Όταν ζεις σε έναν τόπον κατά βάσην άνυδρον, η σπἀνια περίπτωση βροσ̆ιής καταντά αξιοθέατον. Οι τελευταίοι θκυό μήνες ήταν απροσδόκητα βροχεροί, σε βαθμόν που ενώ αρχίσαμεν να αγχωνούμαστεν αν θα έχουμεν νερόν να πιούμεν το καλοτζ̆αίρι, η ροή νερού στα φράγματα επέρασεν την περσινήν ποσότηταν. Βέβαια, όπως είπεν με το γνωστόν περισπούδαστον του ύφος ο Αβέρωφ Νεοφύτου στην βουλήν, "η ανομβρία εν του θεού, η λειψυδρία εν ατζ̆ιαμοσύνη", εννοώντας ότι υπάρχουν τρόποι εξοικονόμησης τζ̆αι ανακύκλωσης του νερού που μπορούν να εξασφαλίσουν επάρκειαν, τουλάχιστον της ύδρευσης, ανεξαρτήτως της ποσότητας βροχόπτωσης. Ο λόγος που λειφκούμαστεν τακτικά το νερόν έννεν το ότι εν βρέσ̆ιει αρκετά αλλά γιατί κάμνουμεν κακήν διαχείρισην. Σωστός ο Αβέρωφ.
Η μεγάλη κατανάλωση στην Κύπρον έννεν η ύδρευση αλλά η άρδευση, δηλαδή το πότισμαν στον γεωργικόν τομέαν, ο οποίος καταναλώνει πάνω που το μισόν μας νερόν ετησίως αλλά καταφέρνει να εν μονίμως ανικανοποίητος. Τούτον τον καημόν για την ανεπάρκειαν νερού ποτίσματος επέρασεν μου ο παπάς μου, ο οποίος που τον τζ̆αιρόν που έγινεν ερασιτέχνης ρεσ̆πέρης την δεκαετίαν του '80 κρέμμεται που τον ουρανόν. Τίποτε εν του διά τόσην χαράν όσον τα νέφη της βροσ̆ιής που συνάουνται τζ̆αι ο θόρυβος της νεροποντής που σ̆ιεπάζει τα πάντα τζ̆αι τονώνει τες μονίμως διψασμένες του ελιές. Μονίμως διψασμένες διότι εφύτεψεν πολλές βεβαίως. Ούλλον το καλοτζ̆αίριν δε τρώει το κάμνοντας διαχείρισην του, ανεπαρκούς σε ποσότηταν, νερού των διατρήσεων τζ̆αι συνέχεια πρέπει να "πεταχτεί να κλείσει μιαν τουρπίναν", πριν καεί επειδή έλειψεν το αντλούμενον νερόν.
Την δεκαετίαν που έζησα στη Θεσσαλονίκην εκατάλαβα την διαφοράν που προκαλεί πανταχόθεν η αυθονία τούτου του αγαθού. Η Ελλάδα, ειδικά στα βόρεια, έσ̆ιει πολλαπλάσιαν μέσην βροχόπτωσην που την Κύπρον. Έτσι εν πολλά πιο πράσινη τζ̆αι με ποταμούς που ρέουν ολόχρονα, έναν θέαμαν που αγαπώ τζ̆αι που πάντα θυμίζει μου τον παπάν μου τζ̆αι τον καημόν του. Αντίστοιχα θυμούμαι τον όποτε ταξιδέψουμεν στην κεντρικήν ή βόρειαν Ευρώπην τζ̆αι έρτουμεν σε επαφήν με τα τεράστια σώματα νερού, είτε εν ποταμοί είτε εν λίμνες, που διατρέχουν το σώμαν της γηραιάς ηπείρου. Σε μιαν διαδρομήν στην Σλοβενίαν ο οδηγός είπεν μας ότι η χώρα εν καλυμμένη με δάσος κατά 67% (!). Άμα έσ̆ιεις τόσον νερόν...
Που την άλλην, ανέκαθεν ήμουν καλοκαιρινός άθρωπος. Αν εζούσα σε μιαν χώραν όπου τα σύννεφα σ̆ιεπάζουν τον ουρανόν συνέχεια τζ̆αι τον ήλιον θωρείς τον λλίες εβδομάδες ετησίως, ξέρω ότι εννά εμαράζωνα. Εν αλλάσσω με τίποτε το μακρύν καλοτζ̆αίριν τούτου του τόπου. Οϊ επειδή μου αρέσκει η ζέστη, που μας τσουρουφλά 4-5 μήνες του χρόνου, αλλά λόγω του vibe του. Σ̆ιήλιες φορές μια καλοκαιρινή, άνυδρη χώρα παρά μια μουντή σ̆ιειμωνιάτικη γεμάτη νερά. Μέσα στον ήλιον αναδεικνύουνται πιο καλά ούλλα τα χρώματα εξάλλου, συμπεριλαμβανομένου του πρασίνου. Ήλιος ολόχρονα τζ̆αι καημός για βροσ̆ιήν. Εν μπορούμεν να τα έχουμεν ούλλα.
Ώσπου να μας περάσει ο εν λόγω καημός, stay cool and keep rocking!
