Ασχολίαστο.

Τα 4 σ(ι)όκ της σχέσης.

Επανέρχομαι μετά μηνός σαν συνέχεια στην προηγούμενη ανάρτηση, και παραθέτω Γούφεια σοφία στο θέμα "βιωσιμότητα σχέσεων" ανδρών - γυναικών. Η πολιτική επικαιρότητα είμαι σίγουρος δεν ενδιαφέρει κανέναν πλέον και για την ώρα.
Οι σχέσεις λοιπόν, ανεξαρτήτως ηλικίας στην οποία προκύπτουν ή προηγούμενων εμπειριών των συμμετεχόντων (στο εξής: τα πιτσούνια), αντιμετωπίζουν διαδοχικά τα εξής σ(ι)όκ:
(1) Το σ(ι)όκ της συμβίωσης: Οι σχέσεις συνήθως περνούν μια περίοδο ραντεβού/ εξόδων, κατά τα οποία τα πιτσούνια ζουν χωριστά (αναλόγως με τη μάμμα αν είναι νεαροί ή κυπραίοι ή σε δικά τους σπίτια). Επειδή στα ραντεβού ντύνεσαι και στολίζεσαι και επειδή κατά τους πρώτους μήνες της σχέσης οι ορμόνες κάνουν τα πιτσούνια να τα βλέπουν όλα όμορφα, υπάρχει μια εξιδανίκευση του έτερου πιστουνιού. Έρχεται λοιπόν μια μέρα, κατόπιν του "μεγάλου βήματος" της συμβίωσης, που τα πιτσούνια αντικρύζουν με σ(ι)όκ το ένα το άλλο εντοπίζοντας "ψεγάδια" όπως οι γαρίλλες στο μάτι, οι διάφορες σωματικές εκκρίσεις και μυρωδιές, η ακαταστασία (ή υπερβολική τάξη), οι παράλογες επιλογές στο φαϊ και την τηλεόραση και πάει λέγοντας. Αυτό το πρώτο σ(ι)όκ το θεωρώ ως το πλέον ήπιο αλλά ενίοτε οδηγεί και μέρος των σχέσεων στο τέλος τους.
(2) Το σ(ι)όκ του "κύκλου": Όταν αρχίσει πλέον και σοβαρεύει το πράμα, έρχεται η στιγμή του περίγυρου των πιτσουνιών να υποβάλει τα διαπιστευτήρια του στο ζευγάρι και να μοιραστεί τη χαρά του. Εδώ μιλούμε για τους συγγενείς (γονείς, αδέρφια, κοντινό συγγενολόϊ) και τους φίλους. Ε, λοιπόν όσοι έχουν περάσει από σοβαρή σχέση ξέρουν ότι μπορεί να τιναχτεί στον αέρα λόγω παρεμβάσεων αυτού του κύκλου (μα μάνα μου που τον ήβρες τούτον τον χίππιν, ρε κολλητέ έσιει δέκα μέρες να πάμεν για πυρούες, κόρη μα ανέχεσαι να μεν πλυννίσκει τα πιάτα κ.ο.κ.). Δυνατότερο από το πρώτο αλλά σίγουρα όχι το χειρότερο.
(3) Το σ(ι)όκ του οικονομικού:  Όπως όλες οι σχέσεις, έτσι και η πιτσουνική εμπεριέχει την οικονομική της διάσταση. Εφόσον πλέον λειτουργούν όλα "πιτσουνικά" δύσκολα υπάρχει και εδώ ανεξαρτησία. Οπότε προκύπτουν προβλήματα στυλ "κοινού ταμείου", ποιος πληρώνει τι, ποιος φκάλλει παραπάνω ριάλια, ποιος ξοδεύει και ποιος αποταμιεύει, αν πρέπει να δίνεται λογαριασμός κ.λ.π. Είναι ένα ύπουλο σ(ι)όκ γιατί εξαρτάται περισσότερο από τα άλλα δύο από τον χαρακτήρα των πιτσουνιών ενώ επηρεάζεται και από τον κύκλο του 2ου σ(ι)όκ (μα πόσα να βάλω του τρίτου ανιψιού μου που παντρέφκεται, πάλε αδίκησεν μας η μάνα σου κ.λ.π.). Προσωπικά το βρήκα ήπιο πριν αλλά έντονο μετά την έλευση του 4ου σ(ι)όκ!!
(4) Το σ(ι)όκ των κοπελλουθκιών:  Θα περίμενε κανένας ότι η έλευση μωρών είναι ενίσχυση και όχι σ(ι)όκ για τη σχέση. Και όμως!! Τα μωρά όχι μόνο φέρνουν ένταση, κούραση, τριβή από μόνα τους (άτε σήκου, κλαίει το μωρό, πού ήσουν όταν έτρωεν τα μούτρα του, εν ασχολείσαι καθόλου α!, μεν φωνάζεις του μωρού, εν τζιαι ήξερεν ότι έννεν αδιάβροχο το κομπιούτερ κ.λ.π.) αλλά επαναφέρουν με ενισχυμένη σφοδρότητα τα πρώτα τρία. Ενδεικτικά αναφέρω, με αριθμό ανά σ(ι)όκ:
(1α) Κομμένες ή αυστηρά περιορισμένες δραστηριότητες αναψυχής πάσης φύσεως για ενήλικες (ναι, συμπεριλαμβανομένου και του σεξ) για τουλάχιστον 10 χρόνια!
(1β) Επιμέλεια φαγητού, αφόδευσης και ύπνου των μωρών για τουλάχιστον 4 χρόνια ως ύψιστη προτεραιότητα
(1γ) Η τηλεόραση παίζει μόνο μίκυ μάους τζιαι στο αυτοκίνητο ακούεις μόνο "ακαντού"
(2α) Μα Γούφη τα νηπιαγωγεία εν συγκρίνουνται με τη γιαγιάν!
(2β) Ρε έσιει τρεις αιώνες να έρτεις για πυρούες ή μάππαν!
(2γ) Γούφη εν βοηθάς καθόλου τη φιλενάδα μου.
(3α) Τι αγόρασες; Τζιαι ποιον ερώτησες πριν το αγοράσεις;
(3β) Έξοδα παιδιάτρου, σχολείου, ρούχων, παπουτσιών, παιχνιδιών, γενεθλίων (δικών και ξένων), μεταφορών, επισκέψεων σε παιδοτόπους κ.λ.π.
(3γ) Γούφη, σκέφτηκες το μέλλον των παιδιών σου; Ασφάλειες, αποταμιεύσεις, δάνεια σπουδών κ.λ.π.

Δεν τα βάφφω μαύρα, εξάλλου η δική μου σχέση διαρκεί πολλά χρόνια και υπόκειται συνεχώς σε σ(ι)όκ. Μέχρι σήμερα αντέχει διότι το έχω πάρει απόφαση (και γω και το πιτσούνι μου) ότι είναι ένας διαρκής αγώνας με πολλές ανταμοιβές, επιστέγασμα των οποίων οι αγκαλιές των δύο γιούδων μου όταν κάνουμε λίγες ώρες να τα πούμε (πέντε λεπτά μετά αρχίζουν οι φωνές αλλά τέλος πάντων). 
Επίσης, δεν αναφέρω την απιστία, διότι δεν τη θεωρώ σ(ι)όκ αλλά το τέλος της σχέσης. Αν και ορισμένες εξαιρέσεις επιζούν της απιστίας, αλλά κατά τη γνώμη μου σε σαθρά πλέον θεμέλια.

Cheers!
Stay cool and keep rocking! 

Αγάπη, Γάμος και...Homo Sapiens

Σαν σήμερα, πριν από 6 χρονάκια (πως περνά το ρημάδι ο καιρός) παντρευτήκαμε η γυναίκα μου και γω. Ενδιαφέρουσα ημερομηνία κιόλας (05/05/2005 ή 5-5-5 όπως έλεγε η υπερμεγέθης αγγελία πάνω από τη δική μας σε μια εφημερίδα). Ο γάμος ήρθε τότε ουσιαστικά να "επισημοποιήσει" μια σχέση που άρχισε ένα δροσερό αυγουστιάτικο βραδάκι στη Λευκωσία, στον πάλαι ποτέ "Σκορπιό" το 1993. Με τη γυναίκα μου γνωριζόμαστε και ήμαστε μαζί στο γυμνάσιο (ανταγωνιστές "καλοί μαθητές"), στο δε λύκειο στην ίδια τάξη, και υπήρξαμε ως εκ τούτου ο ορισμός του "μαθητικού έρωτα" που μετουσιώθηκε μετά σε σοβαρή σχέση, επισημοποίηση (αρραβώνας σε εκκλησία (!!!), γάμος) και εσχάτως σε οικογένεια, με την έλευση στο μάταιο τούτο κόσμο δύο κοπελλουδιών που τον έχουν από τότε κάνει λιγότερο μάταιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα 37 μας πλέον και οι δύο, έχουμε ζήσει σχεδόν τη μισή ζωή μας παρέα. Άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ο αριθμός "19". 19/07/1974 γεννήθηκα εγώ, 19/10/1974 η γυναίκα μου. 19 Απριλίου είχαμε και οι δύο από μια αποφοίτηση απο πανεπιστήμιο. 19 Απριλίου είναι επίσης η μέρα που αρραβωνιαστήκαμε. Άρα είναι εύκολο να προσδιοριστεί ο "τυχερός" αριθμός μας.
Θυμάμαι στην Ελλάδα, όποτε ανέφερα πόσα χρόνια είμαι με τη γυναίκα μου, τις εκφράσεις και επιφωνήματα δέους από τους εν Θεσσαλονίκη αδερφούς. Τους έκανε εντύπωση αρχικά πόσο μικροί είχαμε μπει στα "βάσανα" και στη συνέχεια το πόσο καιρό είχαμε αντέξει ο ένας τον άλλον. Στην Ελλάδα, και δη τις μεγαλουπόλεις, οι μακροχρόνιες σχέσεις είναι item. Στην Κύπρο και άλλες επαρχιακές καταστάσεις, όχί τόσο, αν και οι νεότεροι φαίνεται να έχουν αρχίσει να αλλάζουν την κατάσταση. Και να αυξάνουν δυστυχώς τα διαζύγια.
Διαβάζοντας ένα από τα βιβλία με εντυπωσιακό αντίκτυπο στη ζωή μου, το εν τη δεκαετία του '60 συγγραφέν από τον Desmond Morris "The Naked Ape", κατάλαβα πολλά πράγματα και απομυθοποίησα μεγάλους μύθους περί των σχέσεων ανδρών και γυναικών. Η μονογαμία αγαπητοί, σύμφωνα πάντα με την ζωολογικής σκοπιάς ανάλυση του "Γυμνού Πιθήκου", είναι μια νεωτερική τάση του ανθρώπινου είδους (μόνο μερικών δεκάδων χιλιάδων χρόνων δηλαδή). Όλοι οι πρόγονοι μας εκ του βασιλείου των πιθήκων είναι πολυγαμικοί. Ο συγγραφέας περιγράφει τα εξής στάδια που αφενός εξηγούν την χρησιμότητα της μονογαμικότητας για την επιβίωση του είδους αλλά παράλληλα και την τάση μας για την "απαγορευμένη" πολυγαμία:
- Πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια συνέβη αλλαγή στο κλίμα της γης, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τεράστιες πεδιάδες στη θέση του τροπικού δάσους που υποχωρούσε λόγω λειψυδρίας.
- Οι σκαρφαλωμένοι στα δέντρα και ασφαλείς πρόγονοι μας στις περιοχές αυτές, αναγκάστηκαν τότε να έρθουν σε επαφή με ένα άγνωστο και εχθρικό έδαφος, με έχθρούς κατέχοντες υπεροπλία σε αισθήσεις, δόντια, νύχια και μυϊκή δύναμη. Βρέθηκαν έτσι μπροστά σε άμεσο κίνδυνο εξάλειψης.
- Η βέλτιστη τακτική αντιμετώπισης του κινδύνου παρέπεμψε σε ανάγκη μεγαλύτερου εγκεφάλου (γιατί αυτή και όχι άλλη δεν ξέρω). Ένα εξυπνότερο πλάσμα θα μπορούσε να διαφύγει καλύτερα, ή να εφεύρει όπλα και εργαλεία (ελλείψει φυσικών) για να πολεμήσει.
- Μεγαλύτερος εγκέφαλος και νοημοσύνη προϋπόθετε μεγαλύτερη παιδική ηλικία (τα πιθηκάκια μόλις γεννηθούν έχουν τη δύναμη να γαντζώνονται στη μάνα τους, ενώ σε ηλικία μόλις ενός έτους φτάνουν στο μέγιστο μέγεθος εγκεφάλου - συγκρίνετε αυτό με τους ανθρώπους).
- Μεγαλύτερη παιδική ηλικία προϋπόθετε περισσότερο χρόνο προσκόλλησης στους προστάτες γονείς
- Μεγαλύτερη διάρκεια προσκόλλησης προϋπόθετε μεγαλύτερη ευθύνη από τους γονείς άρα και μεγαλύτερη ανάγκη συνεργασίας τους.
- Έτσι οι μεν άντρες έπρεπε να επιστρέφουν μετά το κυνήγι στη συγκεκριμένη σύντροφο με φαγητό για το μωρό (αντί στην πιο ζουμερή και ακμαία γκομενίτσα που θα έβρισκαν) και οι γυναίκες να μην υποκύπτουν στα θέγλητρα του επόμενου κυρίαρχου αρσενικού που θα περνούσε αλλά να επικεντρώνονται στη φροντίδα των παιδιών τους.
- Γεννήθηκε έτσι (όπως και σε άλλα είδη που είναι μονογαμικά όπως εμείς) η ανάγκη δημιουργίας δεσμού ανάμεσα σε ένα άντρα και μια γυναίκα. Αυτό βέβαια δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη ενώ δεν εξαλείφθηκαν και οι άλλες "προδιαθέσεις" που κουβαλούσαμε από τους προγόνους μας. Και τις κουβαλούμε μέχρι σήμερα.
- Από τους μηχανισμούς που επιστρατεύτηκαν και εξελίχτηκαν για να προωθήσουν την αναγκαία μονογαμικότητα ήταν ανάμεσα σε άλλα το σεξ και ιδιαίτερα ο οργασμός. Η γυναίκα είναι το μόνο θηλυκό του ζωικού βασιλείου που έχει οργασμό (αυτό προς επιβεβαίωση). Ο δε άντρας έχει το μεγαλύτερο πέος ανάμεσα στα "ανθρωποειδή/ πιθηκοειδή". Άλλα "ζουμερά" περιλαμβάνουν την ανάπτυξη του γυναικείου στήθους. Στους συγγενείς μας του ζωικού βασιλείου το στήθος των θυληκών είναι επίπεδο, με θηλές σαν καλαμάκια για να υποβοηθούν το θηλασμό. Στις γυναίκες, το στήθος ως σχήμα και υφή δεν έχει κανένα άλλο ρόλο εκτός από το να υπενθυμίσει στον άντρα τα θέλγητρα των οπισθίων, τα οποία οι πρόγονοι μας έβλεπαν σε πρώτο πλάνο όντας στα 4 αλλά στην εκ του ορθίου θέση που λάβαμε (άλλη μια εξέλιξη που συχετίζεται με την ανάπτυξη του εγκεφάλου) έπρεπε να αναπτυχθεί ένα "υποκατάστατο" πρόκλησης. Την μη πρακτικότητα του στήθους και τη δυσκολία θηλασμού των βρεφών θα σας την επιβεβάιώσουν όλες οι μανούλες, ειδικά συγκρινόμενο με τα σύγχρονα πιπερά. Σαν παρένθεση, ένα άλλο εντυπωσιακό που εικάζει ο συγγραφέας είναι η ανάπτυξη του χαμόγελου. Αναφέρεται σε μια τρομαγμένη, πρωτάρα μάνα με σχετικά χαμηλή ακόμη νοημοσύνη, η οποία μόλις έχει γεννήσει ένα θορυβώδες βρέφος. Το χαμόγελο αναπτύχθηκε (στο βρέφος) για να καθησυχάσει τη μάνα ώστε να μην εγκαταλείψει το νεογέννητο αβοήθητο. Ή κάτι τέτοιο. Anyway.
- Έτσι, ακόμα και σήμερα, ενώ είναι προφανές ότι ένα μονογαμικό ζευγάρι με υγιή σχέση είναι το πλέον ιδανικό περιβάλλον για παιδάκια, άντρες και γυναίκες ξενοκοιτούν εκ φύσεως παρά την αγάπη τους για το "έτερον ήμισυ". Οι άντρες γκομενάκια με ωραία σεξουαλικά δείγματα προς διαιώνιση των γονιδίων (καμπύλες, στήθος κ.λ.π.), οι δε γυναίκες άντρες υπεροχής με ενδείξεις ακμαιότητας, εμπειρίας και αξιοπιστίας. Απολύτως φυσιολογικό λοιπόν, και τέρμα οι τύψεις, νοουμένου ότι κοιτάζετε αλλά δεν αγγίζετε...
Το όλο θέμα έχει πολύ "ψωμί",΄το οποίο θα περιλάβω σε μελλοντικό άρθρο. Do come back!!

Cheers!!!