιαι στες διακοπές του καλοτζιαιρκού (κάτι που εννά προτείνω τζιαι στα κοπέλια όταν φτάσουν σε ηλικίαν που εννά δικαιούνται) οι οποίες εν ήταν "ευχάριστες". Λόγου χάριν (thx Brenda) έκαμα αρκάτης (βοηθός οικοδόμου), βοηθός σε εργοστάσιο κεραμικών, μεταφορέας επίπλων, συναρμολογητής υπολογιστών, συναρμολογητής ηλεκτρικών πινάκων τζιαι σερβιτόρος. Σε πιο "μόνιμες" καταστάσεις, για 9 χρόνια, σε Ελλάδαν τζιαι Κύπρον, η δουλειά μου ήταν καθαρά γραφειακή τζιαι τωρά, στη μέσην ηλικίαν, εστράφηκα σε κάτι ιδιαίτερα χειρωνακτικόν τζιαι με αρκετήν χωματσιάν (ωχ η μέση μου...). Στες εμπειρίες μου μπορώ να αναφέρω τζιαι τον στρατόν, αφού είμαι έφεδρος αξιωματικός τζιαι κατά τη θητείαν μου είχα καθήκοντα παρόμοια με των μόνιμων, οπότε έπιασα μιαν καλήν γεύσην.

Γενικά, είμαι σε θέσην να προτείνω στα κοπέλια μιαν συνταγήν επιλογής του με τι θα ασχοληθούν στη ζωήν τους. Η απασχόληση τους (πολλά πιο ωραία λέξη τούτη που το "δουλειά", που παραπέμπει σε βιοποριστικόν εξαναγκασμόν) θα πρέπει να καθοριστεί που τους εξής παράγοντες, υπό την συγκεκριμένην σειράν ιεράρχησης:

1) Να τους ευχαριστεί

2) Να μπορούν να ανταποκριθούν

3) Να αποφέρει τα προς το ζειν

Σαν καλός γονιός (τζιαι μετριόφρων πάνω που ούλλα), δουλειά μου είναι να εν τούτη η σειρά, τόσον με τα ερεθίσματα που θα δώσω όσον τζιαι με τα μέσα τζιαι πόρους που θα θέσω στη διάθεσην τους.

Μετά που ούλλον τούτον τον πρόλογον, ακολουθεί μια λίστα "βρωμοδουλειών", με βάσην τα δικά μου γούστα πάντα, τες οποίες δεν θα ήθελα να αναγκαστώ ποττέ να κάμω, με μιαν μικρήν τεκμηρίωσην του γιατί. Απολαύστε υπεύθυνα, τζιαι σχολιάστε με δικές σας αν γουστάρετε.

Νοσοκόμος

Άστατα ωράρια, δυσάρεστα καθήκοντα όπως καθαριότητα ασθενών, αντιμετώπιση ανθρώπινου πόνου, καθημερινή επαφή με θάνατο.

Βοθροκαθαριστής

Θέλετε τεκμηρίωση;

Σκουπιθκιάρης

Το ίδιο με βοθροκαθαριστή.

Αρκάτης

Εξαιρετικά επιβαρυντική δουλειά χειρωνακτικά, αιωνίως λερωμένος παντού (παντού όμως)

Σερβιτόρος

Κανένας εν μπορεί να καταλάβει την δυσκολίαν αν δεν την δοκιμάσει. Να είσαι πτώμαν τζιαι να πρέπει να χαμογελάς. Να γίνουνται τα νεύρα σου σπαράλια με παραξενιές πελατών τζιαι συναδέλφων.

Οικιακή βοηθός

Δαμέ να κάμω έναν σκούπισμαν/ σφουγγάρισμαν μιαν φοράν την εφτομάν τζιαι το ότι έχω αναλάβει ποσκούπιδα/ αντζιόπλυμμαν του σπιθκιού τζιαι βαρυγκομώ, οϊ να έχω να καθαρίζω κάθε μέρα τες γερημίες του καθενός.

Υδραυλικός

Οτιδήποτε έshιει να κάμει με υγρασίες, σωλήνες, αποχετεύσεις τζιαι αβαρίες προκαλεί μου αλλεργίαν.

Στρατιωτικός

Όταν απολυούμαστεν που το στρατόν, η χαιρέκακη ευχή μας προς τους μόνιμους αξιωματικούς που εν εχωνεύκαμεν ήταν "να λύσεις μεσ'τ'άρβυλα". Καθόλου τυχαία στάση. Να είσαι 60 χρονών γάρος τζιαι να πρέπει να "παλουκώννεις" σε "ανώττερους" ή να τζυνηάς τα 18χρονα για να βάψουν παρτέρκα ή να ξεχορτίσουν. Γιαξ.

Αστυνομικός

Εν ο αδερφός μου, τζιαι μόνον που τζιείνα που μου διηγείται ότι αντιμετωπίζει καθημερινά ήταν να μου γυρίσει. Προφανώς, ένα μέρος μου λαλεί...

Ώσπου να κάνουμεν ούλλοι ότι γουστάρουμεν χωρίς άγχος "βιοπορισμού", stay cool and keep rocking!