Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συναυλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συναυλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

Ο χαμένος τα παίρνει όλα


Το highlight(κατ'εμέναν) της εψεσινής μας  εμπειρίας με τον Αγγελάκα στο Savino Live στη Λάρνακα:

Original εκτέλεση

Η εκτέλεση που ακούσαμεν στη "Μελίνα Μερκούρη"

Η εκτέλεση που ακούσαμεν εψές

Οι στίχοι:


Ο χαμένος τα παίρνει όλα - 2003    
 
Στίχοι:      Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιάννης Αγγελάκας

Γλένταγες στους ουρανούς
με ζάρια και χαρτιά
και ξάφνου στα σκοτάδια μας
γκρεμίστηκες με φόρα.

Τώρα κρυώνεις και πεινάς
μ’ άστο σε μας,
για σένα βράζει αυτή
η άδεια κατσαρόλα.

Μη δίνεις σημασία
που όλα γίναν βιαστικά
κι αν δεν πρόλαβες να πεις
δυο τρία λόγια.

Το ξες πως είναι κερδισμένος τελικά
όποιος χαμογελάει μπροστά στην καρμανιόλα.

Άπλωνες στα σύννεφα τη τσόχα και με μιας,
έναν αιώνα κέρδιζες ποντάροντας μια ώρα.

Τώρα θυμώνεις, ξεφυσάς κι όλο ρωτάς
που σταματάει αυτή η άγρια κατηφόρα.

Μη δίνεις σημασία
που όλα γίναν βιαστικά
κι αν δεν πρόλαβες να πεις
δυο τρία λόγια.

Ως την επόμενη συναυλία, stay cool and keep rocking!

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

Η Συναυλία του Τζιμάκου

Η πρώτη φορά που άκουσα για τον Πανούση ήταν στα τέλη της δεκαετίας του '80, όταν ήμουν δηλαδή πρώτη ή δευτέρα λυκείου, δεν είμαι σίγουρος, αν τζιαι μάλλον ήταν στη δευτέρα διότι έχω μιαν αμυδρή ανάμνηση που το σπίτι ενός κολλητού, του Λουκά (ο τόνος στη λήγουσα please) όπου είχα πάει για να κάμουμεν πρόβα το TNT τζιαι το Highway to Hell των ACDC. Ο Λουκάς μου έβαλε κασέττα (ναι, δεν είχαμεν ακόμα ούτε καν CD) να ακούσω το΄"Κάγκελλα" (νομίζω τζιαι έναν άλλο, το "στης βουλής τα έδρανα αχ και γω να έκλαννα") τζιαι απορούσα γιατί μου το έβαλε, διότι εν εδιανοούμουν κάν ότι υπήρχε ελληνική σκηνή ροκ τότε. Τόση ασχετοσύνη. Παράλληλα επίστευκα ακόμα στο θεό (ήμουν τζιαι θρησκευόμενος) τζιαι ήμουν φανατικός υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα, οπότε το ότι δεν μου ετράβησεν το ενδιαφέρον ο Πανούσης μάλλον με εγλύτωσεν που το σιόκ να τον ακούσω λεπτομερώς.
Την περασμένη βδομάδα επήαμεν να τον ακούσουμεν για πρώτη φορά στη Λακατάμια με τους κολλητούς, συμπεριλαμβανομένου τζιαι του Λουκά. Πρέπει να επεράσαν πάνω που 20 χρόνια που την πρώτη φορά που τον άκουσα οπότε ήταν συγκινητικόν όταν άρκεψε με το πρώτο τραγούδι του (τζιαι σήμαν κατατεθέν του) που είχα ακούσει.
Ο τύπος ήταν μια απίστευτη καρικατούρα, ένας θκιάολος ή μάλλον καλλύττερα ένας σάτυρος με την κυριολεκτική σημασία της λέξης. Είσιεν ακόμα τζιαι τα σχετικά φαλλικά εργαλεία (dildo) τα οποία κατείχαν κυρίαρχη θέση σε ολόκληρο το σιώου. Επόνησα τες μασέλλες μου που το γέλιος (που λαλεί τζιαι η Μαριγούλα). Όσοι δεν έχουν δει Πανούση, είναι must εκτός τζιαι αν ένι ακόμα πιστοί/ θρησκευόμενοι τζιαι συντηρητικοί γενικότερα (ευτυχώς εμέναν επεράσαν μου τούτα τα πράματα, βοήθεια μου), οπότε τζιαι μπορεί να ενοχληθούν. Απαριθμώ κάποια highlights:

- Η προσφώνηση του κοινού (κυρίες, κύριοι και ομοφυλόφιλοι)
- Ο πουτσόσταυρος που εξελίσσεται σε σβαστικόπουτσο
- Το ξενέρωμα του μπανιστιρτζιή
- Το κόλλημα σε Χατζηγιάννη, Νταλάρα τζιαι Σαββόπουλο (του οποίου έκλεψε τραγούδι η lady Gaga)
- Το ομιλούν αιδοίο
- Το χορευτικό με το συρτάκι του ζορπά (ρυθμική πασπάλλα)

Και μια αιφνιδίως συγκινητική στιγμή:



Stay cool and keep rocking!!