Αφορμή για την σημερινήν ανάρτησην ένα βίντεο του φοβερού George Carlin, στο οποίον καταπιάννεται με την ανέναην μεγαλομανίαν του ανθρωπίνου είδους, μια έκφανση της οποίας είναι η διαρκής ψευδαίσθηση ότι ως είδος ορίζουμεν τη μοίραν τούτου του πλανήτη στον οποίον είχαμεν τζιαι έχουμεν το εξαιρετικόν προνόμιον, παρά τες στατιστικές πιθανότητες κατά αυτού, να υπάρχουμεν τζιαι να shιαιρούμαστεν. Δείτε το για να κάμω μετά το point μου:
Τι λαλεί, εν ολίγοις τζιαι όπως το καταλάβω, ο George (ο οποίος έννεν μαζί μας που το 2008); Ότι έναν πλανήτην που υπάρχει 4 δισεκατομμύρια χρόνια, στη διάρκειαν των οποίων επέρασεν απίστευτες μεταβολές τζιαι υπέστην (τζιαι συνεχίζει να υπόκειται) τρομακτικές επιδράσεις που το σύμπαν στο οποίον εδημιουργήθηκεν, χρειάζεται εξαιρετικόν θράσος που έναν μάτσον "λίμπουρους" οι οποίοι ονομάζουν τους εαυτούς τους "ανθρωπότητα", να αυταπατώνται ότι αφενός είναι σε θέσην να τον βάλουν σε κίνδυνον, τζιαι ότι αφετέρου μπορούν να τον "σώσουν". Ειδικά αφού τούτοι οι λίμπουροι υπάρχουν χοντρικά 150-200 shιηλιάες χρόνια ως είδος τζιαι έχουν αναπτύξει κάποιαν "παγκόσμιας εμβέλειας/ επίδρασης" τεχνολογίαν μόλις τα τελευταία 200 χρόνια.
Νομίζω εννά υιοθετήσω πλήρως το σκεπτικόν του George. Διότι όπως είπεν τζιαι ένας άλλος μεγάλος άθρωπος (ευτυχώς που υπάρχουν τέθκοιοι να δείχνουν ότι εν είμαστεν τέλεια hopeless σαν είδος), ο Carl Sagan, η ανθρωπότητα αν θα επιβιώσει σε τούτον τον πλανήτην τζιαι κατά προέκτασην στο σύμπαν, χρειάζεται πρώτα τζιαι κύρια ταπεινότηταν τζιαι αντίληψην της ασημαντότητας της στο αχανές σύστημαν που ονομάζουμεν σύμπαν.
Φυσικά ο άθρωπος εν τζιαι λαλεί πουθενά ότι επειδή εν είμαστεν τίποτε μπροστά στες απίστευτες δυνάμεις που αποκαλούμεν "φύση" τζιαι "σύμπαν", ότι μπορούμεν να καταστρέφουμεν τα πάντα αβασάνιστα. Τζιείνον που πρέπει να καταλάβουμεν είναι ότι ο πλανήτης, το "οικοσύστημαν" (αν υπάρχει έτσι πράμαν) τζιαι το "περιβάλλον" μια χαρά την έshιει. Υπήρξεν για πάρα πολλύν τζιαιρόν πριν που μας τζιαι θα συνεχίσει να υπάρχει πολλά μετά που μας. Στο τέλος της ημέρας, ο πλανήτης μια χαρά την έshιει. Εν για την ανθρωπότηταν που εν παν καλά τα πράματα. Διότι απλά είμαστεν αυτοκαταστροφικοί. Γουστάρουμεν ρε αδερφέ να ακροβατούμεν πάνω στο shοινίν χωρίς δίκτυν. Να φκάλλουμεν τα shorts τζιαι να βουρούμεν πισινήν σε χωράφκια με αγγούρκα.
Εν κάτι όπως το να κατουράς στη θάλασσαν. Μπορεί να νομίζεις ότι τη "μολύνεις". Ουσιαστικά απλά αυξάνεις τες πιθανότητες να πιεις κάποιου τες κατούρες. Τη θάλασσαν ποσώς την ενδιαφέρει, ή απειλεί, τούτον.
Ώσπου να αντιληφθούμεν την ασημαντότηταν μας τζιαι να την γυρίσουμεν υπέρ μας, stay cool and keep rocking!


