Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

Ρεάλ Κουρτέλλα (Ολέ!)


Εν έχω παράπονον που την παιδικήν μου ηλικίαν, γεννικά θα έλεγα ήταν πολλά καλή τζιαι γεμάτη όμορφες αναμνήσεις. Τούτον οφείλετουν σε μεγάλον βαθμόν στην τύχην που είχαμεν με την αδερφήν τζιαι τον αδερφόν μου να έχουμεν πολλά γειτονόπουλλα σε ηλικίες που εταιρκάζαμεν τζιαι εμπορούσαμεν να κάμνουμεν παρέαν. Υπήρχεν επίσης έναν αρκετά ασφαλές περιβάλλον για να κινηθούμεν, εννοώντας κάμποσες όφκερες χωράφες αλλά τζιαι έναν παρκούδιν ανάμεσα σε τρεις πολυκατοικίες, όπου κάθε απόγευμαν εσυναούμαστεν για να παίξουμεν μάππαν, χωστόν, τρεχτόν τζιαι άλλα αυτοσχέδια παιχνίθκια. Ακόμα αθθυμούμαι τζιαι κάμνει μου ιδιαίτερην εντύπωσην πόσον δεδομένον ήταν να "εισβάλλουμεν" ο ένας στην αυλήν του άλλου για να παίξουμεν, χωρίς τηλέφωνα τζιαι ειδοποιήσεις, τζιαι αν εταίρκαζεν, εσυναούμαστουν ούλλοι, αλλιώς εκάμναμεν πιο μιτσιές παρέες. Επίσης, ενώ ηλικιακά ήμαστεν του δημοτικού, το μόνον που εκάμναμεν καθώς εφκαίνναμεν της πόρτας ήταν να ενημερώσουμεν γεννικόλογα προς τα που ήταν να πάμεν. Κανένας εν ανησυχούσεν αν θα ενυχτωνούμαστεν μεσ'την γειτονιά, αν θα μας επατούσεν κανέναν αυτοκίνητον (ήταν πολλά λλιόττερα τότε) ή αν θα εδιούσαμεν πάνω σε κανέναν κακόν άθρωπον τζιαι να μας βλάψει. Σήμμερα που να αφήκει ο καθένας τους μιτσιούς έτσι σχέδιον; Τζιαι κρίμαν τζιόλις, γιατί ο υπερπροστατευτισμός μας νομίζω κάμνει πάλε κακόν, απλά άλλης μορφής που τους "εξωτερικούς κινδύνους".
Η περιοχή που εμεγάλωσα εν στην Αγλαντζιάν, μια γειτονιά κοντά στην πάλαι ποτέ ξενοδοχειακήν σχολήν, το ΚΕΜΑ του Βασιλείου (τωρά εν το ιδιωτικόν εκπαιδευτικόν ίδρυμαν CIIM) τζιαι (πάνω που ούλλα) το "Τεμπελόδεντρον". Τούτον ήταν έναν εστιατόριον δίπλα που το πάρκον που ανέφερα, όπου εμπορούσεν κάποιος να φάει αλλά τζιαι να διοργανώσει εκδηλώσεις, όπως γενέθλια τζιαι γάμους. Επειδή τότε έτσι πράματα ήταν μετρημένα στα δάχτυλα, εν πολλύς κόσμος που δεν ήξερεν που εν το Πλατύ ή η Αγλαντζιά αλλά ήξερεν το "Τεμπελόδεντρον". 
Ο ιδιοκτήτης/ διαχειριστής του εστιατορίου ονομάζετουν Κουρτέλλας, τζιαι ήταν μια cult φιγούρα για εμάς τα κοπέλια της γειτονιάς. Γεννικά ήταν ο "άντρας ο πολλά βαρύς" που λέμεν.
Κάποιοι που μας εσυνθέσαν τζιαι έναν "ύμνον", περιγράφοντας τα κατορθώματα του Κουρτέλλα τζιαι δοξάζοντας τον καταλλήλως  Η δε ποδοσφαιρική ομάδα της γειτονιάς, στην οποίαν ουσιαστικά εσυμμετείχαμεν ούλλοι, ακόμα τζιαι κάποιες κορούδες, επήρεν τιμής ένεκεν την ονομασίαν "Ρεάλ Κουρτέλλα", τζιαι επέρασεν στην αθανασίαν!!! (νομίζουμεν)
Η παλιοπαρέα που τότε εσκορπίστηκεν τζιαι προσεγγίζει πλέον την μέσην ηλικίαν αλλά μέσα μέσα κανονίζουμεν τζιαι καμμιάν συνάντησην για φαγοπότιν τζιαι εξιστόρησην των αναμνήσεων μας. Έτσι εκάμαμεν τζιαι εψές, περνώντας 1-2 ωρούες ευχάριστες (στο σουβλιτζίδικον του "Ορφέα" κοντά στην ταβέρναν του "Σιηστρή", άτε πάλε διαφήμισην), επιστρέφοντας σε τζιείνα τα γλυτζιά χρόνια που φαίνονται τόσον μακρινά αλλά τζιαι τόσον έντονα γραμμένα στες καρκιές μας (σνιφ, κλαψ, λυγμ). Υπάρχει τζιαι σελίδα στο facebook (πατήστε δαμέ για να τη δείτε) οπότε αν έσιει κανέναν που με θκιαβάζει τζιαι είναι μέλος της θρυλικής τζιείνης παρέας των '80s, να κοπιάσει τζιαι τζιείνος/νη να "επανασυνδεθούμεν".

Ως την επόμενην συνάντησην της μοναδικής Ρεάλ Κουρτέλλα, stay cool and keep rocking!

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

Εν η Τουρκική αδιαλλαξία...

Αθθυμήθηκα εψές, καθώς εμάλλωννα με τους φίλτατους Νέον τζιαι Άνευ ποτζιεί στο τσαρδίν του πρώτου (όπου μας ελάλεν σαφέστατα ότι επειδή εν θα ψηφίσουμεν Μαλάν χάννουμεν την κάρταν μέλους της επανενωτικής συνοπαρτζιάς), μιαν κουβένταν του Λιλλήκκα στο 2ο debate: "σε έναν πράμαν συμφωνούμεν και οι τρεις και αυτόν είναι η τουρκική αδιαλλαξία". Τι σου είναι δηλαδή τούτον το φρούτον, που μαζίν με τα "ξένα συμφέροντα/ δαχτύλους" είναι η κοινή πιππίλλα ούλλων τούτων των πολιτικάντηδων που εκλέγουμεν συνεχώς να μας κυβερνήσουν. Εν ομόφωνον έναν πράμαν.


Φανταστείτε ρε κοπέλια για πολλές δεκαετίες να έρκεσαι εσύ (ο λαός) τζιαι να αναζητάς έναν άθρωπον να σου λύσει έναν πρόβλημαν (το κυπριακόν καλή ώρα). Έρκεται ο ένας τζιαι ο άλλος τζιαι ζητά τα πολλαπλά οφέλη που θα έσιει ως ηγέτης σου, υποσχόμενος να σου λύσει το πρόβλημαν. Κάθε φοράν εσύ βάλλεις κάτω τους όρους εντολής τζιαι τούτοι ούλλοι προτείνουν διάφορα για να ανταποκριθούν, τάσσοντας με την μεγαλλίττερην ευκολίαν. 
Που το '74 ως σήμμερα (αν τζιαι θα έπρεπεν να βάλω που το '60 ως σήμμερα) είχαμεν κάμποσους προέδρους, δόξασοι ο θεός (λέμεν τωρά, η δύναμη της συνήθειας μαζίν με το "παναϊα μου"). Ούλλοι είχαν μέσα στο τροπάριον τους τούτον το φρούτον ("την τουρκικήν αδιαλλαξία"), τόσον πολλά που είναι έναν πράμαν τόσον δεδομένον όσον η βαρύτητα που μας κρατεί τζιαι εν πεταρίζουμεν στον αέραν όπως τα φιλικουτούνια. Άρα, όταν σε έναν πρόβλημαν που καλείται κάποιος να λύσει ως εντολοδόχος κάποιου άλλου, το μόνον που έσιει να βάλει ως δικαιολογίαν όταν αποτύχει εν κάτι τόσον δεδομένον όπως η βαρύτητα, ποιος εν πιο ηλίθιος, τζιείνος που το επικαλείται όταν μετά που άλλα πέντε πολύτιμα χρόνια το πρόβλημα σου (ως εντολοδόχος λαός) μεινίσκει άλυτον, οξά εσύ που καταπίννεις πάλε την ίδιαν, σιηλιοειπωμένην μαλακίαν; Ιδού η απορία.
Εψές εστεναχωρήθηκα με τον εαυτόν μου διότι είπα μιαν βαρετήν κουβένταν για τον απερχόμενον πρόεδρον, στον οποίον, αν τζιαι εν τον εψήφισα, είχα μεγάλην ελπίδαν ότι θα έλυεν επιτέλους τούτον το καταραμένον το πρόβλημαν (που έχω εκ γενετής, γεννηθείς 19/7/74). Ήταν εις απάντησην της ερώτησης του Άνευ, για το τι έπρεπεν να κάμει ο Χριστόφιας που εν το έκαμεν για να λύσει το κυπριακόν, επικαλούμενος τζιαι τζιείνος το αξεπέραστον της "τουρκικής αδιαλλαξίας" (μάλλον τζιαι του "ξένου δαχτύλου" προφανώς).
Σήμερα πρωίν, που εντύθηκα όπως τον μασκαράν με τες παραλλαγές να πάω ενδιάμεσην αξιωματικών ημίσιη μου, να χάσω δηλαδή άλλην μιαν ημέραν που τη ζωήν μου για έναν παραλογισμόν 60 τόσων χρόνων, είπα που μέσα μου: "μια χαρά ήταν η κουβέντα".

Τι να κάμετε κκ. πρόεδροι της κυπριακής δημοκρατίας (παλιοί τζιαι μελλοντικοί), που δεν το εκάμετε ως τα σήμμερα; Να κόψετε το λαιμό σας ρε τζιαι να το λύσετε. Ως πότε εννά επικαλείστε το νόμον της βαρύτητας (άτε την "τουρκικήν αδιαλλαξίαν" τζιαι τα "ξένα συμφέροντα") ως δικαιολογίαν της ανεπάρκειας τζιαι της ανικανότητας σας; Ώσπου την καταπίννουμεν αμάσητην προφανώς.

Ώσπου να κόψουν το λαιμόν τους, stay cool and keep rocking!

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

ΕΞΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 2/2, 1μμ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΡΜΑ ΤΗΣ ΛΗΔΡΑΣ (οδόφραγμα Λήδρας)




Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα τουρκοκυπριακών οργανώσεων και ακτιβιστών για 3η συνεχόμενη χρονιά το Σάββατο 2/2/2013  διαδηλώνουμε για μια αποστρατικοποιημένη Λευκωσία - για μια αποστρατικοποιημένη Κύπρο.

Η πορεία θα ξεκινήσει στο οδόφραγμα Λήδρας, στη 1μμ. Θα πορευτούμε προς την Πύλη Πάφου σε ένα σημείο όπου η πράσινη γραμμή δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα συρματόπλεγμα.

Αντίστοιχα τουρκοκυπριακές οργανώσεις και ακτιβιστές θα διαδηλώσουν στη βόρεια Λευκωσία και θα μας συναντήσουν εκεί .

Κεντρικό σύνθημα των τουρκοκυπρίων θα είναι φέτος το «να μην σαρανταρίσει» η τουρκική κατοχή.

Απαιτούμε:

Την αποστρατικοποίηση του νησιού από όλους τους στρατούς – τουρκικό, ελληνικό, τουρκοκυπριακό, ελληνοκυπριακο, ηνωμένα έθνη.

 Το κλείσιμο των Βρετανικών στρατιωτικών βάσεων.

Να σταματήσει να είναι η Κύπρος ορμητήριο για πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή μας,
να σταματήσει η – με πρόσχημα το φυσικό αέριο - στρατιωτική  συνεργασία με το Ισραήλ.
Διαδηλώνουμε επίσης ενάντια σε αυτούς που ευθύνονται για το πραξικόπημα, την   εισβολή, την κατοχή .

Ειδικά φέτος που εθνικιστικές και νεοφασιστικές ομάδες,  νοσταλγοί της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’, κατεβαίνουν στις προεδρικές εκλογές με απαίτηση το κλείσιμο των οδοφραγμάτων και που το πισωγύρισμα σε ένα ψυχροπολεμικό κλίμα άλλων εποχών  είναι εμφανές θεωρούμε ακόμα πιο σημαντική την δράση μας αυτή.

Το αίτημα της αποστρατιωτικοποίησης επίσης αποκτά εν μέσω της οικονομικής κρίσης και μια άλλη διάσταση :

 Η Κύπρος είναι η 6η πιο στρατιωτικοποιημένη  χώρα παγκοσμίως. Παρόλα αυτά τα κονδύλια για την «άμυνα» παραμένουν πολύ μεγάλα ενώ  περικόπτονται μισθοί συντάξεις και κοινωνικές παροχές . Είναι καιρός τα χρήματα για τον στρατό να πάνε στο  χτίσιμο μιας ειρηνικής κοινωνίας  για  όλους τους ανθρώπους  που ζουν στο νησί.

Καλούμε όλους τους προοδευτικούς φορείς και πολίτες να συμμετάσχουν στην πορεία για:
Αποστρατικοποιημένη Λευκωσία - Αποστρατικοποιημένη Κύπρο

Στην πορεία συμμετέχουν οι οργανώσεις:

ΑΝΤ.ΑΡ.Τ.Ε.Σ
Ανοιχτη Συνελευση Φανερωμενης
ΝΕΔΑ
Συσπείρωση Ατάκτων
Μαθητική Ομάδα Σκαπούλα