Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άθεος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άθεος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Ιουλίου 2020

Ένας άθεος περί Αγιάς Σοφιάς


Επέρἀσαν οι μέρες τζ̆αι το θέμαν πάει να ξεθυμάνει (το πόπολον έσ̆ει φοβερά κοντήν μνήμην εξάλλου) αλλά αξίζει μιαν μνείαν, αφού έγινεν τόσος ντόρος. Μεν ξεχάννουμεν ότι το μπλογκ παίζει σε μεγάλον βαθμόν τον ρόλον ημερολογίου, τζ̆αι είμαι σίουρος, αν υπάρχει ακόμα σε λλία χρόνια, εννά μου προκαλεί τουλάχιστον θυμηδίαν το τι πελλάρες μας απασχολούν ως χώρα, έθνος, θρήσκευμαν, είδος.
Εσυμμετείχα σε διάφορες συζητήσεις, έκαμα κάμποσα δικά μου ποστς, αλλά η αφορμή για την συγκεκριμένην ανάρτησην εδόθηκεν που το τι έγραψεν στο facebook κάποιος που δηλωνει άθεος/ αγνωστικιστής:

"Κανένας σωστός άνθρωπος, χριστιανός, μουσουλμάνος, βουδιστής, άθεος ή αγνωστικιστής δεν μπορεί να μην αγανακτεί με τα καραγκιοζιλίκια του Ερντογάν."

Η εν λόγω δήλωση εν απόλυτα λογικοφανής, αλλά όπως απάντησα τζ̆αι στον ίδιον, εμπεριέχει μεγάλην αντίφασην. Βέβαια πρέπει τζ̆αι ο ίδιος να ξεκαθαρίσει μέσα του τι είναι τελικά: "άθεος" ή "αγνωστικιστής"; Μπορώ να καταλάβω γιατί ένας αγνωστικιστής μπορεί να ενοχληθεί με την κίνησην του Ερτογάν να επαναφέρει την Αγιάν Σοφιάν στο στάτους του τζ̆αμιού. Ένας άθεος όμως εν οφείλει να ασχοληθεί. Μάλλον το αντίθετον. Οφείλει να μεν ασχοληθεί.
Υπάρχουν μεγάλες παρεξηγήσεις για το τι εστίν πραγματικά άθεος. Η λέξη σημαίνει "χωρίς θεό" αλλά εν αποδίδει πλήρως το νόημαν. Ο πραγματικός άθεος εν είναι κάποιος που αρνείται την ύπαρξην θεού (ή θεάς ή θεών). Ο πραγματικός άθεος ΔΕΝ ασχολείται καθόλου με το θέμαν. Για να το κάμω πιο συγκεκριμένον με έναν παράδειγμαν. Η μάππα. Είμαι εγώ με την Ανόρθωσην τζ̆αι συ με το Αποελλίν. Σκοτωνούμαστεν ούλλη μέρα για το ποιος εν ο "σωστός", ποια ομάδα η πιο "ένδοξη", ποιον αδίκησεν παραπάνω ο διαιτητής κλπ. Τζ̆αι επειδή εν φκάλλουμεν άκρην μέσα στην διαμάχην μας, πάμεν σε έναν τρίτον τζ̆αι ρωτούμεν τον νάμπου νομίζει. Τζ̆αι γυρίζει τζ̆αι λαλεί μας "σόρυ κοπέλια, εν μου αρέσκει η μάππα. Εν ξέρω καμμιάν που τούτες τες ομάδες που μου τσαμπουνάτε. Εν με κόφτει αν ο Τιμούρ εν παλιοχαρακτήρας ή αν ο Μάκης ο Πετρίδης εν αρχηγός κάποιας παράγκας. Μεν με νεκατώνετε δηλαδή."
Πάρτε την αναλογίαν στην Αγιάν Σοφιάν. Η Αγιά Σοφιά, για έναν άθεον, είναι στην καλλύττερην περίπτωσην έναν ενδιαφέρον κτίριον με ενδιαφέρουσαν ιστορίαν. Στην σ̆ειρόττερην περίπτωσην εν μια έκφανση της εξουσίας. Ανθρώπινης εξουσίας. Τίποτε παραπάνω, τίποτε λλιόττερον. Εν εμπεριέχει κάποιαν "απόκοσμην αύραν" ούτε του εξάπτει "πηγαία συναισθήματα", όπως εν εξάπτει του παρέα του παραδείγματος τίποτε η Ανόρθωση τζ̆αι το "Αντώνης Παπαδόπουλος". 
Η Αγιά Σοφιά εκτίστηκεν που έναν αυτοκράτοραν των Ρωμαίων που ήθελεν πρώτα να δοξάσει τον εαυτόν του. Έγινεν εκκλησία γιατί η κυρίαρχη θρησκεία, άρα τζ̆αι η κυρίαρχη πεποίθηση περί "ουράνιου φιλαράκου" έτυχεν να είναι ορθόδοξη χριστιανική. Εκτίστηκεν δε πάνω στα ερείπια προηγούμενων ναών, που είχαν κατασκευαστεί όταν η φαντασία των αθρώπων που τους εκτίσαν οργίαζεν με πιο παλιά versions, όπως το δωδεκάθεον. Κάποιαν στιγμήν η εν λόγω εκκλησία ήρτεν στα σ̆έρκα άλλου δόγματος της ίδια θρησκείας (καθολικοί) με αποτέλεσμαν να κάμουν τες δικές τους μετατροπές, "βεβηλώνοντας" την (ναι, εν βεβήλωση να έρτει ο καθολικός τζ̆αι να λειτουρκεί στην ορθόδοξην εκκλησ̆ιάν με το ζόριν, εν το ξέρετε;). Ακόμα πιο μετά εμφανιστήκαν κάτι άλλοι τύποι, οι οποίοι είχαν πάρει την φαντασίαν τους νάκκον πάρακάτω, είχαν βαφτίσει τον "ουράνιον φιλαράκον", "Αλλάχ" τζ̆αι εμπήξαν κάτι πυραύλους γυρόν γυρόν για να σκαρφαλώνουν πάνω οι χότζ̆ες όπως τες τσίτες τζ̆αι να τραγουδούν ακατανόητα τροπάρια. Δεύτερη "βεβήλωση".
Τούτη η κατάσταση εκράτησεν κάτι αιώνες, κατά τους οποίους ο "ουράνιος φιλαράκος" version 2 (τζ̆είνος με τον Χριστόν, ο version 1 εν ο Ιεχωβάς των Εβραίων fyi) εν έκαμεν απολύτως τίποτε για να τιμωρήσει τους "απίστους" που ""εβεβηλώναν" τον ναόν του. Ήρτεν ένας "άπιστος"όμως, που για τους δικούς του "θρησκευτικούς λόγους" (βλέπε Τουρκικός εθνικισμός) αποφάσισεν να κάμει το τζ̆αμίν, μουσείον. Προσέξετε τωρά την "λογικήν" των χριστιανών. Το να μετατρέψεις έναν χώρον λατρείας σε μουσείον έννεν "βεβήλωση". Βεβήλωση εν η επαναφορά του σε χώρον λατρείας, απλά οϊ της δικής τους; Επιάσετε το; Ούτε γω ;)
Πάμεν πίσω στους άθεους. Πρέπει λέει να αντιδράσουμεν ο φίλος. Εμπήκαν θκιό επιχειρήματα για τούτον: 1) η επαναφορά του ως τζ̆αμίν εννά προκαλέσει κάπως ζημιές στο μνημείον 2) η επαναφορά του ως τζ̆αμίν εξάπτει τες δια-θρησκευτικές έριδες. Εγώ πάλε πάω στην μάππαν. Έπαιζεν η Ανορθωσάκκα στο "Αντώνης Παπαδόπουλος", ήρτεν το Αποελλίν τζ̆αι έπιασεν το με την βίαν τζ̆αι έκαμεν το έδραν του. Μετά ήρτεν ο Κούμας τζ̆αι έκαμεν το γήπεδον για τες εθνικές ομάδες. Τζ̆αι τωρά εξαναήρτεν ο Μάκης τζ̆αι έπιασεν το πίσω για το Αποελλίν. Ωιμέ! Έννεν άδικον; Εννά το χαλάσει ο Μάκης. Προκαλεί τα αισθήματα του Ανορθωσιάτικου λαού! Δακρύζουν οι κερκίδες του (που λαλεί τζ̆αι η Αρβελέρ)! Πάλε με χρόνια με τζ̆αιρούς, πάλε τζ̆αμέ θα φάμεν γλυσταρκάν! Πρέπει να το καταδικάσεις!"
"Μα φίλε, όπως σου εξαναείπα, εν ασχολούμαι με την μάππαν. Εν με κόφτει τι εννά κάμει στο γήπεδον σου ο αντίπαλος σου ούτε τι έκαμεν ο Κούμας με τες εθνικές, ούτε αν θα φκάλετε τα μμάθκια σας με τους αποελίστες.  Εν έχω πάει καν ποττέ στο γήπεδο σου. Έννεν άσ̆ημον κτίριον πάντως, ελπίζω να μεν σας το χαλάσουν. Γιατί να το χαλάσουν όμως, αφού εν η έδρα τους τωρά. Συμφέρει τους να το χαλάσουν; Άμπα τζ̆αι εννά το προσέχουν παραπάνω παρά όταν ήταν "ουδέτερον"; Άσε που έσ̆ετε ένα σωρόν άλλα γήπεδα ο καθένας να πάτε να παίξετε μάππαν".


Ώσπου να έβρω καλλύττερες μεταφορές, stay cool and keep rocking!

Τρίτη 26 Δεκεμβρίου 2017

Μετά θάνατον ζωή τζιαι ευτυχία

Έναν που τα ευχάριστα κλασσικά στοιχεία των ημερών των γιορτών εν η ερώτηση "καλάν εσείς που εν πιστεύκετε στο θεόν τζιαι το Χριστό γιατί "γιορτάζετε" τζιαι συμμετέχετε με μας τους "πιστούς", έννεν υποκρισία τούτον;". Ή η ειρωνική διαπίστωση ότι "πρέπει να εν πολλά εκνευριστικές για σας τους άθεους τούτες οι μέρες". Η απάντηση τζιαι στες θκιό εν απλή τζιαι τόσον κοινής λογικής που αναρωθκιέσαι γιατί εν το θωρούν οι "πιστοί" (αν τζιαι εδώ τζιαι χρόνια εν περιμένω κοινήν λογικήν που οποιονδήποτε είδους "πιστού", ειδικά άμα εν θιασώτης της "τυφλής πίστης"). Αφενός εν απαιτείται να "πιστεύκεις" μιαν δοξασίαν για να συμμετάσχεις τζιαι να περάσεις καλά. Αφετέρου πρέπει να είσαι πολλά μίζερος τζιαι χωρίς φαντασίαν για να "νευριάσεις" επειδή ο κόσμος γυρόν σου πιστεύκει σε πράματα που θεωρείς πελλάρες. Τούτον εν καθημερινόν στοιχείον, ασχέτως αν όντως μέσα στες "γιορτές" παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Εξάλλου εν ευκαιρία να περάσεις ακόμα πιο καλά, αφού ο κόσμος σε έτσι περιόδους, καλώς ή κακώς, εν σε πιο καλήν διάθεσην από ότι στες "καθημερινές". Διοργανώνει παραπάνω εκδηλώσεις, ξεφεύκει που την προσήλωσην στον βιοπορισμόν, μαειρεύκει νόστιμα φαγιά, φτιάχνει εντυπωσιακά γλυκά, ντύνεται όμορφα τζιαι ενίοτε κάμνει τζιαι ευφάνταστα στολίσματα. Πόμπα δηλαδή. What's there not to like? Ο "άθεος" που επιτρέπει στην ιδεολογίαν του να μιζερκάσει μέσα σε τούτην την μυσταγωγίαν, απλά αντάλλαξεν την παλιάν του πίστην για μιαν νέαν. Έννεν άθεος δηλαδή επί της ουσίας.
Όσον για τον τίτλον της ανάρτησης, εν άλλη μια φιλοσοφική αναζήτηση, που εν διαρκής μεν στες συζητήσεις με πιστούς, αλλά μέσα στες "γιορτές" παίρνει πιο μεγάλες διαστάσεις. 
"Μα καλάν, αν δεν πιστεύκεις στη μετά θάνατον ζωήν, εν χάνεις την ελπίδα σου;"
"Χωρίς την μετά θάνατον ζωήν ο άθρωπος γίνεται κυνικός"
"Αν ο άθρωπος εν φοάται την μετά θάνατον τιμωρίαν, γίνεται εγκληματίας"
τζιαι το αποκορύφωμαν:
"Χωρίς την μετά θάνατον ζωήν, ήντα αξίαν έshιει τούτη η ζωή;"

Ας δώσω κάποιες απαντήσεις για όσους που σας ενδιαφέρεστε στοιχειωδώς για τη γνώμη μου τζιαι θεωρείτε ότι μπορεί να σας φανεί χρήσιμη.
Στην πρώτην ερώτησην: το να ξέρεις ότι υπάρχει βαρύτητα απελπίζει σε αν θέλεις να πετάξεις; Το να ξέρεις ότι να αγαπήσεις περιέχει πόνο, απελπίζει σε που το να ερωτευτείς; Το να ξέρεις ότι στο βυθόν της θάλασσας εν μπορείς να αναπνεύσεις απελπίζει σε που το να βουττήσεις; Η απάντηση είναι "'όχι" (εξαιρούνται οι ψυχικά ασθενείς). Η συνειδητοποίηση της προφανούς πραγματικότητας, ότι δηλαδή όταν πεθάνουμεν that's it, σε έναν υγιώς σκεπτόμενον άθρωπον δεν μπορεί να αποτελεί λόγον "απελπισίας". Υπάρχουν τόσα προνόμια τζιαι τόσες χαρές να ζήσει, τόσες άλλες μορφές "αθανασίας" να επιδιώξει, που καταντά οξύμωρον να απελπίζεται επειδή τούτη εν η μοναδική του ευκαιρία να ζήσει. Άσε που η "θνητότητα" κάμνει τόσον πολλά πιο "πολύτιμην" την εμπειρίαν. Τι αξία υπάρχει σε κάτι που ποττέ έθθα τελειώσει; 
Χωρίς την μετά θάνατον ζωήν ο άθρωπος γίνεται κάθε άλλον παρά κυνικός. Κυνικός γίνεται τζιείνος που θεωρεί ότι μπορεί να κάμει οποιανδήποτε "αμαρτίαν" τζιαι κακόν στον συνάνθρωπον του τζιαι μετά μπορεί να "καθαρίσει" με μιαν "μετάνοιαν". Κυνικός εν τζιείνος που νομίζει ότι κάποιος αόρατος φιλαράκος εννά έρτει μεροληπτικά να τον βοηθήσει επειδή "επροσευχήθηκεν", την ίδιαν ώραν που αφήνει βρέφη τζιαι μωρά να βιαστούν ή να πεθάνουν που την πείναν. Χωρίς την μετά θάνατον ζωήν τζιαι την προσδοκίαν της ο άθρωπος καταλαβαίνει ότι εν υπόλογος για τούτην προς τους άλλους συνανθρώπους του, με την οποίαν την μοιράζεται τζιαι όχι προς μιαν φανταστικήν οντότηταν. Έτσι γίνεται πιο "ευαίσθητος" στο περιβάλλον του τζιαι επειδή το εκτιμά, θέλει να το διατηρεί υγιές, τόσον το έμψυχον, όσον τζιαι το άψυχον. Σε αντίθεσην με τους καμικάζι του θρησκευτικού φονταμελισμού.
Την τρίτην ήδη απάντησα την με την απάντησην περί κυνισμού. Εξάλλου τα μεγαλλίττερα εγκλήματα στην ιστορίαν της ανθρωπότητας εγίναν στο όνομαν μιας κάποιας πίστης στην αθανασίαν, είτε της θρησκείας, είτε του έθνους, είτε της τάξης τζιαι της ιδεολογίας. Κανένας πραγματικά "άθεος" άθρωπος δεν θα εγκληματούσεν θεωρώντας ότι εννά τον "ξεπλύνει" η "ομάδα" του με το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Τζιαι μαθαίνει να κρίνει με βάσην τα αποτελέσματα των πράξεων ενός εκάστου, τζιαι όχι τα "κίνητρα" του.
Όσον για την τελευταίαν, πόσες φορές οι πιστοί των θρησκειών εν απαξιώνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπον την "επίγειαν ζωήν" για την "μετά θάνατον"; Πόσες φορές εν μιλούν για τον "μάταιον τούτον κόσμον" τζιαι την "κορύφωσην" του παραδείσου τζιαι της "θέωσης" του αθρώπου. Πόσες φορές εν έshετε ακούσει ότι η τωρινή ζωή εν μια "αυταπάτη" τζιαι το σώμαν σας μια "φυλακή" που τους θιασώτες της μιας ή της άλλης θρησκείας; Εξακολουθείτε να πιστεύκετε ότι εν οι άθεοι που απαξιώνουν τούτην την ζωήν, τζιαι οϊ οι πιστοί σε ανύπαρκτους παραδείσους τζιαι κολάσεις; Τζιαι - αλήθκεια - τι τους κάμνει να πιστεύκουν ότι εννά παν ούλλοι στον παράδεισον, άμα πεθάνουν, τζιαι οϊ στην κόλασην;
Ο πραγματικός άθεος καταλαβαίνει τζιαι συνειδητοποιεί ότι τούτη η ζωή εν η μόνη που θα ζήσει. Τζιαι ότι εν έναν απίστευτα σπάνιον προνόμιον, παρατηρώντας απλώς την απίστευτην "σπατάλην ζωής" γυρόν του. Τούτον που μόνον του οδηγεί τον αβίαστα στο να αγαπά τούτην την ζωήν, τούτον τον κόσμον, τζιαι να θέλει να συνεισφέρει στο να γίνει όσον γίνεται πιο καλός, τόσον για τον ίδιον όσον τζιαι για τους γύρω του. Τζιαι να πετυχαίνει, στο τέλος της ημέρας, την πραγματικήν ευτυχίαν, χωρίς ανάγκην "υποσχέσεων για το αύριο", που ουδέποτε εννά εκπληρωθούν.
Ώσπου να αγαπήσουμεν όσα έχουμεν τζιαι να μεν γυρεύκουμεν ανύπαρκτες καταστάσεις, stay cool and keep rocking!

Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

Ο θκιάολος κόφκει κουβέντες για το θεό...




Απολογίες αν δυσκολεύκεστε με τα αγγλικά. Επειδή γουστάρω να τα τονίσω ξαναγράφω τα κύρια σημεία του Αλ (ως θκιαόλου) με μετάφραση πάρακάτω:

- "He is a prankster" (εν ένας φαρσέρ)
- "...for his own amusement, he sets the rules in opposition" (για διασκέδαση θέτει τους κανόνες σε σύγκρουση μεταξύ τους)
- "It's the goof of all time" (η πιο μεγάλη βλακεία όλων των εποχών)
- "He's a tight ass, he's a sadist" (είναι ένας στριμμένος, ένας σαδιστής)
- "He's an absentee landlord" (είναι ένας απόντας σπιτονοικοκύρης)
- "Worship that? Never!" (Να το λατρέψω τούτον; Ποττε!)
- "..and I never judged him" (τζιαι ποττέ εν τον έκρινα-τον άθρωπον εννοεί)
- "because I never rejected him, in site of all his inperfections" (διότι ποττέ εν τον απόρριψα, παρά ούλλες του τες ατέλειες)
- "I'm a faaan of man!" (είμαι οπαδός του αθρώπου)
- "I'm a hunanist. Maybe the last humanist" (Είμαι ίσως ο τελευταίος ουμανιστής)

'Ωσπου εκτός που άθεος να μεν θεωρηθώ τζιαι "σατανιστής" με έτσι αναρτήσεις, stay cool and keep rocking!