Εχτές ήταν η επέτειος του γάμου μας, ο οποίος έγινεν στις 5 Μαϊου 2005, ώραν 5.(30). Με την αγάπη μου συνήθως απλά σημειώννουμεν την εν λόγω ημέραν, προτιμώντας να γιορτάσουμεν την ημέραν που άρχισεν η σχέση μας, αρκετά χρόνια νωρίτερα, κάποιον Αύγουστον στο σκοτεινόν στέκκιν του "Σκορπιού".
Έτσι τζιαι εχτές οϊ μόνον εν εδέησα να πάρω κάπου την αγάπη μου για να "γιορτάσουμεν" αλλά επήα με φίλους σε ένα ροκάδικο στα Λύμπια - το "Διχωροκ" - (;!) τζιαι ακούσαμεν τον Λάκη Παπαδόπουλον με τα ψηλά ρεβέρ.
Ο Λάκης που λέτε έσιει γράψει πολλά τραούθκια τα οποία αναδείξαν άλλοι. Εχτές είπεν έναν που με εσυγκίνησεν, διότι έκαμε με να σκεφτώ την αγάπη μου για λλίον, τζιαι να θέλω να την έχω δίπλα μου (αντί στο σπίτι να προσέχει τα μωρά). Το συγκεκριμένο ενόμιζα ότι ήταν της Ελπίδας αλλά τελικά είπεν το πρώτη φορά η Γλυκερία. Βάλλω το δαμέ τζιαι στες θκιό εκδόσεις να το ακούσετε:
Βάλλω τζιαι μιαν τελευταίαν εικόναν για να σπάσω τη μιζέρκαν του παντρεμένου αντρός.
Ώσπου να γεράσουμεν παρέαν, stay cool and keep rocking!
