Αφού η συγκεκριμένη ημερομηνία (29 του Κουτσοφλέβαρου) έρκεται μιαν κάθε τέσσερα χρόνια, τζι' αφού έξω σιονίζει για πρώτη φορά που τον τζιαιρόν που εμπήκα έσσω μου, είπα που μέσα μου "Carpe diem" τζιαι έκατσα να γράψω. Είμαι τζιαι αθκιασερός (τζιαι baby sitter ταυτοχρόνως), έτυχεν τζιαι κάτι την Δευτέραν (την Καθαράν) που μου έκαμεν εντύπωσην, ούλλες οι συγκυρίες ευνοούν.
Είχα ασχοληθεί
τελευταία με το "σύστημαν" τζιαι τες εναλλακτικές προτάσεις που εππέσαν στο τραπέζιν. Ειδικά για τον καπιταλισμόν, ασπάζουμαι πλήρως το εξής short and sweet:
"Ο καπιταλισμός μέσα στην άνω των 300 χρόνων ιστορίας του έχει σημαδέψει την ανθρώπινη ιστορία με μεγάλες τεχνολογικές προόδους πρωτοφανέρωτες στην ανθρώπινη ιστορία, αλλά και με φρικώδεις πολέμους, με εξάντληση του πλανήτη από την εκμετάλλευση της φύσης για την παραγωγή κέρδους, με μεγάλη εκμετάλλευση του ανθρώπου ως παραγωγική δύναμη." Εν φανερόν επίσης ότι θέλουμεν αλλαγές σημαντικές προς το καλλίττερον. Όσον πιο αναίμακτα γίνεται.
Τη Δευτέραν που λαλείτε εβίωσα έναν χειροπιαστόν παράδειγμαν τούτων των στοιχείων του "συστήματος". Ήμαστεν σε συγγενικόν σπίτιν, το οποίον επισκέφτηκαν τζιαι κάποιοι άλλοι συγγενείς. Η συγκεκριμένη οικογένεια έσιει στη δούλεψην της, όπως τζιαι η δική μου, μιαν οικιακήν βοηθόν που το Βιετνάμ. Η κοπέλα τούτη μετά το φαίν ανέλαβεν τή στοίβην των αντζιών που ελερώσαμεν, ενώ εγώ εκάθουμουν στη σάλαν τζιαι επεριδιάβαζα στο ίντερνετ. Κάποια στιγμήν εκόντεψεν ντροπαλά-ντροπαλά τζιαι με τα λλία ελληνικά της επαρακάλεσεν με να κάμουμεν μιαν προσπάθειαν να δούμεν κάποιες φωτογραφίες της κόρης που άφηκεν πίσω στο Βιετνάμ, τες οποίες είσιεν αναρτήσει στο blog του. Θωρώντας σε μήνυμαν που της έστειλεν στο κινητόν τζιαι με τη βοήθειαν του google ήβραμεν το blog τζιαι είδαμεν το μωρόν, το οποίον άφησεν η μάμα του μιαν ήπειρον μακριά για να ξεσταυλίζει δακάτω. Η κόρη της εν περίπου συνομήλικη με τους δικούς μου (τεσσάρων χρονών). Ήντα πσιυσιή ρε παιδί μου, να αναγκαστεί να την αφήκει τζιαι να ξενιτευτεί. Έκαμεν μου εντύπωσην τζιαι το οτι ο αδερφός της είσιεν blog. Είχα άλλην εντύπωσην για τες προτεραιότητες των βιετναμέζων εφήβων.
Μετά η κορού έδωκεν μου να καταλάβω ότι κάποτε καταφέρνει να κάμει τσιατ με τον άντραν της όποτε βρεθεί με παρέν σε internet cafe τζιαι ότι ο άντρας της ήταν διαθέσιμος για να τα πουν τζείνην την ώραν μέσω του yahoo. Μιαν τζιαι έπιασα την εργολαβίαν, είπα να τη βοηθήσω. Με κάμποσον κόπον ήβραμεν το email της (!) τζιαι το λογαριασμόν της στο yahoo. Εκάμαμεν τζιαι search για τον άντραν της, ήβραμεν τον τζιαι εκαλέσαμεν τον. Επροέκυψεν ότι είσιεν τζιαι κάμεραν,είχαμεν τζιαι μεις στο laptop τζιαι νάσου μια φατσούα ενός νεαρούλλη τζιαι μια λιτανεία αλαμπουρνέζικα τζιαι γελούθκια ανάμεσα στους θκιό τους, που εθεώρησα δέον να αφήσω να συνεχιστούν ερήμην μου.
Ε, καλάν, τζιαι που ταιρκάζουν οι "συστημικές" μου αναζητήσεις εννά πει κάποιος. Καθώς επήα λλίον πάρατζιει τζιαι έριξα μιαν μαθκιάν στο πρόσωπον της κορούς (εν 26 χρονών, 12 χρόνια μιτσόττερη μου τζιαι πολλά sympatique τύπος) εσκέφτηκα ήντα μπου σου ένει τούτη η τεχνολογία ρε παιδί μου, θκιό αθρώποι τόσην απόστασην μακριά τζιαι επικοινωνούν με εικόναν τζιαι ήχον λες τζιαι εν στο ίδιο δωμάτιον. Τζιαι πόσον γλήορα ήρτεν τούτη η τεχνολογία ας σκεφτεί κανένας ότι πριν 18 χρόνια που επήα στο πολυτεχνείον, ολόκληρη σχολή είσιεν μόλιες θκιό νησίδες για σύνδεση με το internet, τζιαι έπρεπεν να γραφτείς σε τετραδιούϊν για να πάεις σε θκιο-τρεις μέρες όταν έρκετουν το γυρίν σου. Όσον τζιαι να υπεκφύγει κάποιος ιδεολογικά, εν μπορεί παρά να παραδεχτεί ότι μια τέθκοια πρόοδος υπάγεται στο "μεγάλες τεχνολογικές προόδους πρωτοφανέρωτες στην ανθρώπινη ιστορία" του καπιταλισμού.
Ετέλειωσεν που λέτε η βιετναμεζού, είπεν σιήλια ευχαριστώ τζιαι έφυεν να φροντίσει την οικογένειαν που την εργοδοτεί. Ήταν σχετικά ήρεμη αλλά το πρόσωπον της ήταν ολοκότσιηνον τζιαι εφαίνετουν πολλά συγκινημένη. Άτε λαλώ, εκάμαμεν τζιαι μιαν καλήν πράξην σήμερα (ε τζιαι πίου ρε φιλάνθρωπε εννά μου πει κάποιος). Καθώς εφευκεν είπα της ότι έκαμεν μου εντύπωση που στο Βιετνάμ έχουν blog τζιαι κομπιούτερ με καμερούαν. Εν τζιαμέ που μου απάντησεν, κάπως στεναχωρημένη, ότι ο άντρας της έννεν στο Βιετνάμ, αλλά κάπου στες αραπιές τζιαι δουλεύκει. Η κόρη της εν με τη γιαγιάν τζιαι τον αδερφόν που μεγαλώννει. Τον άντραν της έβλεπεν τον μετά που σχεδόν τρία χρόνια, έστω τζιαι που την οθόνην ενός laptop.
Άρα δαμέ έρκεται τζιαι το "με μεγάλη εκμετάλλευση του ανθρώπου ως παραγωγική δύναμη" του συστήματος. Ωχ ρε παιδί μου λαλώ πάλε, ήντα πσιυσιή, εγώ ήταν να ξεχάσω την ίδιαν μου τη φάτσαν αν έκαμνα τρία χρόνια να τη δω. Όσον τζιαι να επροσπάθησα, εν εμπόρεσα να μπω στη θέσην της. Τουλάχιστον όποτε κλαίουμαι για το πόσον "ταλαιπωρούμαι" με τα κοπέλια μου, εννά έχω τζιαι μιαν τέθκοιαν θύμησην να με "ζινισιάζει" καταλλήλως.
Ώσπου το σύστημαν να διαμορφωθεί καταλλήλως (ή τζιαι να αντικατασταθεί) ώστε τα μωρά του κόσμου να αναγιώννουνται που τη μάμμαν τζιαι τον παπάν τους, stay cool and keep rocking!
